Tuna Gibi Kimse Bilmez Başımı

Tuna Gibi Kimse Bilmez Başımı

Tuna gibi kimse bilmez başımı

Daim akar boz bulanık selim ben

Dere, ırmak, almaz gözüm yaşını

Şatt-ü Murat, Ceyhun nehr-i, Nil'im ben

Benim bağımda var lâle, gül, sümbül,

Seyrana gelenler hâlleder müşkül

Cennet Bahçesinden koparmadım gül

Uzatmadım payim çektim elim ben

Daim ağyâr ile işim savaştır

Yaralıyım kuy-ü yârı dolaştır

Hızır bana ab-ı hayat ulaştır

Kuşe-i vahdette teşnedilim ben

Çoktan beri arzularım dostumu

Dost yoluna feda ettim postumu

Gelen geçen ko çiğnesin üstümü

Dosta doğru gider tozlu yolum ben

Mahlasım Şem'i'dir biladım Konya

Bizim bağa girmez bülbül-ü şeyda

Bir kenar sahrada olmuşum peyda

Kimse bilmez ne revnakta gülüm ben