Dem Vurup Dolaştı

Dem Vurup Dolaştı

Dem vurup dolaştı şem-e pervane

Kül eyledi vücudumu nâr aldı

Bir bade içirdi çeşmi mestane

Aklımı başımdan nazlı yâr aldı

Ebrular yay olmuş kaşları keman

Düş oldum âşkına el aman aman

Bağban oldum dost bağına bir zaman

Taze bitmiş goncalarım hâr aldı

Yeridir de deli gönül yeridir

Vefasız dost olan ömür çürüdür

Bir ah çeksem dağı taşı eridir

Şu dertli gönlümü ahuzar aldı

Coşunada deli gönül coşuna

Çok hâl gelir âşıkların başına

Meğer dost demişim boşu boşuna

Güvendiğim dağları da kar aldı

Daimi'yim dönmez gider yolunca

Gönülde şad olur dostu bulunca

Mürşidi Kâmil'e yakın olunca

İşte henüz bahçelerim gül aldı