Oldum (Çıkayım Gideyim)

Oldum (Çıkayım Gideyim)

Çıkayım gideyim halkın elinden
Cihanın üstünde gama yâr oldum
Kimse bilmez ben gedanın hâlinden
Canımdan başımdan ben bi'zâr oldum

Mürvet Ali'nin dir sözüm amandır
Fikrimde zeyn olan kaşı kemandır
Virane beklerim hayli zamandır
Terk ettim mekânım terk-i yâr oldum

Bir gün ermez zalim hiç imdadıma
Zârımdan uğradı gözlerim neme
O gönlüm uğrusu cümle aleme
Seveli ben seni aşikâr oldum

Bihamdillâh muradıma erdime
İnşallah Hâkk Tabip dir derdime
Varamadım vatanıma yurduma
Bir devasız derde giriftar oldum

Köroğlu'nun sevdası var başında
Gümanı var şu gönlümün başında
Leylâ'yı ararken dağlar başında
Mecnun'un âşkına giriftar oldum


Oldum (Ganlı Felek Besdir)

Oldum (Ganlı Felek Besdir)

Ganlı Felek besdir az eyle zülmü
Yar üzüne hesret galan men oldum
Eşg ateşi mene galdı yadigar
Pervane tek şem'e yanan men oldum

Hanı menim tuti dilli hemdemim
Günü günden artdı möhnet ü gemim
Nuh kimi girdaba gerg oldu gemim
Hizr tek deryaya dalan men oldum

Ganlı felek besdir az eyle zülmü
Alıb dildarımı büküb belimi
Bülbül teki gülden üzdüm elimi
Onbir ayda bir ay gülen men oldum

Gece gündüz zikr eyledim Sübhanı
Leyli Mecnun Şirin Ferhad'ın hanı
Misr içinde yitirmişem Züleyha'nı
Yusif tek çerhde galan men oldum

Mina nece çıhsın gem otağından
Bülbül tek ayrıldım gül budağından
Gelem tek gaşından gül yanağından
Tersa sevdi Şeyh Sen'an men oldum


Oldum (Gözüm Yaşı Akar)

Oldum (Gözüm Yaşı Akar)

Gözüm yaşı akar durur
Her gün artar sanma kurur
Sular hep üstüme yürür
Sen kaplıca ben duş oldum

Budadınız bunca dalı
Çalıştırdın aldın malı
Peşimdesin yıllar yılı
Sen atmaca ben kuş oldum

Yediğim içtiğim zehir
Size akar bunca zehir
İkiside belli şehir
Sen İstanbul ben Muş oldum

Gözümüze çektin perde
Siz saldınız bizi derde
Ben doğalı sırtım yerde
Sizler Hakem ben tuş oldum

Âşık Sancak çektim çile
Pazardan boş geldi file
Hacı olamazsam bile
Sizler Şeytan ben taş oldum


Olmadı Dediğimiz

Olmadı Dediğimiz

Olmadı dediğimiz
Oldu demediğimiz
Haramdır bize yârim
Bu bizim yediğimiz

Tavuklar guli guli
On tanesi guguli
İlişmeyin yârime
O da Allah'ın kulu

Çiçek açtı kemtirler
İşlesin Fadimeler
Bilge dursun söylesin
Konuştuğumuz yerler

Tavuklar guli guli
On tanesi guguli
İlişmeyin yarime
O da Allah'ın kulu

Al ipi orağını
Yâr gidelim işine
Canlarım kurban olsun
Canlarının içine

Tavuklar guli
guli
On tanesi guguli
İlişmeyin yarime
O da Allah'ın kulu


Olmadı (Kubat Ömer Beyim)

Olmadı (Kubat Ömer Beyim)
Kubat Ömer Beyim Dulkadiroğlu
Dünyada dengime çıkan olmadı
Ben bir arslan idim cihana geldim
Kaldırdığım gürzü tutan olmadı
Kimsenin payını ele vermedim
Nice zorbalarla oyun oynadım
Tilkiyi çakalı koyun eyledim
Tutup bileğimi büken olmadı
Hainler elinden onmuş var m'ola
Dönüp de hayfını almış var m'ola
Beylerde böyle olmuş var m'ola
Vüzera da gayret güden olmadı
Mustafa'm der ah çekerim ağlarım
Yas çeküben karaları bağlarım
Ah n'eyleyim yaşamadı beylerim
Zalimin hilesin sezen olmadı


Olmadı (Hey Ağalar)

Olmadı (Hey Ağalar)

Hey ağalar hangi derde yanayım
Yitirdim Aslı'mı gören olmadı
Pervaneler gibi yandım tutuştum
Yandım ateşine soran olmadı

Atıldım atıldım atılamadam
Kırıldı kantarım tartılamadım
Âzrail elinden kurtulamadım
Perişan hâlimden bilen olmadı

Kerem eder ben bu elden giderim
Dostun cemâlini seyran ederim
Hâkk'tan emir geldi buna ne derim
Aslı Han gibi de yanan olmadı


Olmadı (Selâm Olsun)

Olmadı (Selâm Olsun)

Selâm olsun ana baba kardeşe
Beş yıl oldu gelen soran olmadı
Hasret kalmışım dosta ve eşe
Beş yıl kaldım gelen soran olmadı

Babamı özledim çok efkâr basmış
Annemin ninnisi kulakta kalmış
Kardeşlerim mektup göndermez olmuş
Beş yıl kaldım haber salan olmadı

Babamın emeği nasıl ödenir
Annemin sütüne bal kaymak denir
Kardeşlerim beni gâfil mi sanır
Beş yıl oldu yerimi bilen olmadı

Yine efkârlandım gözlerim doldu
Annen ile babam aklıma geldi
Kardeşler bacılar hep hayal oldu
Beş yıl kaldım bana gülen olmadı

Yine anne ile baba da güman
Bu asırda kardeşlere az güven
Onlarda bulunmaz din ile iman
Beş yıl kaldım belki yalan olmadı

Sırrı şaka yaptım kızmayın ne olur
İnsan oğlu elbet bir kusur bulur
Anne baba kardeş aklıma gelir
Beş yıl oldu gerçek soran olmadı


Olmadı Sevda (Günlerim sensiz)

Olmadı Sevda (Günlerim sensiz)

Günlerim sensiz geçmek bilmiyor
Bu kalp seni hiç atamıyor
Özledim diye kendine yanamıyor
Hasreti güle sana âşka doyamıyor

Başımda binlerce âşkın yarası varmış
Kalbimde bin sancı seni sarmış
Yokluğun varlığında belki azmış
Hasretim elinde sana sarılmıyor

Gözlerim şimdi yolunu gözledi
Hislerim belki âşkını bekledi
Derdim âşkın tuzağında değil
Anladım âşkım seni âşk bekledi

Olmadı sevda yalan âşkında
Olmadı dünya hiç yokluğunda
Karamsar değilim ben âşkında
Olmadı bir tanem âşkım olmadı


Olmak Var Dostlar (Suya Yazılanı)

Olmak Var Dostlar (Suya Yazılanı)

Suya yazılanı balık da görmez
Popüler kültüre esir olmak var
Tahribatla yıkım çok uzun sürmez
Tamı pazarlayıp küsür olmak var

Köksüz, ruhsuz sözle nâğme okunur
Yaralanır zihin cana dokunur
Hürriyet zedeli hukuk yakınır
Zirveye lâyıkken hasır olmak var

Şevkimiz sürgündür âşkımız yorgun
Mevsimler şaşırmış bize mi dargın
Bir de cesaretim olursa kırgın
İş görmeyen kolda nasır olmak var

Kesir olmak var dost kusur olmak var
Şaheser tabloda püsür olmak
Yılı omuzlarsan asır olmak var
Şiirlerde kıta nesir olmak var


Olmamalı (Koşulacak Tek Bir Yol)

Olmamalı (Koşulacak Tek Bir Yol)

Koşulacak tek bir yol kalmışsa şu dünyada
O da senin uğruna uğruna olmamalı
Yaşanacak tek bir şey kalmışsa şu dünyada
O da senin hasretin hasretin

Olmamalı olmamalı hasretin olmamalı

Olmamalı yâr olmamalı hasretin olmamalı

Dağlar yüreğim olur
Yüreğimi bir kez olsun görmedin görmedin
Yollar hasretim olur
Yollarıma bir kez olsun düşmedin düşmedin

Söylenecek tek bir söz kalmışsa şu dünyada
O da seni özledim özledim olmamalı
Çekilecek tek bir şey kalmışsa şu dünyada
O da senin külfetin külfetin

Olmamalı olmamalı külfetin olmamalı

Olmamalı yâr olmamalı külfetin olmamalı

Dağlar yüreğim olur
Yüreğimi bir kez olsun görmedin görmedin
Yollar hasretim olur
Yollarıma bir kez olsun düşmedin düşmedin


Olman Dostlar (İki Yüzlü İle)

Olman Dostlar (İki Yüzlü İle)

İki yüzlü ile dost olman
dostlar
İyi günde tanrı gibi laf eder
Kara gün içinde uzaktan sesler
Bir yüzün şeytan birin saf eder

İki yüzlü ile dost olam dersen
Şerden haberin yok sersemsin sersem
Mukadderat icabında düşersen
Dize vurur acır gibi tuf eder

Yüzüne gelince canı gözüsün
Yüzünden gidince ala tazısın
Şeytan gibi hilâf yazar yazısın

Neler çektim iki yüzlü dilinden
Yüz bin çeşit toz kaldırır yolundan
Kul Mahzuni iki yüzlü elinden
Döner gelir acır gider of eder


Olmasaydı (Bir Şemsi Âşk İle)

Olmasaydı (Bir Şemsi Âşk İle)

Bir şemsi âşk ile oldum divane
Yanardım büsbütün kor olmasaydı
Zemini cihanda gül mü biterdi
Eğer ol mübarek ter olmasaydı

Ne zulmet olurdu ne hükmü deniz
Ne Şahmer olurdu ne Kızıl Öküz
Ne yer gök olurdu ne gün ay yıldız
Eğer ki kefinen nun olmasaydı

Cümle mahlûkat'ın Hâkk'ı Yezdan'ı
Yarattın Embiya'yı Mürsel'ini
Hemde yaratmazdın Havz-ı Kevser'i
Akmazdı gözümden mim olmasaydı

Ol Tur-i Sina da haşroldu Musa
Hurmayı dalında bitirdi İsa
Yedinci katında ol kadem basa
Üstünde bir iplik var olmasaydı

Âdem buğday için çok çekti melâl
Bir zaman ortaya düştü kıylükal
Buğday bizim için olmazdı helâl
Havva eğer Hâkk'a yalvarmasaydı

Âşık sadıkların bilinmez sırrı
Bülbüle görünmez goncanın hârı
Kimseler varmazdı ileri geri
Dü cihan Server-i Pîr olmasaydı

Yaz gelince lâle sümbül erişir
Güz gelince müddet çağı savuşur
Çare yoktur bülbül güle kavuşur
Velâkin arada hâr olmasaydı

Der Said'im her sözlerim tastik et
Anla nasıl olur ol sırrı kudret
Nur ile keşfoldu ol sekiz Cennet
Nar nereden çıkar nur olmasaydı


Olmasaydı (Mecnunca Sürünüp)

Olmasaydı (Mecnunca Sürünüp)

Mecnunca sürünüp durmazdı gönlüm
Vefasız canana kul olmasaydı
Yârin bahçesine girmezdi gönlüm
Sinede tomurcuk gül olmasaydı

Zalimlerin kapısına varmazdım
Varıp dertlerime çare sormazdım
Karşılıksız âşka meyil vermezdim
Gel diye çağıran dil olmasaydı

Kâmer yüzün hayalimde tütmezdi
Gül dalında dertli bülbül ötmezdi
Âşk bağında mor menekşe bitmezdi
Gözlerden çağlayan sel olmasaydı

Genç yaşımda tatlı candan bezmezdim
Âşk meyiyle bir köşede sızmazdım
Senin için bu şiiri yazmazdım
Rüzgârla savrulan tel olmasaydı


Olmasın (Bir Vefalı Yâr)

Olmasın (Bir Vefalı Yâr)

Bir vefalı yâr sevginen
Özgelere yâr olmasın
Girme eşgin deryasına
İşin âh u zâr olmasın

Evvel vefasın görginen
Sonra can ister verginen
Bir terlana tor gurginen
Müddeası sar olmasın

Mina sirrin verme yada
İlgar iman geder bada
Heç igidin bu dünyada
Yârı bi-ilgar olmasın


Olmaya (Aman Dostlar)

Olmaya (Aman Dostlar)

Aman dostlar bu dünyada
İnsan ömrü az olmaya
Ne ayrılık ne de zinden
Terse dönen yaz olmaya

Mence hoşdur duymamazlık
Kem-hicrana uymamazlık
İgidlerde saymamazlık
Gözellerde naz olmaya

Ola dostun sedaketi
Azaflıya mehebbeti
İstemirem o cenneti
Orda söhbet saz olmaya


Olmayınca (Çok Şükürler Olsun)

Olmayınca (Çok Şükürler Olsun)

Çok şükürler olsun gâni Mevlâya
Çoğu farketmezdik az olmayınca
Kışı Cehennem'e misal yaratmış
Cennet'i bilmezdik yaz olmayınca

Yüzümü ben Hâkk'a eyledim turap
Cümleye yardım et ey gâni Yârab
Nice bin gölleri eylersin harap
İçinde turnası koy olmayınca

Birgün olur elin ermez dilbere
Genç iken kendine bir derman ara
Kim olursa olsun girer vebale
Ölçekte terazi düz olmayınca

Yârim ile gördüm sefayı demi
Gitmiyor başımdan dünyanın gamı
Ruhsati zamane tutmaz adamı
Elinde kemani saz olmayınca


Olmayınca (Çok Yükseğe Çıkma)

Olmayınca (Çok Yükseğe Çıkma)

Çok yükseğe çıkma iniş zor olur
Dağlar geçit vermez yol olmayınca
Deli gönül elbet bir gün yorulur
Kendine münasip yâr bulmayınca

Deli gönül elbet bir gün yorulur
Kendine münasip yâr olmayınca

Herkes arar bulur kendi dengini
Yüksekten uçanlar aşar engini
Sonunda beğenmez kendi rengini
Renkten renge girer âr olmayınca

Söylediğin sözler incitmez beni
İstemem senin ben intihar etmeni
Dikkat et sözlerin küçültür seni
İnsanda kişilik var olmayınca

Kasım der ki senin benden farkın ne
İhtiyacım yoktur senin sevgine
Benden kötüsüne kul oldun yine
Gittin akrabana el almayınca

Benden kötüsüne kul oldun yine
Gittin akrabana el almayınca


Olmayınca (Erenler Cemine)

Olmayınca (Erenler Cemine)

Ey erenler Şah'a kimse eremez
Şah'ın Kamber'ine kul olmayınca
Kamber'im diyenler Kamber olamaz
Edep ile erkân yol olmayınca

Irakta arama vardır yakını
Gerçek olan Talip bulur Hâkk'ını
Sana yükletmezler yolun yükünü
Bükülü kâmetin bel olmayınca

Cevahir yanmadan âşkın od'una
Kal olup varır mı Sultan Katına
Seni mi okurlar Talip adına
Altın tek sararıp al olmayınca

Mecnun olan daim gezer dostunda
Âşkın bâdesini tutar destinde
Seni mi taşırlar başlar üstünde
Mürşit nazar kılıp hâl olmayınca

Derdimend olmayan gönlü pak olmaz
Âşık olmayanlar sine çak olmaz
Kul Himmet döşenip yere hak olmaz
Akıtıp gözyaşın sel olmayınca

(Ek)
Coştu deli gönül bir dala konmaz
Âkş olmazsa sinesi de sağ olmaz
Kul Himmet Üstadım yaramız onmaz
Mürşit nazar kılıp hâl olmayınca


Olmayınca (Gönlüm İster)

Olmayınca (Gönlüm İster)

Gönlüm ister meramına ermeyi
Neyleyim talihim var olmayınca
Çok isterim bülbül sesi duymayı
Bülbül gülü sevmez hâr olmayınca

Nasihatim gezme gönül yabanda
Bir umudum kaldı karasabanda
Düşmüşüm efkâra iş yok tabanda
Gönül ziyan eder kâr olmayınca

Devrettim otuzu kırka yüz tuttum
Hiçbir gün gülmedim daim yas tuttum
Bir dem için bir ateşi dost ettim
Yandırır cismimi kar olmayınca

Gözüm yaşı akar eli işlemez
Bülbül figân eder gülü beslemez
Gönül verip yâr kolunu yaslamaz
Dostun seni sevmez yâr olmayınca

Feryat eder daim sende kâr bülbül
Âh eder bülbülü için gonca gül
Yüz bin mihnet etsen yine eldir el
Kalpte senin için âr olmayınca

Hoşa gider güzellerin oynağı
On sekizde yakar gönül sığnağı
Terkedemez güzel seven sevmeyi
Bulanıp da sonra dur olmayınca

Kader gül demezse asla gülünmez
Gönül kuşu pervaz etse yorulmaz
Dostun güzel olsa yine sarılmaz
Baştan iki gönül bir olmayınca

Bu sene kısmet çok fazla gezdi
Gözüm gördüğünü elim de yazdı
Zalim gurbet elden usandı bezdi
Noksan Hod da durmaz zâr olmayınca


Olmayınca (Gönlümün Muradına)

Olmayınca (Gönlümün Muradına)

Gönlümün muradına eremedim
Can ile cananım bir olmayınca
Yalan dünya sırrına eremedim
Can ile cananım bir olmayınca

Nazlı yâr el olmuş bakar yüzüme
Mehtaplı muhabbet kurulmayınca
Mızrap pena işlemiyor sazıma
Akordu düzeni bir olmayınca

Buğulu gözlerim yaşlarla doldu
Üç günlük viran da kâr olmayınca
Yeşermez bağımda güllerim soldu
Gönlüme göre bir yâr olmayınca

