Sekiz Yüzüncü Şiir (Ayşegül)
Sekiz yüz şiirin sekseni senin
Hayatımın yüzde doksanı senin
Yüreğimi dersen her yanı senin
Senden başka kimim var ki Ayşegül
Tanıştık Ağustos iki bin beşte
Sardın benliğimi gerçekte, düşte
Öğrendin iyice ben buyum işte
Bilinmeyen neyim var ki Ayşegül
Evet için bekledin tam yedi ay
Bu kız benden daha parlak dedi ay
Sensiz geçen yıllarıma vay be vay
Gönlüm sana doymuyor ki Ayşegül
Tereddüt etsen de işin başında
Benim oldun tam on sekiz yaşında
Her şey doğal sürme yoktur kaşında
Senin gibi bulmak zor ki Ayşegül
Kuşku duymam inanmışım âşkına
Düşler gerçek döndüm birden şaşkına
Her şey hazır yerleş artık köşküne
Olmasın içinde korku Ayşegül
Sağlık olsun sorun etme her şeyi
Bir olalım dönmesek de köşeyi
Yüreğinden eksik etme neşeyi
Mal, mülk, dediğin de ne ki Ayşegül
Sen ağlama ben ağlarım yerine
Genceciksin fazla inme derine
Saygı gösterelim alın terine
Birlikte çekelim yükü Ayşegül
Ben Arif'im sabretmeyi bilirim
Senin için gerekirse ölürüm
Bir ömür sadece senin olurum
Kurumaz bu âşkın kökü Ayşegül