Neyledin Dünya (Ay Dost Deyince)
Ay dost deyince yeri göğü inleden
Muharrem ustaydı bunu dinleden
Gönülü kırmazdı bilerekyen bilmeden
İnsan Velisini neyledin dünya
Ay dost sazını çalarken kendinden geçen
Gönülden gönüle kapılar açan
Âşkın dolusunu nefessiz içen
Gönül delisini neyledin dünya
Ay dost Garib'im babamdı Muharrem usta
Bilirim âşıktı sevdiği dosta
Sazının emaneti diye en son nefeste
Sazın ulu'sunu neyledin dünya