Hal beyan eder âşık Larendelim
Dilde figân âhüzâr olmayınca
Hiç uğruna gitti gençliğim fendim
Gönül yirmi dört ayar olmayınca


Olmayınca (Gönül Ne Gezersin)

Olmayınca (Gönül Ne Gezersin)

Gönül ne gezersin seyran yerinde
Alemde her şeyin var olmayınca
Olura olmaza dost deyip gezme
Bir âhdine bütün yâr olmayınca

Yürü sofu yürü yolundan azma
Elin gıybetine kuyular kazma
Varıp her dükkânda metaın çözme
Yanında Mürşid'in sır olmayınca

Kalktı havalandı gönlümün kuşu
Kavga gıybet etmek kötünün işi
Üstadın tanımaz bunda her kişi
Anın kim Mürşid'i er olmayınca

Varıp bir kötüye sen olma nöker
Çerhine değer de dolunu döker
Ne Hüda dan korkar ne hicab eder
Bir kötüde namus âr olmayınca

Şah Hatai'm eder bu sırrı beyan
Kâmil midir cahil sözüne uyan
Bir baştan ağlamak ömredir ziyan
İki baştan muhib yâr olmayınca


Olmayınca (Senin Yolun)

Olmayınca (Senin Yolun)

Senin yolun varup menzile ermez
Gönülden gönüle yol olmayınca

Cahilin sohbetinde can bite mi
Sohbeti has sözü bal olmayınca

Boyun çekip göz kırpmak kâr eylemez
Dilbere söyleyen dil olmayınca

Muhittin demekle ol bulunmadı
Çöp kımıldar mı hiç yel olmayınca


Olmayınca (Yeşeren Ümitle)

Olmayınca (Yeşeren Ümitle)

Yeşeren ümitle sabırla bekle
Düşler yenik düşer y
â
r olmayınca
Nerde aklım fikrim kendini yokla
Kabuk sırrın açmaz nâr olmayınca

Yürürüz tartılır her saatimiz
Yok ki ara karne görsek notumuz
Düşmeden sarsılır kara kutumuz
İman ile izan var olmayınca

Aidiyet ile bağlanıp yola
Düşman çatlatmalı girip kol kola
Derman kâr eylemez şaşırmış kula
İnsaf iflâs edip âr olmayınca

Lisanlar çok hoştur ambalaj cazip
Dağıtılır ilâç reçete yazıp
Burda el üstünde ötede kazıp
Kuru dal kırılır bar olmayınca

Zordur elbet zordur ipe sarılmak
Nefsani ölçüyle var mı darılmak
Senin alın yazın düzde yorulmak
Kardelenler çıkmaz kar olmayınca


Olmayınca (Yol Yüğrüktür)

Olmayınca (Yol Yüğrüktür)

Yol yüğrüktür her sofuyla tutulmaz
Müşteri olmazsa gevher satılmaz
Ekmek yedirmekle Hâkk'a yetilmez
Hâkk'a yarar doğru kul olmayınca

Niceler gelirde tasvire bakar
Kendini bilmeyen odlara yakar
Bir kulaktan girer birinden çıkar
Kursağa bir delik yol olmayınca

Söylenen divandan sen ne anlarsın
Evliyaya gevher olup çağlarsın
Tutmadıktan sonra niye dinlersin
Mani mi türkü mü anlamayınca

Camış gelir kendi kendin kaşıtmaz
Nur doldurup kalp evini ışıtmaz
Bin bir kelâm desen birin işitmez
Neyleyim kulağı sem etmeyince

Değme sofuların meyi içilmez
Sofrasının baş ucundan geçilmez
Mahmurdur uykudan gözü açılmaz
Neyleyim marifet kal olmayınca

Engin olmayınca sular çağlamaz
Değme bir Sofuya gönül bağlanmaz
Şah Hatayi'm gözüm yaşı sağlanmaz
Özünden bulanıp ağlamayınca


Olmaz (Açma Metahını Naşı)

Olmaz (Açma Metahını Naşı)

Açma metahını Nâşı Tüccar'a
Giymetini bilib hiridar olmaz
Bedöyün gocası olsa da arıh
Sürsen menzil keser kemhüner olmaz

Gışın firgetinden dağlar garalı
Üç herfdi yerin göyün garalı
Mise galay vursan ahır garalı
Ne le'le benzemez ne gövher olmaz

Hüseyn'em sinemde Haggın baratı
Yalısı igidin olar sözü sohbeti
İgidin olmasa binadan zatı
Tanınıb heç yerde aşikâr olmaz


Olmaz (Aşıklık İnsana Kuldan)

Olmaz (Âşıklık
İnsana Kuldan)

Âşıklık insana kuldan verilmez
Sade bir suâli sormakla olmaz
Köprü bir tuzaktır kıldan kurulmaz
Böyle bir suâli yormakla olmaz

Allah ki vermiştir içten coşarız
Emir gelse bu dünyada yaşarız
İlâç Hâkk'tan ise çıban deşeriz
Yalandan ilâcı sürmekle olmaz

Suâl bilirim de suâl soramam
Bir daha dağ olur yüze vuramam
Dayım ile bu meydana giremem
Boşboşuna saza vurmakla olmaz

Âşık Bulani çiçeğe konarım
Her âşığı benden üstün sanarım
Kudretten dökülen ben bir pınarım
Kuru göle bağlı ırmakla olmaz


Olmaz (At'ım Kalk Gidelim)

Olmaz (At'ım Kalk Gidelim)

At'ım kalk gidelim dağdan yukarı
Böyle dağlar koç yiğide dağ olmaz
Yedi yerden yaralarım sızılar
Bu yarayı çeken yiğit sağ olmaz

Meyva vermez selvi ile söğüdü
Ben de bana verse idim öğüdü
Elleri koynunda gezen yiğidi
Yiğit mağrur gezmeyince bey olmaz

Öğüt versem öğütçüğüm kâr etmez
O yârin hayali gözümden gitmez
Bazubend vursa ger kolum bağ tutmaz
Dostun zülüfünden sağlam bağolmaz

Karac'oğlan ben korkarım haramdan
Ayrı düştüm yurttan harab haneden
Bir yiğidi ayırsalar anadan
Anasından ayrı düşen sağ olmaz


Olmaz (Be Çağlayıp Akan Irmak)

Olmaz (Be Çağlayıp Akan Irmak)

Be çağlayıp akan ırmak
Vak'tlı vak'tsız akmak olmaz
Lekeliktir be gaziler
El üstüne düşmek olmaz

Binelim Arap Atlara
Yaraşır koç yiğitlere
Ağzı açık nâmertlere
Yiğit sırrın açmak olmaz

Arap At da burak olur
Koç yiğitte yürek olur
Bun deminde gerek olur
Yiğide hor bakmak olmaz

Ararsan var kalbin ara
Eller sana ne der göre
Tuz ekmek yediğin yere
Hiyanetlik etmek olmaz

Karac'oğlan'ın dediği
Namerde boyun eğdiği
Koç yiğidin sevdiği
Gelirse de koçmak olmaz


Olmaz Demeyin

Olmaz Demeyin (Bu
Senede)

Bu senede böyle giderse devran
Şu bekleyen hasta ölmez demeyin
Yaman olur gizli atın tekmesi
Umulmadık bela gelmez demeyin

Dostluk fidanını ekip gidenler
Öğütler yağdırıp çekip gidenler
Toprağıma çicek ekip gidenler
Topunu tankını salmaz demeyin

Böyle gelir gider görünmez kaza
Gelin inanmayın bu düzenbaza
Camiyi hediye versen Papaz'a
Hatır için namaz kılmaz demeyin

Birgün zalımların keyfi kaçarsa
Düşeceği belli yüksek uçarsa
Uyur Mehmet tek gözünü açarsa
Herkes ettiğini bulmaz demeyin

Şu doğulu, bu da batılı derken
Bu derde çare bulunsun erken
Biri doyup bini ahlar çekerken
Kıyamet davulu çalmaz demeyin

Mahzuni tanrıdır ağası canın
Özelliği yoktur ağanın, hanın
İster inanmayın ister inanın
Dünyada olmadık olmaz demeyin


Olmaz (Güneş Gibi Şahım Olsa)

Olmaz (Güneş Gibi Şahım Olsa)

Güneş gibi şahsım olsa
Devlet gibi tahtım olmaz
Gazi gibi bahtım olsa
Yine bana gelen olmaz

Güller açsam bağlar gibi
Gazel döksem çağlar gibi
Altın olsam dağlar gibi
Kıymetimi bilen olmaz

Hazne dolu akçem olsa
Türlü kumaş bohçam olsa
Yalan dünya bahçem olsa
Benden bir gül alan olmaz

Kuş olup gezsem havayı
Arayıp bulsam yuvayı
Dünyada kuru davayı
Benim gibi güden olmaz

Talibi der ki n'olurum
Mekânı nerde bulurum
Korkarım gârip ölürüm
Cenazemi kılan olmaz


Olmaz (Hamı Helg Olunub)

Olmaz (Hamı Helg Olunub)

Hamı helg olunub bir getre sudan
Her yeten gedaya han demek olmaz
Yatır gefletdedi galhmaz yuhundan
Nalayig insana can demek olmaz

Hoş keçinse ömür başın tacıdı
Taley kec getirdi vaht gıygacıdı
Bir te'ne söz zehrimardan acıdı
Bilmeyen nadana gan demek olmaz

Düz çıhmaz hemişe merdin ilgarı
Mühennetin olmaz heç e'tibarı
Yığar gaynağına şahmardan ağı
Çekmese nizara şan demek olmaz

Eyr(i) olan ne biler yolu erkanı
Sahlayar könlünde şeri böhtanı
Bedesil tanımaz yahşi yamanı
Namerd süfresinde nan demek olmaz

İman yad ellerde candan usandı
Hercayı sözlerden herdem utandı
Her günde cesedim bir geder yandı
Lehzede alışıb yan demek olmaz


Olmaz (Hiciv Destanı)

Olmaz (Hiciv Destanı)

Cahili camiye imam etseler
Anın ardı sıra cemaat olmaz
Kibirli kimseye üç tuğ verseler
Anda bir merhamet inayet olmaz

Hünerin yok ise meydana çıkma
Kalp evi Kâbe dir bir taşın yıkma
Yalancı deyyusun sözüne bakma
Gösterse keramet şefaat olmaz

Kovma muhanneti kovduğum yeter
Kahraman olur da karşında biter
Söz asilzadeye ölümden beter
Aslı bozuklarda namus ar olmaz

Bazının mecliste dinlenmez sözü
Meydanı hünerde karadır yüzü
Başına vursalar yüz bin topuzu
Eski adetinden feragat olmaz

Bazı adam vardır her söze uyar
Körün gözü görmez kulağı duyar
Merkebe vursalar donanmış eyer
Çalsan üzengiyi yeğin at olmaz

Kimisi dangalak kimisi bengi
Merhametli olur yiğidin kendi
Binde bir bulunur kafanın dengi
Olur olmaz ile ünsiyet olmaz

Deruni'nin kalbi misal-i derya
Var ise metaın alana söyle
Hasmın
K
adı ise yardımcın
M
evlâ
Andan gayrisine şikayet olmaz


Olmaz (Kalbi Taş Kesilmiş)

Olmaz (Kalbi Taş Kesilmiş)

Kalbi taş kesilmiş gaddar insanın
Kessen beş paralık ciğeri olmaz
Kötüye kullanır bütün ihsanın
Bu işin eğeri meğeri olmaz

Önüne gelene çatar takışır
Bir meclise girse hemen kokuşur
Atalar demiş ki ata yakışır
Eşek bin yaşasa eyeri olmaz

Ehil olan yapar yararlı işi
Göz çıkarır cahil yaparken kaşı
Dinini öğrenen olgun bir kişi
Gidip sahte Şeyh'in zağarı olmaz

Özeri yozlaşır sistem kokarsa
İnsan onu biçer her ne ekerse
Yolsuzluk hırsızlık başı çekerse
Orda doğruların değeri olmaz


Olmaz Ki Gönül

Olmaz Ki Gönül

Gönül âşka düştün yine
İnilersin pare pare
Bakmadan şu hâline
Dert katarsın dert üstüne

Olmaz ki gönül olmaz ki
Su akmadan durulmaz ki
Hayal dolu şu gemiler
Yel olmadan yol almaz ki

Âşık Maşuk'unu arar
Yarasına derman sarar
Her gün sinasını dağlar
Yâr seversin yâr üstüne

Necati'yim bunca yazı
Hiç bitmiyor bak ayazı
Sanki varmış gibi yazı
Kar verirsin kar üstüne


Olmaz Ki (Kalkınmayı İstiyorsak)

Olmaz Ki (Kalkınmayı İstiyorsak)

Kalkınmayı istiyorsak gönülden
Dar geçitler geçilmeden olmaz ki
Yanlış hesap karı götürür elden
Doğru ölçüp biçilmeden olmaz ki

Çok çabala seç iyiyi kötüden
Bak ibret al doğu ile batıdan
Ne beklersin şu kapalı kutudan
Dışarıya açılmadan olmaz ki

Biraz tasarrufa önem verin de
Yürümeli yatmaktansa serinde
Gezip görmek gerek yerli yerinde
Koca dünya küçülmeden olmaz ki

Özeri tutarsa eğer aşılar
Beyin çalışırsa gözler ışılar
Cesur dürüst liyâkatli kişiler
İşbaşına seçilmeden olmaz ki


Olmaz Mı (Melek Yüzlü)

Olmaz Mı (Melek Yüzlü)

Melek yüzlü niçin uzak oturdun
Yanına gelmeye kalksam olmaz mı
Kerem gibi yaka yaka bitrdin
Bir kere yüzüne baksam olmaz mı

Gençliğin seversen deme geri dur
Dudak kaymak tutmuş gerdan yeri nur
Gül memenin yaylaları görünür
Elimi koynuna soksam olmaz mı

Âşık Kara senin kulun var gibi
Gül bağında tomurcuklar nâr gibi
Gerdanından aşağıya ter gibi
Süzülüp süzülüp aksam olmaz mı


Olmaz Olmaz (Aşig Olan Eşge)

Olmaz Olmaz (Aşig Olan Eşge)

Aşig olan eşge düşer derd çeker
Menim kimi derdi yüz olmaz olmaz
Her agacdan sendel her yarpagdan gül
Her toprağın tamı duz olmaz olmaz

Sözün yeri geldi goy deyim barı
Eşidenler meni görmesin karı
Aşığın nisyesi kürdün ilgarı
Deseler inanma düz olmaz olmaz

Zikirsiz mö'münü şeytan aldadar
Saygısız iğidi düşman aldadar
Ağılsız cahalı kirşan aldadar
Günü keçmiş garı gız olmaz olmaz

Elesger serrafsan gövheri tanı
Dosta gurban olsun düşmenin canı
Çömerdm kisesi merdlerin nanı
İnşallah ölünce az olmaz olmaz


Olmaz Olsun (Gârip Geldim)

Olmaz Olsun (Gârip Geldim)

Gârip geldim şu dünyaya
Gârip kaldım yüzüm gülmez
Kerem oldum yana yana
Alem bilir o yâr bilmez

Olmaz olsun bu ayrılık
Olmaz olsun bu dargınlık
Giden gelmez gelen gülmez
Şu hâlimi kimse bilmez

Ay doğmadan batar günler
Kavuşmadan solar güller
Hasretini çeken kalbim
Bilmez misin niçin inler


Olmuş (Bugün Gördüm Kaşı Kara)

Olmuş (Bugün Gördüm Kaşı Kara)

Bugün gördüm kaşı kara
Anlaşılmaz bir hâl olmuş
Göze çarpmadı tam bir aya
Konuşmaz dili lâl olmuş

Unutmuş şöhreti şanı
İncitir bu şirin canı
Büyümüş dalı gerdanı
Kolları selvi dal olmuş

Sevda yakıyor içini
Göremez kendi suçunu
Omuza dökmüş saçını
Zülüfleri tel tel olmuş

Seller gibi çağlıyorum
Bak gönlümü dağlıyorum
Der Civani ağlıyorum
Gözümün yaşı sel olmuş


Olmuşam (İçip Âşkın Bâdesini)

Olmuşam (İçip Âşkın Bâdesini)

İçip âşkın bâdesini vücud-i nâr olmuşam
Divane Derviş misali feryad-i zâr olmuşam
Perişan bülbül kan ağlar âh-u nalemden menim
Dil hasta gönül şikeste hem tarumar olmuşam

Bin yıl ömür verdi Âdem'i saldı âh'a
Yedi yüz elli Şit yaşadı dokuz yüz elli Nûh'a
Erenleri hâlk edeni fani kılar mı rah'a
Düşüp de dünya şerrine kâr'a efkâr olmuşam

Şenlik'im hizmet etmedim daim bir târîkata
Uyup İblis yığvasına çok ettim cürm-ü hata
Şefâat ya Resulullah muhtacım mârifete
İsyanın hadden aşıptır çok günahkâr olmuşam


Olmuşam (Ne Saatda Geldim)

Olmuşam (Ne Saatda Geldim)

Ne saatda geldim dünya evine
Şümsitara kara bahtlı olmuşam
Taleyim bed günüm gara cefakeş
Hicran evli derd otaglı olmuşam

Felek goymadı ki birce yarıyam
Gözüm açdım gördüm üzü garayam
Derd ü möhnet hicran gem serdarıyam
Bu dünyada derd sınaglı olmuşam

Eli'yem çok çekdim derd ü beladan
Gem el götürmedi men mübteladan
Alem-i ervahda gal ü beladan
Hof ciyerli gara dağlı olmuşam


Olmuşum (Uzakların Türküsü)

Olmuşum (Uzakların Türküsü)

Karanlık bir akşam üstü
Hüzünlü gezer olmuşum
Gözüm dalar uzaklara
Bir hayal rüya olmuşum

