Ozanlar Çağını Aşsın Diyorum

Ozanlar Çağını Aşsın Diyorum

Beşikten mezara uzayan yolda
Bir cemre gönlüme düşsün diyorum
Yaprağım büyüsün yeşersin dalda
Mutluluğu cana açsın diyorum

Bitmesin kararım kararlılığım
Herkese kâr olsun yaralılığım
Sevgi servet olsun barış varlığım
Beyaz bir güvercin uçsun diyorum

Mavi gök yüzünde gülsün güneşim
Gözümün üstünde olmasın kaşım
Hep kan ağlayarak yakmasın döşüm
Kızılırmak berrak aksın diyorum

Yurdumun nişanı Pîr Sultan gülüm
Akarsular, Veysel, Sivas'dır ilim
Ruhsatı okulum, Ruhsati Velim
Kaldırıp başını baksın diyorum

Dünyayı kucaklar sevgidir dilim
Önce insan derim insanda bilim
Mazlumun hakkına uzanmaz elim
Namertler tenimi yaksın diyorum

Etyemez dir köyüm dosta sır değil
Alnı açık gönül gözü kör değil
Der İlhami zulüm bize yâr değil
Ozanlar çağını aşsın diyorum


Ozanlar Otağı Kurmuş Sivas'ta

Ozanlar Otağı Kurmuş Sivas'ta

Ozanlar otağı kurmuş Sivas'ta
Kimi Sultan olmuş kimi de usta
Kaldım uzaklarda yastayım yasta
Bir türlü gönlümden silinmez Sivas

Davulu zurnası mızrabı teli
Gönülden gönüle çağlayan seli
Pîr Sultan'ı, Ruhsati'si, Veysel'i
Bir eşin benzerin bulunmaz Sivas

Yaylalar ovalar ırmaklar göller
Tarlalar bostanlar bahçeler güller
Biz bize yeteriz çekilsin eller
Sende ayrı yerde gülünmez Sivas

Kızılırmak üstü Eğri Köprüsü
Çifte minaresi bir tarih süsü
Karakış gelince beyaz örtüsü
Görüp yaşanmadan bilinmez Sivas

İç içe yaşarız Alevi, Sünni
Kardeş kardeşine duyar mı kini
Bölücü, bozguncu, çalmasın ninni
Köşeden bucaktan delinmez Sivas

Tanrıverdi der ki yiğit insanı
İman sevgisiyle sever vatanı
Ey gâflet sahibi sen onu tanı
Bir koca Şeytanla anılmaz Sivas


Ozanlar Söyleşir Tel İle Dilden

Ozanlar Söyleşir Tel İle Dilden

Bu yurt asırlardır olmuştur anam
Hainlerden aldı derince yara
Zengindir, yaslıdır, yiğittir, ağam
Sanma payın vardır senin o yârdan

Karınca düşünür bügün yarını
Bir gör şaşkın onun âhu-zâr'ını
Yaz güz çeker n'etsin geçim kahrını
Yine bahtı sizden oldukça kara

Dertliler çoğalmış tozu da sizden
Toprak kan ağlıyor ne gelir elden
Ozanlar söyleşir tel ile dilden
Şu senin düzenin dert oldu bize

Nebyanlı'mın boynu devrilir birgün
Yaşamı zehirse gel olsun bugün
Nice koçyiğitler vurulur her gün
Sorulur hesabı o günler yakın


Öbür Dünyada

Öbür Dünyada

Gecekondum bile yokken efendim
Saray verilirmiş öbür dünyada
İslam'ın şartına bağlı kalırsam
Ruhum dirilirmiş öbür dünyada

Yeter ki sabreyle bu kadar zora
İsterse çalınsın bu kadar kara
Kıçı açıklara çalışanlara
Halı serilirmiş öbür dünyada

Viskilerde gemi gibi yüzene
Hiç aklım ermedi böyle düzene
Hâkk adına bunca insan ezene
Ödül görülürmüş öbür dünyada

Mahzuni anlam yok mezar taşında
Cehennemler söner gözüm yaşında
Buradayken eş bulmazın başında
Huri verilirmiş öbür dünyada


