Sen De Gel (Yaylalardan Ovalardan)

Sen De Gel (Yaylalardan Ovalardan)

Yaylalardan ovalardan
A yârim in de gel
Yayan değil Kırat'ına
A yârim bin de gel

Anan geldi baban geldi
Dayın geldi halan geldi
Davul zurna çalan geldi
Hadi gari sende gel

Koyun geldi kuzu geldi
Okuyucudan yazı geldi
Hacıosmanın kızı geldi
Hadi gari sen de gel

Bacalardan duman geldi
Arpa buğdey saman geldi
Komşu köyden İmam geldi
Hadi gari sen de gel

Tarlalardan ayrık otu
A yârim yolda gel
Sarı İnek kayıp olmuş
A yârim bul da gel

Anan geldi baban geldi
Dayın geldi halan geldi
Davul zurna çalan geldi
Hadi gari sende gel

Koyun geldi kuzu geldi
Okuyucudan yazı geldi
Hacıosmanın kızı geldi
Hadi gari sen de gel

Bacalardan duman geldi
Arpa buğdey saman geldi
Komşu köyden İmam geldi
Hadi gari sen de gel

Şırıl şırıl derelerde
A yârim yün de gel
Pehlivanlar güreş tutmuş
A yârim yen de gel

Anan geldi baban geldi
Dayın geldi halan geldi
Davul zurna çalan geldi
Hadi gari sende gel

Koyun geldi kuzu geldi
Okuyucudan yazı geldi
Hacıosmanın kızı geldi
Hadi gari sen de gel

Bacalardan duman geldi
Arpa buğdey saman geldi
Komşu köyden İmam geldi
Hadi gari sen de gel


Sen De Gün Görüp Murat Alamadın

Sen De Gün Görüp Murat Alamadın

Sen de gün görüp de murat alamadın
Anadan, babadan, farıyan kuzum
Benim gibi bahtın kara doğuştan
Yetimlik izinde yürüyen kuzum

Hani anan dolanmıyor bucakta
Ekmeğimi yiyemedin ocakta
Bir gün alıp sevemedim kucakta
Anayı, babayı, arayan kuzum

Varamıyom yanına gözüm görmesin
Bize olan Müslümana olmasın
Felek bundan sonra zeval vermesin
Mayıs karı gibi eriyen kuzum

Her acıksan ekmeğini veren yok
İşte kuzum kapımızı çalan yok
Okul çağı defter kalem alan yok
Gam çekme temmuzda varıyom kuzum

Severek şu seni güldürürler mi
Bir sözle tokanıp öldürürler mi
Sabahınan erken kaldırırlar mı
Derin uykularda uyuyan kuzum

Saçını sığadım kalbin kırmadım
Yavru deyip bir sinene sarmadım
Annenin babanın günün görmedin
Benim gibi yetim çürüyen kuzum

Osman der de hasretimi çeker mi
Baba der de yollarıma bakar mı
Kıyabım unuttu sahip çıkar mı
Ellerin elinde büyüyen kuzum


Sen De Mi Hey Can

Sen De Mi Hey Can

Şu dağların yamacına
Sende mi savruldun hey can
Anaların acısına
Sende mi kaydoldun hey can
Fırtınaya bağır açtın
Kuş musun sanki be hey can
Yıldırma değip geçtin
Taş mısın sanki be hey can

Sende mi yandın
Sende mi soldun
Sende mi kayboldun hey can
Nedir bu çığlık
Nedir bu feryat
Sende mi vuruldun hey can

Şu dağları yanağına
Sende mi gül oldun hey can
Sevdaların yangınında
Sende mi çöl oldun hey can

Kar mı yağdı saçlarına
Darda mı kaldın be hey can
Çığ mı düştü yollarına
Zorda mı kaldın be hey can

Sende mi yandın
Sende mi soldun
Sende mi kayboldun hey can
Nedir bu çığlık
Nedir bu feryat
Sende mi vuruldun hey can


Sen De Nereden Geldin

Sen De Nereden Geldin

Sen de nereden geldin
İpi çarşıdan mı aldın
Datlı cana nasıl kıydın
Mevlâ kerim demedin mi

Sabanan er mi kalktın
Dut ağacına ip mi dakdın
Datlı cana nasıl gıydın
Mevlâ kerim demedin mi

Erisin dağların garı
Dudun dalı gurusun
Anan nerede o da gelsin
Mevlâ kerim demedin mi


Sen De Sevdali Ben Da

Sen De Sevdali Ben Da

Sen de sevdali ben da
Ne anladuk bu işde
Dünya gözeli olsa da
İşkence mi işkence

Geldi guşlar vurmayı
Yaş hurmanın dalina
Nasıl gelip alayım da
Satmış dünya malina

Köprüden geçeyiken
Köprü salladı beni
Yedi kat yere girsen da
Bulursun belkim beni


Sen De Yanarsın (Bir Bilsen)

Sen De Yanarsın (Bir Bilsen)

Bir bilsen derdimi sende yanarsın
Yanmadan kül ettin zalim sen beni
Düşer bir kötüye bahtın sınarsın
Yanmadan kül ettin zalim sen beni

Zalim el sözüne sende mi kandın
El yalan söyledi sende inandın
Hem beni yandırdın hem de sen yandın
Yanmadan kül ettin zalim sen beni

Kapıdan bacadan seslerdim seni
Kendini bilmeze kul ettin beni
Mezara gitsem de af etmem hani
Yanmadan kül ettin zalim sen beni

Ben gârip Kemal'im efkârlı gönlüm
Bir sene de olsa senindir ömrüm
Bir gün görmeseydim seni arardım
Yanmadan kül ettin zalim sen beni


Sen De Yitirmişsin Eski Cümbüşü

Sen De Yitirmişsin Eski Cümbüşü

Sen de yitirmişsin eski cümbüşü
Yoksa farıdın mı belâlı dağlar
Akıttım gözümden kan ile yaşı
Tarih üç yüz beşe geleli dağlar

Tor sunalar sende gezmez mi oldu
Sakiyler bâdeni süzmez mi oldu
Âşıklar medhini yazmaz mı oldu
Kalmazmış insanın kemâli dağlar

Şimdiki devranda geçim zor oldu
Okudum manayı dersim hiç oldu
Arkasında koç sürüler nic'oldu
Başı koçyiğitli kalalı dağlar

Olma Meslek gibi zârı terk eyle
Terk eyle sitemi arı terk eyle
Gel miras kalacak kârı terk eyle
Yalandır dünyanın temeli dağlar


Sen Değil Misin (Beni Bülbül Gibi)

Sen Değil Misin (Beni Bülbül Gibi)

Beni bülbül gibi şam-ü seherde
Her demde zâr eden sen değil misin
Rağbetim kalmadı üns-ü beşerde
Böyle biar eden sen değil misin

Var ise bir cürmüm gel bana söyle
Perişan hâlime merhamet eyle
Âşkın ateşine düşülüp böyle
Derunum nâr eden sen değil misin

Düşürdün âkıbet dilden dillere
Gözüm yaşı yakın oldu sellere
Zelil sefil çıkıp gurbet ellere
Hâlim naçar eden sen değil misin

Unutur mu sandın bu Safi seni
Ezeli ettiğin ikrarın hani
Vatanımdan cüda edip sen beni
Böyle bikâr eden sen değil misin


Sen Değil Misin (Biliyorum Dostum)

Sen Değil Misin (Biliyorum Dostum)

Biliyorum dostum özledin beni
Benim de özlemim sen değil misin
Seven sevdiğinin gönül mehmanı
Benim de mehmanım sen değil misin

İkilikte kalan mutlaka Şeytan
Birlikten ayrılmaz gerçekçi insan
Sen bana inandın eyledin iman
Benim de imanım sen değil misin

Dost cemâli kıble Kâbe dir bana
Allah sevgilimsin dedi insana
Hâl bilene kurban hayranım sana
Benim de hayranım sen değil misin

Gerçeğe hü aziz Daimi insan
Yaşayan ölmeyen gerçek Pîr Sultan
Ben de bir insanım adım Kul Hasan
Kul olan Sultanım sen değil misin


Sen Değil Misin (Sorulmaz Hikmetin)

Sen Değil Misin (Sorulmaz Hikmetin)

Sorulmaz hikmetin sorayım sana
Söyletip sorduran sen değil misin
Nedir bu Âlemi koydun tufana
Emredip attıran sen değil misin

Zahir olsa kula sırrın eseri
Tecelli eylese bir nûr mazharı
Yedi kat semayı yedi yerleri
Emredip yıktıran sen değil misin

Şüphe yok Âlemi yapan yıkacak
Yerler sökülecek gökler akacak
Basiret gözünle zâtın bakacak
Bu sırra erdiren sen değil misin

Mağripten maşrıka hükmettin kafı
Bunu bilmek mümkün itikat kâfi
Ne Ârif-i Kâmil kalır ne Zahit Sofu
Beyaz bez giydiren sen değil misin

Nedir sersem ettin perişanları
Derd-i mend eyledin gözü kanları
Dedin ki Âzrail alır canları
Can verip can alan sen değil misin

Bikülli varındır o kün emrinden
Muhammed'i hâlk eyledin nûrundan
Kullara yakınsın şahdamarından
Halbuki candaki can değil misin

Hicrani uyandırdın sen erken
Müminler divanda illâ der iken
Nere baksam isbatın var bir iken
İlikte damarda kan değil misin


Sen Derviş Olamazsın

Sen Derviş Olamazsın

Eşidin ey yârenler eve Dervişler geldi
Can şükrane verelim eve Dervişler geldi

Her kim görür yüzünü unutur kend'özunü
İlm-i bâtından okur eve Dervişler geldi

Dervişler uçar kuşlar Hâkk bezminde sarhoşlar
Zehi devletli başlar eve Dervişler geldi

Dervişler yüzü sulu görenler olur deli
Batını Arştan ulu eve Dervişler geldi

Şeydi Balı'm ilinden şeker damlar dilinden
Dost bahçesi yolundan eve Dervişler geldi

Yunus kulun umusuz kimsesi yok yalınız
Feda olsun canımız eve Dervişler geldi


Sen Diyeceksin

Sen Diyeceksin

Komşudur komşunun külüne muhtaç
Ne tok zengin gördüm ne fakîri aç
Kin tutucu olma sen muhabbet saç
Dünya fani imiş sen diyeceksin
Tahtadan bir ata hem bineceksin

Başımıza gelen dilimizden dir
Sevgi ve muhabbet yolumuzdan dır
Gıybeti susturmak dinimizden dir
Hatalarım çokmuş sen diyeceksin
Tahtadan bir ata hem bineceksin

Mevcut düşman bize yeter de artar
Senin husumetin buna ne katar
Birlik bozulursa o millet batar
Nefisler hep döner sen de bilesin
Sen de önce kendi nefsin yeresin

Kul hakkı nerede lâfta mı kaldı
Hakîkat ne oldu rafta mı kaldı
Zarafetin hani Kaf'ta mı kaldı
Eyvah Aldandık sen diyeceksin
Hayat çok kısaymış bunu bilesin

Nefsin de bedenden büyüktür büyük
Kalpsiz bir beden de cana yüktür yük
Günâh kabın taştı bari boynun bük
Sığmadım dünyaya sen diyeceksin
Işıksız mekâna hem gireceksin

Ali Rıza göster hüzne ve gama
Hâkk'dan gelen emri yarına koyma
Sunulan ihsanı kendine yorma
Ömrüm geldi geçti sen diyeceksin
Tahtadan bir ata hem bineceksin


Sen Dünyanın Cennetisin Anamur

Sen Dünyanın Cennetisin Anamur

Arzın üzerinde Cennet aradım
Sen dünyanın Cennetisin Anamur
Yaşanacak diyar tek seni buldum
Sen dünyanın Cennetisin Anamur

Hava temiz deniz temiz dağ temiz
Pazarında peynir temiz yağ temiz
Hep vererek Ağa olan Bey temiz
Sen dünyanın Cennetisin Anamur

Abanoz, Akpınar, yaylaların var
Yemyeşil ovalar, yemyeşil dağlar
Yaşanacak yersin dört mevsim bahar
Sen dünyanın Cennetisin Anamur

Azı çok eyleyen harman sendedir
Ağrıya, sızıya, derman sendedir
Rahata huzura ferman sendedir
Sen dünyanın Cennetisin Anamur


Sen Gel (Ağyara Yüz Verme)

Sen Gel (Ağyara Yüz Verme)

Ağyara yüz verme benden nisbet
Gelindi ey canım cananım sen gel
Yaktı derunumu ateş-i hasret
Gelindi ey evler yıkanım sen gel

Vakit geçip gider asl-ı baharın
Döküldü şükufen var mı çınarın
Nâdan'a yoldurma turuncun narın
Gelindi ey taze fidanım sen gel

Gelmişler bir yere erbab-ı diller
Dökmüşler meydana biraz müşkiller
Ötüşür bülbüller açılmış güller
Gelindi ey âh-u figanım sen gel

Çünkü meftunusun ol yüzü mahım
Duyulsun kendüye feryad-ı âhım
Biraz güfte söyle hakkında Şah'ım
Gelindi ey aciz leyanım sen gel

Sana bir sözüm var sakın darılma
Değme başa destar olup sarılma
Kulun Derdimend Şemi'ye sarılma
Gelindi kaşı kemanım sen gel


Sen Gel (Ağyara Yüz Verme)

Sen Gel (Ağyara Yüz Verme)

Ağyara yüz verme bendene nisbet
Gelindi ey canım cananım sen gel
Yaktı derunumu ateş-i hasret
Gelindi ey evler yıkanım sen gel

Vakit geçip gider fasl-ı baharın
Döküldü şükufen var mı çınarın
Nâdan'a yoldurma turuncun narın
Gelindi ey taze fidanım sen gel

Gelmişler bir yere erbab-ı diller
Dökmüşler meydana biraz müşküller
Ötüşür bülbüller açılmış güller
Gelindi ey âh-u figanım sen gel

Çünkü meftunusun ol yüzü mahın
Duyulsun kendüye feryad-u âhın
Biraz güfte söyle hakkında Şah'ın
Gelindi ey aciz leyanım sen gel

Sana bir sözüm var sakın darılma
Değme başa destar olub sarılma
Kulun Derdimend Şemi'ye kurulma
Gelindi ey kaş-ı kemanım sen gel


Sen Gel Gen Gez

Sen Gel Gen Gez

Könül sene bir nesihet
Şer iblisden sen gel gen gez
Bir kes nesihet bilmese
Çekil ondan sen gel gen gez

Dam üstündeki gırçıdan
Malı çohlu demirciden
Rengi solmuş boyagçıdan
Bed nezerden sen gel gen gez

Tamahkarın niyyetinden
Yay günü keçi etinden
Yoldaşın mazaratından
Dellek Murad sen gel gen gez


Sen Gelin Olunca

Sen Gelin Olunca

Sen gelin olunca beni ararsın
Yakma da güzelim
Ben de yanarım
Sen de yanarsın

Kime kime ettin de güzelim
Giydin alları
Başıma getirdin
Türlü hâlleri

Ben ağlarım
Sen ağlarsın
İyi gün dostlarım
Hâlimi sormasın


Sen Gelmez Oldun

Sen Gelmez Oldun

Biz bu son baharda buluşacaktık
Bahar geldi geçti sen gelmez oldun
Taşlara mı döndü galbin gelmedin
Aylar geldi geçti sen gelmez oldun

Sen gelmez oldun
Sen gelmez oldun
Sen gelmez oldun yârim

Gözlerim yolda beklerim amma
Sen gelmez oldun

Demiştin kapına gelirim diye
Kulağım kapıda ses vermez oldun
Boş yeremi yemin ettik ikimiz
Kuşlar yuva kurdu sen gelmez oldun

Sen gelmez oldun
Sen gelmez oldun
Sen gelmez oldun yârim

Gözlerim yolda beklerim amma
Sen gelmez oldun


Sen Gelmez Oldun

Sen Gelmez Oldun

Deyirdin baharda görüşerik biz
Bahar geldi geçti sen gelmez oldun
Daşlara mı döndü galbin gelmedin
Aylar geldi geçti sen gelmez oldun (yârim)
Gözlerim yolda beklerim amma sen gelmez oldun

Deyiptin gapına gelirim diye
Gulağım gapıda ses vermez oldun
Boş yere mi yemin ettik ikimiz
Guşlar yuva gurdu sen gelmez oldun
Gözlerim yolda beklerim amma sen gelmez oldun


Sen Gız Vedin (A Gaynana)

Sen Gız Vedin (A Gaynana)

Sen gız vedin mende aldım
Evlenende a gaynana
Başıma bir taş düşeydi
Onu alanda gaynana

A gaynana a gaynana
Onu alanda gaynana

Sabahnan gendim galkıram
Sobayı gendim yakıram
O horluyor men gorkuram
Sabah olanda gaynana

A gaynana a gaynana
Sabah olanda gaynana

Gündüz gezer akovanı
Gece ağrıyor dabanı
Belimde kırar yabanı
Men dinende a gaynana

A gaynana a gaynana
Men dinende gaynana

Gaynana dilin gurusun
Kaynata belin kırılsın
Menimde gözüm kör olsun
Onu alanda gaynana

A gaynana a gaynana
Onu alanda gaynana

Gapaz vurur papağıma
Papak geçir kulağıma
Bir bakarsın gaçmağıma
O gelinde a gaynana

A gaynana a gaynana
O gelende a gaynana

Pervane Hasan olacam
Hayfımı ondan alacam
Eyeğımı nehte salacam
O ölende a gaynana

