Ömrüm Hitam Bulup (Ağlamasın)
Ömrüm hitam bulup dosta gidende
Fuzuli yaş döküp el ağlamasın
Ruhum uçup gider ne kalır tende
Dudak ağlamasın dil ağlamasın
Bir vakit geldi mi kalmaz hiçbir kul
Ne bahçe şad olmuş inan ne sümbül
Boşa figân eder biçare bülbül
Bülbül ağlamasın gül ağlamasın
Dostun çağrısına hürmet edilir
Saygın varsa dost şerbeti tadılır
Dost çağrısı dost yoluna gidilir
Teneşir yaş döküp sal ağlamasın
Ruhum bedenime elveda derse
Kabirde Melekler suâl ederse
Eğer ruhum dost bağına giderse
Ayak ağlamasın yol ağlamasın
Gidecek Dumani dostun yoluna
Çifte Melekleri sağı soluna
Yâradan zulmetmez kendi kuluna
Mezarım başında kul ağlamasın