Ödedim Mi Bedelini

Ödedin Mi Bedelini

Ödedin mi bedelini
Ödedin mi yaşamanın
Ay ışığı oynaşırken
Yâr elini okşamanın

Açtıysa menekşe bil ki
Doyduysa karınca bil ki
Senden önce birileri
Ödemiştir bedelini

Sokak sokak vuruşarak

Hey hey hey
Adım adım yaklaşarak
Hey hey hey
Gözyaşıyla kanla terle
Tarihle hesaplaşarak

Öğrendin mi sebebini
Öğrendin mi var olmanın
Heybetli bir dağ misali
Dimdik ayakta durmanın

Öldüyse civanlar bil ki
Dolduysa zindanlar bil ki
Kimseyi vurmasın
Çözülsün diye çelişki

Sokak sokak vuruşarak

Hey hey hey
Adım adım yaklaşarak
Hey hey hey
Gözyaşıyla kanla terle
Tarihle hesaplaşarak

Kasete Okuyan : Ferhat
Tunç


Ödek Sıla Türküsü (Kısmet Olur)

Ödek Sıla Türküsü (Kısmet Olur)

Kısmet olur Ödek köyüne
varırsam
Karşıgilin hanesini bulup kalırsam
Köyün başındaki evlerini tanırsam
Öreni Teknecikten aşar giderim

Ödek karşısında Memet ile Orta
Dağı
Sağda Korusuyu solunda Türkeli Bağı
Almaya kekik kokan Konakgörmez yağı
Sivriyi Delikli Kaya'yı aşar giderim

Ödekin her şeyi özel kızları
güzel
Ben de birini sevmiştim çok ezel
Güz gelip koruda yaprakla gazel
Toplar Dörtkapıdan aşar giderim

Gömeri alıç armuduna doyum
olmaz
Ören Ahçır Karamlığının eşi bulunmaz
Tanrı vergisidir Ödek'e sahip sorulmaz
Doyasıya yer Gölbaşından aşar giderim

Acun Ödek'i bir gün gelir
görürsem
Pîr Sultan'a Tekkeye yüzüm sürürsem
Kaderimde varsa burada ölürsem
Dostlarımla Ağtarla'ya aşar giderim


Ödek'in Dağları

Ödek'in Dağları

Ödek Dağların ne yüce dağlar
Ebem kuşağı kemerin bağlar
Baharda suları coşkuyla çağlar
Kürtükleri geçit vermedi billâh

Gömeri Gölün de biter kamışlar
Ne kadar uzasa vermez yemişler
Kanımızı emene sülük demişler
Dizimizde derman komadı billâh

Dolu Pınar da boz armudun dibi
Şemsi Dedem darda tutar talib'i
Gömeride ektiğim bitmez gibi
Yılanlı da küşne yolmadı billâh

Ödek senin dağların ne büyük
Güneyin Sövke kuzeyin Höyük
Ondan mı başın yukarı dönük
Daha aşağılara bakmadı billâh

Baydığ'ına bakar Terzikayası
Apaz sanki bir avucun ayası
Havası suyu temizdir mayası
Hıdırellez beni yormadı billâh

Ödek dağların her şeye değer
Seni uzakta çok özledim meğer
Acun gitmediğin yer var mı eğer
Ayak basmadığın kalmadı billâh


Ödemiş Dedikleri

Ödemiş Dedikleri

Ödemiş dedikleri
Kompirdir yedikleri
Hiç aklımdan çıkmıyor
Hadi gari dedikleri

Elleri yaprak sarması
Kolları patlıcan dolması
Burnu Burgaz nohutu
Gözleri Beydağ payamı
Kaşları Gölcük sülüğü
Alnı Bozdağ yaylası
Yavrum demiş anası

Ödemiş'in unundan
Gölcüğün suyundan
Yeni çıktı fırından
Sıcak gevrek


Ödemiş Kavakları

Ödemiş Kavakları

Ödemiş kavakları
Dökülür yaprakları
Bize derler Çakıcı
Yâr fidan boylum
Yakarız konakları

Köprü altında kuzu
Tırnakları kırmızı
Sen koyun ol ben kuzu
Yâr fidan boylum
Kaçıralım şu kızı

