Ömür Mülkü İle Bir Dava Açtım

Ömür Mülkü İle Bir Dava Açtım

Ömür mülkü ile bir dava açtım

Tarla bozuk, topu bozuk, çap bozuk.

Topladım taamı yemeye şaştım

Mandız bozuk, mangal bozuk, kap bozuk.

Izdırap benimle hep adım adım

Bana gurbet oldu diyar-ı yâdım

Gönlümü gerçeğe bağlayım dedim

Kendir bozuk, örme bozuk, ip bozuk.

Levh'im böyle yazmış evvelde erde

Bendeki hâl lâyık değil her ferde

Yüz bın Doktor teşhis koydu bu derde

İğne bozuk, ilâç bozuk, hap bozuk.

Benim ömrün gâmla geçer boyuna

Dertsizlerin bu âhvalim neyine

Beter düştüm âşk denilen oyuna

Saha bozuk, sahne bozuk, top bozuk.

Acı avaz verir gönlümün od'u

Kimseye denmiyor bu derdin adı

Neden yok Demirci dünyanın tadı

Yaren bozuk, ahbap bozuk, hep bozuk.