Şehir yanar deniz susar
Fabrikalar zehir kusar
Bize benzemez buralar
Kendime diyar olmuşum

Başında savunan insan
Gündeme gelir bu isyan
Özdilim yıpranmış bu can
Bir hayli ziyan olmuşum


Olmuyor (Girilmez Sandığım)

Olmuyor (Girilmez Sandığım)

Girilmez sandığım hücreme girdin
Demir üste halı serdin olmuyor
Görülmez sandığım sırrımı gördün
Sırrımın sırrına erdin olmuyor

Sana bu yüreği verdim desem de
Canımı yoluna serdim desem de
Her halde istesem istemesem de
Bilirim derdim derdin olmuyor

Mısralara yüklü temennilermiş
Gönül avuttuğum o ninnilermiş
Samimi olmayan tegannilermiş
Yaramı bin kere sardın olmuyor

Bildiğim elin uzanır yıldızlara
Dostluğun bir dosttur yalnızlara
Numunesi tek kalmış vefasızlara
Sevgiyi damardan verdin olmuyor

Ümitsiz değilim kurban olduğum
Bulursun bir çare o ki bildiğim
Bildirirlerse sana bir gün öldüğüm
Yüzümde hicabı gördün olmuyor


Olmuyor Sabahın Gurbet

Olmuyor Sabahın Gurbet

Yollarına düşüp geldim
Karlı dağlar aşıp geldim
Geceler uykumu böldüm
Olmuyor sabahın gurbet

Bülbülüm dargındır güle
Ol gârip halim kim bile
Karıştı arzular yele
Olmuyor sabahın gurbet

Çağlari ayrı yârinden
Getmez hayali serrimden
Öldürdün beni ölmeden
Kılınsın cenazem gurbet


Olmuyor (Yine Tazelendi)

Olmuyor (Yine Tazelendi)

Yine tazelendi yürek yarası
Açmasam olmuyor açsam olmuyor
Değil derler dert yanmanın sırası
Kaçmasam olmuyor kaçsam olmuyor

Gidip derdim kimden kime ne diyem
Dünyada kasavet benim hediyem
Efkâr edip kendi kendim bu diyem
Biçmesem olmuyor biçsem olmuyor

Bilmem derdim desem hangi Hekime
Hangi kapı çalıp gideyim kime
Bir yardımcı yoktur benim yüküme
Geçmesem olmuyor geçsem olmuyor

Bu benim halime gören şaşıyor
Ümit bağlarıma gazel düşüyor
Hangi kaba döktü isem taşıyor
Saçmasam olmuyor saçsam olmuyor

Değil Kul Dumani herşeyden emin
Sadece ümidi Rabbil Âlemin
Nasıl diyem ben günahkâr ademim
Uçmasam olmuyor uçsam olmuyor


Olsa Da (Güzeller Güzeli)

Olsa Da (Güzeller Güzeli)

Güzeller güzeli şahane dilber
Seni terketmezem bin kan olsa da
Ne mümkün sevdiğim vazgeçmem senden
Cümle alem bana düşman olsa da

Herkese meyledip su gibi akmam
Vücudum şehrini odlara yakmam
Senden gayrı gülüm cemâle bakmam
Karşımda Yusuf-i Kenan olsa da

Emrahi derdinle sararıp solsun
Sana kemlik eden Tanrıdan bulsun
Olursa sevdiğim sen gibi olsun
Âşığa dünyada canan olsa da


Olsa (Sırrın Açık Eden Dosta)

Olsa (Sırrın Açık Eden Dosta)

Sırrın açık eden dosta yaklaşma
Bir Molla torunu İmam da olsa
Sakın bir toplumda çizmeyi aşma
Cemiyetin hepsi Rahman da olsa

İnanma dünyada nakışlı dile
Dilinen bulaşır bin türlü belâ
Battığın çamurdan çıkarsa bile
Bir defaya mahsus yaman da olsa

Nice söz verenler caydı sözünden
Yiğit dara düşmüş namert yüzünden
O cahil yârinin sahte pozundan
Gönül viran olur irfan da olsa

Haşimi bir bâde aldığın zaman
Âşk ile sazını çaldığın zaman
Biçare gurbette kaldığın zaman
İyi seç dostunu baban da olsa


Olsam (Bir Şahin 0lsam)

Olsam (Bir Şahin 0lsam)

Bir şahin olsam uçsam dağında
Kırmızı gül olsam yârin bağında
Kavrulup da pişsem âşkın yağında
Dostun sofrasına koysalar beni

Irmak olsam denizlere dökülsem
Sürme olsam yâr gözüne çekilsem
Buğday olsam tohum olsam ekilsem
Dostun toprağına saçsalar beni

Dağ başında ekin olsam biçilsem
Sümbül olsam yâr göğsünde açılsam
Rakı olsam şarap olsam içilsem
Dostun meclisine sunsalar beni


Olsam (Bu Dünyada Yalnız Kalmış)

Olsam (Bu Dünyada Yalnız Kalmış)

Bu dünyada yalnız kalmış
Kulların gardaşı olsam
Her kim haksız yara almış
Gözlerinin yaşı olsam

Aşılmaz dağları delip
Halkın imdadına gelip
Dertlerini derdim bilip
Hepsinin sırdaşı olsam

Ömür boyu naçar kalan
Yoksullara gıda olan
Lezzetini terden alan
Emekçinin aşı olsam

Gönlüm ister kara günde
Karar versem doğru yönde
Keşke bu dünyada ben de
Dertlilerin başı olsam

Derviş Kemal söz müsait
Herkes olsun buna şahit
Adsız gâriplere ait
Mezarların taşı olsam


Olsaydı (Alemde Bahtiyar İnsan)

Olsaydı (Alemde Bahtiyar İnsan)

Alemde bahtiyar insan olurdum
Keşfedip kusurum gören olursa
Umut var ki aradığım bulurdum
Bir kez doğru yol gösteren olsaydı

Belki bir Er idim erlik çağımda
En yakın sevdiğim en uzağımda
Herbir çiçek bulunurdu bağımda
Zamanı geçmeden deren olsaydı

Katılsaydım bir Kâmil'in yanına
Götürseydi beni Şah divanına
Katsaydılar bir Kâmil'in önüne
Hayvan mı unsan mı soran olsaydı

Reyhani der dosttan bekle yardımı
Bilmem Tabip saracak mı sardı mı
Ben söylesem o dinlese derdimi
Doğru söz söyleyen yâran olsaydı


Olsaydı (Saray Yapmak)

Olsaydı (Saray Yapmak)

Saray yapmak kolay olur
Altınım param olsaydı
Ebedi mekânı bulur
Altınım param olsaydı

Allah yoluna koşardım
Nehir olur ben taşardım
Her yoksula el atardım
Altınım param olsaydı

Yaraları ben sarardım
Dost halinden sorardım
Kendime yuva kurardım
Altınım param olsaydı

Üstümüzde yüce Hakem
Şah'ımız dır Zal-u Rüstem
Gönül estar gezmek hakkım
Altınım param oysaydı

Köroğlu'yam ölüm nedir
İman benim gönlümdedir
Cennet benim elimdedir
Altınım param olsaydı


Olsun (Aman Gönül Aman)

Olsun (Aman Gönül Aman)

Aman gönül aman ben sana kurban
Muhabbetin şirin bal gibi olsun
Pîr'ini mestetsin o güzel reyhan
Ebedi solmayan gül gibi olsun

Âşkın ateşiyle yanıp kebap ol
Yık varlık evini hane harap ol
Mağrur olma kibir olma turap ol
Çiğnesin yüzlerin yol gibi olsun

Pîr'in zevkeyleyip sefa eylese
Hiç durmadan sana cefa eylese
Bakmasa yüzüne acı söylese
Söylemesin dilin lâl gibi olsun

Her meydana atın sürücü olma
Dinleyici ol sen bilici olma
Ferahlanıp serbest gülücü olma
Aksın gözyaşların sel gibi olsun

Latife'm sen öğren güzel mârifet
Mârifetle tamam olur hakîkat
Hakîkatin ruhu Pîr'ine hizmet
Özün kapısında kul gibi olsun


Olsun (Ben Göçü Burdan Göçürdüm)

Olsun (Ben Göçü Burdan Göçürdüm)

Ben göçü burdan göçürdüm
Bu dağ olmaz o dağ olsun
Bülbülü bağdan uçurdum
Bu bağ olmaz o bağ olsun

Yâri getirin haneme
Haber eyleyin neneme
Bir hançer vurdu sineme
Koy yârin canı sağ olsun

Gelin görün bu halları
Kalkıp gidemem yollları
Yeşirdi gülün dalları
Bülbülün yüzü ağ olsun

Emrah'ım kapında gulam
Destur ver yanına kalam
Al yanaktan buse alam
Yanak olma dudak olsun


Olsun Da Seyret

Olsun Da Seyret

Büyüsün de bir bak o tıfl-ı naza
Boyu serv-i revan olsun da seyret
Açılmış yanaklar tazeden taze
Hüsnü bağı gülşan olsun da seyret

Bu işve bu reviş böyle zarafet
Kimlerde var böyle yosma kıyafet
Giderek encamı ol çeşm-i afet
Bir fitne-i devran olsun da seyret

Bend eden zülfündür müptelaları
Getirir başıma bin belaları
Seninle mahabbet maceraları
Dillerde dasitan olsun da seyret

Remzi-i aşüfte ey gonce ruhsar
Zar ü giryan olmuş manend-i hezar
Cemalin vasfında yazdığım eş'ar
Bir mürettep divan olsun da seyret


Olsun (Elesger, Gara Kötük Atışması)

Olsun (Elesger, Gara Kötük Atışması)

(Aşıg Elesger)
Arpadan buğdadan çıhmışdı elim
Zehmet çekdim dedim biraz darı olsun
Yolmasın yolmagdan girildi belim
Bundan gelen heyir zehrimar olsun

(Gara Kötük)
Aşıg ne meydanı yalgız alıbsan
Söz deyim sözüne barabar olsun
Nahag gandır ortalığa salıbsan
Ele iş tut ondan heyirhar olsun

(Aşıg Elesger)
Bel ile bu yeri ekdim bir ayda
Sulamagdan su da galmadı çayda
Biçdim döydüm darım oldu bir bayda
Goy söyleyim mahallarda car olsun

(Gara Kötük)
Efsana sözleri danışma barı
Eşidenler seni görerler karı
Sen ora sepmişdin bir istil darı
Ümidliydin ondan bir tağar olsun

(Aşıg Elesger)
Herkese gösterdim dediler göydü
Eşidib görenler çoh mene söydü
Den tutan yerini sağsağan döydü
Gargayla siçanın üzü gara olsun

(Gara Kötük)
Eşidenler gınamasın bizleri
Sen de sal bordağa kel öküzleri
Goş kotanı çevirginen düzleri
Günlüğün birinden bir ambar olsun

(Aşıg Elesger)
Elesger başına gehetdi peşe
Darı ekib yemeyibsen hemişe
Sazı bas sinene tecnisden döşe
Yığ urzunu veren eller var olsun

(Gara Kötük)

Gara Kötük deyer tükensin sözün
Bu ilki işlerden ne gorhub gözün
Bir gızındır bir arvadın bir özün
Üç adamla dünya sene dar olsun


Olsun (Etrafımda Seyr Eyleyen)

Olsun (Etrafımda Seyr Eyleyen)

Etrafımda seyr eyleyen gözeller
Hemişe seyriniz buralar olsun
İstemem gedesiz gözden iraga
Segrekib sinesi yaralar olsun

Sizde adet midir eşkin sevdası
Seyr eyler mi kız gelinin sürmesi
Siz Allah geymeyin gatan libası
Geydiğiniz zer-ziba haralar olsun

Men kurbanam nazlı yarın boyuna
Terlan geder şigarına oyuna
Belge yetirmedin dostun guyuna
Necef'in menzili haralar olsun


Olsun (Her Görünen Yaşıl Bağa)

Olsun (Her Görünen Yaşıl Bağa)

Her görünen yaşıl bağa getme gel
Bağ odur ki budağında bar olsun
Her ucadan dağa çıhma dağ diye
Dağ odur ki zirvesinde gar olsun

Goy var olsun tebietden doymayan
Şan şöhrete var dövlete uymayan
Dövranını zamanını duymayan
El yanında görüm her vaht var olsun

Gedir deyir el gedrini bilenler
Dost gülende sevinenler gülenler
Tikesini dostlara ten bölenler
Goy yaşasın uzun iller var olsun


Olsun (Hicran Kucağında)

Olsun (Hicran Kucağında)

Hicran kucağında tuttuğun sırdaş
Çağlamış bulanmış durulmuş olsun
Sözüne sazına güven de yanaş
Kulağı ezelden burulmuş olsun

Boş kafa gezdiren seyyahlar gibi
Keşkülünün delik çıkması dibi
Âriften anlasın seçsin gârib'i
Hakîkat yolunda yorulmuş olsun

Taban tepmiş olan gam kervanında
Dostunu konuklar tatlı canında
Koçlar gibi duran Pîr meydanında
Aslanlar yurdunda kurulmuş olsun

Gel dese de bakma nâkes aş'ına
Bir fırsat arar da kakar başına
Dostun namert dehrin mihenk taşına
Felâket pazarında vurulmuş olsun

Duysun âşkın elindeki rebabı
Okunsun alnında çile kitabı
Neyzen gibi günahkârın hesabı
Mezara girmeden sorulmuş olsun


Olsun (İncedir Zariftir)

Olsun (İncedir Zariftir)

İncedir zariftir günülün teli
Kırıldıktan sonra ulanmaz olan
Ustanın boynuna çöker vebali
Ham demirden keski yülenmez olsun

Söz ağızda söylenmeden pişmeli
Dinleyenler hayret edip şaşmalı
Âşık odur derya gibi coşmalı
Kur çay gibi akıp bulanmaz olsun

Ârif insan noksanım bilmeli
Herkes ona bakıp ibret almalı
Ne çare herşey aslından olmalı
Su dökmekle kuyu sulanmaz olsun

İnsan odur kötülükten kaçmak
İyiliği tarihlere geçmeli
Delicesin buğday iken seçmeli
Un olduktan sonra elenmez olsun

Deli Hazım iyi hesap etmeli
Büyüklerin dediklerin tutmalı
Ağzındayken tükrüğünü yutmalı
Tükürdükten sonra yalanmaz olsun


Olsun (Kardeşler Âşka Yanalım)

Olsun (Kardeşler Âşka Yanalım)

Kardeşler âşka yanalım
Yollarımız âşan olsun
Şarab-ı âşka kanalım
İçen mest-ü hayran olsun

İnsaf eyle kendine bak
Âşk od'uyla ciğerin yak
Her nereye bakarsan bak
Zerrelerde ayan olsun

Gören oldur görünen ol
Hemen Mürşid'ine kul ol
Say eyle âşk deryasın bul
Katrelerin umman olsun

Oğlu kızı at yabana
Sonu yoktur a divane
Dergâh açık gir devrana
Her günün bir seyran olsun

Kalbini Mürşid'e bağla
Nar-ı âşkla ciğer dağla
Leyl-ü nehar durma ağla
Didelerin giryan olsun

Şeriat iktida oldur
Hakîkat rehnüma oldur
Her dertlere deva oldur
Bilene can kurban olsun

Fatıma yan âşka candan
Görenler renk alsın senden
Çık canınla bu cihandan
Tecelli Hâkk ihsan olsun


Olsun Mu Gönül (Yâr Yüzü Görmeden)

Olsun Mu Gönül (Yâr Yüzü Görmeden)

Yâr yüzü görmeden gördüm ölümü
Kanlı Cellât geldi derdi gülümü
Nice haram kıldın kestin yolumu
Didarın çehresi solsun mu gönül

Sırra kıdem basmış ağalar beyler
Ezilen tebayı kurtarmaz reyler
Âşık olma sakın delidir derler
Yoksul saçın başın yolsun mu gönül

Bir hayal dilberi mihman eylemiş
Tüketmiş usunu ziyan eylemiş
Zenginler âşkını beyan eylemiş
Âşıkların kabı dolsun mu gönül

Kadir'i sarılmış yaslı karaya
Son gülün dikeni girdi yaraya
Hekimler âşk demiş en son çareye
Esmer güzel yârim olsun mu gönül


Olsun (Oğul Emek Ver Tarlaya)

Olsun (Oğul Emek Ver Tarlaya)

Oğul emek ver tarlaya
Dön harmanda yüzün olsun
Saygılı davran babaya
Hem anaya sözün olsun

Suyu bağla gel çayıra
Aksın gitsin ol bayıra
İşlerin çıksın hayıra
He oğul he nazın olsun

Kartolu ektim bostana
Sözü doldurdum destana
Bize mestane mestane
Bakan iki gözün olsun

Bir ineğim var kınalı
Bu inek bu evin malı
Emektir insanın yolu
Oğul yolda izin olsun

Bu Ferman Baba geziyor
Derdin deftere yazıyor
İş dedim oğul beziyor
Çorbada bir tuzun olsun


Olsun (Sevdiyim Yar)

Olsun (Sevdiyim Yar)

Sevdiyim yar menden üz döndermisen
Ne demişem gelbin mükedder olsun
Şö'le-yi ahımdan eşk-i sirabın
Oda yansın mene beraber olsun

Gece gündüz senden fikrim heyalım
Ne ola bir men de senden kam alım
İnsafın yoh mürvetin yoh a zalim
Sebr elemek mende ne geder olsun

Aşig deyil camalını duymayan
Neden doyar didarından doymayan
Sevdiyim gapına meni goymayan
Görüm menim kimi derbeder olsun

Gurban olum diline dodağına
Baş eyerem gaşlarının tağına
Hansı gece bahsam ter buhağına
İstemerem o gece seher olsun

Katib'em uymuşam bir bi-vefaye
Ömrümü vermişem bad-i fenaye
Gören bu dünyada men bi-nevaye
Kim garğadı yarın sitemker olsun


