Elleri Koynunda Pınar Başında

Elleri Koynunda Pınar Başında

Elleri koynunda pınar başında

Almanya'ya doğru bakar bir gelin

Yedi çocuğu var dördü peşinde

Feleğe dişini sıkar bir gelin

Zavallıya hayat olmuş işkence

Ona zehir olmuş zevk-ü eğlence

Dışarıdan bir erkek sesi duyunca

Postacı zanneder çıkar bir gelin

Sorunca derdini söylemez dili

Yirmi beş yaşında bükülmüş beli

Hatıra aldığı kirli mendili

Gözünün yaşıyla yıkar bir gelin

Yıkık avlusuna hasır sererek

Körpe yavrusuna göğüs gererek

Yıldızlarda haber var mı diyerek

Akşam dam üstüne çıkar bir gelin

Çaresi yok derdi düşmüş derine

Uykusu yok hasret vurmuş serine

Kemerini vermiş borcun yerine

Belini iplikle sıkar bir gelin

Aylar geçer senesinden habersiz

Kitap okur manasından habersiz

İplik düşmüş iğnesinden habersiz

Dikeceği yerde söker bir gelin

Gücü yetse kanunları bozarmış

Kazma alıp toprakları kazarmış

Küçük oğlu babasına benzermiş

Umutla yüzüne bakar bir gelin

Reyhani der gel bu gelini kına

On yıldır elleri görmemiş kına

Sofrada Mehmed'i gelir aklına

Çorbayı yemeden döker bir gelin