Boz kayadan aştılar
Çalıya da martin asdılar
Çakırcalı'yı görünce
Yâr fidan boylum
Zaptiyeler kaçtılar


Ödemiş'in İçinde Camlı Meyhane

Ödemiş'in İçinde Camlı Meyhane

Ödemiş'in içinde camlı da
meyhane
İçtim de içtim boz rakıya oldum divane
Elleri kınalım gözleri belâlım

Aman da Kamalım Kamalım
Beşparmak Dağları oldu mezarım
Elleri kınalım gözleri belâlım

Senin gittiğin yerlere ben de
giderim
Sen ölürsen Kamalım ben nasıl ederim
Elleri kınalım gözleri belalım

Aman da Kamalım Kamalım
Beşparmak Dağları oldu mezarım
Elleri kınalım gözleri belâlım


Öfkeyle Kalkan Zararla Oturur

Öfkeyle Kalkan Zararla Oturur

Hayal edip baktım geçmiş zamana
Ne hırslar emeller devrilmiş gitmiş
Rüzgâra karışıp uçan samana
Kılavuzluk yapan savrulmuş gitmiş

Ders et toplamayı unut bölmeyi
Ağlanacak halimize gülmeyi
Amaçlayan atmosferi delmeyi
Güneş ışığında kavrulmuş gitmiş

Kör dövüşü gibi kavram savaşı
Vicdanı bitirdik yitirdik aşı
Yüz elli mi olcak olgunluk yaşı
Basiret bağlanmış çevrilmiş gitmiş

Ses yarışması mı bağıran haklı
Sessiz çoğunlukta itidal saklı
Çok sesli koroda kimler yasaklı
Bu sırra ermeyen sivrilmiş gitmiş

Ne oldu bozuldu millet dokusu
Çöpte eşinenin gelir kokusu
Niyetlerde mişli geçmiş takısı
Beyin hezeyana kıvrılmış gitmiş

Takvimlere sığmayan medeniyet
Şahlanırsa kime öder ki diyet
Hoşgörü tahammül ve iyi niyet
Terk eden çamurla yoğrulmuş gitmiş


Öğleninen İkindinin Çağında

Öğleninen İkindinin Çağında

Öğleninen ikindinin çağında
Şu benim hâlimi gören ağlasın
Bülbül uçtu baykuş öter bağımda
Virane bahçeme giren ağlasın

Bayram geldi kına yakın destime
Nazlı Sultan kapanmasın üstüme
Göçümü yükledin Gelin Azime
Beni bu hallerde gören ağlasın

Anama söyleyin gelsin yanıma
Zalim düğün sebep oldu canıma
Müddeimum mustantık geldi yanıma
Kanlı gömleğimi yuyan ağlasın

N'olu bu yarışı etmiyeyidim
Atıma binip de gitmiyeyidim
Ecel döşeğine yatmıyayidim
Muradı koynunda kalan ağlasın

Anam gelmiş baş ucumda ağlıyor
Nazlı yârim ciğerini dağlıyor
Doktor gelmiş yarelerim bağlıyor
Şu benim yaremi saran ağlasın

Ne kazandın Felek sen bu oyundan
Böyle yiğit çıkar mıydı soyundan
Alaca'nın Eskiyapar Köyü'nden
Gelsin başucumda anam ağlasın

Âşık Haydar'ın da açık yaresi
Ali'yi sorarsan canlar paresi
Emir büyük yerden yoktur çaresi
Götürüp mezara koyan ağlasın


Öğren (Eğer Tababetin Özün Ararsan)

Öğren (Eğer Tababetin)

Eğer tababetin özün ararsan
Evvelâ var hissi insanı öğren
İdrak içinde ruh denen ceryanın
Kalbinde yaptığı devranı öğren

Hem tahlil et mevcut kanını
Neresinde bulursan gör canını
Orada sarfeyle her imkânını
Canın eğlendiği mekânı öğren

Gör ne incelik var organlarında
Beyne bağlanmışlar aklın yanında
Havadis verirler tam zamanında
Ordaki nizamı erkânı öğren

