Efendim (Kimi Cellât Olmuş)
Kimi cellât olmuş kimi kapıcı
Kimi yapıcı olmuş kimi yıkıcı
Evvel beğenmezdin mesti papucu
Şimdi bir çarığa mes verir oldun
Mihri âşka kanlı yaşlar
döktüğüm didem bilir
Tasılan zehir içse erbabı işetlen bilir
Parelense ciğerim Lokman'a minnet eylemem
Hep onların cerrahı yareyi birdem bilir
Sırrı cevher tacını ben
dolandırdım
Hakkaniyet uğruna ben inandırdım
Meğer ben seni safi altun sanırdım
Meğenge vurdum da pul bile değilsin
Uğrun uğrun mahsubuna ererken
Tahtı Süleyman'ı yıktı bu dünya
Cümle mahlukatın dilini bilir iken
Onun da arkasından baktı bu dünya
Müptelâyı dert olanda bir tabib
buldun mu sen
Daima ağlar gezersin hiç gülen oldun mu sen
Vaktin eflatun olsada kıymetin bir akça dır
Ey deli divane gönlüm haddini bildin mi sen
Durmadın babü tevekkelde kanaat
etmeyi
At sürüp meydan yerde mat olup kaldın mı sen
Hâkk seni hâlk eylemezden verdi rızkını evvela
Şem-i elli dört yaşına girdin dünyada aç öldün mü sen