Çokca Sabreyledim

Çokca Sabreyledim

Çokca sabreyledim tükenmez

hicranım

Gönül minnet pazarından gam çalar

Yüklettim dert yükü çekmiyor kervan

Dellal gibi nida eder ün çalar

Davet olsam dost köyünde

okunsam

Yavru şahinimi kolda götürsem

Köme kazıp yol üstüne otursam

Beni görse çıkar yoldan yan çalar

Ak göğsünün üstü kurulu yayla

Seni seven yiğit çekmesin gayla

Sanma ki güzelin cümlesi böyle

Bakışı işmardır gözü ben çalar

Mevlâm âşka düşürmesin her

kulun

Gam hicran içinde süremez yolun

Kuzusun bağrına basmış bir gelin

Tan yüzüne makam ile nen çalar

Yavru bazım konmuş kolun üstüne

Dökmüş saçlarını belin üstüne

Köme kazdım yattım yoluh üstüne

Güzel turnam hiyle sezmiş yan çalar

Yürü güzel yürü yüze durucu

Ciğerim de gizli âşkın kalıcı

Azrail misali canlar alıcı

Pençe vurup can evinden can çalar

Salınıp sevdiğim karşımdan

geçer

Bana nisbet için göğsünü açar

Fitil yetmez yaralarım kan saçar

Tabib gelmiş üzerine em çalar

Said der ki ben de hicrana

erdim

Bir değil beş değil çok benim derdim

Giyinip kuşandı sevdiğim yârim

Benim yârim can evimden can çalar