A gaynana a gaynana
O ölende a gaynana


Sen Gibi Gelmemiş Güzel Aleme

Sen Gibi Gelmemiş Güzel Aleme

Sen gibi gelmemiş güzel aleme
Gözleri anadan sürmeli gelin
Kaşların benzettim aynı kaleme
Anadan saçları sırmalı gelin

Ne ola olaydım ben de bir bekâr
Sevdam duman olmuş serime çöker
Yanakların olmuş kırmızı şeker
O sırma saçları örmeli gelin

Beni Mecnun ettin ey dili bülbül
Ben sana şeftali sen bana bir gül
Köleyim kapına eylersen kabul
Ya çırak ya çoban durmalı gelin

Seyrani'yim derdim n'edip n'olmalı
İnip âşkın deryasına dalmalı
Has bahçede gonca gülün dermeli
Soyunup koynuna girmeli gelin


Sen Gideli (Kardaş)

Sen Gideli (Kardaş)

Sen gideli bu ellerde
Güneş doğmaz oldu kardaş
Senden ayrı kalan dostlar
Sararıp da soldu kardaş

Cihanımı yıktı başa
Vuram kendim hangi taşa
Kara toprak bakmaz yaşa
Vaktim gayrı doldu kardaş

Yüreğimi gam dağlıyor
Fizani'yi kor bağlıyor
Neden dostlar kan ağlıyor
Zülum bizi buldu kardaş


Sen Gideli Üç Gün Kaldı Bayrama

Sen Gideli Üç Gün Kaldı Bayrama

Sen gideli üç gün kaldı bayrama

Le canım bayrama
İşvesidir cilvesidir nazıdır

Le canım nazıdır

Sen gideli karaları geymişem

Le canım geymişem
Senin uğran bu başımı vermişem

Le canım vermişem

Evlerinin önüdür gelip geçersin

Le canım geçersin
Kanımı kadehe koyup içersin

Le canım içersin

Ne beni sever ne vazgeçersin

Le canım vazgeçersin
İşvesidir cilvesidir nazıdır

Le canım nazıdır


Sen Gidersen

Sen Gidersen

Sen gidersen
Ayrı telden çalar rüzgâr
Şarkıların düzeni bozulur
Sen gidersen
Yalpa vurur güvercinin kanadı
Akşam iner omuzlarıma

Örselenmiş dal gibiyim sar beni
Sen gidersen küle çevirir kor beni
Bunun adı ayrılık değil gülüm
Ele değil yâre ver beni

Sen gidersen
Bir çocuk çığlığı düşer
Keskin derin kayalıklara
Sen gidersen
Bir barikatta bulurlar ölümü
Yağmurlar dolar üstüme


Sen Gidersen Benim Hâlim Nic'olur

Sen Gidersen Benim Hâlim Nic'olur

Sen gidersen benim hâlim nic'olur
Hatem yüzük parmağında tunc olur
Sevip sevip ayrılması güc olur
Ben de bilmem hangisine yanam yâr

Çık ayvana bak yiğidin merdine
Ben de bilmem bu Feleğin derdi ne
Bir güzel de düşmez ise dengine
Ben de bilmem hangisine yanam yâr

Yağmur yağar çukur yerler göl olur
Kervan geçer yüce dağdan yol eyler
İki güzel pencereden el eyler
Ben de bilmem hangisine yanam yâr


Sen Gittikçe Afet-i Devran Olacaksın

Sen Gittikçe Afet-i Devran Olacaksın

Sen gittikçe afeti devran olacaksın
Çok canlar yakıp ateş-i suzan olacaksın
Amman amman çağın geçecek
Ettiklerine vallahi sende pişman olacaksın aman
Çok canlar yakıp ateşi suzan olacaksın of of olacaksın

Amman aman intikam almak dilersin
Ben gibi biçareden
İşte gönlüm işte kalbim işte sen
Ben çıkayım aradan
İşte gönlüm işte kabim işte sen
Ben de çıktım aradan

Aman aman intikam alır senden seni beni
Yâradan aman
İşte gönlüm işte kalbim işte sen
Ben çıkayım aradan
İşte gönlüm işte kalbim işte sen
Ben de çıktım aradan


Sen Gittin Gideli Deliye Döndüm

Sen Gittin Gideli Deliye Döndüm

Sen gittin gideli deliye döndüm
Her gün gözyaşımı dökerim Ali
Ana bacı gardaş bilmez diyorlar
Duydukça içimi çekerim Ali

Seni sevenlerin yaralı dertli
Şu elin zalımı bizden kıymetli
Keramet sahibiydin güçlü kuvvetli
Yoksa bir kul idin öldünmü Ali

Zalimin yulumü bizi yakarsa
Ağladıp karşıdan bakarsa
Ahirette elimiz boşa çıkarsa
Tutar zülfikârı kırarım Ali

Zalim yazdı katlimize fermanı
Tütüyor başımda derdin dumanı
Geleceksen tez gel tam da zamanı
Yoksa ikrarımdan dönerim Ali

Kızıltuğ'um pîr'e gönül bağladım
Yıllar var ki için için ağladım
Can boğaza geldi küstüm söyledim
Yine senden özür dilerim Ali


Sen Gönlümün Sultanısın Sevdiğim

Sen Gönlümün Sultanısın Sevdiğim

Sen gönlümün sultanısın sevdiğim
Uzaktan seyrine doyamıyorum
Düşlerimi çalarsın diye e senin
Korkumdan yanına varamıyorum sevdiğim

Hayalimde düşümdesin her gece
Sevdamı haykırdım sana gizlice
Derdimle mutluyum gitsin böylece
Sana intizâra kıyamıyorum sevdiğim

Canım sensin cananım sen sevdiğim
Gözlerimi senden alamıyorum
Rüzgârda savrulan kumral saçının
Bir tek teline de kıyamıyorum sevdiğim


Sen Gülerken Gül Açılır

Sen Gülerken Gül Açılır

Sen gülerken gül açılır yaz olur yaz olur
Sen ağlarsan hayat karlı dağ olur
Dost elinden zehir içsen bal olur
Balına zehrine kurban olayım

Yüce dağ başında karlar erimez can erimez
Sevenin gönlünde güller çürümez
Gitme gurbet ele de geri dönülmez
Yurduna yuvana kurban olayım


Sen Gülersen Gül Açılır

Sen Gülerken Gül
Açılır

Sen gülerken gül açılır yaz olur yaz olur
Sen ağlarsan hayat karlı dağ olur
Dost elinden zehir içsen bal olur
Balına zehrine kurban olayım

Yüce dağ başında karlar erimez can erimez
Sevenin gönlünde güller çürümez
Gitme gurbet ele de geri dönülmez
Yurduna yuvana kurban olayım


Sen Gülersin Ben Ağlarım

Sen Gülersin Ben Ağlarım

Neyine güvenim dünya
Sen gülersin ben ağlarım
Her gün içim sızlatırsın
Sen gülersin ben ağlarım

Şahlar geldi ayağına
Boyanılmaz boyağına
Çok can aldın kucağına
Sen gülersin ben ağlarım

Seninle çok benim davam
En son toprak benim yuvam
Hani babam hani anam
Sen gülersin ben ağlarım

Çobanoğlu ün vermişsin
Başına çorap örmüşsün
Dert içine düşürmüşsün
Sen gülersin ben ağlarım


Sen Herekçioğlusun Bilirim Seni

Sen Herekçioğlusun Bilirim Seni

Sen Herekçioğlusun bilirim seni
Oymağın kıllı da kendini tanı
Urum'dan Şam'a da gitmiştir ünü
Terkeşlioğulları Torun değil mi

Kabaktepe Koç Dağı'na konardı
Odasına nice beyler inerdi
Düşmanına gayet şahbaz dönerdi
Şahmetlioğulları Torun değil mi

Bayazıtoğulları da methin ederdi
El konunca daim uca konardı
Döğüşlerde bir orduya yeterdi
Mucukoğulları Torun değil mi

Evvelden evveli kılıcı zağlı
Küheylân atları tavlada bağlı
Samur kürk giymiş de omuzu tuğlu
Sarıvelioğulları Torun değil mi

Bozhüyük, Akoluk, belli yurtları
Çayıra çıkardı Arap Atları
Haraca bağlardı bütün Kürtler'i
Muhazimoğulları Torun değil mi

Der Dadal'ım Avşar aslın bilirdi
Elden evvel yaylasına gelirdi
Umum Halkın haracını alırdı
Hösükoğulları Torun değil mi


Sen Hod Bize Bizden Yakın

Sen Hod Bize Bizden Yakın

Sen hod bize bizden yakın
Görünmezsin hicap nedir
Çün aybı yok görklü yüzün
Üzerinde nikâb nedir

Levh üzere kimdir yazan
Azdıran kim kimdir azan
Bu işleri kimdir düzen
Bu suâle cevap nedir

Bu işleri sen bilirsin
Sen verirsin sen alırsın
Ne ki yaptım çün bilirsin
Ya bu soru hesap nedir

Yunus bu göz onu görmez
Görenler de haber vermez
Bu menzile akıl ermez
Bu koduğun serab nedir


Sen Hublar Şahısın

Sen Hublar Şahısın

Sen Hublar Şahısın Sultan ya Handan
Rikabında gerek yüz lâle güzel
Bırakmam desdimi asla yakandan
Taksalar boynuma yüz lâle güzel

Yâr kabrim kazagör yektasını bul
Hecele rı ze'yi yek ta sin'i bul
Füruş-i elmasın yektasını bul
Sakın meyil verme yüz lâle güzel

Agâhi şekvamız yâre ne senden
Çektiğim hecr-i gamı yâre ne senden
Diktiğim bir gül yâre ne senden
Gerekmez bizlere yüz lâle güzel


Sen Işık Tut Yoluma

Sen Işık Tut Yoluma

Güzel dostum hazan vurdu bağıma
Deremiyom sen ışık tut yoluma
Kapkara bulutlar sindi dağıma
Göremiyom sen ışık tut yoluma

Al sazını türkü söyle hâlıma
Bir yol göster bu çaresiz kuluna
Zehirli bir hançer yedim dalıma
Varamıyom sen ışık tut yoluma

Sıra sıra her bir derdim dizildi
Gurbet kahrı defterime yazıldı
Seller bastı bendim arkım yıkıldı
Kuramıyom sen ışık tut yoluma

Dost yüzünü görmeyeli yanarım
Dilden düşmez her an seni anarım
Bir kapanmaz yara oldum kanarım
Saramıyom sen ışık tut yoluma

Gülenay'ım Felek evim yakacak
Yâd yabancı seyirime bakacak
Yarınımı hoyrat eller yıkacak
Kıramıyom sen ışık tut yoluma


Sen İmdat Eyle (Dün Gece Seyrimde)

Sen İmdat Eyle (Dün Gece Seyrimde)

Dün gece seyrimde bir dolu içtim
Hünkâr Hacı Bektaş sen imdat eyle
Çok niyaz eyleyip yalvarı düştüm
Hünkâr Hacı Bektaş sen imdat eyle

Muratlar verici bir ulu cansın
Lâ-nazir dünyaya gevher-i kansın
Seni bilmeyenler odlara yansın
Hünkâr Hacı Bektaş sen imdat eyle

Muhammed Ali'dir Ali, Muhammed
Anları sevenler bulurlar Cennet
Sefil kullarına eyle merhamet
Hünkâr Hacı Bektaş sen imdat eyle

Hünkârım surette eğriltme yolum
Ağzımın içinde lâl etme dilim
Has bahçe içinde soldurma gülüm
Hünkâr Hacı Bektaş sen imdat eyle

Muhammet isyanım günâhım çoktur
Hazretine lâyık hizmetim yoktur
Mürşitler Mürşid'i buyruğu haktır
Hünkâr Hacı Bektaş sen imdat eyle


Sen İnsansın (Lilişan)

Sen İnsansın (Lilişan)

Yangınlar alevinden geçip de gelen dost
Yanar olmuş yüreğin nâr olmuş lilişan
Sen insansın, sen insansın, sen insansın, sen insan
Sen insansın, hey lilişan, sen insansın, sen insan

Ağır başlı kitaplar senin adına
En yiğit besteler seni söyler
Dünyada şarkılar misali yaşayansın sen
Sen insansın sen insansın iki milyar cansın
Sen insansın hey, lilişan, sen insansın, sen insan
Sen insansın hey, lilişan, iki milyar cansın

Yangınlar alevinden geçip de gelen dost
Yelken gibi açılmışsın zalim rüzgâra
Hey lilişan, hey lilişan
Gülmüşem ağlamışam
Bir tuhaflık olmuş, olmuş
Dünyanın hâli


Sen İstemedin (Değmeyin Gönlüme)

Sen İstemedin (Değmeyin Gönlüme)

Değmeyin gönlüme yaralı bir orman oldu
Çiğ düşen umut goncası çok yoruldu
Çekilmez olunca acı çile günleri
Sen istemedin ya güzel olana emek vermeyi

O gün geri gelsen
umutları dersen
Deniz gibi alsan beni derine
Yeri göğü sarsan yağmurlarım olsan
Yitirdiğimiz o güzel günler nerede

Her sabah bir
martı uçar düşüm ertesi
Bir haber götürür uzağa dönülmez gibi
Bilinmez olunca kimin neye hasreti
Sen istemedin ya güzel olana emek vermeyi


Sen Kalbimin Direğisin

Sen Kalbimin Direğisin

Sana kırgın değilim ki
Feryadım kendime gülüm
Yanıp tükendi şu ömrüm
Yollar geri getirmiyor
Yollar seni getirmiyor

Sen kalbimin direğisin
Gelmezsen yıkılır herşey
Kendime sözüm geçmiyor
Gelmezsen yıkılır herşey

Gün çoğaldı bin yıl oldu
Koca çınar masal oldu
Rüzgâr sustu deniz bitti
Kalbimde kurşun ağlıyor


Sen Kederlenme Yiğidim

Sen Kederlenme Yiğidim

(Gülistan)
Sen kederlenme yiğidim
Ben seninim sana geldim
Herkese budur öğüdüm
Senin için kurbana geldim

(Süleyman)
Uzak yollara düşerek
Karlı yolları aşarak
Âşk ateşinde pişerek
Yandım döne döne geldim

(Gülistan)
İşitin duyun hak mı
İster bağlayın kolumu
Göze almışam ölümü
Ben onunum ona geldim


Sen Kendini Bilemezsin

Sen Kendini Bilemezsin

Sen kendini bilemezsin
Bir bilene sormayınca
N'olduğun anlayamazsın
Bir Kâmil'i bulmayınca

Bilmeden işin esasın
Silemezsin kalbin pasın
Giydiğin gaflet libasın
Soyup üryan olmayınca

Yollar uzun menzil ırak
Varamazsın iyice bak
Seni yoktan var eden Hâkk
Sana nasip kılmayınca

Bilenlerden anla işi
Gider kalbinden teşvişi
Anların yoluna başı
Olmaz feda kılmayınca

İzle Kâmil izlerini
Bilemezsin sırlarını
Ol hakîkat sözlerini
Can kulağın duymayınca

Fatıma sen eyle âhı
Çıkarma kalpten Allah'ı
Bulamazsın Fenâfillâh'ı
Vahdette mahvolmayınca


Sen Kızımsın Ciğerimsin

Sen Kızımsın Ciğerimsin

Sen kızımsın ciğerimsin
Gece gündüz yüreğimsin
Bu hanemde direğimsin
Söyle baban kime versin

Baba olan yanar yürek
Kaynanadan yedik kelek
Kızı kendisinden Melek
Ayırmasın zalim Felek

Sevdiğini anla canım
Acı çekersin hicranım
Sevgi için akar kanım
Yardım eyle hey Allah'ım

Baba olan yanar yürek
Kaynanadan yedik kelek
Kızı kendisinden Melek
Ayırmasın zalim Felek

Kaynananın dırdırına
Kayınbaba vırvırına
Güveniksen git yoluna
Hasan baban kurban sana

Baba olan yanar yürek
Kaynanadan yedik kelek
Kızı kendisinden Melek
Ayırmasın zalim Felek


Sen Ki Güzeller Şahısın

Sen Ki Güzeller Şahısın

Sen ki güzeller Şahısın

Özünü ele vermem
Damla idim göl eyledin

Sözünü ele vermem

Gündüz güne tutsak düştüm

Zindanlara eyvallah
Kara gecenin ışığı

Yüzünü ele vermem

Derdim vardır dolu dizgin

Günüm geride kaldı
Bulutların çile yüklü

Derdi üstüme saldı

Saçlarımdaki bu aklar

Rengini senden aldı
Atasına yanan benim

Közünü ele vermem

Nefesin kabrimin taşı

Sağları yük eyledin
Güz ayı yaprak dökümü

Bağları yük eyledin

Zerre kadar Sefaiye

Dağları yük eyledin
Çekerim sonuna kadar

Tozunu ele vermem


Sen Koru (Vatanımın Üstünde)

Sen Koru (Vatanımın Üstünde)

Vatanımın üstünde kara bulut dönüyor
Aman Allah'ım aman sen koru devletimi
Gönüllerdeki sevgi bir mum gibi sönüyor
Aman Allah'ım aman sen koru milletimi

Derin bir üzüntü var insanların yüzünde
Bir ıstırap hissi var milletimin özünde
Maddeler İlâh oldu bazı fertler gözünde
Aman Allah'ım aman sen koru devletimi

Yüzlerde tebessüm yok sanki bu nâs derbeder
Bir muhabbet yerine gönüller doldu keder
Yeter kardaşım yeter millet çok çekti yeter
Aman Allah'ım aman sen koru devletimi

Mukaddes değerlere pek önem verilmiyor
Dört bir yanda tuzak var hiç biri görülmüyor
Bu gidişin önüne bir engel gerilmiyor
Aman Allah'ım aman sen koru devletimi

