Vasiyet (Ben Ölünce Sevenlerim Toplansın)
Ben ölünce sevenlerim toplansın
Ağlamayıp benim sesim çalsınlar
Duâlar etsinler kendi dilimden
Gökyüzüne kızıl ışık salsınlar
Ankara'da yüklesinler dengimi
Berçenek'te başlatmıştım cengimi
Nevşehir'e taşısınlar rengimi
Hacı Bektaş-ı Şeyhine dalsınlar
İnanarak gittim yüce Allah'a
Hüseyin'le düştüm âh ile vaha
Yanlış imam elin vurmasın daha
Bir Seyitle namazımı kılsınlar
Üstüme bir Ozan Bektaşi yazın
Ama yazıları derince kazın
Çekem diye şu beş taşın ayazın
Ara sıra kışın beni bulsunlar
İki fidan dikin selviden olsun
Cemler yapılırken yüreğim dolsun
Bir de bostan yapın altında kalsın
At yolcular karpuz kelek alsınlar
Yakın kaldı, yakın kaldı zamanım
İşte gidiyorum kaşı kemanım
Benim sevgiydi dinim, imanım,
Sevenlerim beni böyle bilsinler
Can taşıyan canlı mutlaka ölür
Değişir dünyadan başka şey gelir
Benim kim olduğum yavrular bilir
Ehlibeyt dünyası sahip olsunlar
Mahzuni asalet sözüne doydum
İnsanlık adına serimi koydum
Ben Ali'yi sevdim, Ali oğluydum
Bütün sevenlerim hoşça kalsınlar