Olsun Varsın (Ne Senden Öncesi)

Olsun Varsın (Ne Senden Öncesi)

Ne senden öncesi
Ne senden sonrası
Bir tek sen varsın
Yok ki başkası
Sen yoksan eğer
Dünya neye değer

Sen olmadan gülüm
Hayat sanki zulüm
Ayrılık ölüm olmasın

İsterse yaksın güneş
İsterse karlar yağsın
İsterse çaksın şimşek
İsterse seller aksın
İsterse dönsün dünya
İsterse hayat dursun
Sen yanımdaysan eğer
Olsun varsın


Olunca (Çevrilir Başıma)

Olunca (Çevrilir Başıma)

Çevrilir başıma cihan dar olur
Bana efendimden itap olunca
Bülbül gibi işim âh-u zâr olur
Gül yüzünden ref'i nikap olunca

Efendim beğendim tarz-ı edanı
Anınçün çekerim cevr-ü cefanı
Boşlamam dilimden med-ü senanı
Sine girip tenim turap olunca

Derunum şehrini odlara yakma
Nusha-i Kübra dır gönül hor bakma
Mevlânın yapısın kastedip yıkma
Tamir kabul etmez harap olunca

Derd-i âşkın ile şişte püryanım
Semaya ser çekti âh-u figânım
Sefa mı kesbettin benim Sultan'ım
Şemi'nin ciğeri kebap olunca


Olup Bitenleri Kendi Gözüyle

Olup Bitenleri Kendi Gözüyle

Olup bitenleri kendi gözüyle
Görür idi Anadolu'm uyansa
Haksıza dur deyip haklıya değer
Verir idi Anadolu'm uyansa

Perişan olurdu halkı uyutan
Fakîr fukaranın hakkını yutan
Güllük gülistanlık şu güzel vatan
Olur idi Anadolu'm uyansa

Gelişir ülkenin kalkınma hızı
Vurgunun talanın çözülür buzu
Hep birlikte halkı soyan hırsızı
Bulur idi Anadolu'm uyansa

Halk sırtından dolar sömürü küpü
Zehirle zemberek içinde hepi
Yalanın dolanın tezgâhta ipi
Çürür idi Anadolu'm uyansa

Çırakman'ım uyutanın kastına
Çakallar büründü kuzu postuna
Haksızlığın cehaletin üstüne
Yürür idi Anadolu'm uyansa


Olur (Ben Senden Ayrı Düşünce)

Olur (Ben Senden Ayrı Düşünce)

Ben senden ayrı düşünce cananım
Derd-i elem üzerime bar olur
Nar-ı hasretle bu deli canım
Yanar vücudumun şehri nâr olur

Bu cüdalık beni neyledi göre
Tir-i hasret sinem eyledi bere
Ayrılık elemi gelince sere
Bu geniş dünya başıma dar olur

Feryadım göklere ağıdır her gâh
Görenler halime rahmeder lillâh
Bir kulun başına vermesin Allah
Hicran dedikleri müşkül kâr olur

Firkat Tekkesine olmuşum Abdal
Kimsenin başına gelmesin bu hâl
Gülünü yitirmiş andelip misal
Gice gündüz işim âh-ü zâr olur

Aşıki yüreğim yanıyor örtte
Ciğer kebap oldu nâr-ı hasrette
Kimseler yâr olmaz bana gurbette
Gelir gider hayallerin yâr olur


Olur (Bir Kişi Ki Kemâlini)

Olur (Bir Kişi Ki Kemâlini)

Bir kişi ki kemâlini hıfz etse
İrfan Meclisinde Pîr'i Nur olur
Şerifat babına kayım olmayan
Daim onun altı üstü nâr olur

Üç nedir ki üç kitapta yeri yok
Ziya vermiş her eşyada nur'u çok
Ol kim idi bey gâfilden değdi ok
Mahşerde Resul'a iddakâr oldu

Bendi yok başının yüce seri var
Hâkk Tâlâ'nın hikmeti var sırrı var
Ol nedir ki beş iklimde yeri var
Bunu bilmeyenin işi zâr olur

Zülali de der ki zihnim bulanır
Didelerim gâm bahrinde sulanır
Ol nedir ki dağ başına dolanır
Çıkar can cesetten rüzigâr olur


Olur (Böbürlenip Durma)

Olur (Böbürlenip Durma)

Böbürlenip durma aklın var ise
Başkaları ölsün daha hoş olur
Konuştuğun sözde mahna yok ise
Önce konuşursun sonun boş olur

Cahili dost bilip sakın yanaşma
Engin engin dalma bendinden taşma
Çağrıldığın yere en önde koşma
Aklı selim olan ağır baş olur

Kimi akıllı der kimisi deli
Sırtıma sürüldü Pîr'imin eli
Simgesi güvercin bir adı Veli
İnsanın gönlünde Pîr Bektaş olur

Kâmil-i Mürşid'i dinlersen eğer
Hoşgörülü insan dünyayı değer
Zeynel'im yıllardır bilmemiş meğer
Sadık dostlarınan ey kardaş olur


Olur (Dinle Sözlerimi)

Âşık Nuri Çırağı

Olur (Dinle Sözlerimi)

Dinle sözlerimi canım Yavuzer
Dost'a ulaşması yolunan olur
Bir tek elin sesi çıkmaz bilirsin
Vallahi bu işler el'inen olur

Şu ateş bu canı yakar söyleyin
Doğru olan doğru bakar söyleyin
Ufak sular sessiz akar söyleyin
Derenin coşması selinen olur

Gönlünde gizlemiş yara Çırağı
Ne anlattı nazlı yâra Çırağı
Sesin duyuramaz yâra çırağı
Duyurması ehl-i halınan olur


Olur Diye (Şenlenmez Bu Dünya)

Olur Diye (Şenlenmez Bu Dünya)

Şenlenmez bu dünya, harabat imiş
Derdi bir değil ki, beş on kat imiş
Hâkk'a teslim oldu, emanet imiş
Heveslendik bize mal olur diye

Firkat geldi yaşın yaşın ağladım
Bu dert ile ciğerimi dağladım
Mendil ile ellerini bağladım
Yollar çiçeğini, çil olur diye

Akıl da kalmadı mihnetten, serde
Can mı dayanır ki böylesi derde
Yeni yayla tuttum, kondurdum yurda
Karışır komşuya, el olur diye

Kahpe Felek bakmaz oldu yüzüme
Yaslıyım komşular bakman sözüme
Ağladıkça mendil tuttum gözüme
Akar gözüm yaşı, sel olur diye

Dertliler de türlü ateşe yanarlar
Başa gelmeyince kolay sanarlar
Ağlama Pervane seni kınarlar
Yitirir aklını deli olur diye


Olur (Elâ Gözlerine Kurban)

Olur (Elâ Gözlerine Kurban)

Elâ gözlerine kurban olduğum
Bak ki gönül sana düştü nic'olur
Böyle sevda kul başına gelmesin
Müptelâlık belâsıdır güç olur

Gel beni ağlatma sen de gülesin
Hem murada hem maksada eresin
Korkarım ki yada gönül veresin
Eller duyar altın elin tunç olur

Emrahi der ben de yandım meraktan
Âşk ateşi çıkmaz oldu yürekten
Ben seni dilerim Gâni Hallâk'tan
En son benim olun ama geç olur


Olur (Ereb Atın Destanını Söylerem)

Olur (Ereb Atın Destanını Söylerem)

Ereb Atın destanını söylerem
Üç yaşında her nişanı belli olur
Bir asma gerdenli gulun sağrılı
Sığır gabırgalı maral elli olur

Dörd yaşında etişende beşine
Yeher üstden el etişmez başına
Govga günü üzün tutar goşuna
Gözleri dağlarda burnu elli olur

Her hüner gösterir etdi yaşında
Bir merd igid bagdaş gurar döşünde
Tipe teper baydak alar goşunda
Döyüşür savaşır fitne felli olur

Dogguzunnan çünki etdi onuna
Tükün sığarlayıb girer donuna
Deli Mehter dolananda yanına
Elde toppuz oynar şeşper sallı olur

Goç Köroğlu der bu nişanındadır
Ereb at arzusu hele candadır
Menim istediyim budu sendedir
Tovla başı deyeller ağa yollu olur


Olur (Gerçek Âşık Olanların)

Olur (Gerçek Âşık Olanların)

Gerçek âşık olanların
Yüreciği yanar olur
Her canibden suriş ile
Şavkı odu kanar olur

Esirgen âşık kişiyi
Şefâat imandan dürü
Susamışları kandurur
Gözü yaşı tamar olur

Bir devletlü yoksul olsa
Usluyisen gülme ana
Yazıda kaba ağaca
Ulu kuşlar konar olur

Ozan âşıklar sözünü
Söyle âşıklar dinlesin
Er var içinde od yanar
Er var ana çü nâr olur


Olur (Herkes Görevinde)

Olur (Herkes Görevinde)

Herkes görevinde doğru çalışsa
Ne vurguncu olur ne talan olur
Saygı duysa adalete alışsa
Ne hırsızlık olur ne çalan olur

İnsanoğlu birbirinden bezmezse
Güçlü olan güçsüzleri ezmezse
Doğru konuşana kimse kızmazsa
Ne yalancı kalır ne yalan olur

Ben iyiyim sen kötüsün denmese
Vicdanlar sızlasa haklar yenmese
Amca, dayı, kayırmalar dönmese
Ne ayıran olur ne bölen olur

Mutluluk olmaz mı böyle olunca
Vatan kalkınmaz mı düzen bulunca
Her tarafta fabrikalar olunca
Ne saldıran olur ne salan olur

Merdanoğlu sözümüze uyulsa
Bu teklifim her tarafa yayılsa
İnsan haklarına saygı duyulsa
Ne öldüren olur ne ölen olur


Olur (İki Beden Gördüm)

Olur (İki Beden Gördüm)

İki beden gördüm altmış başı var
Müttesildi onda gayrı sır olur
İki uruf gerdiş vurub dolanır
Gahdan iki olur gahdan bir olur

Birisi Sultan dı gezir taht üste
Biri gah sağ olur gah olur heste
Gocaldıgca olur teze növreste
Cavanlıgda goca olur Pîr olur

Yüzseksen kolu var oynar abınan
Üç yüz kulağı var san hesabınan
Beş kelme danışır afitabınan
Kelmesinden gövher olur dür olur

Aşıg Elesger bu hesaba yetişdi
Onu cem eyleyen bir neçe kuşdu
Gahdan Bezirgan dı gahdan Derviş di
Gah Padişah olur gah Vezir olur


Olur (Lütfü İhsan Erişir)

Âşık Nuri Çırağı

Olur (Lütfü İhsan Erişir)

Lütfü ihsan erişir bu memlekete
Aş olur iş olur ey olur olur
Kâdir Mevlâm kâdir her bir hikmete
Gönüller hoş olur ey olur olur

Zehirinin panzehir var ucunda
Her neşenin bir kahar var ucunda
Kışların da bir bahar var ucunda
Şu dağlar kış olur ey olur olur

Sözlerimi dinleyene tutana
Yiğit odur yaptığından utana
Kâdir Mevlâm yetiştirir vatana
Bir sahip baş olur ey olur olur

Alışır da deli gönül alışır
Seven sevdiğiyle elbet buluşur
İş açılır tüm insanlar çalışır
Soframızda aş olur ey olur olur

Nuri Çırağı'yım ey bire canlar
Benim sözlerimi dinleyen anlar
Birbirine düşman olan insanlar
Gerçek gardaş olur ey olur olur


Olur Mu Bilmem (Mübtelâ Olmuşam)

Olur Mu Bilmem (Mübtelâ Olmuşam)

Mübtelâ olmuşam Sebalmesan'a
Tevfikımız refik olur mu bilmem
Men mail olmadım zevk-i cihana
Tarikımız hakîkat olur mu bilmem

Erenlerin mahlesine varayım
Kadem-i pak'ine yüzler süreyim
Gözüm açup dost cemâlin göreyim
Taklidimiz tahkik olur mu bilmem

Tevekkül babında açsam gözümü
Tarik-ı Mevlâ'ya tutsam yüzümü
Tevhid ile gusleylesem özümü
Natıkımız lâyık olur mu bilmem

Bu gönül çekmekte aşk-ı sevdayı
Âhd-i misakında olan vefayı
Gâfletten uyardın Âşık Revai
Tabirimiz âşık olur mu bilmem


Olur Mu (Çölde Bülbül Olur Mu)

Olur Mu (Çölde Bülbül Olur Mu)

Çölde bülbül olur mu
Gül kafese konur mu
Gönül yâre küsende
Dilde gel gel olur mu

Cahillere meyletme
Cahil yoldaş olur mu
Aleme sırrın verme
Herkes sırdaş olur mu
Bağrımız taş elden gardaş
Ömür yavaş olur mu

Yok ki kolum kanadım
Yâr der yâri sınadım
Oturup da ağladım
Böyle deyiş olur mu
Bağrımız taş elden gardaş
Ömür yavaş olur mu


Olur Mu (İklimi Cananın)

Olur Mu (İklimi Cananın)

İklimi cananın soldu gülleri
Bağı vuslat gülizârsız olur mu
Hâl ehli halleder bu müşkülleri
Gonca hârsız bülbül zârsız olur mu

Reftara çıktıkça karşı kemanım
Sulasın yolları çeşm-i girvanım
İr gör endamını hüsnü tabanım
Çin güzeli müşkibarsız olur mu

Vefa resmin Hublar etseler resid
Can verip Ceyhuni eyler yine iyd
Harabat ehline ta'neder Zahid
Âşık olan şivekârsız olur mu


Olur Mu (Kâmil Olan Kelâmından)

Olur Mu (Kâmil Olan Kelâmından)

Kâmil olan kelâmından bellidir
Lisanından hata sadır olur mu
Mümin olan cemâlinden bellidir
Rıza kapusunda zacir olur mu

Aslı mülevvesi ahkâma koysan
Harir atlas güzel endama koysan
Acaib bir kelpi hamama koysan
Bin kerre yıkanmakla tahir olur mu

Mürşid-i Kâmilden destur almayan
Ey Figâni Hâkk yoluna gitmeyen
Üstad-ı Kâmile hizmet etmeyen
Feraiz bilmekle şair olur mu


Olur Mu (Kur'an'la Kul Âmel Etse)

Olur Mu (Kur'an'la Kul Âmel Etse)

Kur'an'la kul amel etse
Emekler hiç zay olur mu
Alim kalple âmel etse
Koyun kurda pay olur mu

Aklı olan gözün açsa
Varıp bir gül bağın seçse
Nefsin hevasından kaçsa
Mümin kurda pay olurmu

İnanan Hâkk'ı zikretse
Yaratılanı fikretse
Dönüp haline şükretse
El elinde yay olur mu

Elini açan Mevlâ'ya
Dalar bir derin deryaya
Atmaz kendini belâya
Azgın selde zay'olur mu


Olur Mu Olmaz Mı

Olur Mu Olmaz Mı

Yürekteki yaram yâre
Ayan olur mu olmaz mı
Bunun derdi senin derdin
Diyen olur mu olmaz mı

Artırdım efkârı gâmı
Mihman eyledim veremi
Aceb hayra şu rüyamı
Yoyan olur mu olmaz mı

Telef etsem başı canı
Akıtsam yaş ile kanı
Âşık zümresinden beni
Sayan olur mu olmaz mı

Devam eylesem yasına
Düşsem onun havasına
Daldım günâh deryasına
Payan olur mu olmaz m

Bu esrarı olmaz bilen
Başın verir demez bilen
Kabrim içi dolu yılan
Çayan olur mu olmaz mı

Mevlâ'ya emanet canım
Dahi kimsem yoktur benim
Ruhsat ölmüş deyi günüm
Sayan olur mu olmaz mı


Olur Mu (Seni Arzuladım)

Olur Mu (Seni Arzuladım)

Seni arzuladım geldim Develi
Halin nedir diye soran olur mu
Tahkikât yolundan açtım suâli
Sözüme karşılık veren olur mu

Bahtım karışıyor ağdan karaya
Melhem bulunmuyor gizli yaraya
Bir canan yitirdim geldim buraya
Acep suâl etsem gören olur mu

Gönlüm bir gül aldu İrem Bağı'n dan
Karanlıklar koşar sol ve sağından
Bir turna uçurdum Kozan Dağı'n dan
Bu turnaya tuzak kuran olur mu

Kaybettim turnayı karşıma geçin
Şahan oldum uçtum bana yol açın
O turnayı tutup götürmem için
Benim yamacımda duran olur mu

Deli Hazım derdin aştı Kerem'i
Nedir bilmem bu zalimin meramı
Yârimin açtığı azgın yaramı
Mümkün mü başka bir saran olur mu


Olur Mu (Tâlibim Varsam Pîrime)

Olur Mu (Tâlibim Varsam Pîrime)

Tâlibim varsam Pîrime
Baksam ala gözlerine
Pîrimin gözü üstüne
Göz olur mu göz olur mu

Hâkk için gelmiştir dile
Söyleşir canları ile
Mürşidin sözü üstüne
Söz olur mu söz olur mu

Bakma sevda çektiğime
Yanarım can dost derdiyle
Hâkk'ın ateşi üstüne
Köz olur mu köz olur mu

Canlar dergâhta derilse
Âdem nefsini öldürse
Hâkk'ın sevgisi üstüne
Haz olur mu haz olur mu


Olur Mu (Toplansa Aşiret)

Olur Mu (Toplansa Aşiret)

Toplansa Aşiret hepsi derilse
Yinilse içilse sohbet verilse
Döğülse kahveler harbi çağrılsa
Şerbeti içtiğim günler olur mu

Yolum aşsa karlı dağın sağından
Gül döşürsek Berdelinin bağından
Tütünsüzle Musullunun dağından
Acem'e geçtiğim günler olur mu

Dedemoğlu Kır At'ının üstüne
Ala idim kılıç kalkan destime
Beydili'nin Anneğini üstüme
Alıben aştığım günler olur mu


