Erenler Konacak Gülümü Buldum

Erenler Konacak Gülümü Buldum

Erenler konacak gülümü buldum

Varıp da dalına konamaz oldum

Yine ateş düştü deli gönlüme

Dumanı tüttü de yanamaz oldum

Yaprağım dökülür oldu dalımdan

Feryadımı duysa anlar halimden

O güzelin adı düşmez dilimden

Ellerin yanında anamaz oldum

Gönlümü güzelin gönlüne saldım

Yangınlar içinde hummana daldım

Sevda ateşini avcuma aldım

Yola çıktım bir kez dönemez oldum

Boşalamam gayrı hepten dolsam da

Garip kaldı gönlüm âşkı bulsam da

Dökemedim derdim Yiğit olsam da

Nedense korkumu yenemez oldum