Mübahlar haram oldu haramlar sanki mübah
Gündüzler gece oldu gecelerse bir sabah
Bu güzel milletimin kalpleri doldu veba
Aman Allah'ım aman sen koru milletimi


Sen Küçüksün Ölemezsin

Sen Küçüksün Ölemezsin

Hazin esen seher yeli
Al yanına götür beni
Kurban olam karlı dağlar
Verin benim sevdiğimi

Sen küçüksün ölemezsin
Kefen bile giyemezsin
Kara toprak aldı seni
İstesen de dönemezsin

Yüce dağlar dizi dizi
Viran ettin hanemizi
Kime diyek derdimizi
Verin bana yiğidimi

Sen küçüksün ölemezsin
Kefen bile giyemezsin
Kara toprak aldı seni
İstesen de dönemezsin


Sen Mapusta (Beyaz Sevda)

Sen Mapusta (Beyaz Sevda)

Sen mapusta solan gülsün her yanın duvar
Sen ağlama kan olur bana o yaşlar
Sen hayatın küskünüsün acının suskunu

Sen yaylada bir baharsın tarlada rüzgâr
İçimde sana dair bembeyaz bir sevda var

Sen Torosta yağan karsın tarlada rüzgâr
Sakın esme toz olur kapanır yollar
Sen eylemin yangınısın hayatın çılgını
Tenimde sana dair ürpertiler var

Sen Munzurda akan çaysın yaylada bahar
Sen gülünce gül açar yine o dağlar
Sen sevincin dudağısın sevdanın sapağı
Sazımda sana dair esintiler var


Sen (Meğer Ne Çok Sevmişim)

Sen (Meğer Ne Çok Sevmişim)

Meğer ne çok sevmişim seni
Gündüze güneşim
Karanlıkta dolunayım
Ülger yıldızım sen
Meğer ne çok sevmişim seni
Hayal mayal hatırlarım
Akasya çiçeklerini
Dikenli iğde dallarını
Çoban köpeklerini
Çiftlikteki kampanyayı
Dor atlar kır atlar
Hele hele de demir kır
Hey gidi günler hey
Uyandım birgün ve sen
Meğer ne çok sevmişim seni
Kader yolumun başı
Gönlümdeki gözyaşı
Bakışına deli olduğum yar
Ve sen
Ötelerin ötesi
Dermansız dizlerim
Söylenmemiş sözlerim
Lokmanım ne bilsin
Mihrican vurmuş bana
Tabibim sen ilacım sen
Meğer ne çok sevmişim seni
Eskimiş dinim imanım yok artık
Pür'ü din imanım
Kıblem kabem
Miracım mihrabım sen
Sofrana aş oluyum
Başına baş oluyum
Nazar eyle güzel dost
Sana yoldaş oluyum
Ve sen
Elimdeki sazım
Dilimdeki sözüm
Ben ki garip Sefai
Meğer ne çok sevmişim
Seni


Sen Meni (Ay Bi-mürvet Nedi)

Sen Meni (Ay Bi-mürvet Nedi)

Ay bi-mürvet nedi menim günahım
Çegdirdin zülfünden dara sen meni
Leyl ü nahar hesretinde yanaram
Neçin saldın ah zara sen meni

Sebr-kerarımı elden alan yar
Nocevan ömrüne saldın talan yar
Bizi koyub özgelere olan yar
Alışdırdın ateş nare sen meni

Koymadılar yarın yanına varak
Danışıban erz-i halını sorak
Dad senin elinden ay çarh-ı feleg
Hesret koydun nazlı yara sen meni

Eli bülbül gibi kondu budaga
Aşıklar agzına olmaz kadaga
Ve'de verdin de gelmedin otaga
Möhtac etdin daş divara sen meni


Sen Meni Tenha Goyup Gettin

Sen Meni Tenha Goyup Gettin

Sen meni tenha goyup gettin meni canı kerem
İrehmi goyma meni hicran oduna yanarım kerem

Bilmem ata nedir ana nedir elvan nedir
Sen mene oldun bele candan eziz canım kerem

Galbime bir issi girmişti adı dilber mi nedir
Gah Arzu'dur gah Şirin heç dadı bilmem nedir

Bezmişem ata anadan görmeyir heç şeyi gözüm
Bu perişan halımın heç illetin bilmem özüm

Zerre gatirin dövletin yohtur gözümde hörmetin
Anlamam billah dövletle dünya lezzetin


Sen Misin (Bir Hasret Katarı)

Sen Misin (Bir Hasret Katarı)

Bir hasret katarı gönlümde yürür
İçinde vagon, vagon, gelen sen misin
Bir gül ki gönülde sevgiyle büyür
Ona sabah akşam gülen sen misin

Bilmedim sevgide kaç bin desen var
Vuslât yollarında bir tek kesen var
Bilmedim âşığın kalbinde sen var
Bunların hepsini bilen sen misin

Zorlu bir fetvanın hâline ferman
Kıtlıkta meydanda yığınla harman
Çaresiz kalplerin derdine derman
Görmeyene de göz olan sen misin

Geçti ardı sıra yıllar tükendi
Tükenmez sandığım yollar tükendi
Gönülde âşk kokan güller tükendi
Tükenmeyen bir tek kalan sen misin

Yetmez mi bu ayrılık tak etti cana
Seferim başlasa sevgiden yana
Yol uzun çabuk ol diyerek bana
Gel diye bir haber salan sen misin


Sen (Nemetse De Gözel Şer)

Sen (Nemetse De Gözel Şer)

Nemetse de gözel şer
Şair olan qem de yeyire
Ömrü keçir bu adetle
Uğurlu bir seadetlere
Gören meni nedir deyir
Saçlarına düşen bu den
Şair ne tez kocaldın sen

Dünen mene öz elinde
Gül getiren bir gelin de
Gözlerinde min bir sual
Heykel kimi dayandı lal
O behtever gözelin de
Men okudum gözlerinden
Şair ne tez kocaldın sen

Avculuğa meyil saldım
Gece, gündüz çölde kaldım
Dağ başından inip düze
Bir ok kimi süze, süze
Neçe ceyran nişan aldım
Cavab geldi güllelerden
Şair ne tez kocaldın sen

Bezen uca bezen asta
Ötür sazım min sim üstee
Andı yalan eşqi yalan
Dostluğu da rüşvet olan
Ürek yıxan bir iblis de
Üzevari deyir herden
Şair ne tez kocaldın sen

Saç ağardı ancaq ürek
Alovludur evvelki teke
Saç ağardı ancaq ne qem
Elimdedir hele qelem
Bilirem ki demeyecek
Bir sevgilim bir de veten
Şair ne tez kocaldın sen


Sen Nerdesin Sen (Çok özledim)

Sen Nerdesin Sen (Çok özledim)

Çok özledim görem gül cemâlini
Beni darda koydun sen nerdesin sen
Kimsede görmedim şems-i şemâlini
Beni zorda koydun sen nerdesin sen

Ruhum yaralandı gönlüm inliyor
Sızısı bir dakka olsun dinmiyor
Bülbüller hep suskun beni dinliyor
Beni zârda koydun sen nerdesin sen

Bütün sırlarımı meydana serdin
İfşa ettin beni murada erdin
Ölürüm de senden ayrılmam derdin
Beni burda koydun sen nerdesin sen

Ruhum taşımaya nefes yetmiyor
Üzerimden kara bulut gitmiyor
İçim yandı kar buz fayda etmiyor
Beni nârda koydun sen nerdesin sen

Bu son olsun gel gör Devran Baba'yı
Sana nasıl yakmış bak gör abayı
Şaşırdım dakkayı, günü, haftayı
Beni sırda koydun sen nerdesin sen


Sen Neye Geldin

Sen Neye Geldin

Madem bana yâran yâr olacaksan
Ben ağlarken söyle sen neye güldün
Seher vakti sultanımın bağına
Ben derdim sormaya sen neye geldin

Ben Hâkk'a hayranım sen olmazsan
Arayıp gönlümde Hakk'ı bulmazsan
İnsan olup insanlığı bilmezsen
Ben insan olmaya sen neye geldin

Gine bugün sazım dertli inliyor
Hâkktan gelen kelâmları dinliyor
Sürmeli Can hakîkatten dönmüyor
Ben Hâkk'ı sormaya sen neye geldin


Sen Nüdreten Bir Meclise

Sen Nüdreten Bir Meclise

Sen nüdreten bir meclise varanda
Yahşı eyleş yahşı otur yahşı dur
Dindirende me'rifetden ver heber
Gören desin berekallah yahşıdı

İgidin me'rifeti gerek dilinde
Gocanın esası gerek elinde
Beygeyret oğulun ata yerinde
Galmağından heç galmasa yahşıdı

Dellek Murad bir vaht geler gonağın
Mesref eyleyersen dügü ile yağın
Cehd ele ki tutulmasın gabağın
Bir şirin dil hamısından yahşıdı


Sen O Yandan Ben Bu Yandan

Sen O Yandan Ben Bu Yandan

Karataş içinden ses ver yarılsın
Sen o yandan ben bu yandan sevdiğim
Dertlinin derdine ilâç sarılsın
Sen o yandan ben bu yandan sevdiğim

Eğer sorarlarsa sana neresin
Göster menzil muradına eresin
Nefes ver ki dağda demir erisin
Sen o yandan ben bu yandan sevdiğim

Âh çekende gönüllere hâl eyle
Sohbet eyle kelâm eyle dil eyle
Gökte uçan turnalara el eyle
Sen o yandan ben bu yandan sevdiğim

Sanki bu dünyanın dört yanı batak
Sefaim kara yer kuş tüyü yatak
Uzat ellerini güneşi tutak
Sen o yandan ben bu yandan sevdiğim


Sen O Zaman Gör Beni

Sen O Zaman Gör Beni

Seher vakti çıkmış yolun üstüne
Bir bakışta yaraladı yâr beni
Hayran oldum bakakaldım yüzüne
Gözleriyle pareledi yâr beni beni

Yollar uzak dağlar girmiş araya
Merhem bulunmazmış azgın yaraya
Derdimi dökeyim bilmem nereye
Sevda almış bir çıkmaza kor beni beni

Akarsu'yum yârdan haber gelirse
Şu azgın yarama derman olursa
Gönül sevdiğini arar bulursa
Kahpe Felek sen o zaman gör beni beni


Sen Ol İstedim (Gül Yüzlü Sevdiğim)

Sen Ol İstedim (Gül Yüzlü Sevdiğim)

Gül yüzlü sevdiğim nazlı cananım
Gönlümün sultanı sen ol istedim
Merhem diye zehir sarsan da bile
Kanayan yaram sen sar istedim

Gece gündüz kederdeyim gamdayım
Perişan hâllerim gayet zordayım
Gârip bülbül gibi âh-u zârdayım
Beyan ettim hâlim sen bil istedim

Daha neler gelir acep başıma
Eremedim şu Feleğin işine
Yazık olur gözlerimin yaşına
Cefai ağlasın sen gül istedim


Sen Olacaksın

Sen Olacaksın

Yıldızlardan daha parlak
Alevlerden sıcaksın
Sen küllenmiş kalbimde
Yanan en son ocaksın

Dudakların bal kiraz
Sesin bahar bakışın yaz
Sevdan ile oldum ben kaz
Avcı da sen olacaksın

Sevmiştim ilk bakışta
Âşk yaktı karakışta
Tanrıya her yakarışta
Dileğim sen olacaksın

Sorarlarsa kalbin nerde
Kim saldı seni bu derde
Çare kim deva nerde
Yanıtım sen olacaksın

Yüreğim desen desen
İçinde sadece sen
Birazcık lütfedersen
Sahibi sen olacaksın

Yanıyor sana özüm
Söylüyor işte gözüm
Belki de alınyazım
Yıldızım sen olacaksın

Kalbime sapladın kama
Yaralar tutmaz yama
İlk değil belki ama
Son aşkım sen olacaksın

Arif bu kadar söyler
Senden başkasını neyler
Az gelir günler aylar
Yıllarım sen olacaksın


Sen Olmasan

Sen Olmasan

Sen olmasan ölmek daha kolaydı
Çıkıp da giderdim sen olmasaydın
Elimden kolumdan bağladın beni
Çıkıp da giderdim sen olmasaydın

Gönlüme bir hançer daha saplardım
Elimle yaramı örter saklardım
Neyim var neyim yok tarlar toplardım
Yıkıp da giderdim sen olmasaydın

Bir emek zorlaştı sevdalı başla
Derdimi bölüştüm toprakla taşla
Fırtınayla karla yağmurla yaşla
Akıp da giderdim sen olmasaydın

Gönlüme bir hançer daha saplardım
Elimle yaramı örter saklardım
Neyim var neyim yok tarlar toplardım
Yıkıp da giderdim sen olmasaydın


Sen Olmasan Ben Olmazdım

Sen Olmasan Ben Olmazdım

Sen bir âşksın ben bir Mecnun
Sen olmasan ben olmazdım
Sen bir gülsün ben bir bülbül
Sen olmasan ben olmazdım

Kalbimde yaşarsın her an
Varım yoğum sensin inan
Kalbimdeki âziz mihman
Sen olmasan ben olmazdım

Ansızın kalbime girdin
Türlü türlü dertler verdin
Beraberce çekek derdin
Sen olmasan ben olmazdım

Sensin benim cümle varım
Yoktur başka kisbi kârım
Hem yazımsın hem baharım
Sen olmasan ben olmazdım

Bağrımdaki açan çiçek
Türlü koku türlü irenk
Bu bendeki olan gerçek
Sen olmasan ben olmazdım

Dokun Veysel tele dokun
Coştu gönül etti akın
Sensin bana benden yakın
Sen olmasan ben olmazdım


Sen Olmasaydın

Sen Olmasaydın

Sensin bu gönlümün yönü mekânı
Bende ar olmazdı sen olmasaydın
Ak nergisler sana açsın dağlarda
Balda sır olmazdı sen olmasaydın

Dağlardaki güneş doğmaz aleme
Buluttaki yağmur yağmaz aleme
Gönlümdeki güzel sığmaz aleme
Dünya dar olmazdı sen olmasaydın

Suru sırdan derler suyuma benim
El eyleyen çıkar toyuma benim
Elde güzel çokmuş neyime benim
Gözüm kör olmazdı sen olmasaydın

Kuşlar yuvasından uçar mıydı ki
Bulutlar yağmurdan kaçar mıydı ki
Yaylada çiçekler açar mıydı ki
Dağlar kar olmazdı sen olmasaydın

Dostlarım el oldu senin uğruna
Gözlerim sel oldu senin uğruna
Sefai'yim del'oldu senin uğruna
Gurbet zor olmazdı sen olmasaydın


Sen Olmayınca

Sen Olmayınca

(Dost)

Senden ayrı bu dünyayı göremem
Gözlerimin nûru sen olmayınca
Âzrail gelse de ruhum veremem
Şu gönlümün yâri sen olmayınca

(Dost)

Ömrüm geldi geçti döndü gidiyo
Bağrım boş hayâle yandı gidiyo
İçimin ataşı (Gönlümün ışığı) söndü gidiyo
Bu sinemin nârı sen olmayınca

(Dost)

Garip Kul'um bir gönüle değemem
Gerçek gönül sohbetine doyamam
Çalar söyler senden başka diyemem
Göğnümün efkârı sen olmayınca


Sen Olmazsan Ben Bu Elde

Sen Olmazsan Ben Bu Elde

Sen olmazsan ben bu elde

Duramam duramam
Deli oldum başkasına

Soramam soramam

Bu derdime derman yalnız

Sendedir sendedir
Senden başkasında derman

Bulamam bulamam

Selvi dalı çok yüksektir

Bakamam bakamam
Bu gönlümü her güzele

Yakamam yakamam

Bu derdime derman yalnız

Sendedir sendedir
Senden başkasında derman

Bulamam bulamam


Sen Olmazsan Bizim Eller Yıkılır

Sen Olmazsan Bizim Eller Yıkılır

Kitaplar getir ki yemin edeyim
Sen olmazsan bizim eller yıkılır
Gönlümde kurduğun taht ile saray
Sen olmazsan inan bir gün yıkılır
Şu Divriği yıkılır şu Çamşıhı yıkılır
Şu Malatya yıkılır şu Argavun yıkılır

Eynom kaşın gözün sana çok uymuş
Bir çift sözün ettim el alem duymuş
O tatlı dillerin bir içim suymuş
Sen olmazsan bizim eller yıkılır
Yıldızeli yıkılır Şarkışla yıkılır

Erdoğan'ım kabul olsa dileğim
O benim gönlümde solmaz çiçeğim
Uykumu kaçırdın Sarı Meleğim
Sen olmazsan bütün cihan yıkılır
Şu Ankara yıkılır şu İstanbul yıkılır
Bizim eller yıkılır şu Divriği yıkılır
Kızılcaören yıkılır şu Çamşıhı yıkılır


Sen Oynadıkça Kademi

Sen Oynadıkça Kademi

Sen oynadıkça kademi
Sevindirirsin Âdem'i
Âşıklar sürer demi
Karşı karşı gelip gülse yâr

Dönersin misli pervane
Zevk bağışlarsın yârane
Görenler olur divane
Karşı karşı gelip gülse yâr

Başında durur telleri
Kıl gibi ince belleri
Açılır tutkun dilleri
Karşı karşı gelip gülse yâr

Sazın çalar Sazendeler
Mahbub kılar Perendeler
Yüreklenir Şermendeler
Karşı karşı gelip gülse yâr

Yürek yanar durmaz nârdan
Herkes aciz kalsa kardan
Gam-u gussa çıkar serden
Karşı karşı gelip gülse yâr


