Erciyes (Yükseğinde Namlı Namlı)
Yükseğinde namlı karın görünür
Engininde güzellerin salınır
Kimya dedikleri sende bulunur
Burcu burcu kokar gülün Erciyes
Eksilmez başından dumanın kışın
Var mıdır dünyada şu senin eşin
Sorsam suallensem yüz bin yaşın
Dünyanın binasın bilin Erciyes
Ali Dağ da Erciyes'in eteği
Güzeller yatağı sünbüller biteği
Zamantı illeri Avşar yatağı
Karlı buzlu akar suyun Erciyes
Yükseğinde şahinler seslenir
Engininde küheylanlar beslenir
Böyle kalmaz deli gönül uslanır
Lâle, sünbül, gülü, reyhan Erciyes
Karacaoğlan der ki mislin bulunmaz
Arap at yorulur gönül yorulmaz
Güz gelince hiç semtine varılmaz
Yamandır Tekir'in belin Erciyes