Peyk-i Evvel Bahar Olur Nümayan

Peyk-i Evvel Bahar Olur Nümayan

Peyk-i evvel bahar olur nümayan

Diler menefşe destar-ı canan

Çiğdem öksüz oğlan kır çiçeğiyle

Zeyn ider zemini nevruz sultan

Nergiste çil taze eylemiş başın

Zanbakla susamın gördüm savaşın

Dilber kirpiğiyle debretir kaşın

Civan perçemiyle gösterir ruşan

Sadef tırnaklara olmaz bahane

Yasemen raks içün girer meydana

Karanfil kisveyi boyar reyhana

Bir küpeli mahbub nevreste tuğyan

Bahusus tülüşan kendisi bizzat

Kadife kaftan giymiş Vezir kat kat

Türbe çiçeğinden umma istimdad

Hatm-i şukufeyle kuzurda elân

Dilara âşıkın ruyuna bir gül

Boynun eğmiş durur misal-i sünbül

Bu cevr-i cefayı çekmesi müşkül

Dilber düğmesiyle arz-ider gerdan

Benim bağımda var fındıkla fıstık

Oku, yayı, erik dalına astık

Pîr'i Fani olduk dünyaya küstük

Uyan ey Derdimend Şem'i gâfletten uyan