Sen Ölme Yâr Ben Yerine Ölürüm

Sen Ölme Yâr Ben Yerine Ölürüm

Kalmadı dünyada tutacak dalım
Sen ölme yâr ben yerine ölürüm
Yoruldu kervanım kapandı yolum
Sen ölme yâr ben yerine ölürüm

Felek birgün fermanını bildirir
Bir ömrünü bin dert ile doldurur
Ben gülmedim belki seni güldürür
Sen ölme yâr ben yerine ölürüm

Akarsu'yum bir deryada kalmadım
Yağmur oldum yeryüzüne damladım
Seni bilmem ben muradım almadım
Sen ölme yâr ben yerine ölürüm


Sen Ölmeye Sürünesin

Sen Ölmeye Sürünesin

Allah'tan bir dileğim var
Sen ölmeye sürünesin
Vurdun beni yerden yere
Sen ölmeye sürünesin

Bu derdimi dökem kime
Hasret kaldım geçen güne
Kara saçım döndü yüne
Sen ölmeye sürünesin

Kime niyet kime kısmet
Hasan sana kalmış hasret
Bilmedin ki kadir kıymet
Sen ölmeye sürünesin


Sen Öyle Süslenip Karşıma Çıkma

Sen Öyle Süslenip Karşıma Çıkma

Sen öyle süslenip karşıma
çıkma
Gönül mevce gelip dalgalanmasın
Şiveler gösterip naz ile bakma
Bu yaştaki başım sevdalanmasın

Hiç kimse çekemez böyle
edayı
Düşürür çöllere nice şeydayı
Küçük yaştan çeken bilir sevdayı
Kimseler coşup da çalkalanmasın

Aşikâr eyleme cilvelerini
Yâd eller dermesin meyvelerini
Gösterme aleme şivelerini
Dünya baştan başa ırgalanmasın

Mâhitâp yaratır hilâl
kaşların
Âşıkı mest eder her cuybarların
Müşk-i amber ile daridarların
Al yanak üstüne halkalanmasın

Bu Ali Baki'yi başından
atma
Derdim kâfi bana sen de dert katma
Nikâbın açıp da yüzün parlatma
Bu dünya yeniden kavgalanmasın


Sen Özing (Gül Fasıldır Bağımga)

Sen Özing (Gül Fasıldır Bağımga)
Gül fasıldır bağımga kel nigarım sen özing
Renk talaşur güzelik onda barım sen özing
Ziba irür kızıl gül gonça bergin yazganda
Kızıl gülden afzel'ra güli-zarım sen özing
Mihr-ı ışkıng dehridin köyleb destan eyledim
Köylerimning çeşmesi yürektarım sen özing
Kölüb çıksang öyingden örgileydib boyıngdan
Saçılaman yolıngga intizarim sen özing
Gül heyatnı geştini tapdım mihr-u vefadan
Ömrım boyu sen bilen vefadarım sen özing
Birge yürsek bağ ara güller seni tebrikler
Sivinç tolgan dilimde nevbaharım sen özing


Sen Özün (Gül Mevsimidir Bağıma)

Sen Özün (Gül Mevsimidir Bağıma)

Gül mevsimidir bağıma gel sevgilim sen özün
Rengarenk güzellikler yarışırken benim rengim sen özün
Güzel olur kızıl gül gonca yaprakları açtığında
Kızıl güller arasında en güzeli gülizârım sen özün

Derin âşkının uzaklığıyla söyleyip destan eyledim
Türkülerimin kaynağıdır yüreğimin teli sen özün
Gülerek çıksan evinden kurban olayım boynuna
Serilirim yoluna beklediğim sen özün

Gül hayatın akışını buldum sevgi ve vefada
Ömrüm boyu seninle vefadarım sen özün
Beraberce yürüsek bağ içinde güller seni kutlarlar
Sevinç dolan gönlümde ilk baharım sen özün


Sen Rışvan Vezirisin

Sen Rışvan Vezirisin

Sen Rışvan Vezirisin Urumlu Şamlı
Altı kısrağın kulunlu taylı
Seksen küheylânın onlardan ayrı
Benim gibi elli seyis az düşer

Sen Rışvan Oğlusun zatı yektasın
Karun eder âşığı verdiğin vergin
Arap At altında elinde kargın
Çıngırdaklı kollarına baz düşer

Sen Rışvan Oğlusun Urum'dan Şam'a
Gezdin dört köşeyi sana az düşer
Ben Antep çalgısı beş kara düzen
Konağına en alışkın saz düşer

Atlar çekiliyor şol koca handan
Kılıcın kabzası boyanır kandan
Efendim Küpeli'yi dilerim senden
Aşığına böyle cömert söz düşer

Seyret efendim ördeğe kaza
Şahinim konarsın turnaya, kaza
Kaşı kara esir oldu Sıvas'a
Bugün bahar ayı yarın güz düşer

Boran'ım söylüyor neyleyim naçar
Kalmaz bu kara gün tez gelir geçer
Âşıklar sazını eliyle açar
Âşığına böyle cömert söz düşer


Sen (Sağır Sultan Bile Duydu)

Sen (Sağır Sultan Bile Duydu)

Sağır sultan bile duydu figanım
Cenazem başında alay ettin sen
Bizi öküz diye koştun tarlada
Buğday gelirini kolay ettin sen

Tek başına koca yurdu yıldırdın
Kimse demedi ki sana çıldırdın
Ölüm şerefine kadeh kaldırdın
Benim ağlamamı olay ettin sen

Hangi yürek Hâkk'ın âşkına
yanmaz
Hangi yüzler kötülükten utanmaz
Mum söndürdü diye şerefsiz cambaz
Benim ibadetimle alay ettin sen

Mahzuni Şerif'im söyler elbette
Sarhoş oldu zehir dolu şerbette
Fahişeyle gezdin Masaküsette
El aleme karşı balay ettin sen


Sen Sebep Oldun

Sen Sebep Oldun

Önüm tipi boran yollar toz duman
Kalmadı dermanım sen sebep oldun
Kahpe Felek vermez ömrüme aman
Yazıldı fermanım sen sebep oldun

Başladı ömrümde gazele döküm
Kırıldı dallarım söküldü köküm
Yıkıldı berhanem devrildi yüküm
Gitmiyor kervanım sen sebep oldun

Gülerler hâlime algınım deyü
Divane gezerim dalgınım deyü
Bilmezler ben niye dargınım deyü
Güzellim sultanım sen sebep oldun

Ne kanadım oldu ne havalandım
Sürüdüm zinciri hayli dolandım
Deli çaylar gibi aktım bulandım
İfet-i devranım sen sebep oldun

Yağdığın başıma kar diyemeden
Üşüdü yüreğim sar diyemeden
Ömür gelip geçti yâr diyemeden
Tükendi kararım sen sebep oldun

Yılların elinden ömrüm perişan
Sevdanın elinden gönlüm perişan
Bu günüm perişan dünüm perişan
Ey canı cananım sen sebep oldun

Ben bir Can Ozanım yeldim dumandım
Çileyi cefadan bezdim usandım
Ateşi âşk ile gark olup yandım
Ey Şah-ı Merdan'ım sen sebep oldun


Sen Sefa Geldin

Sen Sefa Geldin

Benim son günüme geldin ulaştın
Merhaba Selvi can yâr sefa geldin
Kapanan yaramı yeniden açtın
Getir merhemini sür sefa geldin

Geldi kulağıma Selvi'nin sesi
Sen miydin çekerdim kederi yası
Yârın bir elinde viran elması
Yanık yüreğime nâr sefa geldin

Emrah'ın sevdiği Selvi sen misin
Sağ elin sinem de gezdirir misin
Ağır salacamı kaldırır mısın
İşte namazıma dur sefa geldin


Sen Sende Ara (Ahmak Gönlüm)

Sen Sende Ara (Ahmak Gönlüm)

Ahmak gönlüm ne gezersin
çöllerde
Derdine dermanı sen sende ara
Menzile dek neler vardır yollarda
Engeller görmeni sen sende ara

Dost dost canım gülüm dost
Dost dost canım şahım dost

Her güzele güzel denmez ezelden
Özü de sorulur yüzü güzelden
Nefis belâsını defet tez elden
Katline fermanı sen sende ara

Dost dost canım şahım dost
Dost dost canım gülüm dost

Unutma sözümü ahrete kadar
Herkesin yakası elinde gider
Kim ki bu dünyada insanlık eder
Mührü Süleyman'ı sen sende ara

Dost dost canım şahım dost
Dost dost canım gülüm dost

Dünya yoktur Mahzuni' nin
gözünde
Kişinin belâsı dilde sözünde
Herkesin yezidi kendi özünde
O şah'ı merdanı sen sende ara

Dost dost canım şahım dost
Dost dost canım gülüm dost


Sen Seni Bil Sen Seni

Sen Seni Bil Sen Seni

Bilmek istersen seni
Can içre ara canı
Geç canından bul anı
Sen seni bil sen seni

Görünen sıfatındır
Anı gören zâtındır
Gayrı ne hacetindir
Sen seni bil sen seni

Kim bildi ef'alini
Ol bildi sıfatını
Anda buldu zâtını
Sen seni bil sen seni

Kim ki hayrete daldı
Nûra müstağrak oldu
Tevhidi zâtı buldu
Sen seni bil sen seni

Bayram özünü bildi
Bileni onda buldu
Bulan ol kendi oldu
Sen seni bil sen seni


Sen Sılana Sen Yurduna Geri Dön

Sen Sılana Sen Yurduna Geri Dön

Fayda göremezsin hâl bilmezinden
Sen sılana sen yurduna geri dön
Bizim eller benzer şimdi Cennete
Ben sılama sen köyüne geri dön

Derman olan yoktur azmış yarama
Sanki can borçluyum gelip sarana
Şimdi hâlden bilen yoktur arama
Sen sılana sen yurduna geri dön

Ayrılık bağrımda ateş gibi kor
Hatırla Hasan'ı bir gün ara sor
Bu asırda kula kulluk etmek zor
Ben sılama sen köyüne geri dön


Sen Sordun Ben De Söyleyim

Sen Sordun Ben De Söyleyim

Sen sordun ben de söyleyim
Kar yağıyor döne döne
Yüce dağların başında
Kar yağıyor döne döne

Yelkesen'im yeller gibi
Akar gider seller gibi
Ağıt yakan diller gibi
Kar yağıyor döne döne

Göz gözü görmüyor siste
Nigâr Hanım yatar hasta
Şirin Döne'm gördün işte
Kar yağıyor döne döne

Bu kış uzunca kışladı
Canım sıkmaya başladı
Kırat avluda kişnedi
Kar yağıyor döne döne

Ayvaz yatakta horluyor
Kırat gemini zorluyor
Ruşen benlerin parlıyor
Kar yağıyor döne döne

Yolkesen'im yolda durur
Kervanlardan hesap sorur
Ağalar Ağası görür
Kar yağıyor döne döne

Ne gelen var ne giden
Kar altında kaldı fidan
Baç vermeden geçer kervan
Kar yağıyor döne döne

Tülek'i gördüm düşümde
Gezerdi dağlar başında
Kenan Emmi av peşinde
Kar yağıyor döne döne

Şahin döner kayalarda
Çan sesi var mayalarda
Şu gördüğün ovalarda
Kar yağıyor döne döne

Haber saldım Hoylum gelmez
Gözlerim yoldan ayrılmaz
Bu yıl burda bahar olmaz
Kar yağıyor döne döne

Şirin Dönem yaz gelecek
Koç yiğit cenge gidecek
Takdir yerini bulacak
Kar yağıyor döne döne

Köroğlu der bu ne hâldır
Şirin Dönem başın kaldır
Çamlıbel'e altı aydır
Kar yağıyor döne döne


Sen Sosyalist Olamazsın

Sen Sosyalist Olamazsın

Eğri büğrü özün ile
Sen sosyalist olamazsın
Yalan dolan sözün ile
Sen sosyalist olamazsın

Herkese öğüt satarsın
Kendin salkımı yutarsın
Düşmüş gaflete yatarsın
Sen sosyalist olamazsın

Güya mâşık güya âşık
Âşık amma ne bulaşık
Halt edersen kaşık kaşık
Sen sosyalist olamazsın

Düşmüş boyanın küpüne
Gerilmiş gurur ipine
Böyle tepine tepine
Sen sosyalist olamazsın

Daimi'yim sözüm seçik
Söylüyorum açık açık
Böyle sarhoş böyle kaçık
Sen sosyalist olamazsın


Sen (Sultan Baba)

Sen (Sultan Baba)

Elâ gözlü Sultan Baba
Ululardan ulusun sen
Yedi iklim dört köşeye
Arşa kürse dolusun sen

Seni gören yoksul bay olur
Kâfirler imana gelir
Seni sevmeyenler n'olur
Şah-ı Kerem Ali'sin sen

Şah'ısın eksikli kulun
İçenler ayrılmaz dolun
İnceden incedir yolun
Tamam gerçek Velisin sen

Doğru sözün yol kılıcı
Çaldığın iki bölücü
Düşmüşler elin alıcı
Hâkk'ın kudret elisin sen

Dehanından kevser akar
Nazar-ı kula Hâkk bakar
Kokun cüml'aleme kokar
Muhammed'in gülüsün sen

Parlayıp ateşin yanar
Cüml'alem şulene konar
Susayanlar senden kanar
Ab-ı Hayat Gölüsün sen

Muhittin Abdal n'eylersin
Dipsiz denizler boylarsın
Ne bilirsin ne söylersin
Aklın mı var delisin sen


Sen Şah'ı Lokman'a Benzersin

Sen Şah'ı Lokman'a Benzersin

Gitme turnam gitme nerden gelirsin
Sen nazlı canana benzersin turnam
Her bakışta beni mecnun edersin
Sen kaşı kemana benzersin turnam

Turnam gökyüzünde pervane döner
Mâşuk âşıkına bâdeler sunar
Aşar karlı dağı engine konar
Sen mâhi tabana benzersin turnam

Üzülüdür deli gönlüm üzülü
Mâh yüzüne çifte benler düzülü
Seni sevmeyenler Hâkk'tan yüzülü
Abdal Pîr Sultan'a benzersin turnam

Bu yana da telli turnam bu yana
Çevirme yüzünü bizden o yana
Az gelmiş emsalin fani cihana
Yusuf'u Kenan'a benzersin turnam

Daimi'yim âşkın sinemi yakar
Âh ile feryadım semaya çıkar
Vuruldum sinemden kanlarım akar
Sen Şah'ı Lokman'a benzersin turnam


Sen Şehirli Ben Köylüyüm

Sen Şehirli Ben Köylüyüm

Sen şehirli ben köylüyüm
Sen atlas ben halımıyım
Sen öyleysen ben böyleyim
Sen gülsün ben çalı mıyım

Sen barıştın ben dargınım
Sen akıyon ben durgunum
Sen birgünsün ben hergünüm
Sen Cuma ben Salı mıyım

Sen iş buldun ben âvâre
Sen ovaya ben bayıra
Sen okula ben davara
Sen zeki ben deli miyim


Sen Tabipsin Saramazsın Yaramı

Sen Tabipsin Saramazsın Yaramı

Sen tabipsin saramazsın yaramı
Ben vurgunum yaralıyım elleme
Feleğinen bulamazsın aramı
Ben vurgunum yaralıyım elleme

Aman tabip canım tabip vay
tabip
Saramazsın bu yaramı cay tabip

Yağmur olur karışırdım sellere
Yoldaş oldum garip garip kullara
Felek vurdu düştüm haldan hallara
Ben vurgunum yaralıyım elleme

Aman tabip canım tabip vay
tabip
Saramazsın bu yaramı cay tabip

Kurudu bağımda fidanım gülüm
Yılanlı Dağ'ımdır Sivas'tır elim
Akarsu Tabibe uğradı yolum
Ben vurgunum yaralıyım elleme

Aman tabip canım tabip vay
tabip
Saramazsın bu yaramı cay tabip


Sen Uykuysan Ben Gördüğün Düş

Sen Uykuysan Ben
Gördüğün Düş Olam

Sen uykuysan ben gördüğün düş olam
Sen yuvaysan ben bir yavru kuş olam
Ağlar isen gözlerinde yaş olam
Damla damla yanağına çiz beni

Sen sevda ol ben uğrunda can veren
Sen gülnişah ben eteğe yüz süren
Sen Avcı ol ben yaralı bir ceren
Sıra sıra kurşunlara diz beni

Sen güneş ol ben günyüzü görmeyen
Sen neşe ol ben ömrünce gülmeyen
Sen Tabip ol ben derdinden inleyen
İlmek, ilmek, acılardan süz beni


Sen Üzülme Bacım (Bağışla)

Sen Üzülme Bacım (Bağışla)

Sen üzülme bacım gelmedim diye
Dert üstüne bir dert eklemek olmaz
Sevgi gönüldeki gizli hediye
Bunu başka yerde saklamak olmaz

Turna yemiş ise Avcı okunu
Kulak ver duyarsın âh-u vahını
İnsanlık cevheri Kâmil yükünü
Cahil kervanına yüklemek olmaz

Sohbetin kaçarsa zevki neşesi
Ruha gıda vermez başka bişesi
Billur camdan nazik gönül şişesi
Kırıldıktan sonra eklemek olmaz

Herkesçe sevilir üç şeyin sesi
Bu sese kavuşmak kulun hevesi
Ayağa düşerse haya perdesi
Suyla sabunla paklamak olmaz

Mutlaka her bağa bir Bağban gerek
Hizmet eder dallarım severek
Gül dikenli dalda biter diyerek
Kara çalıyı da koklamak olmaz

Kâmil kemin kusuruna bakar mı
Hatasın söyleyip başa kakar mı
Tevekkel olmuşsa Mevlâ yakar mı
Halil-i ateşte yoklamak olmaz