Olur Mu (Türkiye Canımız)

Olur Mu (Türkiye Canımız)

Türkiye canımız başka vatan yok
Cihanı yurda eş tutmak olur mu
İhanet diz boyu gâflet çok ki çok
Parsel parsel edip satmak olur mu

Eller de beraber diller beraber
Akıllar beraber yollar beraber
Haydi el tetikte kollar beraber
Usanıp da silah çatmak olur mu

Kerkük, Musul, bizm idi nic'oldu
Kırım, Girit, onca ada hiç oldu
Anadolu rüzgâr vurmuş tec oldu
Savurup samana katmak olur mu

Cephede kefensiz yatandan utan
Sınırda nöbeti tutandan utan
Benden utanmazsan Ata'n dan utan
Gâfletle uzanıp yatmak olur mu

Bu bayrak bu gökte daim duracak
Gönüller yurt için sıkı vuracak
Türk birleşip Turan'ını kuracak
Düşman batağına batmak olur mu


Olur Mu Ya (Emrini Terkeder)

Olur Mu Ya (Emrini Terkeder)

Emrini terkeder nehyini tutar
Kuru dava ile kul olur mu ya
Tekrar bir de halka sofuluk satar
Böyle erkân böyle yol olur mu ya

Kişizadelik hiç alınmaz satın
Asil azmaz diye söylerler bütün
Bir mülevves yere düşse bir altın
O kıymetten düşüp pul olur mu ya

Terk-i heves edip hizmet etmeli
Arı âhvalini ibret tutmalı
Her çiçekten birer çeşni tatmalı
Bal bal desen ağzın bal olur mu ya

Haberi yok say-ü gayret emekten
Böyle karın doymaz yarım çörekten
Güdük çapa ile kırık kürekten
İki çift katıra nal olur mu ya

Dünya Cennet olsa sıkar Âdem'i
Lezzet kesbettirmez hiç rahat demi
Ağlar sabi bile verin mememi
Çağrılmayan yere gel olur mu ya

Her çay için yol olur derler
İki ırmak bir sel olur derler
Damlaya damlaya göl olur derler
Göl olsa da Bahr-i Nil olur mu ya

Gönül yücelerden yüc'olmak ister
Beş on kuruş ile Hâc'olmak ister
Ellisinden sonra Hoc'olmak ister
Kart ağaçtan taze dal olur mu ya

Kendinden küçükten alma hiç öğüt
Kendinden engine hiç uymaz yiğit
Kurda ürümezse sürüde bir it
Ona hoş biberli yal olur mu ya

Ye kuzuyu sen gösterme bazıya
İyi yalı yer de gitmez yazıya
Attan ileriye koşmaz tazıya
Atlastan tokalı çul olur mu ya

Söyleyemez asla galatsız sözü
Hiçbir marifette yoktur bir yüzü
Mektebi görmemiş kürsüde gözü
Elif, be, demeden dal olur mu ya

Tatlı söyle sen incitme Fatma'yı
Er olan yapar mı zene çatmayı
Güzel tanı yem yediğin batmayı
Başı boş her yerde sal olur mu ya

Ne ileriye git ne ensede kal
Ne methin şay'olsun ne derine dal
Sonradan görmüşe ne kız ver ne al
Osurgan lâlesi gül olur mu ya

Elhasılı merdin beli bükülmez
Hem bir düşen at'a kamçı çekilmez
Meyva bahçesine söğüt ekilmez
Meyvasız ağaç al olur mu ya

Sarığa selâm ver yanına varma
Baktın bir Mecliste oraya girme
Kör ile topalın yüzünü görme
Onlarla bir müşkül hâllolur mu ya

Dağılır anası olmayan yuva
Güreşebilir mi keçiyle deve
Bir misafir gelse erkeksiz eve
Buyur sen burada kal olur mu ya

Sıkı bağla gevşek tutma kuşağı
Densiz alıştırma oğul uşağı
Talihe güvenmiş yatar aşağı
Böyle Çingenece fal olur mu ya

Eğer bozulmazsa herifin başı
Uygun olur ise hem arkadaşı
Gelirse vakitli unuynan aşı
Ey buna da kıyl-ü kal olur mu ya

Dolaş dolambaya varma sen kıra
Caddeyi boşlama dayanıp dura
Uğradığın çayın köprüsün ara
Bilmediğin suya dal olur mu ya

Bazı tavuk horozuna yan bakar
Fi'li fail tutar meydana çıkar
Devşirir daneyi deliği yıkar
Hiç açık kümeste fol olur mu ya

Herifin anbarı çalı dikenden
Hanımın kuşağı kendir kökünden
Yaktığı şapla da sığır bokundan
Çamaşıra yarar kül olur mu ya

Utanmalı asil yüz olan bir yüz
Utanmıyan yüze kâr eder mi söz
Nikâh olmuş zefaf olmamış bir kız
Mehri tahsis ile dul olur mu ya

Ne bir zikrin fikrin doğru yolun var
İyi halin yoktur kötü halin var
Güfrani hep günâhlarda elin var
Böyle Şair ehl-i dil olur mu ya


Olur (Yâr Mecliste Gülse)

Olur (Yâr Mecliste Gülse)

Yâr mecliste gülse güller açılır
Sürahi döndükçe gönül şen olur
Hakîkatlı yârdan nice geçilir
Kâh ağlarım kâh gülerim gün olur

Âşkımın kervanın göçtüğün görsem
Yamrum ak göğsünü açtığın görsem
Yâdlar ile yeyip içtiğin görsem
Vücudum tutuşur bağrım hun olur

Her kande gidersen başım koyarım
Yârim nice didarına doyarım
Bir gün olur ben kendime kıyarım
Şöyle bil ki kan üstüne kan olur

Kaşın çatıp kaküllerin tararsın
Bir gün olup ben bendeyi ararsın
Yârim niçin siyahlara girersin
Melek olanlarda yeşil don olur

Âşk bahrini girip seyran eylesem
Kâh akıben kâh bulanıp çağlasam
Mustaf'eydür bir selâmın yollasan
Şöyle bil ki can üstüne can olur


Olur (Yığılın Ahbaplar)

Olur (Yığılın Ahbaplar)

Yığılın ahbaplar yâren yoldaşlar
Gamlı gönlüm vatanından yâd olur
Kahpe Felek beni sürgün eyledi
Dostlar ağlar düşmanlarım şad olur

Daha geçti devran sürmek sırası
Âşk okunun merhem bulmaz yarası
Hiç kimsenin başa yanmaz çırası
Çoklar bu sevdadan nâ-murad olur

Ustasından ders almayan Pîrsiz di
Bir gül gördüm dört tarafı hârsız dı
Koy desenler Kul Şenlik'e arsız dı
El içinde bu iş mânâ ad olur


Olursa (Gönül Eğlencesi)

Olursa (Gönül Eğlencesi)

Gönül eğlencesi ruh-u revanım
Ben seni terketmem bin kan olursa
Ne mümkün ayrılmak çıkmadan canım
Dönmezim kâinat düşman olursa

Dervişim cihanda varı n'eylerim
Bülbülüm gülşende han n'eylerim
Dahi senden gayri yârı n'eylerim
Her biri afet-i devran olursa

Su gibi meyledip her yana akmam
Öleneçek seni elden bırakmam
Cemâlinden gayri cemâle bakmam
Karşımda Yusüf-ü Ken'an olursa

Meftuni hicrinle sararsın solsun
Bize de edenler Mevlâ dan bulsun
Olursa efendim sen gibi olsun
Cihanda âşıka canan olursa


Olursun (Âşk İçin Dünyada)

Olursun (Âşk İçin Dünyada)

Âşk için dünyada acıyla zehri
Yutar isen benim gibi olursun
İnsan haklarıyla sevgi yolunu
Tutar isen benim gibi olursun

Her zaman kanâat eylersen aza
Kışın güç şartlarla çıkarsın yaza
Sazın ile sözün ile haksıza
Çatar isen benim gibi olursun

Belki de kimbilir hak verin bana
Bir karakter çizmiş doğuran ana
Çıkarını düşünmeden bir yana
Atar isen benim gibi olursun

İnsanlığa ayıp yalanla hile
İnsanlar işlerse hem bile bile
Her gün gam kasavet düşünce ile
Yatar isen benim gibi olursun

Patlamaya hazır balon şişince
Kötü davranamaz insan bişince
Halkın kültürüne çağdaş düşünce
Katar isen benim gibi olursun

Arının kıymeti kendi balında
Kim ki eyvallahcı işi yolunda
Haktan yana olup halkın dalında
Öter isen benim gibi olursun

Kulak verin Çırakman'ın sözüne
Dürüstlükten acı aktı özüne
Haklı iken haksızların gözüne
Batar isen benim gibi olursun


Olurum (Âşıktan Mâşuka)

Olurum (Âşıktan Mâşuka)

Aşıktan Mâşuka uzanan yolda
Yükü sevgi dolu kervan olurum
Gerçek sevgi ne parada ne puldu
Hakkıyla sevene kurban olurum

Gönlün bahçesine girdiğim zaman
Bağından sümbüller derdiğim zaman
Yârimle vuslata erdiğim zaman
Kabıma sığamam cihan olurum

Lütfeyleyip kader bana gülerse
Dertli ruha şen nağmeler dolarsa
Canlar cananlardan murat alırsa
Canımdan arınır canan olurum

Gaflettedir bunca cefa çok diyen
Âşktan başka meşakkati yok diyen
Gece gündüz beş vakitte hak diyen
Ulu mabetlere Sinan olurum


Omar Ağa'nın Ağıdı

Omar Ağa'nın Ağıdı

Komşularım bu bir düş mü
Kele bir bakın ölmüş mü
Omar Ağa'yı vurmuşlar
Deyin görenler olmuş mu

Gittiği yerden gelmezdi
Vardığı yer bilinmezdi
Şeytanlar mı haber verdi
Kulların aklı ermezdi

Yorulmuş yola oturmuş
Kör karanlıkta vurulmuş
Omar Ağa'nın yasına
Yıldızlar ağıda durmuş


Omar'ım (Yoncalıdan Yol Aşıyor)

Omar'ım (Yoncalıdan Yol Aşıyor)

Yoncalıdan yol aşıyor
Vara vara kavuşuyor
Omar'ımın bacıları
Gardaş diye ağlaşıyor

Omar'ım oy yanarım oy
Gardaş diye ağlarım oy
Kucağımda bebeğinen
Döne döne ağlarım oy

Yoncalı'nın boz dumanı
Gelir dolanı dolanı
Biz Omar'a düğün kurduk
Ot biçim orak zamanı

Omar'ım oy yanarım oy
Gardaş diye ağlarım oy
Kucağımda bebeğinen
Döne döne ağlarım oy

Hastane köşe köşe
Gelmedi Emine Eşe
Kırk gün baş ucunda durdum

Omar'ım oy yanarım oy
Gardaş diye ağlarım oy
Kucağımda bebeğinen
Döne döne ağlarım oy


Omar'ın Ağıdı

Omar'ın Ağıdı

Omar'ımın şu mezarı
Ne kötüymüş yazıları
Ağlaşıyor bacıları

Aman Omar gardaş Omar
Anan seni evde öner

Omar çalardı kavalı
Yüreciğim çok yaralı
Herkes ona ağlamalı

Aman Omar gardaş Omar
Anan seni evde öner

Omar çalardı sazını
Herkes bilirdi nazını
Ağlatıyor el kızını

Aman Omar gardaş Omar
Anan seni evde öner


Omuzladım Omuzladım

Omuzladım Omuzladım

Kara kara kaşlar oy benzer kömüre
Ayrı ayrı ırmaklar sarar ömüre

Omuzladım omuzladım kaldıramadım mezar taşını
Ereğli'nin (Alaplı'nın) kızları yedi başımı

Girme de dedim ocaklara gelirim diye
Hiç aklına gelmez mi ölürüm diye

Takırdadım takırdadım camlarına nazlı yârimin
Bölemedim uykuları küçük yârimin

Pencerenin önünde kol olsun da dayansın
Bu sevdanın sonuna can olsun da dayansın

A benim ömür yârim kaşları kömür yârim
Sarılıp da yatalım sonumuz ölüm yârim


Omuzumda Sevda Yükü

Omuzumda Sevda Yükü

Omuzumda sevda yükü
Yollarda seni aradım
Beste beste türkü türkü
Tellerde seni aradım

Girdim yeşilden sarıya
Sordum ölüye diriye
Çiçeği verdim arıya
Ballarda seni aradım

Âşk yalımı girdi cana
Gönlüm döndü gülistana
Gece gündüz yana yana
Küllerde seni aradım

Yorulup demedim yeter
Hasretin gözümde tüter
Kerem'den Mecnun'dan beter
Çöllerde seni aradım

Bahçem çiçek bağım gazel
Birleşir ebedle ezel
Ayırmadım çirkin güzel
Kullarda seni aradım

Ulaşmak için Rahmete
Katlandım bunca zahmete
Karışıp söze sohbete
Dillerde seni aradım


Omuzunda Bal Kabı

Omuzunda Bal Kabı

Omuzunda bal gabi
Düştu gırildi sapi
Sevdalukdan sorarsan
Erbabiyim erbabi

Çayirımdan aşağa
Gel elmasum elmasum
Gider o güzelluğun
Sen da böyle galmassun

Yaylanun çümenleri
Akşam üsdü serinler
Almasa bizi kızlar
Alur bizi gelinler


Omuzundan Aşağı

Omuzundan Aşağı

Omuzundan aşağı
Kız saçların örülmüş
Dünyanın güzelliği
Hep sana mı verilmiş

Ha buradan yukarı
Yol Gıran'dan aşıyor
Bu ne kadar güzellik
Benim aklım şaşıyor

Şu yokuşun başında
Gözlerim kamaşıyor
Gavurun kızına da
Güzellik yakışıyor

Bir ay doğar Gıran'dan
Gıran'ın gediğinden
Mevlâ beni ayırma
Canımın sevdiğinden

At başından beyazı
Gelmiş dağların yazı
Yârim ile geçirdim
Bahar ile bu yazı


Omuzundan Aşağı

Omuzundan Aşağı

Omuzundan aşağı
Saçların yumak yumak
Çok hoşuma gidiyor
Kızlarınan konuşmak

Oğlan döne döne

Kız döne döne
Verilmiyor dengine
Her ne kadar gelin olsan
Geldim sana kız yine

Omuzundan aşağı
Saçların gürül gürül
Yine benim sözüme
Güvenmezsin sevdiğim

Oğlan döne döne

Kız döne döne
Verilmiyor dengine
Her ne kadar gelin olsan
Geldim sana kız yine

Omuzundan aşağı
Saçların sümbül sümbül
Sevdiğim o gözlerin
Yeni açmış gonca gül

Oğlan döne döne

Kız döne döne
Verilmiyor dengine
Her ne kadar gelin olsan
Geldim sana kız yine


On Altı Ağustos Cumartesi

On Altı Ağustos Cumartesi
On altı ağustos cumartesi
Kurusun yaylacıların deresi
Oğlumun yüzmeğe vardır hevesi
Aldın baş aşağı ah oğul oğul
Derinde yüzmeyi bilemeyince
Ah anne ah baba diyemeyince
Nefes aldın suda veremeyince
Aldın baş aşağı ah oğul oğul
Zanık kırıldı duştun karanlık yere
Üstüne akıyor bulanık dere
Aklını şardı gitse bir yere
Aldın baş aşağı ah oğul oğul


On Altı Ağustos Tarihte Bugün

On Altı Ağustos Tarihte Bugün

On altı Ağustos tarihte bugün
Vatana bir Sultan geldi Alpaslan
Günü bin altmış üç fetetti o gün
Kars'ı Bizanslı'dan aldı Alpaslan

Ani'yi fethetti yürüdü Kars'a
Tekbir darbesini vurdu Bizans'a
Bir bakın tarihten alalım hisse
Düşmana bin belâ oldu Alpaslan

Tek karşı olmakla bitmedi işi
Zafer kazanmaktı daim teşvişi
Malazgirt'te yaptı meydan savaşı
Düşmanı bozguna saldı Alpaslan

Oğlu Melikşah'tır yiğit evlâdı
Yapılılıp rozetler vatan kutladı
Güzel lisemize verildi adı
Türklere hatıra kaldı Alpaslan

Selçuklu Sultanı metheder Şevki
Arslan yatağına giremez tilki
Bu yurt ilelebet Türklerin mülkü
Payidar kalacak bildi Alpaslan


On Beş Yıldır Böyle

On Beş Yıldır Böyle

Onbeş yıldır böyle gördüm öğrendim
İki gönül postasıdır ustamız
Âşığın Mâşuğa ikram ettiği
Ellerde gül destesidir ustamız

Bilmeyenler gelip işi bölmüştü
Herkes âşıklığı hedef almıştı
O olmasa bu sanat da ölmüştü
Âşıkların bestesidir ustamız

âşık Erdali'yim böyle söylenir
Kervancılar o durakta eylenir
Bilmeyenler gelir ondan öğrenir
Bu işlerin ustasıdır ustamız


On Bir Kişi Horasan'dan Çıkanda

On Bir Kişi Horasan'dan Çıkanda

On bir kişi Horasan'dan çıkanda
Ak sayaya yeşil düğme dikende
Çıkıp yücelerden engin bakanda
Yol alıp gidiyor göçü Avşar'ın

Avşar'ın uşağı şöhretli gezer
Gördüğü düşmanın bağrını ezer
On beş, yirmi atlı, bir ordu bozar
Yenilmez kuvvetli gücü Avşar'ın

Çıkılı çakmaklı kütüklü yurdu
İndi Kığılı'ya çok safa sürdü
Hüsmen Ovası'nda haberi geldi
Acıya uğramış ucu Avşar'ın

Bitmesin ekini selvi söğüdü
Seyit Battal hiç içinde yoğudu
Fino fesli dal püsküllü yiğidi
On kişiye yamaç üçü Avşar'ın