Öğren o dizilmiş kemiklerini
Gör nasıl giymişler etle derini
Sen bir yana koy da bildiklerini
Nimri'den bu ilmi irfanı öğren


Öğredim Ki Sivaslıymış

Öğredim Ki Sivaslıymış

Yazmasını yan bağlamış
Sallandıkça boy veriyor
Ben baktıkça o gülüyor
Kim olduğunu söylemiyor

Hem cilveli hem nazlıymış
Can yakmaya hevesliymiş
Sordum sordum söylemedi
Öğredim ki Sivaslıymış

Camdan el sallarken gördüm
Gülümsedi selâm verdim
Nerelisin diye sordum
Dudak büktü söylemiyor

Hem cilveli hem nazlıymış
Can yakmaya hevesliymiş
Sordum sordum söylemedi
Öğredim ki Sivaslıymış

Gözlerinde gül açıyor
Ben yanaşsam o kaçıyor
Söz veriyor vazgeçiyor
Sanki benle eğleşiyor

Hem cilveli hem nazlıymış
Can yakmaya hevesliymiş
Sordum sordum söylemedi
Öğredim ki Sivaslıymış

Akıllı bulmaz Çınar'ı
Deli sevmek akıl kârı
İşlik yeşille tek sarı
Sallandıkça del'eyliyor

Hem cilveli hem nazlıymış
Can yakmaya hevesliymiş
Sordum sordum söylemedi
Öğredim ki Sivaslıymış


Öğretmen (Alem-i Tecellide)

Öğretmen (Alem-i Tecellide)

Âlem-i tecellide levh-i künyede
Kayd-ı kalem eden yazı Öğretmen
Şu gördüğün uçsuz koca dünyada
Her yolcunun ayak izi Öğretmen

Yer yüzünün şehirinin köyünün
Silahşörün kılıcının yayının
Fışkırıp çağlayan ilim suyunun
Menbağı matla'ı gözü Öğretmen

Herkesçe bu husus açık bilinir
O kapıya bundan gidip gelinir
Her mesleğe bilgi burdan alınır
Alimin Bilginin özü Öğretmen

İnsan cahil kalsa dünya n'olurdu
Bunca mârifeti nerden alırdı
Bilgisiz görgüsüz nasıl olurdu
Bu sofranın tadı tuzu Öğretmen

Bu Deli Hazım'ın gerçek bildiği
Söz gönül vererek ilham aldığı
Âşıkların âşka gelip çaldığı
Perdesi mızrabı sazı Öğretmen


Öğretmen (Ana Baba Gibi)

Öğretmen (Ana Baba Gibi)

Ana baba gibi emeği vardır
Ağızdır lisandır dildir Öğretmen
Sevgisi şefkâti insana yardır
Vücuttur kanattır koldur Öğretmen

Talebe okulun yeşil fidanı
Yanan bir ocağın sönmez dumanı
Öğretmendir yaraların dermanı
Arıdır kovandır baldır Öğretmen

Öğretmendir bize gösteren yolu
O dur talebenin kanadı kolu
Öğretmen hazinedir doludur dolu
Yapraktır ağaçtır daldır Öğretmen

Öğretmendir fabrikanın temeli
Öğretmendir bütün dünyanın dili
Bütün insanlara uzanır eli
Bize ışık tutan yoldur Öğretmen

Öğretmendir ışık veren dünyaya
Öğretmendir bizi götüren Ay'a
Öğretmenin ilmi benzer deryaya
Irmaktır denizdir göldür Öğretmen

Sende yetişmiştir nice Paşalar
Öğretmensiz açılır mı kapılar
Temelinden sağlam olan yapılar
Çobanoğlu der ki güldür Öğretmen


Öğretmen (Baharda Selvinin Dalı)

Öğretmen (Baharda Selvinin Dalı)

Baharda selvinin dalı gibidir
Bahçede goncanın gülü gibidir
Petekte arının balı gibidir
Okutur öğretir dili Öğretmen

Gizli hazinedir bilgi saklar o
Batıl inançlardan alıp paklar o
Her gün aydınlatır kalbi aklar o
İlimin irfanın yolu Öğretmen