Deli Hazım anlatır hak hakîkati
Her şeyde mevcuttur yârin sıfatı
Tükenmez Âşık'ın meşguliyeti
Deliden sadâkat beklemek olmaz


Sen Varsın (Gönül Tezgâhında)

Sen Varsın (Gönül Tezgâhında)

Gönül tezgâhında şiir dokudum
İplik, iplik, nakışında sen varsın
Âşk yolunun kanununu okudum
Madde, madde, yokuşunda sen varsın

Fikir vadisinden bir ırmak geçer
Eğilir serviler suyundan içer
Bağrında ay doğar zambaklar açar
Sessiz, sessiz, akışında sen varsın

Öz suyusun hayat denen şişenin
Nedenisin keder ile neşenin
Sevda cephesinde şehit düşenin
Donuk, donuk, bakışında sen varsın

Hep senin renginde görünür bahar
Yaprakta yeşilin gülde kokun var
Yama yama kalbimdeki yaralar
Sıra, sıra, dikişinde sen varsın

Gidip de yorulma çok uzaklara
Sen seni gel benim içimde ara
Umut güneşimin mor bulutlara
Girip, girip, çıkışında sen varsın


Sen Varsın Gülüm

Sen Varsın Gülüm

Defter neyi arar kalem kırılmış
Bükülen sözde sen sen varsın gülüm
Toprağın hasreti gökleri yakmış
Yakılan özde sen sen varsın gülüm

Hasreti besliyor uzaktan yeller
Nerede birleşir ayrılan eller
Nâğmeyi şaşırdı acıyan diller
Bakılan gözde sen sen varsın gülüm

Uzayan yolları kim büker öyle
Halâ seviyor mu ne olur söyle
Düğün bekliyordum olur mu böyle
Bükülen dizde sen sen varsın gülüm


Sen Yama Dağının Neyini Gördün

Sen Yama Dağının Neyini Gördün

Sen Yama dağının neyini gördün
Başındaki duman çekilsin de gör
Sanki her gün düğün bayram var gibi
Âşiret yaylaya çekilsin de gör
Sen o zaman gör gel o zaman gör

Laleler açılmış sümbüller bizde
Kuzular meleşir yoncalar dizde
Edep erkân ey güzel dost yol bizde
Gözündeki perde çekilsin de gör
Sen o zaman gör gel o zaman gör

İnanmazsın duyduklarına belki
Dostluğu göresin Hasan'a gel ki
Tavuk kümesine dadanmış tilki
Zalimler bu yurttan çekilsin de gör
Sen o zaman gör gel o zaman gör


Sen Yanımda Olur İsen

Sen Yanımda Olur İsen

Korku görünmez gözüme

Sen yanımda olur isen
Hükmederim yeryüzüne

Sen yanımda olur isen

Âşkına doymadım açım

Yolunda ağardı saçım
Yok olur günâhım suçum

Sen yanımda olur isen

Gerçeği gören kör olmaz

Yalancıda hiç yâr olmaz
Mutlu yaşamak zor olmaz

Sen yanımda olur isen

Meftuni'yim dokunurum

Sanma korkar sakınırım
Dört kitapta okunurum

Sen yanımda olur isen


Sen Yanma Diye

Sen Yanma Diye

Ben çürümüş bir âsâyım
Zindanlara yol eyledi dert beni
Çarmıha gerilmiş bir İsa'yım
Çivilere zapteyledi dert beni

Pîr Sultan'ı da gördüm
Darağaca vur eyledi âşk beni
Hacı Bektaş'ı kırda gördüm
Bir ceylana Pîr eyledi âşk beni

Her yangına her ataşa
Koz eyledi dert beni
Bu dağlara bu yollara
Toz eyledi âşk beni

Ben yanarım âşk için
Ben yanarım gül için
Bu ateş sönmesin diye
Ben yanarım kim için
Ben yanarım sen için
Bari sen yanma diye

Ben yıkılmış bir Ozanım
Yangınlara kül eyledi dert beni
Kerbelâ çölünde bir Hüseyi'nim
Damla suya kul eyledi dert beni

Ben Yunus'u nûrda gördüm
Dergâhına gül eyledi âşk beni
O Mecnu'nu firarda gördüm
Bir Leylâ'ya deleyledi âşk beni


Sen (Yâr) Bensiz Bensiz

Sen (Yâr) Bensiz Bensiz

Sen orada ben burada
Eridik bak dura dura
Nasıl geçti yıllar boşa
Çekilmezsin kara sevda

Sen (Yâr) bensiz bensiz
Sen (Yâr) bensiz bensiz
Ben (yâr) sensiz sensiz
Sen (yâr) bensiz bensiz
Sen (yâr) bensiz bensiz
Ben (yâr) sensiz sensiz

Doktor söyle hasta mıyım
Yıllardır ben yasta mıyım
Nazlı yârdan ayrı mıyım
Yaz gününde kışta mıyım

Sen (Yâr) bensiz bensiz
Sen (Yâr) bensiz bensiz
Ben (yâr) sensiz sensiz
Sen (yâr) bensiz bensiz
Sen (yâr) bensiz bensiz
Ben (yâr) sensiz sensiz

Kapılırsa kim bu derde
Çaresi yoktur içkide
Hayat güzel yaşa şöyle
Bundan böyle türkü söyle

Sen (Yâr) bensiz bensiz
Sen (Yâr) bensiz bensiz
Ben (yâr) sensiz sensiz
Sen (yâr) bensiz bensiz
Sen (yâr) bensiz bensiz
Ben (yâr) sensiz sensiz


Sen Yaralı Değilsin Ki Bilesin

Sen Yaralı Değilsin Ki Bilesin

Zalım Felek duymadın mı sesimi
Sen yaralı değilsin ki bilesin
Bilemezsin matemimi yasımı
Sen yaralı değilsin ki bilesin dost bilesin

Bizim eller benim sadık yârimdi
Yaylalarda soğuk suyum varidi
Gönül dağlarımın karı eridi
Sen yaralı değilsin ki bilesin dost bilesin

Gurbet ellerinde ömrüm çürüyor
Eller beni bir biçare biliyor
Akarsu'ya gelen bir taş vuruyor
Sen yaralı değilsin ki bilesin
Dostun düşman almadı ki bilesin dost bilesin


Sen Yok İsen Bir Eksiğiz

Sen Yok İsen Bir Eksiğiz

Eli mahir ruhen tahir
Katıl bize etme tehir
Kapımızda bekler kahır
Sen yok isen bir eksiğiz

Zinciri tamamlar halka
Tayfa tamsa gemi kalka
Ataleti def et silke
Sen yok isen bir eksiğiz

Tadı tuz verir çorbaya
Sorun birikir torbaya
Yük ağır gelir urbaya
Sen yok isen bir eksiğiz

Cilâ imaj geri dursun
Sadelik öz sofra kursun
Kem gözle bakan kudursun
Sen yok isen bir eksiğiz

Nakış, nakış, ilmek ilmek
Birlikte ağlayıp gülmek
Gayrısının sonu solmak
Sen yok isen bir eksiğiz

Arslan yalnız yaşar ölür
Mirası çakala kalır
Birlik kervanı yol alır
Sen yok isen bir eksiğiz


Sen Yoksun

Sen Yoksun

Gazetelerin kurumamış
Akşam baskısında en çok
Arıyorum seni âh yoksun
Ne bir yazı ne bir resim yok

Kavga sperlerinde yoksun
Jandarma sirenlerinde yok
Düzmece bir intiharmısın
Arama bültenlerinde yok

Yanımda yoksun canımda yok
Ne çok özledim bilsen ne çok
Sen yoksun faydası yok
Ben yokum ah ben yokum

Vurulan kuşun kan damlayan
Körpe kanatlarında en çok
Soruyorum seni âh yoksun
Son bir ümit son bir çare yok


Sen Yoksun Diye

Sen Yoksun Diye

Varlığım sır oldu
Sen yoksun diye
Hayalin yâr oldu
Sen yoksun diye

Şahittir dört duvar
Hep yokluğun var
Ağlar hatıralar
Sen yoksun diye

Çile çekmedim yâr
Sensizlik kadar
İçimde bir sen var
Sen yoksun diye

Vuslâta dargınım
Estim durgunum
Hasrete vurgunum
Sen yoksun diye

Her dem âh çekişim
Boynumu büküşüm
Dağılıp çöküşüm
Sen yoksun diye


Sen Yurdu Kurtarıp (Atatürk)

Sen Yurdu Kurtarıp (Atatürk)

Sen yurdu kurtarıp düşmanı kovdun
Marifet milletin dedi Atatürk
Her taşı toprağı altın bu yurdun
Servet milletimin dedi Atatürk

Asla Türk milleti yolundan şaşmaz
Düşman esaret'nin zincir'ne düşmez
Can verer bir karış yurdundan geçmez
Hikmet milletimin dedi Atatürk

Türküz Türk'ün kökü tarihte derin
Hiç korkmaz düşmandan çekmez kederin
Zafer kazanmaktır senin hünerin
Nusret milletimin dedi Atatürk

Yurdun Trakyası Anadolusu
Güney kuzey batı serhat doğusu
Cennet vatan sahibi Türk ulusu
Hük'met milletimin dedi Atatürk

Vatan güldü biz bülbülü öteriz
Her kim yan bakarsa hemen çatarız
Müsafirseveriz konuk ederiz
Hürmet milletimin dedi Atatürk

Yurdun karışına dökülmüş çok kan
Binlerce Mehmetçik olufdu kurban
Her taşı toprağı mücevher vatan
Kudret milletimin dedi Atatürk

Der Şevki Ata dan mirastı bize
Amânet etmişdir gençliğimize
İzinden ayrılan düşer denize
Cihat milletimin dedi Atatürk


Sencan Karyesinde Gördüm Bir Güzel

Sencan Karyesinde Gördüm Bir Güzel

Sencan karyesinde gördüm bir güzel
Çeşit çeşit başcağızı bağlıdır
Ne ben söyledim de ne o açıldı
Açılmadık dilceğizi bağlıdır

Kahpenin kızı da ne tez böyüdün
Geçen gördüm şu düğünde yoğ idin
Ağlayan yiğidi ne şekl avudun
Avutmasın bilmez daha yalvardır

Salını salını karşıma çıktı
Ak yâri görünce belimi büktü
Eski derdimden de beş beter etti
Doğrulmaz kametim bundan eğridir

Karac'oğlan der ki konup göçülmez
Eyi kötü birden bire seçilmez
Denerim yolları yârsız geçilmez
Yârin alan gidişinden bellidir


Sende Bende (Ol Yüce Hüda'nın)

Sende Bende (Ol Yüce Hüda'nın)

(Selimi)
Ol yüce Hüda'nın ne hoş lisanı
Yetmiş iki dilde der sende bende
Araştır seyreyle mevcut insanı
Bir ahenk üzere var sende bende

(Divani)
Varlığı apaçık hemi de gizli
Can gözüyle ara gör sende bende
Binbir çeşit olmuş amma bir yüzlü
Fark edip ayırmak zor sende bende

(Selimi)
Ehli hüner kolay eyler her zoru
Bize gülzâr olur Cehennem kor'u
Beyinlerde yatan işte bu soru
Bilinmeyen esrar sır sende bende

(Divani)
Sır taşıyan bir bedenin hâli hoş
Boş olan zanneder her gördüğü boş
Eğer Âşık isen âşka düşüp coş
Bu âşkın ateşi kor sende bende

(Selimi)
Kora düşen yandığını fark eder
Sefil Selimi'yi derde gark eder
Yüreğimde alevlenir çark eder
Bu sebepten olur zâr sende bende

(Divani)
Divani'yim âh-u zârım bitmesin
Aklım fikrim yetsin gücüm yetmesin
Hâkk âşkından bizi mahrum etmesin
O bizde yaşarsa kâr sende bende


Sende Bir Gümanım Var Çiçek Dağı

Sende Bir Gümanım Var Çiçek Dağı

Alaydım da cura sazım dizime
Çekseydim sürmeler ala gözüne
Cihan güzel olsa girmez gözüme
Sende bir gümanım var Çiçek Dağı

Şu karşıki dağda yanar bir ışık
Aldırmış sevdiğim ağlar bir âşık
Bir ceren bakışlı zülfü dolaşık
Sende bir gümanım var Çiçek Dağı

Dadaloğlu görülmüyor borandan
Yıkılsın dağların kalksın aradan
Elbeyli den geldim koru Yâradan
Sende bir gümanım var Çiçek Dağı


Senden Bir Şey İstemiyom

Senden Bir Şey İstemiyom

Gel beni hâlıma bırak
Senden bir şey istemiyom
Yakınlığın olsun ırak
Senden bir şey istemiyom

Coşkun suyun selindeyim
Bir fidanın dalındayım
Zaten kendi hâlımdayım
Senden bir şey istemiyom

Başkasına bâde düşsün
Kıymetini onlar bilsin
Kerametin senin olsun
Senden bir şey istemiyom

Akarsu'yum dane dane
Dolaşırım yana yana
Bir güzel dost yeter bana
Senden bir şey istemiyom


Senden Gelir Sana Gider Yolumuz

Senden Gelir Sana Gider Yolumuz

Senden gelir sana gider yolumuz
Canlı cansız senden bakar toprağım
Yaşattığın Cennet Anadolu'muz
Senden ârşa göğe çıkar toprağım

Nerede bir ağaç gölgesi görsem
Oturup altına minderim sersem
Demleyip çayımı yufkamı dürsem
Ağzıma tat verir şeker toprağım

Adını kalbime yazmışım dünya
Bülbülü söyleten güldeki şeyda
Ölesiye canda çektiğim sevda
Âşıklar türkünü yakar toprağım

Veysel'in sazını duyarım sende
Anamın nasırlı elleri bende
Şehir şehir belde belde sinende
Güzellikler senden akar toprağım

Nerede olursak olalım canlar
Çevre bizden ilgi bekler insanlar
Ev, okul, bağ, bahçe, yol, hamam, hanlar
Varlığını senden döker toprağım

Biz doğaya doğa bize muhtaçtır
Toprağı kazdıkça kökü ilâçtır
Tabiatımızda orman ağaçtır
Bayrağını burca diker toprağım

Nurşah'ım seninle olmuşum kardeş
Kurulalı dünya ölümsüzce eş
Sazımda sözümde parlayan güneş
Senle şafağını söker toprağım


Senden Lütuftur Ey Muhbir-i Sadık

Senden Lütuftur Ey Muhbir-i Sadık

Senden lütuftur ey Muhbir-i Sadık
Ahmed-i Muhtar-ü çar-ı yâr bana
Böyle giyip kuşandığım karalar
Şah'ım Hüseyin'den yadigâr bana

Âhd-ü arzum ol Resül-i Zi-şan'ı
Ebabekir, Faruk, Ömer, Osman'ı,
Cenab-ı Mevlâ'nın kadim arslanı
Aliyy'ül-Murtaza ol Kerrar bana

Der Revai herkes kisb-i kârında
Biz düşmüşüz kevn-i şahin hâlinde
Yanmaktayız bab-ı âşkın nârında
Kâr eylemez asla zorunuz bana


Senden Mi Benden Mi Dilden Mi

Senden Mi Benden Mi Dilden Mi

Yüzündür cihanı münevver eden
Fedadır yoluna bu can-ü bu ten
Seninçin yandığım nedendir neden
Senden mi benden mi dilden mi bilmem

Ne için kıyarsın acep dostuna
Kapıldım elâ gözlerin mestine
Mailim ol gence gülün üstüne
Senden mi benden mi dilden mi bilmem

Firakın sinemi benim dağlıyor
Bu gönlüm sinemde yara bağlıyor
Nedendir bu iki çeşmim ağlıyor
Senden mi benden mi dilden mi bilmem


Senden Midir Benden Midir

Senden Midir Benden Midir

Yandıklarım şam-u seher

Senden midir benden midir

Başımdaki âşktan eser

Senden midir benden midir

Senden midir benden midir dost

Bağrımdaki başım benim

Gözümdeki yaşım benim
Âh oldu yoldaşım benim

Senden midir benden midir

Senden midir benden midir dost

Feryadım çıktı göklere

Düşleri oldum dağlara

Eriştiğim bu çaglara

Senden midir benden midir

Senden midir benden midir dost

Terkettiğim canıı teni

Yok eylediğim ben beni

Her gördüğüm sanmak seni

Senden midir benden midir

Senden midir benden midir dost

Seyyid Nizamoğlu sana

Benliksiz al senden yana

Sen ben sözü bilmem bana

Senden midir benden midir

Senden midir benden midir dost


Senden Midir Benden Midir

Senden Midir Benden Midir

Yandıklarım şam-u seher

Senden midir benden midir
Başımdaki âşktan eser

Senden midir benden midir

Terkettiğim can-ü teni

Yok eylediğim ben beni
Her gördüğüm sanmak seni

Senden midir benden midir

Bağrımdaki başım benim

Gözümdeki yaşım benim
Âh oldu yoldaşım benim

Senden midir benden midir

Nalanım erdi göklere

Düşmeli oldum dağlara
Eriştiğim bu çağlara

Senden midir benden midir

Seyyid Nizamoğlu sana

Benliksiz al senden yana
Sen ben sözü bilmem bana

Senden midir benden midir


Senden Özge Sevdiği

Senden Özge Sevdiği

Tiğ-ı âşkı çeşme-i hunriz derdi âşk dermanı dır
Tığına can vermek ancak âşıkın dermanı dır

Kim diriğ-ı can eder şemşir-i âşkından senin
Senden özge sevdiği biçarenin öz can'ı dır

Geldi koç kurban için İsmail'e derler aceb
Kalmışım hayrette İsmail kimin kurban'ı dır

