Vermediler (Koştum Koştum)
Koştum koştum yâre ulaşamadım
Yıkılası dağlar yol vermediler
İlk önce bahtımla anlaşamadım
Tutunduğum dallar gül vermediler
Kuruttu gövdeyi türlü aşılar
Tekrarlamaz oldu soylu koşular
Vurduğum kapılar ulu kişiler
Yalvardım yakardım el vermediler
Yenici rindleri gören gülüştü
Buğsuz tencerenin kapağı düştü
Seymenler cehizden miras bölüştü
Önül turnamıza tel vermediler
Rakı, bira, şarap, buldu tavını
Kımız ayran, pilav savdı kıvını
Hayati yenerdi taklit devini
Yazık ki ona da dil vermediler