Ervah-ı Ezelde Evvelki Safta

Ervah-ı Ezelde Evvelki Safta

Ervah-ı ezelde evvelki safta

Elestü hitabında Belâ dedim

Koyma beni anasırda hilafta (galatta)

Canım cemâline mübtela dedim

Ruhlar âşk meyinden oldu mestane

Kimi küfre daldı kimi imane

Saf be saf olarak durduk divan'e

Münkirler lâ dedi ben illâ dedim

Vakta ki kün emri zuhura geldi

Eşya ve mahlukat hep zahir oldu

Çün ervah kendini bir yerde buldu

İman ve ikrarı ben sana dedim

Dertli bu hikmetten irşad olmadı

Sensiz manşer yeri küşad olmadı

Çok Nebi'ye vardım imdad olmadı

Şefaat kanısın Mustafa dedim