Kuhken Mecnun ne bilsin lezzet-i âşkın senin
Biri dağlar bekçisi bir yaban oğlan'ı dır

Gerçi meşur-ı cihan olmuş iki divaneler
Biri Leylâ dertlisi biri Şirin hayranı dır

Dertli-i biçareyi dertsiz sanur biganeler (bi
dertler)
Ol ise derd-ü belâ ikliminin Sultan'ı dır


Senden Söz İsterim

Senden Söz İsterim

Güzel beni gözlerine feda kıl
Senden söz isterim ama söz olsun
Söz üstüne imren sözle konuşa
Senden söz isterim ama söz olsun

Yahşıyı gazele güzeli merde
Tarifini edem her an her yerde
Simler dolaştıkça vurmaya perde
Senden söz isterim ama söz olsun

Celaloğlan sözüm duyana ayan
Ele can eylerim beyan be beyan
Pahası ne ise kabulüm her an
Senden söz isterim ama söz olsun


Senden Uzak Hasretini Çekenler

Senden Uzak Hasretini Çekenler

Senden uzak hasretini çekenler
İçten içe yanar gider Gürün'üm
Yaşta küçük fakat erken çökenler
Hasretinle yanıp tüter Gürün'üm

Dört mevsim sendedir baharın neşe
Gezdim her yanını ben köşe köşe
Şaşkın oldum gidemedim bir işe
Senin hasretine yandım Gürün'üm

Sivas Vilayet'im Kasabam Gürün
Bir kez olsun dostlar sizler de görün
Gidin o beldede devranlar sürün
Neşeli Gökpınar sende Gürün'üm

Yalçın kayalarla Şuğul'un ulu
Sağı meyveliktir çiçeklik solu
Ersani âh çeker o da Allah kulu
Sana kavuşmayı özler Gürün'üm


Sendin Hürriyetin (Ataya Ağıt)

Sendin Hürriyetin (Ataya Ağıt)

Sendin hürriyetin batmaz güneşi
Ne çare mühletin doldu Atamız
Böyledir Mevlâ'nın düsturu işi
Yerdiğini geri aldı Atamız

O büyük azminle dağlar erittin
Kovdun düşmanları yurdu arıttın
Cumhuriyet kurdun hükmün yürüttün
İsmin tarihlerde kaldı atamız

Hiç düşmedin tuzaklara oyuna
Türklüğünü isbat ettin boyuna
Asi kurd'u yoldaş ettin koyun'a
Bütün dediklerin oldu Atamız

Boğdu zulmetleri ışık yakışın
Düşmanlar üstüne şimşek çakışın
Çatık kaşlarınla keskin bakışın
Dünyayı hayrete saldı Atamız

Dost düşman üzüldü ciğer dağlandı
Matemler tutuldu kara bağlandı
Dönmez yola gidişine ağlandı
Kız gelin saçım yoldu Atamız

On Kasım'ın adı kara gün kondu
Bir yıldız kayboldu bir güneş söndü
O gün bayrağımız yarıya indi
Al rengi matemle soldu Atamız

Semada yıldızlar yere döküldü
Yerler kan ağladı dağlar söküldü
Ankara'ya Anıtkabir dikildi
Makamın nûr ile doldu Atamız

Deli Hazım der ki dilim duâda
Şahin uçtu yuvruları yuvada
İnsanoğlu yerde Melek havada
Saf tutup cenazen kıldı Atamız


Sene Altmış İki Dönderdim Yönü

Sene Altmış İki Dönderdim Yönü

Sene altmış iki dönderdim yönü
Yirmi beş Haziran Perşembe günü
Hakim Şahinoğlu deyince ünü
Posiçi, Yağbasan, duysun ağlasın

Pazar günü Adana'ya gelmiştim
O zamandan beri bir hoş olmuştum
Bir gece eğlenip geri dönmüştüm
Dostlar hatırımı sorsun ağlasın

Millet hep oturmuş miting dinliyor
Ben acı çekerim kimse bilmiyor
Kalbim çok sıkıştı baktım olmuyor
Orda kim hâlime yansın ağlasın

Yüklendi göçümüz Sarı Deveye
Salı günü çıktık Sofudede'ye
Gitmemiz müşküldür ordan öteye
Bugün burda akşam olsun ağlasın

Sabahleyin kalktık yükleri sardık
Sarıbüet derler yaylaya vardık
Arkadaşlar gördü şaduman olduk
Sabahleyin bir hoş bulsun ağlasın

Sarıbüet derler ora çıkarım
Her sene yaylamı orda yaparım
Ardıcın dibinde yatar kalkarım
Gelip geçen beni ansın ağlasın

Sağıma soluma oturun dedim
Şu benim hapımı getirin dedim
Beni eve kadar götürün dedim
Eşim yatağımı sersin ağlasın

Getirdiler hapı yuttum o zaman
Koltuk damarımı tuttum o zaman
Ne kadar eziyet çektim o zaman
Komşular başımda dursun ağlasın

Yağbasan Köyüne haber varınca
Millet çok acımış birden duyunca
Hakim Şahinoğlu öldü deyince
İsmim dilinizde kalsın ağlasın

Ormancı Mustafa haber veriyor
Kökez'den makine çıkmış geliyor
Millet bu acıya fazla yanıyor
Duyan gözlerini silsin ağlasın

Cevherli Köyünü matem bürümüş
Posiçi, Yağbasan, duyan yürümüş
Ne kadar sevimli dostlar varımış
Duyan bir gaflete dalsın ağlasın

Hakim Şahinoğlu bunun içinde
Acı bir tesir var kulun içinde
Başpınar, Meydan'da yolun içinde
Tanıyan dostlarım bilsin ağlasın

Karşıdan makine çıktı geliyor
Milletin boynunu büktü geliyor
Cevherli köyünü tuttu geliyor
Gören Şahinoğlu desin ağlasın

Takadım kesildi görmez gözlerim
Dilim konuşmuyor yoktur sözlerim
Gayri babam diye ağlar kızlarım
Âh çekip saçını yolsun ağlasın

Çoktan beri benim kalbim hastadır
Kendi yaptı bunu kendi ustadır
Koca bir Nahiye bütün yastadır
Toplanıp başıma dolsun ağlasın

Gece saat on da oğlu gelmiştir
Aklı başında yoktur deli gelmiştir
Ağlamış gözleri dolu gelmiştir
Görmesin yüzümü görsün ağlasın

Şahinoğlu diye bilen çok beni
Her taraf tanıyor seven çok beni
Tanınmış insanım soran çok beni
Öldü haberimi duyan ağlasın

Hasan Çulhaoğlu yanmış ağlıyor
Gözleri yaş ile dolmuş ağlıyor
Ta Bölükbaşı'na haber yolluyor
Onun da kalbini sarsın ağlasın

Bölükbaşı teli alıp ağlamış
Hemen yavrulara varıp söylemiş
O da bu acıyı merak eylemiş
Bu acı kalbini sarsın ağlasın

Gelip şu sırtımı soyun dostlarım
Kızdırın suyumu koyun dostlarım
Kazın mezarımı koyun dostlarım
Cesedim kabire girsin ağlasın

Komşular kalbiniz dağlı durmasın
Silahım kabında yağlı durmasın
Kırat'ım kapıda bağlı durmasın
Komşulardan biri binsin ağlasın

Tel çekin yavrular duyunca gelir
Kızdırın suyumu yuyunca gelir
Örtmeyin mezarım koyunca gelir
Açın şu yüzümü görsün ağlasın

Âşık Ali der ki duydum burada
Hakim Şahinoğlu ölmüş yaylada
Buna benzer insan yoktur burada
Bilenler dizine vursun ağlasın


Sene Bin İki Yüz Altmış Sekizde

Sene Bin İki Yüz Altmış Sekizde

Sene bin iki yüz altmış sekizde
Alâmet dumanı çöktü çökecek
Dikilecek kudret kalmadı dizde
Ecel belimizi büktü bükecek

Bitmez oldu hurmaların iyisi
Hurma tadı verir erik kayısı
Sadrazam etsen eğer Seyis'i
Ölmüş eşek arar nalın sökecek

İnsan yılan zehrin malına döktü
Köpekler zehrini yılana döktü
Arı çiçek zehrin balına döktü
Bal da bu insana döktü dökecek

Hiç çoban koyunu güder mi dağda
Olmasaydı gözü (gözleri) süt, yoğurt, yağda
Meyvesi bitmedik ağacı bağda
Sökerler Seyrani daldan kökecek


Sene Bin İki Yüz Yetmiş Yedide

Sene Bin İki Yüz Yetmiş Yedide

Sene bin iki yüz yetmiş yedide
Yüzüne bakacak bir can kalmadı
Gittikçe azıyor âhir zamane
Hakîkatli lâ'l-ü mercan kalmadı

Mansuri dağları yıkacak deyi
Cihanı ateşe yakacak deyi
Mehdi âl-i Resul çıkacak deyi
İnsanın kalbinde güven kalmadı

Bazıları düşünmüyor yan gider
Yalandan gıybetten bütün din gider
Bazıları şurda burda zemmeder
Dini bütün sadık yâran kalmadı

Helâl kârı olan harama kattı
Kâfir Şeytan geldi kalbimi tuttu
İnsan fitne oldu dünyaya taptı
Vezn edip aklını deren kalmadı

Dil bilmeyen herkes doldu cihana
Gayri belli oldu âhir zamane
Kesildi adalet girdik zindana
Baş sokacak yarı zindan kalmadı

Nasıl edem nefsim bağladı özüm
Mevlâ'nın yanında kalmadı yüzüm
Dünya benim olsa doymuyor gözüm
Bu kâra kanâat veren kalmadı

Ben de bildim kaldık âhir zamana
Aklım kesti muhtaç oluruz nân'a
Haşa sakallılar söğer imana
Darılıp ağzına vuran kalmadı

Böyle bir asırda Kitab'a uymaz
Hiç kimse kimsenin hatırın saymaz
Yıkıldı odalar bir taşın koymaz
Tamir eyleyecek viran kalmadı

Tarih kırk dediler tekmil hepsini
Gittikçe bozulur İslâm yapısı
Kapanmak yakındır tevbe kapısı
Ulemaya hürmet zaman kalmadı

Ötme bülbül ötme bozuktur bağlar
Ruhsat bu dünyaya geleli ağlar
Bütün mümin olan karayı bağlar
Fukara hâlinden soran kalmadı


Sene Bin Üç Yüz On Bir

Sene Bin Üç Yüz On Bir

Sene bin üç yüz on bir tarihinde
Bir zelzele düştü cümle aleme
Zelzele ne idi vasfedem kardaş
Sizler kulak tutun bu serencama

Serencam dinleyin öğrenin hâli
Hâkk'ın hışımının olmaz emsali
Huda'nın emriyle yağdı bir dolu
Gören insanlar hep düştüler gama

Gama düşende hep dedi: El-aman
Kaptancı Dağından koptu bir duman
İndi Dikanlara yağdı bir zaman
Oynadı bulutlar gürledi sema

Gürleyip yıldırım şimşek atarken
Dediler kaynadı Kerkedan Dikan
Budandı evelik batbata tikan
O güzel ekinler töküldü kuma

Kuma tökülende ekinle bostan
Mahvoldu tarlalar değmeden tırpan
Dedim ki ben bunu eylersem destan
Dedi sakın eksik söyleme

Söyleme diyende havaya çıktı
Dedik bu hesaba cihanı yıktı
Andan Hanaklara yolu bıraktı
Dedi sizler bakın kalma kalıma

Kalma kala baktık geçti izleri
Göğe direk etti duman tozları
Ağlattı kadını, kırdı, kızları
Sağ kalan kendini verdi serseme

Serseme verende insafa baktı
Atlayıp Sinor dan Gevşe den çıktı
İnip Urumların canını sıktı
Ondan Natala'ya yazdı bir nâme

Nâmeyi okuyup eyledi nazı
Büyüğü küçüğü olmadı razı
Duydular geliyor dolu avazı
Minnet ettiler Sinor'a uğrama

Uğrama diyende taksim kılındı
Biri Geç'e biri Konk'a bölündü
İkisi bir yörüş etti silindi
Hemen Ahaşen'e attılar dama

Ahaşen'de kaldı nice bir eyyan
Gitmedi bir yana hep oldu tamam
Bizlere kahroldu ahirül encam
Ne bayram tutarız ne bir Cuma

Cumayı bayramı Hâkk Mevlâ'm sorar
Hangi bir işimiz var Hâkk'a yarar
İncedir bir kılı yediye yarar
Gönül özün ağla ele ağlama

Ağlayıp bu gönül kurtulmaz yastan
Âşk şarabı içip olmuşum mestan
Mazlumi yadigâr kıldı bir destan
Yazıp yollamalı Haleb'e, Şam'a


Sene Doksan Birde Bir Kıtlık Oldu

Sene Doksan Birde Bir Kıtlık Oldu

Sene doksan birde bir kıtlık oldu
Şaşırıp arada kaldık Yâreden
Açlıkta milletin gül benzi soldu
Tomurcuk gül idik solduk Yâreden

Irahmet yerine kuru yel eser
Zenginler fakirin dalına basar
Ahâlî acından kan köpük kusar
Açlıkta üzerlik yolduk Yâreden

Kıtlık çöktü Kırşehir'e, Keskin'e
Kayseri, Nevşehir, Yozgat üstüne
Kimse bakmaz emmi dayı dostuna
Her birimiz bir hâl olduk Yâreden

Hayvanların derileri büzüldü
Tarla bitmez oldu çiftler bozuldu
Koca Acı Öz'ün suyu kesildi
Susuz Kerbelâya döndük Yâreden

Cümle insan düştü kendi derdine
Bakmaz oldu horantaya mürdüne
Bir musibet doldu Türkmen yurduna
Günâhkârız yolda hârdık Yâreden

Açlıkta insanın sarardı benzi
Söküldü küreği eğrildi omzu
Yarıldı dudağı kurudu ağzı
Dilleri dönmüyor balçık Yâreden

Nice köyler vardır baca tütmüyor
Nice evler var ki ekmek etmiyor
Buğdaya fakirin gücü yetmiyor
Zavardan bulamaç kardık Yâreden

Dört sene üst üste gün güne yetti
Koç yiğit gurbette hasretlik çekti
Nice gelin kızlar hizmetçi gitti
Çaresiz bunaldık kaldık Yâreden

Hökümet mültezim başında savar
Çarşıya varınca Zaptiye kovar
Hâlini ârz etsen yatırır döver
Her tarafta birden yandık Yâreden

Hüseyin'im der ki hâlimiz yaman
Padişah'ım imdat eyle el aman
Rezzak'sın isminde ver Kâdir Mevlâm
Sığındık kapına vardık Yâreden


Sene Doksan Üçte Bir Harbe Girdik

Sene Doksan Üçte Bir Harbe Girdik

Sene doksan üçte bir harbe girdik
Yiğitlik ve mertlik silahta kaldı
Nice fidanları toprağa verdik
Şehit düştü hasret yırakta kaldı

Şanlı Osmanlı da tâkat kalmadı
Attığımız taşlar yerin bulmadı
Gavur ellerine giden dönmedi
Analar bacılar merakta kaldı

Alaman, İtalya, kalleştir oynak
İngiliz, Fransız, iki dinli kaypak
Çakal Yunan, Bulgar, alçak mı alçak
Tilkilik kahpelik Moskof'ta kaldı

Aman Padişah'ım sen geri çekil
Savaş gayri bizim işimiz değil
Koç yiğit kalmadı hep kırıldı bil
Kimi dağ başında koyakta kaldı

Köyün yiğitlerin bir, bir, aldılar
Talimsiz düşmana karşı saldılar
Körpe fidanları dalı kırdılar
Kimi siper, kimi tuzakta kaldı

Gün vurur kavurur çölün sıcağı
Zaptiye kovalar her gün kaçağı
Urum Diyarının koçak uşağı
Cezayir, Yemen'e, Arap'ta, kaldı

Gayri bu milletin beli doğrulmaz
Çift çubuk bozuldu mahsül alınmaz
Gözlerimiz bir Mehdi'de ayrılmaz
Umut haber veren varak'ta kaldı

Kör düşman yurduma bastı ayağı
Ahâlîye çeker meydan dayağı
Meskenimiz oldu dağlar koyağı
O eski ihtişam konakta kaldı

Hozan yatar oldu tarlalar bağlar
Acı öz ırmağa beyhude çağlar
Analar yas tutar bacılar ağlar
Yavrular beşikte kundakta kaldı

Söküldü mü yârim ördüğüm yelek
Eskidi mi yoksa diktiğim köynek
Uldu çürüdü mü başında kelçek
Verdiğin bergüzâr kazakta kaldı

İçerime düştü bir ince sızı
Yâr yolunu gözler bibimin kızı
Künyesi geldi de kış oldu yazı
Yavuklusu kara toprakta kaldı

Komşunun evine bir künye gelmiş
Duydu koştu gitti kardeşi Memiş
Memiş'in küçüğü çam dalı İbiş
Aç susuz gelirken Çıplak'ta kaldı

Sararmış da solmuş gül gibi yüzler
Kurumuş soğulmuş o fersiz gözler
Tâkati kesilmiş dermansız dizler
Bit, pire, daladı cavlak'ta kaldı

Bunca emeğimiz boşuna zâil
Kader böyle imiş Allah'a kayil
Dayım Necip ile emmim İsmayil
Arzı mekân etti Aflak'ta kaldı

İmdat Padişah'ım dü cana yetti
Hayli ocak söndü karardı gitti
Hüseyin kervana yükünü tuttu
Vardı Acıöz'e Bucakta kaldı


