Niçe Dil Vermesin Divane Gönlüm
Niçe dil vermesin divane gönlüm
Böyle bir cemâli münevver ay'a
Âşkıyla olaldan mestane gönlüm
Nazar etmez oldu cam-ı sahbaya
Güftar eyledikçe canımın canı
Mest-ü medhuş eder cümle cihanı
Nebat-ı kand ile beslemiş anı
Pesend aferin büyüden anaya
Bu âşk bize belâ olmasın dostlar
Bülbül veş hem neva olmasın dostlar
Kimseler mübtelâ olmasın dostlar
Böyle bir dilber-i şuh-u garraya
Ömer âşıkındır medhini kılur
Var mıdır yarine bahane bulur
Tekellüm babında kim kâdir olur
Böyle tıhfe böyle rengin edaya