Coşkun sular gibi dolanıyorduk
Ne duruluyok ne bulanıyorduk
Firkâttan firkâta ulanıyorduk
Sankim neydi bunda suçu Avşar'ın

Taşlar Dadal'ım da bağrını taşlar
Gözümüzde akar kan ile yaşlar
Bize yol görüktü kavım, kardaşlar
Kalmaz yanınızda öcü Avşar'ın


On Bir'in De Bir Güzele Hizmetim

On Bir'in De Bir Güzele Hizmetim

On bir'in de bir güzele hizmetim
Yeni açmış has bahçede gül gibi
On iki de henüz gelmiş baharı
Akar gider bozbulanık sel giibi

On üç'ün de ebru zülfü top durur
Aklı fikri temelinden kopturur
On dörd'ün de yanağından öptürür
Dili şeker dudakları bal gibi

On beş'in de çilesini doldurur
On altı da kendisini bildirir
On yedi de Mâşukunu öldürür
Göz ucuyla bakar gider yel gibi

On sekiz de gördüğünü şaşırmaz
On dokuz da döktüğünü devşirmez
Yigirmi de aklın derer taşırmaz
Sahip olur her yanına mal gibi

Yirmi beşte döner yüceden gider
Otuz'un da dört etrafın denkeder
Otuz beşte yavaş yavaş kan gider
Kırk yaşında geçmez olur pul gibi

Kırk beş'in de kızıl düşer gülüne
Ellisin de yokuş gelir yoluna
Elli beşte bak dünyanın hâline
Tozar gayrı sermayesiz kül gibi

Altmış'ın da duvarlara yan gelir
Altmış beşte gözlerinden kan gelir
Yetmiş'in de umut etme can gelir
Tekne taşır teneşirde sal gibi

Yetmiş beşte söyler söyler usanmaz
Seksen'in de her ne etse utanmaz
Seksen beşte yatar gayrı uyanmaz
Ne söylersen heber vermez lâl gibi

Doksan'ın da hazır eyler bezini
Doksan beşte kimse çekmez nazını
Yüz yaşın da teslim eder sözünü
Ey Ruhsati Felek yine dul gibi


On Bir'in de Bir Yâr Sevdim

On Bir'in de Bir Yâr Sevdim

On bir'in de bir yâr sevdim
Yeni açmış güle benzer
On iki de şeker şerbeti
Oğul vermiş bala benzer

On üç'ün de gözün süzer
Zülfünü gerdana düzer
Kargı kamış gibi uzar
Boyu servi dala benzer

On dörd'ün de pek derbeder
Dostun ikrarını güder
Nere çeksem ora gider
Boynu toklu kula benzer

On beş'in de yaşar yaşın
Her örnekten bağlar başın
Tenhalarda arar eşin
Tez alışkın tele benzer

On altı da kurt bilekli
Yüreği Hâkk'a dilekli
Sağrısı yeşil örekli
Esen poyraz yele benzer

On yedi de deli dolu
Hiç bilmez gittiği yolu
Has bahçenin gonca gülü
Kız turnada tele benzer

On sekiz de göçer göçü
Kız oğlana bulur suçu
Gelinin ibrişim saçı
Kızın turnada tele benzer

On dokuz da olur hasta
Zülüfleri deste deste
Gelin şeker şerbet tasta
Kız petekte bala benzer

Naçar Karacaoğlan naçar
Âşkın kitabını açar
Yiğirmi de vaktı geçer
Geçmez akça pula benzer


On Bir'in De Mah Yüzüne Bakılır

On Bir'in De Mah Yüzüne Bakılır

On bir'in de mah yüzüne bakılır
On iki de kızın kahrı çekilir
On üç'ün de her bir yeri bal olur
Çok sallanma zülüflerin tel olur

On dörd'ün de deli dolu yaşına
On beş'in de gezer kendi başına
On altı'sın da yarlar girer düşüne
Çok sallanma her bir yerin bal olur

On sekiz de gayet yüksekten bakar
On dokuz'un da sevdiğinden kaçar
En sonunda sevdiğinden vazgeçer
Bir kötüye de kul olur gider


On Dokuz Mayıs Bayramı

On Dokuz Mayıs Bayramı

Türk milletin gönlünde dir
On dokuz mayıs bayramı
Uçan kuşun dilinde dir
On dokuz mayıs bayramı

Vatan diyerek seslendi
Her yan bayrakla süslendi
Sevgi sevgiye yaslandı
On dokuz mayıs bayramı

Ben Sunayi'm böyle derim
Neler çekmiş atalarım
Şerefim, şanım, tüm varım
On dokuz mayıs bayramı


On Dokuz Mayıs'ta Parlayan Zafer

On Dokuz Mayıs'ta Parlayan Zafer

On dokuz Mayıs'ta parlayan zafer
İptida Samsun'a bastı ayağı
Ne mutlu Samsun'a zafer kapısı
Her an için hatırlarız bu çağı

Samsun'a parladı zafer güneşi
Öyle bir zafer ki bulunmaz eşi
Gerdi kanatların bir devlet kuşu
Şeneldi Türklerin kâdim ocağı

Samsun'a çıkınca bir asker idi
Bir aydınlık şarka doğru yürüdü
Emsali bulunmaz bir cevher idi
Edeb erkân medeniyet membağı

Tokat'tan, Sivas'tan, doğru Erzurum
Kurdu kongreyi düzeldi durum
Yollardan geçerek aynı yıldırım
Şanlı Ankara'ya kurdu otağı

Yürüdü cepheye el birliğiyle
İnançlı imanlı bir varlık ile
Yanında binlerce kurbanlık ile
Süpürdü düşmanı bastı dayağı

Haykırdı orduya yürümek gerek
Zafer bizim haydi yürü diyerek
Akdeniz'den, Trakya'dan, geçerek
Hudutlara çaktı şanlı bayrağı

İşte bugün Atatürk'ün günü dür
Her yana yayılan onun ünü dür
Her tarafta şenlik Türk düğünü dür
Nur içr'olsun Atatürk'ün yatağı

Veysel bu sözünde var mı dır hata
Yurdumuzu benzetelim Cennet'e
Bu vatanı ısmarladı millete
Türk korusun dedi yine bu bağı


On Dokuzlar (Erisin Erisin)

On Dokuzlar (Erisin Erisin)

Erisin erisin dağların karı
Çağlasın dökülsün deryaya barı
Hevsi kövsü sevdiceğim nazlı yârı
Bir sene durmadan ayırdın Felek

Yollarım uzakta ayağım şişer
Ataşım içerde ciğerim bişer
Sılada sevdiğim aklıma düşer
On dokuzluya gadir eyledin Felek

Sılanın suları pek ingin akar
Gurbetlik zor imiş o beni yakar
Sılada sevdiğim yollara bakar
Yolumu uzağa düşürdün Felek

Gurbetin yolları kor bana eser
Çantamın kayışı omuzum keser
Mektuba yazmasam sevdiğim küser
Mektubum sılaya kavuştur Felek

Ta ana rahminde böyle yazılar
Çocukları ağlıyor güler bazılar
Evde koyduk geldik ufacık kuzular
Hayırlısıyla yüzlerin göstersen Felek

On dokuzlu böyle içerden yanar
Mektuba yazarsak el bizi kınar
Gurbeti görmeyen pek kolay sanar
Sılaya bizi de kavuştur Felek


Onduramıyorum Gârip Başımı

Onduramıyorum Gârip Başımı

Onduramıyorum gârip başımı
Bu derde dermanı bulan ararım
Gözlerimden akan sevda yaşını
Gelip de yavaşça silen ararım

Bu yolda yürüsen yanımda gitsen
Düşeceğim zaman elimden tutsan
Vekilim olsan da müdafa yapsan
Koşarak yardıma gelen ararım

Anlayana göre sözüm boş değil
Bilmeseler bile gönül taş değil
Âşıkları çözmek kolay iş değil
Halimi gerçekten bilen ararım

Benim bu sevdamı mecazi sanma
Ola ki mânaya yüzünü dönme
Gördüğüm güzeli severim amma
Gönülden çıkmayıp kalan ararım

Erbabi malını pazara sermiş
Dersini okumuş Pîr'in den almış
Felek neyi varsa sırtına sarmış
Gelip yarısını bölen ararım


On İki Dır Isparta'nın Dermeni

On İki Dır Isparta'nın Dermeni

On iki dir Isparta'nın dermeni
Dermencisi Urum değil Ermeni
Ya kendisi ya kellesi gelmeli

Ay karanlık gecelerde vurdular beni
Yârin al yazmasına sardılar beni

Bir incecik yolum gider Serez'e
Ilgıt ılgıt kanım akar kiraz'a
Nasıl kıydın ince belli bu kıza

Ay karanlık gecelerde vurdular beni
Yârin al yazmasına sardılar beni

Bir incecik yolum gider Yemen'e
Ilgıt ılgıt kanım akar çimene
Yârim gitti aman Allah Yemen'e

Ay karanlık gecelerde vurdular beni
Yârin al yazmasına sardılar beni


On iki Dir Şu Burdur'un Dermeni

On iki Dir Şu Burdur'un Dermeni

On iki dir imanım aman şu Burdur'un dermeni
Dermenciye aman nasıl gönül vermeli
Ya kendisi imanım aman ya kellesi gelmeli
Ay karanlık aman görünmüyor izimiz
Üç kardeşiz aman kurban gitsin birimiz

Olalım olalım olalım Efem zeybek olalım
Güzel de kızlar Polis olmuş teslim olalım

Bir incecik imanım aman yolum gider dermene
Oturmuşlar aman çayır ile çimene
Hem severim imanım aman hem koklarım kimene
Al karanfil aman mor şişede ıslanır
Birgün olur aman deli gönül uslanır

Olalım olalım olalım Efem zeybek olalım
Güzel de kızlar Polis olmuş teslim olalım


On iki Dir Şu Burdur'un Dermeni

On iki Dir Şu Burdur'un Dermeni

On iki dir imanım aman şu Burdur'un dermeni
Dermencisi Efem aman Urum değil Ermeni
Ya kendisi Efeler aman ya kellesi gelmeli

Ay karanlık Efem görünmüyor izimiz
Üç kardeşiz Efem kurban gitsin birimiz

Bir incecik Efeler aman yol gidiyor dermene
Oturmuşlar Efem aman çayır ile çimene
Hem severim efeler aman hem döverim kime ne

Al karanfil aman mor şişede ıslanır
Bir gün olur Efem deli gönül uslanır


On İki Eylül Sonrası

On İki Eylül Sonrası

Bir zaman at oynatan ağalar
Dizginiynen nalıyınan kayboldu
Viskiden sulanan o yeşil bağlar
Yaprağıynan dalıyınan kayboldu

Çiftliğinde döner idi kahyalar
Burnumuza gelmez oldu reyhanlar
Suntalar kıralı yeğen Yahya'lar
Servetiynen malıyınan kayboldu

Bir hoca varıdı tesbih çekerdi
Yalan koymaz yer yüzüne dökerdi
Gizli şarap içer haramdır derdi
Yalanıynan falıyınan kayboldu

Bölmek için gürler dururdu sesi
Vatanı neresi memleket nesi
Kurt beslerdi bizim köyün fitnesi
Köpeğiynen yalıynan kayboldu

Mahzuni Şerif'im sonu bu muydu
Tarih baba neler yıkadı yudu
Olanaksız nice günler umudu
Bir bililimez diliyinen kayboldu


On İki İmam Ali

On İki İmam Ali

Gel benim derdim dermanı
On iki İmam Ali Ali
Dünyada canımın canı
On iki İmam Ali Ali

Gitmiyor kalbimin yası
Dünya yalancı dünyası
Şah Hüseyin'in Şah atası
On iki İmam Ali Ali

Selman'a nergisi veren
Kulunun defterin düren
Hayber kapısını kıran
On iki İmam Ali Ali

Bitmez gülün âhu zârı
Günden güne kisbükârı
Vur boynuma zülfikârı
On iki İmam Ali Ali

Mahzuni Şerif'im nidem
Gidem dostu tavaf edem
Kan ağlıyor iki didem
On iki İmam Ali Ali


On İki İmam Ali

On İki İmam Ali

Her sabah her sabah virdim
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm
Sefillere eyle yardım
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

Sefilin halinden bilsem
Çağırdığı yere gelsem
Ağladıkça çeşmim silsem
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

Ali'yle Muhammed Hâkk'tır
Bilenlere sözüm yoktur
Ali'nin ihsanı çoktur
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

Hasan Hüseyin'in yâri
Zeynel'Abidin'in nuru
Muhammed Bakır'ın sırı
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

İmam-ı Cafer-i Sadık
Musa-yı Kâzım'a erdik
İmam-ı Rıza'de bulduk
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

Muhammed Taki'nin şanı
Akıyor Taki'nin kanı
Sen düşürdün kaldır beni
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

Hasan-ül Askeri, Mehdi
Var idi gelmeğe âhdı
Yıkılsın Yezid'in tahtı
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm

Pîr Sultan'ım durdum dara
Çağırırım Er'e Pîr'e
Cümlenin muradın vere
On'ki İmam Ali Ali'm Ali'm


On İki İmam (Şeriat Muhammed'e)

On İki İmam (Şeriat Muhammed'e)

Şeriat Muhammed'e hem indi Kur'an
Târîkat burcunda Ali'yi gören
Mârifet ilminde yürüdü tren
Demiryol üstünde bozular gelir

Hakîkat Mürşid'i ol Fahr-i Âlem
Onun için yaratıldı levh ile kalem
Her dem ruhuna veririz selâm
Bismillah Kur'an'da yazılır gelir

Hakîkat ilmini bilirdi Hızır
Kutup Kutbül Ârif yanında hazır
Ol Gavs-ül azam üçüncü Vezir
Levh de künyeleri yazılır gelir

On İki İmam'ın başıdır Ali
Hasan'la Hüseyin'i sevmeyen deli
Zeynel Abidin'i ol Sultan ulu
Onlar da bir bentten çezilir gelir

Musa-i Kâzım, Muhammed Baki
Hasan-ül Askeri, Aliyyül Taki
Cafer-i Sadık ol nesli paki
Bunlar oğul balı süzülür gelir

On İkinci İmam Mehdi gelecek
Şehr-i hakîkat varıp bulacak
Dünyaya gelenler elbet ölecek
Bir gün kabirciğin kazılır gelir

Hakîkat şehrinden öte geçemem
Çift kanadım gökyüzüne uçamam
Ak kağıtta kara yazı seçemem
Hâkk nusret ederse düzülür gelir

Âşık Hasan der ki âşk ile gezem
Sundular bir kadeh yoğidi mezem
Kitabım Kur'an mezhebim İmam-ı Azam
Dört mezhebi Kur'an'da yazılır gelir


On İki İmam'a Uyanlardanız

On İki İmam'a Uyanlardanız

On İki İmam'a uyanlardanız
Hâkk'a doğru gider bu yollarımız
Biz Al-ü evladı sevenlerdeniz
Her seher teşbih eder dillerimiz

Biatimiz aldık biz de uludan
Mürvet kimden kaldı Hazret Ali'den
Bizim ikrarımız kalu-belinden
Eldedir etekte bu ellerimiz

Mümin idim münâfıktan üşendim
Miyan beste tarikate döşendim
Kemer bestelerden kuşak kuşandım
Pîr elinden bağlıdır bellerimiz

Biz müminiz kalbimizde kara yok
Bizde yoğa var demezler vara yok
Şimden geri ayrılmağa çare yok
Hâr elinde açılır güllerimiz

On İki İmam'ın bizde dir nuru
Şah-ı Velâyet'in bizde dir sırrı
Açıktır aynamız gönlümüz duru
Sedefli mercanlı gönüllerimiz

Düzül Pîr Sultan'ım katara düzül
Biz de ikrar verdik kadim-ü ezel
Bir sevdaya düştük sevdası güzel
Vardır türlü türlü hayallerimiz


On İki İmamlar Kurbanıyız

On İki İmamlar Kurbanıyız

Erenleri Velileri Kırklari Yediler
On İki İmamlar kurbanıyız biz
Okundu tekbiri durduk kıbleye
On İki İmamlar kurbanıyız biz

Şah'ım kimseye bulma bahane
Bir zaman söylensin iki cihane
Rıza lokmasını ulu divane
On İki İmamlar kurbanıyız biz

Anamız Meryem'dir atamız Cibril
Nefesten zâhir dir hükmüne kail
Bizi Şah'a kurban etti Âzrail
On İki İmamlar kurbanıyız biz

Yedi kerre yünceğizim kırptılar
İbrahim'in sürüsüne kattılar
Etimi de pare pare ettiler
On İki İmamlar kurbanıyız biz

Kurbanlık koç ile bile yayıldım
Feriştehler çaldı ben de sayıldım
Kırklar Makamında ben de doyuldum
On İki İmamlar kurbanıyız biz

Derviş Ali'yim kanım Nâ-Hâkk dökme
El ne derse desin sen ana bakma
Şah'ın yürümedikçe posttan çıkma
On İki İmamlar kurbanıyız biz


On İki Şubattır Kurtuluş Günü

On İki Şubattır Kurtuluş Günü

On iki şubattır kurtuluş günü
O gün muradına erdi Maraşlı
Her tarafta yaptık kutlu düğünü
O gün muradına erdi Maraşlı

İptida savaşı Maraş bitirdi
Düşmanı şaşırdı aklın yitirdi
Maraş düşmanını sürdü götürdü
Atatürk'e selâm verdi Maraşlı

Derelerde aktı düşmanın kanı
Toplu tüfekli bombalı düşmanı
Yumrukla sopayla kırdı Maraşlı
O gün muradına erdi Maraşlı


On iki İmam Zürriyetin Sevgisi

On iki İmam Zürriyetin Sevgisi

On'ki imam zürriyetin sevgisi
Bendedir İmam Hüseyin bendedir
Hemi sevdiğimdir hemi korkumdur
Sendedir İmam Hüseyin sendedir