Sene Galmaz (Yüz İl De Olasan)

Sene Galmaz (Yüz İl De Olasan)

Yüz il de olasan bir bağa bağban
Ahır serancamı bağ sene galmaz
Ne can galar cesediyin içinde
Ne de ki cesedin sağ sene galmaz

Bir günde gabağın açılsa yasdan
Ayrı düşeceksen yene de dostdan
Dirlikçi olasan ekesen bostan
Ne şamama ne de tağ sene galmaz

Lebimin tarlanı düşüb borana
Fikrim dağınıgdı könlüm virana
Yüz min yol salasan dağa arana
Ne aran sene ne dağ sene galmaz

Merd olasan bu meydanda durasan
Çoh pehlevanları yolda yorasan
Yüz elli minara sen gurdurasan
Heç birinden bir otağ sene galmaz

Semed deyilene bahmaz yerirsen
Dağca olsan gılcan galmaz erirsen
Daş altında torpag üste çürürsen
Ahır sümüklerin sağ sene galmaz


Sene Gurban

Sene Gurban

Dindirem niye dinmirsen ay gız
Bir zaman lal olu dil sene gurban
Gülüb neşter ile tökdün ganımı
Nazik ellerinle sil sene gurban

Maral geder otlar dağın içinde
Pilte şö'le verer yağın içinde
Bağbanı dindirdim bağın içinde
Açılan laleler gül sene gurban

Yazıg Gurbani'yem ay gül-i hendan
Bir cüt ay baş verib çıhıb yahandan
Bir buse istedim ağ üzde haldan
Acıhlandı dedi al sene gurban


Sene Gurban (Bir Sözüm Var)

Sene Gurban (Bir Sözüm Var)

Bir sözüm var sene pünhan demeli
Gayıl olsan deyim gül sene gurban
Ne müddetdir hesretini çekirem
Söyleyim derdimi bil sene gurban

Cunun olduğumu her mahal bildi
Derd meni söyletdi düşmenler güldü
Bi-vefa gızlardan elim üzüldü
Eylerem canımı dul sene gurban

Elesger'i gözden goyma irağa
Könül tab getirmez derde ferağa
Leyli kimi ve'de versen bulağa
Mecnun'am gözlerem il sene gurban


Sene Gurban (Dam Üstedi Damımız)

Sene Gurban (Dam
Ü
stedi Damımız)

Dam üstedi damımız
Goşadı eyvanımız
Sen oradan bah men burdan
Kor olsun düşmanımız

Özü bir gül sözü bir gül

Saçı sümbül gül oğlan
Dur gel men sene gurban

Ustol üste vaz olar
Könlüm seni arzular
Eyip öpüm üzünden
Goy bahsın tamarzılar

Özü bir gül sözü bir gül

Saçı sümbül gül oğlan
Dur gel men sene gurban


Sene Yetmiş Haziranın Cuması

Sene Yetmiş Haziranın Cuması

Sene yetmiş Haziranın cuması
Galleş pusu gürmüş başım belâsı
Bilinmez ki benle nedir davası

Söyleyin anama anam ağlasın
Yavrularım öksüz kaldı kimler eğlesin
Söyleyin babama babam ağlasın
Gardaşlarım salımdan dutsun ağlasın

Armutçuk köyünden Halil Taşkın'dı
Köyünün içinde bir tek aslandı
Dokuz kurşun sol yanına saplandı

Söyleyin anama anam ağlasın
Yavrularım öksüz kaldı kimler eğlesin
Söyleyin babama babam ağlasın
Gardaşlarım salımdan dutsun ağlasın

Hayıtlı Öz dağda sarınç yanında
Oturup eğlenmiş horat başında
Yiğit vurulur mu boşu boşuna

Söyleyin anama anam ağlasın
Yavrularım öksüz kaldı kimler eğlesin
Söyleyin babama babam ağlasın
Gardaşlarım salımdan dutsun ağlasın

Üç hafta beklemiş Mehmet damgalı
Vuruldu Halil'im her yeri ganlı
Çabuk yetiştirin ölüyom gayrı

Söyleyin anama anam ağlasın
Yavrularım öksüz kaldı kimler eğlesin
Söyleyin babama babam ağlasın
Gardaşlarım salımdan dutsun ağlasın

Hastaneye gitti yetişemedi
Gökçe yokuşunda Halil can verdi
Sebepsiz zalimler başını yedi

Söyleyin anama anam ağlasın
Yavrularım öksüz kaldı kimler eğlesin
Söyleyin babama babam ağlasın
Gardaşlarım salımdan dutsun ağlasın


Senede Bir Gün

Senede Bir Gün

Gönlümde açmadan solan bir gülsün
Her zaman gamlıyım her zaman üzgün

Beklerim yolunu
aylar boyunca
Yeter ki gel bana
Senede bir gün senede bir gün

Senede bir gün senede bir gün

Ağarsa saçlarım, solsa yanağım

Adını anmaktan yansa dudağım

Bu aşka canımı adayacağım

Yeter ki gel bana
Senede bir gün senede bir gün

Senede bir gün senede bir gün

Kasete okuyan : Zeki Müren


Senede Bir Gün (Canın Oksijeni)

Senede Bir Gün (Canın Oksijeni)

Canın oksijeni sevgidir sevgi
Sunarsan yeter mi senede bir gün
Limitli muhabbet yaralar şevki
Anarsan yeter mi senede bir gün

Hasılata engel olur haşerat
Salat ile tama döner küsürat
Dostlar Meclisine her gün hasır at
Yanarsan yeter mi senede bir gün

Muhabbet bağında çiçekler çeşit
Görünen manzara hayâle eşit
Dallar bülbül bekler kulak ver işit
Konarsan yeter mi senede bir gün

Gönüller arası bağdır görülmez
Uzak isen gözden kalpler darılmaz
Üç yüz altmış dört gün adım sorulmaz
Dönersen yeter mi senede bir gün


Seneler (Bir Sandığım Vardır)

Seneler (Bir Sandığım Vardır)

Bir sandığım vardır sırmadan telden
Bir çift yavrum vardır tomurcuk gülden
Nasıl ayrılayım gül yüzlü yârden

İşte şöyle böyle hâl deli gönül
İster ağla ister gül deli gönül

Bir yanım Erzincan vermem Bayburd'u
Yıkılsın düşmanın taht ile yurdu
Sağ olasın anam beni doğurdu

Seneler seneler kötü seneler
Gide de gelmiye kötü seneler

Paytonlar geliyor üstü pareli
Askerler geliyor bağrı yareli
Kimimiz nişanlı kimimiz evli

Sene gardaş sene ille bu sene
Gide de gelmiye bu hayın sene


Senelerce Sevdiğine Ağlayan

Senelerce Sevdiğine Ağlayan

Senelerce sevdiğine ağlayan
Biri benem biri acep kim ola
Al yerine karaları bağlayan
Biri benem biri acep kim ola

Ben Kerem'em yüreğimde yare var
Ne ben öldüm ne derdime çare var
Bu dünyada iki bahtı kare var
Biri benem biri acep kim ola


Senelik'in Altı Da Buğda

Senelik'in Altı Da Buğda

Senelik'in altı da buğda
Gelinlerin alnı da noğda

Ha leyli leylim
Sevdiğim bu gece burda

Âh âh gılmana vah vah gılmana
Helâl olsun helâl olsun bu yerler sana

Senelik'ten gece de geçtim
Acı tatlı suyun da içtim

Ha leyli leylim
Ben o yârdan vaz mı geçtim

Âh âh gılmana vah vah gılmana
Helâl olsun helâl olsun bu yerler sana

Senelik'in altı da düzdür
Geceler bana da gündüzdür
Sevdiğim burda öksüzdür

Âh âh gılmana vah vah gılmana
Helâl olsun helâl olsun bu yerler sana


Senem Sese Mi Geldin

Senem Sese Mi Geldin

Senem sese mi geldin
Kadem basa mı geldin
Sağlığımda gelmezdin
Öldüm yasa mı geldin

Oy oy oy oy Senem oy
Dünya güzeli Senem
Bağçenizde gezen var
Yadırğı değil benem

Yel vurur kozak oynar
Başında tozak oynar
Ben ne dedim o yâra
Yâr benden uzak oynar

Oy oy oy oy Senem oy
Dünya güzeli Senem
Bağçenizde gezen var
Yadırğı değil benem

Teşte koydum yoğurdu
Seni kimler doğurdu
Seni doğuran ana
Balınan mı yoğurdu

Oy oy oy oy Senem oy
Dünya güzeli Senem
Bağçenizde gezen var
Yadırğı değil benem


Senem (Sübh-ü Şam Derdinden)

Senem Senem
(Sübh-ü Şam)

Sübh-ü şam derdinden çekirem
Deyirem ölünce ay Senem Senem
Gözlerimden ganlı yaşlar tökürem
Kirpiyi oh gaşı yay Senem Senem

Bağban olsam gel bagçaya bar apar
Gezek seyr eyleyek bağı barabar
Yer yüzünde yohdu sana barabar
Erşde meleklere tay Senem Senem

Buhağın billurdu yanağın lala
Vesfin tezeliknen düşüb mahala
Mehemmed'i dönderibsen abdala
Eyleyibsen ömrün zay Senem Senem


Senem'i Gördüm Yayla Yolunda

Senem'i Gördüm Yayla Yolunda

Senem'i gördüm yayla yolunda
Saçları belik belik dalında
Baharın gülşen çağında

Âşkın od'una yan Senem Senem
Ben sana yandım can Senem Senem
Ay Senem vay Senem
Karda oynayan endamı güzel
İşveli nazlı gözleri güzel

Sarıkamış suyun içemedim
Kınalı köprü dar geçemedim
(Doğanlı dağı kar geçemedim)
Güzellerden seçemedim

Âşkın od'una yan Senem Senem
Ben sana yandım can Senem Senem
Ay Senem vay Senem
Karda oynayan endamı güzel
İşveli nazlı gözleri güzel


Senem'in Ağıdı

Senem'in Ağıdı

Yeni geldi bahar yazlar
Çiçeğini açtı özler
Bayramda oyun oynuyor
Senem'ın yaşıtı kızlar

Vardım ki süzmüş gözünü
Saçma talamış yüzünü
Uğur uğur sudan gelir
Bilmen mi Senem kızını

Köyümüzün ardı tepe
Kulağında gümüş küpe
Makineye bindirdiler
Al kanları aka aka

Kundurasın' aldım gıçından
Kınaman yandım içimden
Ölenecek kokulardım
Kesip almadım saçından

Köyümüzün önü kavak
Yaprak döker ufak ufak
Senem'i gelin etmedim
Eli kına başı duvak

Sıçramış da çıkmış daşa
Daha neler gelir başa
Acel' ettin Senem kızım
Hasiret gittin kardaşa


Senetimde Sazımda

Senetimde Sazımda

Neçe, neçe ulu kamil ustadın
Söhbeti var söhbetimde sazımda
Dede Gorgud boylarıdı ölmezlik
Gudreti var söhbetimde sazımda

Neçe, neçe ehli derdin gananın
Yar eşgile Kerem kimi yananın
Han Çobanın Elesgerin Gurbanın
Şöhreti var söhbetimde sazımda

Aybeniz de ne dayazdır ne derin
Duşmen oldum her cür şeytan şerinin
Mehseti hanımın Aşıg Pırinin
İsmeti var söhbetimde sazımda


Seni (Alem Gamda İken)

Seni (Alem Gamda İken)

Alem gamda iken sen bir hoş olma
Nefsine uyup da zorba baş olma
Fukara okuna nişantaş olma
Atarken, atarken vururlar seni

Hakkı iptal etme sen seni tanı
Ettiğin yanına kalır mı yani
Fitnelikte yeta ukba-ı sani
Ararken, ararken bulurlar seni

Serdari vurulmaz sen bir takkesin
Hâkk senin şerrinden bizi saklasın
Ayarın bell'oldu gıram hokkasın
Kantara saklansan bulurlar seni


Seni Arıyor (Mihrali Bey'e Ağıt)

Seni Arıyor (Mihrali Bey'e Ağıt)

Bell'oldu gittiğin benim efendim
İndelhan olanlar seni arıyor
Yıkıldı bir yanı koca Sivas'ın
Dervişan olanlar seni arıyor

Bozuldu elvanı yüce binanın
Gamı arttı içindeki çobanın
Kesildi kısmeti hane viranın
Cennette Gılmanlar seni arıyor

Yükledi göçünü can Mehmet Ali
Bir zaman dillerde söylensin hâli
Mahir Bey kızının kırıldı kolu
Akıttı al kanlar seni arıyor

Gayri şahin uçtu dalda yâr kaldı
Vefasız dünyanın ömrü az kaldı
Bağlar çiçek açmış güllü yâr geldi
Bahçıvan olanlar seni arıyor

Ne muhalif değdi Feleğin taşı
Yaktı nası ayrılığın ateşi
Yine eşkiyalar kaldırdı başı
Bezirgân olanlar seni arıyor

Hani senin gibi ellerde rehber
Senden ziya umar günler geceler
Çarşılarda esnaf köylerde rençber
Dağlarda çobanlar seni arıyor

Olanca muradın mahşere kaldı
Felek bu belâyı bizlere saldı
Âşık Ruhsati de meddahın oldu
Nice pehlivanlar seni arıyor


Seni (Ay Nazenin Sen İncime)

Seni (Ay Nazenin Sen İncime)

Ay nazenin sen incime sözümden
Ol tüleg terlana vermerem seni
Yanağı şems ola halları ıldız
Huriye gılmana vermerem seni

Vermerem neçe min eyvan otağa
Bülbül şişelere şamdan çırağa
Güllü benefşeli bülbüllü bağa
Cenneti-rizvana vermerem seni

Yüz min zenaneye yüz min merdana
Yüz min Züleyha'ya yüz bin Ken'an'a
Yüz min Lel ü yakut yüz min mercana
Sefder'em cahana vermerem seni


Seni (Başına Döndügüm)

Seni (Başına Döndügüm)

Başına döndügüm ay siyah telli
Ne gözel yaradıb yaradan seni
Könlümün ovlagı destimin kuşu
İstemem gedesen buradan seni

Gederigen gafil çikdı kabaga
Gördüm mayil oldum o gül yanaga
İnci sedef düzmüşdür ag buhaga
Serraflar aktara deryadan seni

Eli teg sözlerin söyleyir saga
Geyinib bezenlb hemayil aga
Nazenim sallanıb gelende baga
Seçmerem yaşıl baş sonadan seni


Seni Bağ-ı İrem'den Mi Kaçırmış

Seni Bağ-ı İrem'den Mi Kaçırmış

Seni Bağ-ı İrem'den mi kaçırmış
Melek misin Asümandan mı geliş
Gittikçe şevketin şanın yücelmiş
Bilmem Taht-ı Süleyman'dan mı geliş

Hüsn ile bugün Yusüf-ü devransın
Ne incisin ne mercansın ne cansın
Korkarım fitne-i âhır zamansın
Mehdi misin Isfahan'dan mı geliş

Güzel sevmek olmuş Zihni'ye adet
Ne bağda ser çektin a servi kâmet
Sormak ay'bolmasın ey çeşm-i afet
Mülk-ü lâl-i Bedahşan'dan mı geliş


Seni Beklemekten Bıkan Hasretim

Seni Beklemekten Bıkan Hasretim

Seni beklemekten bıkan hasretim
Yaşlı gözlerimi yola bıraktı
Gelirsen boynuna sarılsın diye
Gönlüm tercihini kola bıraktı

Bu zalim ayrılık sürüyor niye
Gidenler gelmez mi yoksa geriye
Saçından kokular getirsin diye
Sabrım bu görevi yele bıraktı

Gel de gör her yanım yara beredir
Artık bilmiyorum yerim neredir
İki göz üstümde iki deredir
Onlar da son sözü sele bıraktı

Fırtınan var her telinde saçımın
Af yolunu bulamadım suçumun
Bilir misin acısını içimin
Göz yaşlarım kaç mendile bıraktı

Doğuştan sevgidir gönlümün dini
Bu yüzden hep kutsal bildim ismini
Kader yüreğime çizdi resmini
Seni anlatmayı dile bıraktı


Seni Beklemekten Yoruldum Gülüm

Seni Beklemekten Yoruldum Gülüm

Seni beklemekten yoruldum gülüm
Gelmezsen gözlerim açık gidecek
Bu âşka sımsıkı sarıldım gülüm
Bilmezsen gözüm açık gidecek

Düşürdün gönlümü âşka sevdaya
Bir kez olsun başın dizime daya
Yada kolların da şöyle uykuya
Dalmazsam gözlerim açık gidecek

Yağmura karışır gözümün seli
Ummana erişir sözüm mecali
Fıratla yarışır gözümün nehri
Silmezsen gözlerim açık gidecek

Boynuma takmadan ecel ipini
Viran eylemeden gönül bahrimi
Eğer bu bayramda gelip kapımı
Çalmazsan gözlerim açık gidecek

Hikmeti der sevdan her an kanımda
Deli yüreğim de tatlı canımda
Şu son nefesim de yanı başımda
Olmazsan gözlerim açık gidecek


Seni Beklerim (Söz Verdim)

Seni Beklerim (Söz Verdim)

Söz verdim akşamın yıldızlarına
Buluttan çıkınca seni beklerim
Kurbanım şavkının düştüğü yere
Hasretin yakınca seni beklerim

Nöbetim bu sokak gelirsin belki
Kaldırım uyanık kulağım yel ki
Eğreti kirpikle hayale dal ki
Gözüne batınca seni beklerim

Boş kalınca yollar beni ararsın
Saçlarında beyaz örüp tararsın
Kokuttun yaramı nasıl sararsın
Mezarım çökünce seni beklerim