Karanlık yerlere girse ışıtır
Hürriyet sesini duyar işitir
Bütün bilgilerin temel taşıdır
Kemal Atatürk'ün kolu Öğretmen

Bir harf için kırk yıl köle demişler
Okumuş öğrenmiş hem öğretmişler
En kutsal mevkiye onlar yetmişler
Allah'ın sevgili kulu Öğretmen

Ayşe Çağlayan'ım coşturur seli
Yüreğim memleket âşkıyla dolu
Kutlu olsun size bunca ders yılı
Kalpleri sevgiyle dolu Öğretmen


Öğretmen (Gadasın Aldığım)

Öğretmen (Gadasın Aldığım)

Gadasın aldığım Sultan
Utan Vezir dayım utan
Ağayın gardaşı olur
Eli yüreğini dutan

O ağayın gardaşı olur
Ben ağlarım öleneçe
Gözlerim dayım gözlerim
Geri dönüp geleneçe

Çördüklü'ye gavak dikmiş
Anam gavakların yaslı
Hocam ne gadara yeğin
Nereli ola bunun aslı

Talebeler birikmiş de
Tabut töreninen geldi
Gardaş bacısını gözler
Noldu Tufan Hoca n'oldu

Öğretmeni bilmez miyim
Köyünde ettirir talim
Durucun mu çıkıcın mı
Gadanı alıyım gelin


Öğretmen (Her Sanatın)

Öğretmen (Her Sanatın)

Her sanatın bir üstadı var derler
İlim kapısının yolu Öğretmen
Uygarlığı simgeleyen eserler
Tarih belgesinin eli Öğretmen

Yeri göğü adım adım dolaşır
Engel koymaz hedefine ulaşır
Tahsil yapar aydınlığa ulaşır
Kemâlât'ın ağzı dili Öğretmen

Dünya vücut bulmuş şehirle köyde
Fırsat ele geçmez her zaman böyle
Boş gitme hey yolcu gir seyran eyle
Maârif bağının gülü Öğretmen

Cehaletse insanlığa cefadır
Öğrenmek öğretmek zevk-ü sefadır
Dertlerin devası cana şifadır
Kültür çiçeğinin balı Öğretmen

Deli Hazım tembellikten kaç
İnsan okumaya yazmaya muhtaç
İstikbâl bahçedir hayat bir ağaç
Bilim meyvesinin dalı Öğretmen


Öğretmen (İkra İle Önce)

Âşık Nuri Çırağı

Öğretmen (İkra İle Önce)

İkra ile önce Allah buyurmuş
Oku demiş okutmanı öğretmen
Boşluktan boş doğar faydası olmaz
Boş harcamaz hiç zamanı öğretmen

Yatma gaflet ile oku ilme gir
İlim öğrenenler dağı eritir
Millet bayrak yurt sevgisi öğretir
Cennet yapar bu vatanı öğretmen

Takdire şayandır Türk'ün kemâli
Baş öğretmen Mustafa'sı Kemâl'i
Okumaktır kemaletin temeli
İyi bilir bu cevabı öğretmen

Hür doğmuşuz hür yaşarız
yarında
Zafer öğretmenin alın terinde
Korkma sönmez demiş şafaklarında
Yetiştirmiş bu ozanı öğretmen

İnsanlık alemi muhtaçtır sana
Senin ile ilim çıktı ayana
Yetiştirmiş hakim kılmış cihana
Fatih Sultan Mehmet Hanı öğretmen

Öğretmen anadır öğretmen kardeş
Şurası gerçektir dinle arkadaş
Okuldan keşfolur ayı ile güneş
Aydınlatır şu cihanı öğretmen

Nuri Çırağı'yım gerçeği gördük
Öğretmenle ilmin sırrına erdik
Üç kıtada hüküm süren Türklerdik
Okur bilir bu destanı öğretmen


Öğretmen Rüstem Şen

Öğretmen Rüstem Şen

İlin Elazığ'dı ilçense Ağın
Fidan gibi boyun tam gençlik çağın
Biz bilemedik yavrum neydi adağın
Al kanlar içinde yatan Rüstem'im