Canda muhabbetim seni gören göz
Muhabbetim gitmez hem yaz hemi güz
Korkunu çekerim geceyle gündüz
Gündedir İmam Hüseyin gündedir

Hemi yarsın hemi yaralayansın
Yâr ile davamı aralayansın
Hançer alıp sinem paralayansın
Candadır İmam Hüseyin candadır

Har almış da açılmıyor güllerim
Sana malum değil midir hâllerim
Selman kesti kan eyledi ellerim
Kandedir İmam Hüseyin kandedir

Veli'nin kıldığı ah-u zâr ise
Yine sen bilirsin işim zor ise
Ne kadar eksiklik kusur var ise
Bendedir İmam Hüseyin bendedir


On İki İmamlara Giden Turnalar

On İki İmamlara Giden Turnalar

Bahar oldu otlar bitti güz geldi
On'ki İmamlara giden turnalar
Boynumuz Kelula çölüne döndü
On'ki İmamlara giden turnalar

Size nazar gılsın her dem güzeller
Rıza dan gelen lokmayı da yerler
Uçup giden telli guşa ne derler
On'ki İmamlara giden turnalar

Hasan'la Hüseyn'e yazıldı yazım
Zeynel Âbidin'e bağlıdır özüm
Zöhre yıldızını görmektir arzum
On'ki İmamlara giden turnalar

Zülfikar'ın cevri lal ile gevher
Muhammed Bakır'dan ol İmam Cafer
Sorun görün sevdiğimden ne haber
On'ki İmamlara giden turnalar

Muhammed Bakır'dan şevki veliden
İmam Irıza'dan Kanber uludan
Figanı Fat'ma'dan sesi Ali'den
On'ki İmamlara giden turnalar

Muhammed Taki'den okunan ferman
İmam Naki, Hasan Âl-Askeri seven
Muhammed Mehdi'ye sancağı veren
On'ki İmamlara giden turnalar

Pir Sultan Abdal'ım el'aman aman
Biçilmedik ekin sürülen saman
Gönlüm eğlencesi On İki İmam
On'ki İmamlara giden turnalar


On İkinci Yıl Destanı

On İkinci Yıl Destanı

Birinci teşrin yiğirmi dokuz da
İkinci güne erdik otuz da
Birer bayrak var oğlanda kızda
Bugün dür hep Türklerin şanlı günü

Cumhuriyet bugün ilân olundu
Her tarafa telgraflar vuruldu
Karanlıklar bütün nurunan doldu
Bugün dür Türklerin hem parlak günü

On ikinci yıldönümü devranı
İşte budur o bayramın destanı
Gördünüz mü Gazi gibi arslanı
İşte o dur nurlandıran bugünü

Dörder sıra ilk mektepler geldiler
Ellerine birer bayrak aldılar
Cumhuriyet Meydanı'nda kaldılar
Çocukların o gün sevinçli günü

Topçu, Süvari, Piyade çizdiler
Dörd'er ile bir sıraya çizdiler
Paşa, Vali, Reis, birlik gezdiler
Selâm alıp onlar aldılar ünü

Ondan sonra resmigeçit yaptılar
Arkasına çizildiler gittiler
Ekinciler orda ekmek yaptılar
Yoğurdular hamur yaptılar unu

Arkasına cemiyetler yürüdü
Her sanattan bu nalbantlık zor idi
At nallayıp nala makas vuruldu
Buna derler Cumhuriyet düğünü

Tellâl mallarını satarak geçer
Terzi kumaşını biçerek geçer
Lokantacı hamur açarak geçer
Kasaplar da kesip satar koyunu

Berberler meccanen tıraş ediyor
Attar tüccar arkasından gidiyor
Keçeci yorulmuş işi bitiyor
Bu geceye yapmasınlar oyunu

Dericiler de asmışlar postalı
Fabrikalar kumaşları okkalı
Seni gidi ıspanakçı bakkalı
Çok dökmüşsün ıspanağın suyunu

On kız gördüm kanadı var dalında
Gezer otomobil kendi halinde
Bu bayram da bütün halkın dilinde
Pek severiz her senede bu günü

Âşık Mehmet mekteplerini işinde
Durmaz koşar talebenin başında
Sorarsanız hem elli beş yaşında
Sizin gözetmeniz lâzım dır bunu


On Para Buldum Derede

On Para Buldum Derede
Ammanın amman amman oy

Allı yazma başında
Kalem oynar kaşında
Benim bir sevdiğim var
On üç on dört yaşında

Gel gidelim nasıl edelim
Sen anayı ben babayı terk edelim
Gidelim de Alaplı'ya dönmeyelim

On para buldum derede
Kız senin ablan nerede
Bilmiyon mu a yavrum
Hişt ettiğim yerde

Ammanın amman amman oy

Ayın bugün on'u dur
Yüküm buğday un'u dur
Evliye gönül verme
Suya gider unudur

Gel gidelim nasıl edelim
Sen anayı ben babayı terk edelim
Gidelim de Alaplı'ya dönmeyelim

On para buldum derede
Kız senin ablan nerede
Bilmiyon mu a yavrum
Hişt ettiğim yerde


On Para Buldum Derede

On Para Buldum Derede

Ammanın amman amman oy
Evlerinin önü yavrum bulgur dibeği
Vurdukça dibeğe de titrer yüreği
Ne sen gelini oldun ben güveyi

Gel gel amman ben yandım amman
Evli de değilin bekârın amman
Bekâr olan güzellere hastayın amman

On para buldum derede
Kız senin ablan nerede
Bilmiyon mu a yavrum
Hişt ettiğim yerde

Ammanın amman amaney
Evlerinin önü yavrum hamam'a yakın
Hamam dan geliyor güzele bakın
Böyle güzellere altunlar takın

Gel gel amman ben yandım amman
Evli de değilin bekârın amman
Bekâr olan güzellere hastayın amman

On para buldum derede
Kız senin ablan nerede
Bilmiyon mu a yavrum
Hişt ettiğim yerde


On Parmağım Şem'a Ettim

On Parmağım Şem'a Ettim

On parmağım şem'a ettim yandırdım
Ele yaradı varamam yâre ben
Nazlı y3arim geçmiş derler buradan
Kör oldu gözlerim göremedim ben

Yârimin zülfünü destedir deste
Verirler şakirdi öğretir usta
Bir alma getirdim imanım dosta
El sürüp koynunu aramadım ben

Çıkır çıkır bilezikli kolları
Söyledikçe şirin olur dilleri
Açılmış yanakta gonca gülleri
Yâre söylen dersin deremedim ben

Karac'oğlan der ki belim büküldü
Yâri gördüm kemercigim söküldü
Ömrüm sarayında üç kor döküldü
Devşirip kerpiçin öremedim ben


On Üç Martta Bir Ramazan Gecesi

On Üç Martta Bir Ramazan Gecesi

On üç martta bir Ramazan gecesi
Deprem oldu Allah aman dediler
Sana geldi afetlerin nicesi
Yazık oldu vah Erzincan dediler

Kandilli'den rasathane duyurdu
Keder ve üzüntü sardı bu yurdu
Sanki toprak damarını ayırdı
Göklere ulaştı figân dediler

Haberi duyanlar düştü yollara
Can dayanmaz böyle acı hâllere
İmdat edin darda kalan kullara
Gece karanlığı zindan dediler

Sallandıkça elek gibi eledi
Zulüm üzerine dehşet çiledi
Kaderimiz bize bunu diledi
Emr-i Hâkk'tan böyle ferman dediler

Acı haber Ankara'da duyuldu
Komşu iller hemen yola koyuldu
Yakını olanlar düştü bayıldı
Sağ kaldı mı acep bir can dediler

Çoğunun yuvası dağıldı gitti
Kimi toprak altta boğuldu gitti
Binalar üst üste yığıldı gitti
Her tarafı sardı duman dediler

Herkes arar yavrusunu eşini
Ana babasını can kardeşini
Sağ kurtulur diye bekler başını
Yâ Rabbi ulaştır imkân dediler

Bin dokuz yüz otuz dokuz senesi
Yıkılmıştı Erzincan'ın binası
Çok insanın harap oldu hanesi
Telef oldu kırk bin insan dediler

Bunca servet bunca insan hederi
Tarih boyu bitmemiştir kederi
Deprem Erzincan'ın acı kaderi
Vermiştir sayısız kurban dediler

Kazası köyleri virane olmuş
Bakınca renkleri sararmış solmuş
Dokuz gün enkazın altında kalmış
Kurtuldu hemşire Nurcan dediler

Şeref der afetler yurda erişti
Felâketler birbirine karıştı
Türk Milleti yardım için yarıştı
Şenlensin bu güzel vatan dediler


On Üç'ün De Sevdam

On Üç'ün De Sevdam

Karadeniz yola düşme vaktidir
Açıver yüzünü gün ağarmadan
Yıka alnındaki kara yazıyı
Sularını kan ile yoğurmadan

Uçar kor yüreğim uçar
Düşer yollara
Karalarla yaralarla
Konar güllere

Sana koştum işte yayla göçünde
Türkümü söyledim dağlar içinde
Biz özlemi birde düşü sor bana
Yıllar geçer sevdam hep on üç'ün de

Uçar kor yüreğim uçar
Düşer yollara
Karalarla yaralarla

Konar güllere


On Yedi'lilerin Ağıdı

On Yedi'lilerin Ağıdı

Mızıkalar çalınıyor
Asker olan gelsin deyi
On yedi'li asker olmuş
Topluyorlar ölsün deyi

Aman Gazi'm aman Gazi'm
Narman dağlarında kuzum
Yedi oğlan anasıyım
Hiç birini görmez gözüm

Gittikleri yol takırdan
Karavanası bakırdan
Zengin olan bedel verir
Hep ölen böyle fâkirden

Şu görünen el değil mi
Bayrağımız al değil mi
On yedi'li dedikleri
Yen'açılan gül değil mi

Adam'olan herg ediyor
On yedi'li harb ediyor
Her nereye vardıyısam
Kız gelin çifte gidiyor

Aman Allah Dördüncü Ordu
Daha mı gelmedi yolcu
Onyedi'li isteniyor
Bilmem gelin heyledici

Hasıla yavrum hasıla
Memmet'im gitti yesire
Kutmu döşeklerde yatan
Nasıl dayandın hasıra

Çantamı sırtıma aldım
Şubenin önüne vardım
Alt'oğlum asker deyince
Orda bir eferim aldım

Kapımızda binek taşı
Ben oturrum karşı karşı
Ver oğlumu görücüyüm
Elin'öperim Yüzbaşı

Ağzında ışıldar dişi
Alnında parlardı kaşı
Ben getirdim teslim ettim
Geri bana ver Yüzbaşı

Mızık'öter boruyunan
Al sancaklı nuruyunan
Her nereye vardıyısam
Bir gelin var karıyınan

Uyuyanlar hep uyandı
Kılıçlar kana boyandı
Yedi duvar baş kaldırdı
Anca Osmanlı dayandı

Oğlum talime çıkmış da
Maşallah oğlum maşallah
Onbaşı olmuş diyorlar
Zabit olursun inşallah

Boz Omar'ım, Ağ Murat'ım
Yıradım oğlum yıradım
Dokuz oğlan anasıyım
Elden orakçı aradım

Murat oğlumun iyisi
Çavuş gölgemin koyusu
Yusuf'um asker olunca
Sahal tutmamış dayısı

Potini aldım elime
Bağını çaldım belime
Ben oğlumu asker gördüm
Kurban oluyum ölüme

Yazılı kilim yazılı
Avdan gelirdi tazılı
Sar'kamış'ta harbediyor
Ardı ufacık kuzulu

Bahçemizde lâle bitmez
Dalında bülbüller ötmez
Ya neyleyim sürmel'eşim
Emir sıkı bedel yatmaz

Yat da dizimde nazlayım
Kara kekilin' düzleyim
Sene bir de yıl on'ki ay
Hangi bir gün yol gözleyim


On Yıl Oldu (Bırak Gideyim)

On Yıl Oldu (Bırak Gideyim)

On yıl oldu artık bulalım bir son
Paylaştık sevgiyi bırak gideyim
Görmeden geceyi başka biriyle
Kendime kıymadan bırak gideyim

Beni seviyorsan her zaman varım
Benim her zaman budur kararım
Bilmem ki bu dünyada ne yararım
Yine yok diyorsan bırak gideyim

Ben gece sen gündüz dönerken
Senin sözlerini bazen dinlerken
Yeni arabana biri binerken
Kimseyi görmeden bırak gideyim

Ankara'nın dağı taşı kalmadı
Kimse bunun kıymetini bilmedi
Nedense yüzün hiçte gülmedi
Ağlatmadan beni bırak gideyim

Sırrı çok zamanlar belki ezildi
Tüm duygular şiirlere yazıldı
Nice günler yüzü bile çizildi
İzleri kalmadan bırak gideyim


Ona Kalkan Eller Topluma Kalktı

Ona Kalkan Eller Topluma Kalktı

Karanlığı aydınlatan bir sima idi
Ona kalkan eller topluma kalktı
Atatürk ilkesinin aynası idi
Ona kalkan eller topluma kalktı

İsmi Uğur Mumcu kalemi adalet
Onu da yok etti şu kör cehalet
Onlarda bulunmaz zerre merhamet
Ona kalkan eller topluma kalktı

Çağdaş demokrat bir kalem idi
Terörü şiddetle lânetler idi
Cennet vatanına sadık yâr idi
Ona kalkan eller topluma kalktı

Hakça olmayan paylaşıma karşı
Kalemiyle verdi gerçek savaşı
Sel olup aktı halkın göz yaşı
Ona kalkan eller topluma kalktı

Erbay düşünsene bunca şehitler
Birer birer gitti bu koç yiğitler
Yaşayacak ebedi özgür fikirler
Ona kalkan eller topluma kalktı


Ona (Munda Kim Var)

Ona (Munda Kim Var)

Munda kim var deyim yar-i vefadarım ona
Çekiben helvete bir sir açım esrarım ona
Gösterim dağ ü dilim söyleyim azarım ona
Hanı bir derdi bilen bir para yalvarım ona

Gibleden gaşları yay kilseye dönderdi meni
Ay kimi ehl-i şeher bir bire gösterdi meni
Yay kimi eydi bu biderdlilerin derdi meni
Hanı bu derdi bilen bir para yalvarım ona

Peri tel'etli Senem çoh veli ademliyi yoh
Başa dek bir kes ilen hemreh ü hemdemliyi yoh
Eylese mehr ü vefa zerrece möhkemliyi yoh
Hanı bir derdi bilen bir para yalvarım ona

Haçana dek gem-i hicrana düşüb gemde ölüm
Ruz-i vesline onun yetmesem ol demde ölüm
Deyme Mücrüm Kerim'e goy meni ölsem de ölüm
Hanı bir derdi bilen bir para yalvarım ona


Ona Öğüt Neyler (Âdemlik Bezmine)

Ona Öğüt Neyler (Âdemlik Bezmine)

Âdemlik bezmine ermezse bir can
Ona feyiz neyler hakîkat neyler
Nur'ü mücellâyı görmezse bir can
Ona ahkam neyler târikat neyler

Mecnun nice çekti âşkı Leylâ'yı
Keşteyi âşk olan gezer deryayı
Kişi bilmez ise Emr-i Hudayı
Ona öğüt neyler nasihat neyler

Kimseye yâr olmaz masiva fani
Herkese verilmez bu âşkın kanı
Kişi Hâkk yoluna vermezse canı
Zühtü riya ile itikât neyler

Ârifler züpteder ilmü irfanı
Mevlâm timsal yaratmıştır insanı
Bir kula ermezse Hâkk'ın ihsanı
Maddi ikâmette mükâfat neyler

Daimi daim ol izle bu izi
Umudum var Mevlâm kayırır bizi
Kişinin kendinde olmazsa feyzi
Rümuzu alemde tahsilât neyler


Ona Yanarım (Dünya Benim)

Ona Yanarım (Dünya Benim)

Dünya benim olsa sevinmem asla
Ömür geldi geçti ona yanarım
Yaşamak istedim bin bir hevesle
İmkân elden kaçı ona yanarım

Bülbül oldum dalda ötüşem derken
Çiğdeme çiçeğe katışam derken
Umudun şehrine yetişem derken
Kervan dağdan aştı ona yanarım

Günden güne yaram iner derine
Eremedim bu yaranın sırrına
Koca kartal şahinlerin yerine
Saksağanlar uçtu ona yanarım

Üstündağ'ım geldi geçti mâziler
Her andıkça ciğerlerim sızılar
Has bir kumaş idim sahte terziler
Anlamadan biçti ona yanarım


Ondan (Ceylanı Yâr Sanırım)

Ondan (Ceylanı Yâr Sanırım)

Gözleri saçları endamı bir ceylan
O al dudağa bakıp aldanmam ondan

Ceylanı seveni bile kıskanırım
Yâr ceylana benzer dayılanmam ondan

Bir avcı görsem bile deli olurum
Ceylanı yâr sanırım kıskanmam ondan

Yare asılanları vurmuşum kızlar
Şimdi idamlık diye suçlanmam ondan

O güzel sevgili artık benim oldu
Bugünlerde durulup uslanmam ondan


Ondan (Nedir Bu Benlik)

Ondan (Nedir Bu Benlik)

Nedir bu benlik bencillik
O da kinden o da kinden
Yanyana iylik kötülük
O da senden o da senden

Ömür ala yaran çerek
Buna övünmek ne gerek
Bizde çorba sizde börek
O da undan o da undan

Sözü götürmiyek safa
Sen ustaysan ben de kalfa
Sen kumaş giy ben de culfa
O da yundan o da yundan

Hasreti doğrusunu yaz
Bazı hatun nazlı biraz
Şişman zayıf siyah beyaz
O da ondan o da ondan


Ondan Öldür (Başına Döndüyüm)