Seni Ben Bahçede

Seni Ben Bahçede

(Divani)
Seni ben bahçede gülün dalında
Kokladım rengini solduramadım
Rengarenk çiçektin âşkın yolunda
Dikecek bir saksı bulduramadım

(Cengiz)
Dinle sözlerimi Âşık Divani
Saz çalan divanı çaldıramadım
Divanın var ama bağlaman hani
Ustadan bir tane aldıramadım

(Divani)
Divani diyor ki sözün iyisi
Karşımda söz atar Kars'ın dayısı
Dinleyen dostların çoktur sayısı
Birinin yüzünü güldüremedim

(Cengiz)
İsmail Cengiz'im yemeği yerim
Doyunca Allah'a bin şükrederim
Acı söz söylemek dilde kaderim
Ben sana yönümü bildiremedim


Seni Ben Unutmam

Seni Ben Unutmam

Bütün dünya karşı gelse
Canım seni ben unutmam
Tek bir günlük ömrüm kalsa
Canım seni ben unutmam

Garip gönlüm seni sorar
Düşünüp kendini yorar
Sen yoksan neye yarar
Canım seni ben unutmam

Sen gidince yalnız kaldım
Sensiz değerimi bildim
Bir ağladım bir de güldüm
Canım seni ben unutmam

Sırrı tenden canım çıksa
Damarımda kanım aksa
Tüm Ankara kurşun sıksa
Canım seni ben unutmam


Seni Benden Ayırırlar

Seni Benden Ayırırlar

Seni benden ayırırlar
Demedim mi yâr ben sana

Dost dost dost

Elâleme duyururlar
Demedim mi yâr ben sana

Dost dost dost dost dost

Bir kuş gibi kafesteyim
Ya ben kimden ne isteyim

Dost dost dost

Yaralandım çok hastayım
Demedim mi yâr ben sana

Dost dost dost dost dost

İkrarımız yolda kalır
Dağlarımız duman olur
Dost dost dost

Başımıza neler gelir
Demedim mi yâr ben sana

Dost dost dost dost dost

Bahar gelir güller açar
Kimi konar kimi göçer

Dost dost dost

Akarsu'yum bu da geçer
Demedim mi yâr ben sana

Dost dost dost dost dost

Kasete okuyan : Muhlis Akarsu


Seni Benden Çalan Yıllara

Seni Benden Çalan Yıllara

Seni benden çalan yıllara kırgınım
Beni senden ayıran yollara dargınım
Uykusuz gecelere doğmayan güneşe
Anladım Feleğin sillesine mahkumum

Dayanılmaz acı yüreğim yangın yeri
Ben taşa değil sevdana gömülen deli
Yalan değil doğan güneşe köleyim
Tadı tuzu kaçan âşkının esiriyim

Kulak ver dinle eriyorum günden güne
Feryat figan ağlıyorum zulümlerine
Zalimsin zalim dertten anlamaz yüreğin
Ömrüme ömür katarım yine sensizim


Seni (Bir Gece Men Sene)

Seni (Bir Gece Men Sene)

Bir gece men sene mehman olanda
Sen meni istedin ha men de seni
İlgar verib dönüb bi-ilgar olsan
Mezemmet eyleyer hamonda seni

Gol boynuna salıb sene söz dedim
Name ha yazmadım üzbe üz dedim
Ve'de verdin üç saata gözledim
Sekkizde dogguzda hem onda seni

Hüseyn deyer metlebine çataydın
Meclisime hoş ihtilat gataydın
Hemişelik eyvanımda yataydın
Gelib tayapdılar ha mende seni


Seni Çok Sevenler (Anadolu)

Seni Çok Sevenler (Anadolu)

Seni çok sevenler çok örseledi
Oy güzel vatanım oy Anadolu
Açların çalıştı tokların yedi
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Yanan hep sen oldun yakılan sensin
Ruhuna çiviler çakılan sensin
Şekilden şekile sokulan sensin
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Sınırlar çizildi rüyalarına
Yasaklar konuldu duâlarına
Hangi sesler hakim semalarına
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Ahlat'ın, Afşin'in, Söğüt'ün, mahzun
Evlâdın, Âşığın, yiğidin, mahzun
Tebessümün mahzun ağıdın mahzun
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Metruk manastırlar ihya olmakta
Hüzün Camilere mahya olmakta
Yâdlar başımıza kahya olmakta
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Üzerinden hak, adalet, silindi
Haya zırhı delik, delik, delindi
Bu zelil duruma nasıl gelindi
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Dün şehit kanıyla sulanan sensin
Bugün alkollere belenen sensin
Düşmandan sadaka dilenen sensin
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Şehit torununa sen sus diyorlar
Vatan sevmek bize mahsus diyorlar
Her taraf toz, duman kabus diyorlar
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Hariçten gelenler köprüyü tutmuş
Dost karşı kıyıda seni unutmuş
Hınzır yeller yaprakların kurutmuş
Oy güzel vatanım oy Anadolu

Biraz azim biraz gayret derim ha
Delinir karanlık sabret derim ha
Şanlı mazi döner elbet derim ha
Oy güzel vatanım oy Anadolu


Seni Doğurana Hayran

Seni Doğurana Hayran

Seni doğurana hayran de rınde rınde
Gönlüme ay doğmuş gibi de rınde rınde
Beyaz gelinlik yakışmış de rınde rınde
Nemrut'a kar yağmış gibi de rınde rınde

Yâr (Kız) beni görmek için
Ta Adıyaman'a geldim

Nemrut dağın karı mısın de rınde rınde
Şu gönlümün yârı mısın de rınde rınde
Yanakların al al olmuş de rınde rınde
Şu Gerger'in narı mısın de rınde rınde

Yâr (Kız) beni görmek için
Ta Adıyaman'a geldim

Yukarı gel yar yukarı de rınde rınde
Seyredelim ovaları de rınde rınde
Böyle güzeli görmedim de rınde rınde
Şu Fırat burdan akalı de rınde rınde

Yâr (Kız) beni görmek için
Ta Adıyaman'a geldim


Seni Düşündüm

Seni Düşündüm

Kolumda kelepçe boynumda zincir
Geceleri bölüp bölüp seni düşündüm
Bağlı gözlerimden bir ışık diye
Acı acı gülüp seni düşündüm

Kanlı dudak bölük bölük heceler
İnim inim benim gibi niceler
Yavru doğar diye bazı geceler
Yüz bin defa ölüp seni düşündüm

Bir düdük çalındı belli belirsiz
Uyandım uykudan gözlerim fersiz
Bir surun içinde lekesiz kirsiz
Suçlu gibi gelip seni düşündüm

Bir yolcuyum Hâkk'tan ayrı gidemem
Sus diyorlar bana kime ne demem
Kara günler gelir geçer Fadime'm
Ben Mahzuni olup seni düşündüm


Seni Düşündüm (Melul Melul)

Seni Düşündüm (Melul Melul)

Melul melul seyrederdin yüzüme
Gözlerin süzdükçe seni düşündüm
Gücüm yetmez alnımdaki yazıya
Kadere kızdıkça seni düşündüm

Düğünde bayramda geyinma kara
Talih böyle imiş elde ne çare
Vurdun yüreğime iy'olmaz yara
Yaralar azdıkça seni düşündüm

Hasreti'yem bunca çektim âh-u zâr
Karanlık gecenin bir gündüzü var
Al yanağı elvan güllü nazlı yâr
Perişan gezdikçe seni düşündüm


Seni Düşündüm (Zifri Karanlıkta)

Seni Düşündüm (Zifri Karanlıkta)

Zifri karanlıkta gece yarısı
Bir sigara yaktım seni düşündüm
Uykumu çalıyor gece birisi
Yatağımdan kalktım seni düşündüm

Sabah olup ufuk kızıllaşınca
Feryadım göklere dek ulaşınca
Güneş dolanıp da tekrar batınca
Ben kendimden bıktım seni düşündüm


Seni Gerek Seni

Seni Gerek Seni

Âşkın aldı benden beni

Bana seni gerek seni
Ben yanaram dün ü günü

Bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinerem

Ne yokluğa yerinürem
Âşkın ile avunuram

Bana seni gerek seni

Âşkın aşıklar öldürür

Âşk denize daldırır
Tecelli ile doldurur

Bana seni gerek seni

Âşkın zincirini üzem

Deli olam dağa düşem
Sensin dün-ü gün endişem

Bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler

Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra

Bana seni gerek seni

Sufilere sohbet gerek

Ahilere Ahret gerek
Mecnunlara Leyla gerek

Bana seni gerek seni

Ne Tamu da yer eyledim

Ne Uçmak'ta köşk bağladım
Senin içün çok ağladım

Bana seni gerek seni

Cennet cennet dedikleri

Bir ev ile birkaç huri
İsteyene vergil onu

Bana seni gerek seni

Yunus çağırırlar adım

Gün geçdikçe artar od'um
İki cihanda maksudum

Bana seni gerek seni


Seni Gidi Acı Kader

Seni Gidi Acı Kader

Seni gidi acı kader
Bizi böyle türap ettin
Gamlı gönlüm dolu keder
Niye böyle harap ettin

Bahtım böyle kara geldi
Vurdu oku bağrım deldi
Gözüm yaşı dostlar sildi
Nasıl bana hitap ettin

Talihime hiç gülmedim
Derdim kimseye demedim
Hasta oldum iniledim
Beni hasta bitap ettin

Müslim Seyran asıl soyum
Mazlum Allah'ın kuluyum
Sanki bir deli doluyum
Vurdun beni harap ettin


Seni Gidi Yokluk Seni

Seni Gidi Yokluk Seni

Bizim için bir dert oldun
Seni gidi yokluk seni
Fakire zulüm mü geldin
Seni gidi yokluk seni

Bizim için mi yerleştin
Sermaye ile birleştin
Bize çok kuyular eştin
Seni gidi yokluk seni

Çekil de git yetti artık
Yoktur üstüm başım yırtık
Varlığından bıktık artık
Seni gidi yokluk seni

Akarsu'ya kastın mı var
Koca dünya bize mi dar
Gel aklını başına al
Seni gidi yokluk seni


Seni Gördüm Çeşmede

Seni Gördüm Çeşmede

Seni gördüm çeşmede
Yaralarım deşme gel
Esmer seni severim
Dilber beni üzme gel

Çeşmede gördüm seni
Yaktın yandırdın beni
İnanma el sözüne
Vallah severim seni

Vallahi ben esmerim
Seni candan severim
İnanma el sözüne
Kara gözlü dilberim


Seni Gördüm El Götürdüm Dünyadan

Seni Gördüm El Götürdüm Dünyadan

Seni gördüm el götürdüm dünyadan
Uzun boylu kelem kaşlı ay gözel
Lale yanaklara kaymak dodağa
Bakan gibi ağlım çaşdı ay gözel

Heç demirsen Yetim Seyid hardadı
Ne sebebdi senin meylin hardadı
Menim gözüm koynundagı nardadı
Pulum yokdu elim boşdu ay gözel


Seni Gören Aklı Zay Olur Elbet

Seni Gören Aklı Zay Olur Elbet

Seni gören aklı zay olur elbet
Serv-i serin halka saye bağlanmış
Ne boyda ser çektin a serv-i kâmet
Elif zülfüsarın baya bağlanmış

Yanağın tebarek katsem suresi
Errahman okunur cismin turesi
Allâmel Esma da ismin suresi
İki mim bir dal'ı haya bağlamış

Celali saildir kapında dilber
Hüsnün pertevinden bir buse ister
Dediler muteber bir delil göster
Dedim hüccet vedduhaya bağlamış


Seni Göresim Geldi

Seni Göresim Geldi

Gel benim dertli sazım
Seni göresim geldi
Yandı kül oldu özüm
Seni göresim geldi

Sazım nazlanma hele
Hasret kaldım ben tele
Göz yaşın döndü sele
Seni göresim geldi

Sazım ağlarsam ağla
Durma gözyaşım çağla
Azdırma yarem bağla
Seni göresim geldi

Sazım bak telin paslı
Seni çalanda yaslı
Ben Kerem sende Aslı
Seni göresim geldi

Derdi Derya'dır derdim
Çok şükür sazımı gördüm
Alıp sineme sardım
Seni göresim geldi


Seni Görürüm (Sıladan Gurbete)

Seni Görürüm (Sıladan Gurbete)

Sıladan gurbete uzayıp giden
Bitmeyen yollarda seni görürüm
Âşığın gönlünü perişan eden
Itırlı yellerde seni görürüm

Ben bir telâş ile kışa girerken
Tipi boran umudumu kırarken
Nerde yuvam diye zülfün ararken
Boş kalan kollarda seni görürüm

Temmuz sıcağında kar diye diye
Ayrılık ölümden zor diye diye
Gönülden inleyip yâr diye diye
Âh çeken kullarda seni görürüm

Zemberek tükenip saat durunca
Yolculuklar menziline varınca
Vakit tamam olup hazan erince
Sararan güllerde seni görürüm


Seni Gözler (İstanbul'dan Gelen)

Seni Gözler (İstanbul'dan Gelen)

İstanbul'dan gelen Bezirgân
Süpürülmüş odalar han seni gözler
Yedi yıldır hasretini çekerim
Ömrüm sarayına kon seni gözler

Bilmem zağar mısın bilmem bön müsün
Cesedim içinde yoksa can mısın
Yoksa Yakup oğlu Yusuf sen misin
Ay selâma durmuş gün seni gözler

Dedemoğlu ben sırrımı gizlerim
Güzel sevmek kârı derler sizlerin
Baş yastıkta yollarını gözleri
Çıkmıyor cesetten can seni gözler


Seni Gözleri Mestanım

Seni Gözleri Mestanım

Akıbet bu sevda alır
Beni gözleri mestanım
Hasret (Vuslât) kıyamete kalır
Bil ki gözleri mestanım

Gök turna gibi salınır
Zülfü gerdana bölünür
Güneş gibi şulelenir (ziya gelür)
Seni gözleri mestanım

Başına tel sokun nişan
Adular olsun perişan
Solar ol âşkına düşen
Seni gözleri mestanım

Sıdkı eder dilber taze
(Sıtkı der dilber-i taze)
Bakmaz mısın kaşa göze
Bir şeftali versen bize
Seni gözleri mestanım


Seni Her Görende Sevgilim

Seni Her Görende Sevgilim

Seni her görende sevgilim
Neden mene ayrılıhtan söz açırsan
Seni kölge gibi izledikçe menden gizlenirsen
Menden gaçırsan

Söyle sen könlümün sözünü açıp
And olsun aşkına senden küsmerem
Senin nezerinde sayılsam artıh acı söz demerem
Dodah büzmerem

Mihnete yar gelmerem inan ki yarım
Üzelme balam sene tanış tapılar
Deyir mi belki meni de özüne benzet
Bütün varlığıyla seven tapılar

Gel gine getme sevimli dilberim
Yollarını gözleyip intizar gözlerim
Gel gel canım gadan alım yar
Sensiz gülmez arzularım yar


Senin İçin

Senin İçin

Senin için senin için
Gül koklamam senin için
Dağlar bile çiçek açtı
Sen gülmedin benim için

Gülün için gülün için
Bülbül zar da gül'ü için
Gülü bile koklamadım
Bülbül oldum senin için

Belin için belin için
Altın kemer belin için
Temiz toprak gibi seril
Gelsin geçsin yârin için


Senin İçin

Senin İçin

Yaralıyım yaralandım

Senin için senin için

Dile düştüm garalandım

Senin için senin için

Dile düştüm dilsiz galdım

Bahçıvanken gülsüz galdım

Leylâ sevdim çölsüz galdım

Senin için senin için

Gel bana bu gadar etme

Yeter artık dara çekme

Adudan yediğim tekme

Senin için senin için

Şiraz içine çekendir

Al gapı, gapı dilendir

Boynumda ki yağlı kendir

Senin için senin için


Senin İçin

Senin İçin

Coşkun akan çaylar gibi
Çağladığım senin için
Gece gündüz gizli gizli
Ağladığım senin için

Doğuştan çileli başım
Ne baharım ne de kışım
Ona buna yalvarışım
Söylediğim senin için

Boş ver dünya hülyasını
Görmüş idim rüyasını
İnip âşkın deryasını
Boyladığım senin için

İbrahim'im bu bir hava
Kıyamette kaldı dava
El açıp Allah'a duâ
Yalvardığım senin için


Senin İçin Senin İçin

Senin İçin Senin İçin

Sabahlarca ağladım
Senin için senin için
Sel olup coşup çağladım
Senin için senin için

Gördüm beyazlar içinde
Sevgi saygı o biçimde
Bir ateş benim içimde
Senin için senin için

Âşkınla dertli bülbülüm
Nasıl unuturum gülüm
Gözüme almışım ölüm
Senin için senin için

Gârip sazım aldım ele
Senin için vurdum tele
Düştüm zalim gurbet ele
Senin için senin için

Dertli Murat oldum talan
Yoktur sözlerimde yalan
Ağardı saçlarım kalan
Senin için senin için


Senin İşinden Ne Haberim Var Benim

Senin İşinden Ne Haberim Var Benim

Senin işinden de gene yetmiyesice gelin
Ne haberim var benim
Dün verdiğin yüzük de yetmiyesice gelin
Parmağıma dar benim
Anası Barak da yetmiyesice gelin
Bir sevdiğim var benim

Ölesice yârim gençliğine doymayasın
Zalımsın yârim kibarsın yâr yâr

Oturmuş sevdiğim de gene yetmiyesice gelin
Benim yoluma bakar
Yanağında gene yetmiyesice gelin
Barak'ın gülleri kokar

Ölesice yârim gençliğine doymayasın
Zalımsın yârim kibarsın yâr yâr