Deli Gönül (Bir Su Bir Gölde)
Bir su bir gölde çok durursa kokar
Azar azar çağla ak deli gönül
Bulanık akma ki içmezler seni
Çeşmenin gözünden çık deli gönül
Ateş gibi birden parlayıp yanma
Yanıp yanıp çevre yanın yandırma
Kâh karanlık kâh aydınlık görünme
Meydanda mum gibi yan deli gönül
Kaba rüzgâr gibi boşa dolaşma
Çalıya çırpıya değip ileşme
Toz toz olup topraklara karışma
Harman yeli gibi es deli gönül
Kara toprak gibi sakin ol otur
Hâkk'tan ne gelirse kabul et getir
Bahar aylarının yemişin bitir
Herkese gönlünce ver deli gönül
Pîr Sultan Abdal'ım bu sözüm haktır
Gaziler sözümün hatası yoktur
Âşıkın maşuktan dönmesi çoktur
Pîrin eşiğine düş deli gönül