Ondan Öldür (Başına Döndüyüm)

Başına döndüyüm hanların hanı
Könlümün metlebin bil ondan öldür
Sen ol Tanrı mene gezebnak olma
Lütf ele üzüme gül ondan öldür

Gem ehliyem dindirmesen dinmerem
Eşg oduna alışmışam sönmerem
Ta ölünce dediyimden dönmerem
Apar yar goynuna sal ondan öldür

Gurbani'yem eşg elinden büryanam
Ta ölünce men o gıza gurbanam
Gulluğunda gözü bağlı terlanam
Çalış şikar bendin al ondan öldür


Onulmaz Yareler Açtın Neyleyim

Onulmaz Yareler Açtın Neyleyim

Onulmaz yareler açtın neyleyim
Savurursun sürüklersin yel gibi
Eylen biraz ahvâlimi söyleyim
Gelip geçme bir solukluk yel gibi

Herkes sevdiğini almış geziyor
Yokluğun ruhumdan ömür süzüyor
Gözlerimde balinalar yüzüyor
Dünya bana bir damlasız çöl gibi

Çağır beni haberini alırım
İki elim kanda olsa gelirim
Deliririm çıldırırım ölürüm
Uzaklardan bakar isen el gibi

Emekçi'yi sever idin ezeli
İki vücut bir olduğun sezeli
Güzeller içinde sensin güzeli
Diken tarlasında açan gül gibi


Onun İçin Bu Hâllere Geldik Ya

Onun İçin Bu Hâllere Geldik Ya

Dünya aynı dünya insan azıyor
Herkes sevdiğini almış geziyor
Karı kocasına kuyu kazıyor
Onun için bu hâllere geldik ya

İnsan kısım kısım yer damar damar
Evlât babasıyla oynuyor kumar
Ağladı gözlerim oldu bir pınar
Onun için bu hâllere geldik ya

Bahar geldi yetişiyor koruklar
Ayağımı sıkar oldu çarıklar
Yoldan çıktı doksan yaşlı moruklar
Onun için bu hâllere geldik ya

Kimi en iyi gibi yüce derdinde
Kimi gündüz kimi gece derdinde
On yaşında kızlar koca derdinde
Onun için bu hâllere geldik ya

Bu gidişler beni yandırmak ister
Millet birbirini kandırmak ister
Bülbülü dallardan indirmek ister
Onun için bu hâllere geldik ya

Ağlayıp gözünü silen kalmadı
Benim bu sözüme gülen kalmadı
Haramı helâlı bilen kalmadı
Onun için bu hâllere geldik ya

Âşık Ali'm yetti nedip neyleme
Âh ile vah ile gönül eyleme
Sakın bu sözleri âşık söyleme
Onun için bu hâllere geldik ya


Onun İçin Hayvan Oldu Hayvanlar

Onun İçin Hayvan Oldu Hayvanlar

İnsanlığın kıymetini bilmedi
Onun için hayvan oldu hayvanlar
Kibirli gezerdi dosta gülmedi
Onun için hayvan oldu hayvanlar

Go gâybet eylerdi yalan söylerdi
Çalardı rızasız lokmayı yerdi
Gönülleri yıkar kalp incitirdi
Onun için hayvan oldu hayvanlar

Sıcak yatağında dölek yatmazdı
İşi gücü şerdi hayır etmezdi
Cananının dediğini tutmazdı
Onun için hayvan oldu hayvanlar

Garib'in sözleri hepisi doğru
Hep hayvanlar için Cehennem nârı
Kölesi bellerdi gül yüzlü yâri
Onun için hayvan oldu hayvanlar


Onun Katarından Ayırma Bizi

Onun Katarından Ayırma Bizi

Dağ yüzünde Şah-ı Kervan duruyor
Onun katarından ayırma bizi
Önünce Düldül'le Kanber gidiyor
Onun katarından ayırma bizi

Gün müdür ay mıdır Muhammet, Ali
Bizi irşat etti Bektaşi Veli
Arap Oğlu gelir eli develi
Onun katarından ayırma bizi

Gül kokusu Muhammed'in ter'i dir
Âh ettikçe karlı dağlar er'i dir
Fatm Ana on'ki imam katar'ı dır
Onun katarından ayırma bizi

Cebrail de kanadını açınca
Rahmetini yeryüzüne saçınca
Hasan, Hüseyin çevresinden geçince
Onun katarından ayırma bizi

İmam Zeynel bekler zindan içini
Bağışlarlar günâhlının suçunu
Bakır, Cafer yükletince göçünü
Onun katarından ayırma bizi

Kazım, Musa, Rıza, Hâkk'ın yâr'ı dır
Taki, Naki, Askeri, intizâr'ı dır
Selman'ın çiğninde bir oğlan vardır
Onun katarından ayırma bizi

Pîr Sultan Abdal'ım Mehdi nic'oldu
On'ki imamların tahtı yüc'oldu
Pîr'in eşiğine varan hac'oldu
Onun katarından ayırma bizi


Onuncu Yıl Destanı

Onuncu Yıl Destanı

Yaşa Gazi Paşa'm yaşa
Hükmün geçer dağa taşa
Cumhuriyet ilerledi
Şen olasın Gazi Paşa

Hep milleti yaşatansın
Türkiye'de büyük şansın
Şen olasın İsmet Paşa
Kahramanlık kazanasın

Gelir milletin keyfine
Hürriyetin hürmetine
Bu bayramı kutlayalım
Cumhuriyet şerefine

Biz Türkleriz devrilmeyiz
Ülkümüzden ayrılmayız
Düşmanlara karşı duruz
Hiç birine dövülmeyiz

Bu bayram gitti ileri
Toplayalım hep köyleri
Bu bayrama şarkı yazdım
Uyandırdım hep Türkleri

Cumhuriyet tunçtan kale
Nazar edin bakın hele
Bayram için toplandılar
Hep şairler benim ile

Türk kahramanlıkta gezer
Düşmanların başın ezer
Yeni mektep ilerledi
Küçük büyük okur yazar

Türk yücelir hep şanlara
Yardım eder insanlara
Hepimiz de toplanalım
Saldıralım düşmanlara

Her düvelde var ünümüz
Türkiye'de var şanımız
Esirliğe katlanmayız
Korkun bizden düşmanımız

Askerlikteki seferler
Ateşe daldı neferler
Cumhuriyette toplanır
Kazandığımız zaferler

Top atınca artar şanı
Ağzından çıkar dumanı
Yaşa Fahreddin Paşa'mız
Orduların kumandanı

Bir gün bayram oldu sandık
Halk Fırkası'na toplandık
Bu bayramın şerefine
Üç ay evvel hazırlandık

Toplarımız tunçtan demir
Getirelim buna zamir
Halk Fırkası'nda okundu
Ankara'dan gelen emir

Halk Fırkası aldı gitti
Toplantımız orda bitti
Yaşasın Vali beyimiz
Komisyonlar tayin etti

Ne bayramdır ne şereftir
Hep insanlar müşerreftir
Üç ay evvel hazırlandık
Hep Türklere bir hedeftir

Yaşa Cumhuriyet yaşa
Bunu yazdım koşa koşa
Âşık Mehmet çalışıyor
Emekleri gitmez boşa


Onurlu Dosta (Onur Bey)

Onurlu Dosta (Onur Bey)

Çetin yollar yürümekle aşınmaz
Nazik elle kor alevler taşınmaz
Niyetine giren fazla düşünmez
Plânı gönülden yaptı Onur Bey

Köy köy gezeceğiz ve bucak bucak
Hasretle buluşur içten bir kucak
Fitil alevlenir tüter bu ocak
Gündelik sevdayı tepti Onur Bey

İki istenmişse beşi hedefler
Hep bire adanır inci sedefler
Ritmine yetişmez neyler ve defler
Kâinatı koro yaptı Onur Bey

Bazen davet alır uzak kıtadan
Mayası çalınmış yârdan atadan
Bir gün çağırırlar davet öteden
Ebedi beratı kaptı Onur Bey


Ora Yemen Değil Yaman Bir Eldir

Ora Yemen Değil Yaman Bir Eldir

Ora Yemen değil yaman bir eldir
Giden asker değil bir canlı seldir
Ölüm orada esen bir karayeldir

Yemen'i andıkça gözler kan ağlar
Yemen'in ateşi bağrımı dağlar

Karaydı saçları ak oldu gitti
Yurdundan uzakta yok oldu gitti
Gâripler mezarı kumlu tepeler
Onlar da sonunda yıkıldı gitti

Ah o Yemen'dir gül-i çemendir
Gidenler gelmiyor acep nedendir

Bu ıssız çöllerde sanki nesi var
Ne izi kalmıştır ne gölgesi var
Her şeyi kaybolmuş kaybolmaz ancak
Gönülden gönüle giden sesi var

Havada bulut yok bu ne dumandır
Sesimiz kısıldı bu ne figandır


Ordu Şehrine Sesleniş

Ordu Şehrine Sesleniş

Füsünkâr yüzünün hüsnü sevdası
Beni de gönülden bağlasın Ordu
Gel ey bu yerlerin nazlı Leylâsı
Mecnun'un dizinde ağlasın Ordu

Ses versin rüzgârın yanık sesine
Ortak olsun civil sonsuz ye'sime
Melet'in acıyıp son nefesime
İçli mersiyeler söylesin Ordu

Bu yerlerin yeşil mehtabı mısın
Yoksa sen bir şiir kitabı mısın
Âvare ruhların mihrabı mısın
Kalp sana arz-ı hal eylesin Ordu

Ömründe bir bahar başlasın şanlı
Kalmasın yüreği böyle hicranlı
Mavi sahilinde gârip Havzanlı
Karadeniz gibi çağlasın Ordu


Ordumuz Gitti Muş'a Dayandı

Ordumuz Gitti Muş'a Dayandı

Ordumuz gitti Muş'a dayandı
Daşı toprağı kana boyandı
Bitlis'i gördüm ciğerim yandı

Ağlama aney gider gelirem
Ruz-ı mahşerde seni görürem

Hasan Kalası bir uca kala
Etrafı aney canlı Kerbelâ
Yüzbaşım getti gelmedi hâlâ

Ağlama aney gider gelirem
Ruz-ı mahşerde seni görürem

Ester'e bindim oldum Suvari
Bir anam vardır başı belâlı
Bir Çavuş düşmüş mavzer yaralı

Ağlama aney gider gelirem
Ruz-ı mahşerde seni görürem


Ordumuz Gitti Muş'a Dayandı

Ordumuz Gitti Muş'a Dayandı

Estere bindim oldum Suvari
Bir Çavuş düştü ben de yaralı
Bir nenem vardı bahtı karalı

Ağlama anam belki gelirem
Eğer ölmezsem seni görürem

Hasan Kalesi bir yüce kale
Etrafı yalçın dağı Kerbelâ
Binbaşım gitti gelmiyor hâlâ

Ağlama anam belki gelirem
Belki mahşerde seni görürem

Ordumuz geldi Muş'a dayandı
Taşı toprağı kana boyandı
Bitlis'i gördüm yüreğim yandı

Ağlama anam belki gelirem
Belki mahşerde seni görürem


Ordumuz Hatay'a Girerken

Ordumuz Hatay'a Girerken

Sevin yaslı Hatay gayri bugün
Benzemez bugüne bir bayram düğün
Düşman zebun oldu sen sevin öğün
Üstünde gezdikçe Ata Askeri

On sekiz senedir çektin cefayı
Gördün Atatürk'ten âhdi vefayı
Şükür karşılığı buldun sefayı
Üstünde gezdikçe Ata Askeri

Atatürk ne derse yerini bulur
Red olmaz dediği ne olur olur
Hatay doldu kalbin ferahla sürür
Üstünde gezdikçe Ata Askeri


Ordu'nun Dereleri

Ordu'nun Dereleri

Ordu'nun dereleri
Aksa yukarı aksa
Vermem seni ellere
Ordu üstüme kalksa
Sürmelim aman

Oy Mehmet'im Mehmet'im
Sana küstüm demedim
Seni bana geçmişler
Vallahi ben demedim
Sürmelim aman

Ordu'nun dereleri
Kara yosun bağlıyor
Kalk gidelim sevdiğim
Annem evde ağlıyor
Sürmelim aman

Oy Mehmet'im Mehmet'im
Sana küstüm demedim
Seni bana geçmişler
Vallahi ben demedim
Sürmelim aman


Ordu'nun Dereleri

Ordu'nun Dereleri

Ordu'nun dereleri
Aksa yukarı aksa
Vermem seni ellere
Ordu üstüme kalksa
Sürmelim aman

Oy Mehmed'im Mehmed'im
Sana küstüm demedim
Beni sana geçmişler
Vallahi ben demedim
Sürmelim aman

Ordu'nun dereleri
Derin derin çağlıyor
(Kara yosun bağlıyor)

Kalk gidelim sevdiğim
Annem evde ağlıyor
Sürmelim aman

Oy Mehmed'im Mehmed'im
Sana küstüm demedim
Beni sana geçmişler
Vallahi ben demedim
Sürmelim aman

Oy bağlamam bağlamam
Zerdali dalı mısın
Gârip gârip çalarsın
Benden sevdalı mısın
Sürmelim aman

Oy Mehmed'im Mehmed'im
Sana küstüm demedim
Beni sana geçmişler
Vallahi ben demedim
Sürmelim aman


Ordu'nun Sokakları

Ordu'nun Sokakları

Hey hey
Ordunun sokakları
Döşelidir döşeli
Harab oldum gidiyom
Ben bu âşka düşeli

Armudun irisine
Göz koydum birisine
Beni çoban yapsınlar
Kızların sürüsüne

Hey hey
Tabyanın yanlarında
Sürülerim otluyor
Kızlar çıkmış Tabyaya
Mor menekşe topluyor

Armudun irisine
Göz koydum birisine
Beni çoban yapsınlar
Kızların sürüsüne

Hey hey
Tabyanın yanlarında
Geze geze yoruldum
Anne (Baba) beni evlendir
Bir güzele vuruldum

Armudun irisine
Göz koydum birisine
Beni çoban yapsınlar
Kızların sürüsüne


Orman

Orman

Orman yurdun temelidir

Nesillerin evvelidir

Her sanatın ilk elidir

Ormandaki varlığa bak

Oman memleketin süsü

Hem ufağı hem irisi

Her dalında bir kuş sesi

Ormandaki varlığa bak

Güneşten aldığı hızlar

Toplar havayı temizler

Sıhhatli yaşarız bizler

Ormandaki varlığa bak

Orman yurdun öz evladı

Ormansız yok dünya tadı

Cümle işlerin kanadı

Ormandaki varlığa bak

Çiçek açar irenk irenk

Dağları süsler gülerek

Selleri önler emerek

Ormandaki varlığa bak

En adisi ateş olur

Çiği pişirir aş olur

En kiymetli kumaş olur

Ormandaki varlığa bak

Gemi olur suda yüzer

Uçak olur gökte gezer

Kalem kağıt neler yazar

Ormandaki varlığa bak

En sevimli meyv'ağacı

Ormandan gelmiş anacı

Meyvesi doyurur açı

Ormandaki varlığa bak

Yer yüzünde fabrikalar

Ormandandır antikalar

Türlü kumaş çok maddeler

Ormandaki varlığa bak

Taş eritir toprak yapar

Meyve, çiçek yaprak yapar

Bir çok hastalığa siper

Ormandaki varlığa bak

Ormansız dağ kayak olur

Dağları tutar bağ olur

Düşer yaprak toprak olur

Ormandaki varlığa bak

Bizi besler kaşık olur

Kapı süve eşik olur

Tabut olur beşik olur

Ormandaki varlığa bak

İçin için inlemesi

Ne hoş olur dinlemesi

Ağac çalgının esası

Ormandaki varlığa bak

Veysel sever ağaçları

Dalında öter kuşları

Orman yapar her işleri

Ormandaki varlığa bak


Orman (Kadife Gibidir Dalı Yaprağı)

Orman (Kadife Gibidir Dalı Yaprağı)

Kadife gibidir dalı yaprağı
Yeşillere bürünüyor bu orman
Var olsun taşı ile toprağı
Hisar gibi görünüyor bu orman

Hem fâkiri hem zengini ağları
Ayva turunç yetiştirir bağları
Sıra sıra görünüyor dağları
Şarktan garbe geriliyor bu orman

Seher vakti burcu burcu kokuyor
Türlü kuşlar dallarında ötüyor
Şırıl şırıl berrak suyu akıyor
Dost diyene sarılıyor bu orman

Çok mâhlukat duldasında gizliyor
Bol rahmet yağmasını gözlüyor
Kessen yaksan gene senden bezmiyor
Balta ile kırılıyor bu orman

Yayları ovası neresi
Sürü sürü koyun eğler burası
Orman yanar sızılıyor yarası
Sofra gibi seriliyor bu orman

Rüzgâr eser yapraklan dil verir
İsteyene deste deste gül verir
Seydi Baba mehtettiğin el verir
Dost diyene sarılıyor bu orman


Orman Olmalı (Karşıki Yamaçlar)

Orman Olmalı (Karşıki Yamaçlar)

Karşıki yamaçlar karşıki dağlar
Beller yeşertilip orman olmalı
Şu bizim ovalar virane bağlar
Eller yeşertilip orman olmalı

Kuraklık çöküp de kıtlık gelmeden
Toprağımız sular seller almadan
Yaprakları döküp gazel olmadan
Dallar yeşertilip orman olmalı

Dünyanın soluğu nefesi olan
Ağaçları kesip etmeyin talan
Yanan çınarların yerine kalan
Küller yeşertilip orman olmalı

Sıcaklarda gölgesini getiren
Dallarında meyveleri bitiren
Diyar diyar bizi dosta götüren
Yollar yeşertilip orman olmalı

Onguni doğaya sarılsak biraz
Denge bozulursa olmaz bahar yaz
Gelecek nesile en büyük miras
Çöller yeşertilip orman olmalı