Nice Ecelden Kaçuben

Nice Ecelden Kaçuben

Nice ecelden kaçuben

İşret kurasın dün-ü gün

Üş iltüler çeke çeke

İnna ileyhi raciun

Nice kapılar urasın

Nice tuzaklar kurasın

Ger arslan olup durasın

Ecel kıla seni Zebun

Ecel alıcak boğazın

Ede sana kim aç gözün

Ne hâldesin gör kend'özün

Ey çapik-ü vey zufünun

Oğrılayın bakar idin

Hublara göz kakar idin

Şimdi gözün toprak dolup

Ne hoç yatarsın sernigün

Atlara kani bindiğin

Harir geyip salındığın

Ne kaptı atından seni

Mekr ile bu dünya-yı dun

Kani senin ol devletin

Hışm ile buğz-ü heybetin

Ya kakıyup hışm ettiğin

Kakıyup olduğun cünun

Kâni elindeki kadeh

Başındaki altun külâh

Belindeki gümüş kuşak

Eğnindeki altunlu don

Ol köy benim bu şar benim

Bu bahçe vü gülzâr benim

Şimdi seni yere koyar

Ol Kaadir-i Kün feyekün

Şeyyad-ı Hamza üş gider

Cürm-ü günâhın fikr eder

Çün Hâkk yoluna girmedi

Kande varırsa tün bütün