Tunceli dağında Mazgirt elinde
Sevgi yüreğinde kalem elinde
Yağlı kurşun yemiş on beş yerinde
Rüstem'im Rüstem'im aslan Rüstem'im
Al kanlar içinde yatan Rüstem'im

Görev âşkı onda namustu ardı
Karanlık beyinlere ışık saçardı
Daha yapılacak çok işi vardı
Rüstem'im Rüstem'im aslan Rüstem'im
Al kanlar içinde yatan Rüstem'im


Öğretmenim

Öğretmenim

Bütün karanlığın ulu güneşi
Her gece gönlüme dol Öğretmenim
Kim ki çıkmak ister ömür dağına
Ancak senden başlar yol Öğretmenim

Hep çürüsün sana küfreden
diller
Kökten kopsun sana taş atan eller
Senden küçük güzellikler güzeller
Sendeki bir başka hâl Öğretmenim

Satır satır düşüncemde
kanımsın
Kanımın içinde başka canımsın
Yâradan dan sonra küçük tanrımsın
Sende hikmet kudret bol Öğretmenim

Adaletin A harfini sen
yazdın
Zorluklaları sen öğrettin sen çözdün
Hesabı keşfettin atomu ezdin
Sana tüm engeller kul Öğretmenim

Sen ağlarken ya ben nasıl
güleyim
Rehbersiz menzili nasıl bulayım
Eline gönlüne kurban olayım
İşte bir canım var al Öğretmenim

Mahzuni sızlanır övgüm az
diye
Bana neler çektin oku yaz diye
Gene yatır dizlerine saz diye
Beni ölene dek çal Öğretmenim


Öğretmenim


Öğretmenim (Bilim Tarlasının)

Öğretmenim (Bilim Tarlasının)

(Söz bölümü)

Bilim tarlasının çiçeklerini
Sula öğretmenim susuz kalmasın
Yaşamın tüm acı gerçeklerini
Öğretin onlara sessiz kalmasın

Dinle öğretmenim, senin elinde
Aydınlık günlerin yanan ışığı
Sakın verme onu yobaz ellere
Canını versen de onu sen taşı

Şiir kısmı

Öğretmenim öğretmenim
Okutan sen okuyan ben
Bağımsızlık ipliğini
Dokutan sen dokuyan ben

Ağa, Paşa, Şeyh ve Dede
İstemezdin Türkiye'de
Bunlar kir dir düşüncede
Yıkatan sen yıkayan ben

Yeni dil di yeni ses di

Uygarlığa tüm heveste

Güfte güfte beste beste
Şakıtan sen şakıyan ben

(Söz bölümü)

Senin elindeki o genç fidanlar
Unutmaki yarınları kuranlar
Özgürlüğe giden aydınlık yollar
Dinle öğretmenim senin elinde

Biliyorum yaşam senin için güç
Düşünürsen günâh konuşursan suç
Seni bekler her an mahkeme, yargıç
Yılma öğretmenim bitecek birgün

Seni bekler her an mahkeme, yargıç
Yılma öğretmenim bitecek birgün

Söz - Müzik : Fevzi Kurtulus
Ara Şiir : Ahmet Turan Kul


Öğretmenim (Bunlar)

Öğretmenim (Bunlar)

Öğretmenim yeni nesli okutun
Okutun da baştan kokmasın bunlar
Nakış nakış sevgi saygı dokutun
Dokutun da gönül yıkmasın bunlar

Ne oldum değil ne olurum desin
Baştan söyleyinde kesimi kesin
Küçük yüreklere hoşgörü yosun
Herkese yüksekten bakmasın bunlar

Özünden bellidir yiğidin hası
Haksıza haykırsın yüreği sesi
Öğretmenim aman kalplere pası
Kına gibi sürüp yakmasın bunlar

Efendilik bey'de bay'da mı olur
Boş gezenden bize fayda mı olur
Yiğitlik sadece boyda mı olur
Vakarsız topluma çıkmasın bunlar

Kafa yorsunlar her türlü ilime
Aya çıktı emek veren bilime
Ne gerek var kıtallığa zulüme
İnsana hizmetten bıkmasın bunlar

