Pınar Pınar Ey Koca Pınar

Pınar Pınar Ey Koca Pınar

Bu dağların karı menem erimiyorum

Yaz gelince düz ovaya inemiyorum

Derdimi dökecek bir yâr bulamıyorum

Dinle beni dert ortağım ey koca pınar

Pınar pınar pınar pınar ey koca pınar

Niye benim gönlüm hep böyle sana akar

Beni seven dost görünen kimse kalmadı

Âzrail de gelip gitti canım almadı

Anam bile gurbet elde hâlim sormadı

Dinle beni dert ortağım ey koca pınar

Pınar pınar pınar pınar ey koca pınar

Niye benim gönlüm hep böyle sana akar