Sevdayı Âşk Mekân Tuttu Canımda
Sevdayı âşk mekân tuttu canımda
Gönül âşka gelür taşar dökülür
Sevdiğim bakup görmesem yanımda
Kâmetim dal olur kaddim bükülür
Kurtuluş yok âşkın elinden yandım
Müşkil belâ imiş ben asan sandım
Çekmeden dilberin kahrın usandım
Âh itdikçe âzalarım sökülür
Ben de bir ednayım kullar içinde
Yüzüm türab olsun yollar içinde
Âşkın belâsından iller içinde
Civan sever deyü adım çekilür
Mecnun Leylâ içün aklın şaşırmış
Muhabbet deryasın baştan aşırmış
Bülbülü gör güle gönül düşürmiş
Ol da bencileyin yanar yakılur
Katip Ali arz eyle canım dosta
Derdinin dermanın Hüda dan iste
Servi boylum şah olmasa meclisde
Gönül tahtı viran olur yıkılur