Cumhuriyet ilelebet yürüsün
Bil ki sen ham meyvaların dalısın
Emeğin çok arnımızın terisin
Aman boşa kürek çekmesin bunlar

Mevlâdan bilsinler her tatlı
canı
Ondan başka var mı yaratan hanı
İncitmesinler bir canı cananı
Savaşıp yere kan dökmesin bunlar

Vatanı sevsinler yurdu
sevsinler
Mertlik gömleğini çekip giysinler
Bir tek ol ganiye boyun eğsinler
Namert önünde diz çökmesin bunlar

Fatihi Yavuzu anlat aslını
Anayı atayı bilsin neslini
Es geçmeyin Çanakkale faslını
Toprağına düşman sokmasın bunlar

Kısasa kısas o zaman gerekli
Bu canlar vatana kurban sürekli
Çıksınlar koç gibi yiğit yürekli
Meydanda soysuzu paklasın bunlar

Sevmek ve sevilmek gönülden
geçer
Dünya da ekenler ahrette biçer
Her canlı fanidir konar ve göçer
Ölümü hak bilip beklesin bunlar

Şerafet'im sürçü lisanım varsa
Öğretmenlerim de beni hoş görse
İnsanız elbette bozuktur arsa
Kusurları başa kakmasın bunlar


Öğretmenim (Çok Seviyor)

Öğretmenim (Çok Seviyor)

Çok seviyor hepimizi
Ayırmaz erkeği kızı
Ders verir unutmaz bizi
Sen öğrettin Öğretmenim

Ana baba sevgisini
Din ile Türkçe dersini
Fen ve Sosyal Bilgisini
Sen öğrettin Öğretmenim

Okumanın temelini
Türkçe ve ana dilimi
Köyü kazamı ilimi
Sen öğrettin Öğretmenim

Fındık ceviz ile badem
Ana baba soy ve dedem
Atatürk'ün büyük adam
Sen öğrettin Öğretmenim

Denizde güzel yüzmeyi
Şehirde tozup gezmeyi
Askerde mektup yazmayı
Sen öğrettin Öğretmenim

Arkadaşları sevmeyi
Büyüğe saygı duymayı
Şakır şakır oynamayı
Sen öğrettin Öğretmenim


Öğretmenim (İyi Okut Sanat Öğret)

Öğretmenim (İyi Okut Sanat Öğret)

Öğretmenim bu gençliği
İyi okut sanat öğret
Yenmek için engelleri
İyi okut sanat öğret

Tahsil kalbin aynasıdır
Çağımızın cilâsıdır
Cahillik baş belâsıdır
İyi okut sanat öğret

Nesil yetişsin yurduma
Derman olurmuş derdime
Koşalım bizler yardıma
İyi okut sanat öğret

Firgani'yim bu kuralım
Dağı taşı tüm yaralım
Fabrikaları kuralım
İyi okut sanat öğret


Öğretmenim (Okul Petek)

Öğretmenim (Okul Petek)

Okul petek çocuk arı
Bal yapalım Öğretmenim
Türlü renkten çiçek çiçek
Dal yapalım Öğretmenim

İkiliği ezip geçen
Kötülüğü kökten biçen
Kardeşliğe kuçak açan
Kol yapalım Öğretmenim

Laik uygar olsun vatan
Çaban yoksa senin hatan
Silah değil kalem tutan
El yapalım Öğretmenim

Sarıcakız bugün yaya
Gidersin de köyden köye
Hakkari'den bir gün Ay'a
Yol yapalım Öğretmenim


Öğretmenim (Peş Peşine)

Öğretmenim (Peş Peşine)

Peş peşine a.b.c. yi
Dizer benim Öğretmenim
İl il kasabayı köyü
Gezer benim Öğretmenim

Umut yeşerir dalında
Medeniyetin yolunda
Tebeşir kalem elinde
Yazar benim Öğretmenim

Tüm çocukların yarını
Alır tarihte yerini
Bütün evrenin sırrını
Çözer benim Öğretmenim

Işık tutar karanlığa
Sevgi saçar insanlığa
Bilim ile uygarlığa
Pazar benim Öğretmenim

Emeği var sende bende
Yanan ateş doğan günde
Matematik sosyal fende
Yüzer benim Öğretmenim

