Leylâ (Gençliğimi Aldın)
Gençliğimi aldın yine de sustum
Benden daha beter olasın Leylâ
Eledim ömrümü eleği astım
Her geçen gün biraz solasın Leylâ
O güzel bağında kargalar öter
Düştüğüm ateşler yanmama yeter
Mecnun oldum sen de Leylâ'dan beter
Boynu bükük yalnız kalasın Leylâ
Derdimle ağladı topraklar
taşlar
Gözümden dinmedi akıyor yaşlar
Zehir oldu soframda yediğim aşlar
Bir derdine bin dert alasın Leylâ
Dökülsün saçların telin
yolmadan
Eriyip gidesin vaktin dolmadan
Tutunacak bir tek dalın olmadan
Acı deryasına dalasın Leylâ
Yüz çevirdin bana neden el olup
Talan edip yıktın coşkun sel olup
Yeryüzünde bütün dertler yel olup
Esip güzelliğin yalasın Leylâ
Kuzusun yitirmiş meler koyunda
Yiğit'im çok zalim var mı soyunda
Saramadım bir kez fidan boyunda
Belini yılanlar dolasın Leylâ