Onguni çok kerameti
Say say bitmez mahâreti
Kalemiyle cehâleti
Ezer benim Öğretmenim


Öğretmenlerim (Aydınlığa Yeniliğe)

Öğretmenlerim (Aydınlığa Yeniliğe)

Aydınlığa yeniliğe güzele
Gerçeklere giden iz Öğretmenin
Benzetme sözümü sakın gazele
Gider ihtiyacın tez Öğretmenin

Geçimin çilesi çağlar nehrinde
Koyma öğretmeni böyle kahrinde
Alim Meclisinde ilim şehrinde
Saygı Öğretmenin söz Öğretmenin

Sakatın körlerin yolu Öğretmen
Sağırın dilsizin dili Öğretmen
İnsanlığın tutar dalı Öğretmen
Bilin kıymetini siz Öğretmenin

Sevgi şefkat onun büyük zatında
Birlik beraberlik kâinatında
Kulun nazarında Hâkk'ın katında
Dosdoğru tertemiz öz Öğretmenin

Alınır ilimden her türlü hazlar
Okutulmalıdır mutlaka kızlar
Gelmez Öğretmensiz baharlar yazlar
Doğan güneş gelen yaz Öğretmenin

Bilinmez Öğretmen şiir yazıyla
Ozanların türküsüyle sazıyla
Kul Gazi'm görürsek gönül gözüyle
Anlarız değerin bir Öğretmenin


Öğretmenlik

Öğretmenlik

Hayatımda meslek seçmek istedim
İçimden bir seda der öğretmenlik
Yıllar aylar bu arzuyu sakladım
Git gide içime kor öğretmenlik

Öğretmen mesleği hizmeti vatan
Var mı bu sözümü yabana atan
Bizler için neler demedi atam
Ciddile yapana zor öğretmenlik

Çocuk kalbi onun avcu içinde
Başka meslek var mı böyle biçimde
Kocaman kâinat benim içimde
Açılan yaremi sar öğretmenlik

Aklı ermezlerin rehberi rahı
Onun için gönlüm çekerdi âhı
Darda kalmışların o dur penahı
Yanmış yüreklere kar öğretmenlik

Atam yeni nesli etti emanet
Sakın emanete etme hıyanet
Didişip çalışıp sağu selâmet
Edelim herkese yar öğretmenlik

Ne kadar söylesem methi biter mi
Dünyada iyilikler ona yeter mi
Muzaffer Çağlayan baştan atar mı
Ârifler kalbinde sır öğretmenlik


Öğünsün (Ala Gözlerini Sevdiğim)

Öğünsün (Ala Gözlerini Sevdiğim)

Ala gözlerini sevdiğim dilber
Şu gelip geçtiğin yerler öğünsün
Kâdir Mevlâm seni öğmüş yaratmış
Kısmeti olduğun kullar öğünsün

Huri, Melek var mı senin soyunda
Âh-ü zârım kaldı uzun boyunda
Kâdir gecesinde bayram ayında
Üstüne gölg'olan dallar öğünsün

Huri kızlar sürmelemiş gözünü
İlin aşiretin çeksin nazını
Kaldır perçemini görem yüzünü
Yüzüne dökülen teller öğünsün

Karac'oğlan der ki gâribim gârip
Gâribin hâlinden ne bilsin Tabip
Akşamdan soyunup koynuna girip
Boynuna dolanan kollar öğünsün


Öğünsün (Elâ Gözlerini Sevdiğim)

Öğünsün (Elâ Gözlerini Sevdiğim)

Elâ gözlerini sevdiğim dilber
Salınıp geldiğin yolar öğünsün
Ne güzel yaratmış seni Yâradan
İnce belin saran kollar öğünsün

Aman hey eğlencem gel yine aman
Yok mudur zerrece göğsünde iman
Soyunup koynuna girdiğim zaman
Göğsünü okşıyan eller öğünsün

Bir Melek nesli mi vardır soyunda
Hâkk nazarım kaldı selvi boyunda
Ol günlerde bahar bayram ayında
Üstüne gölg'olan dallar öğünsün

Gevheri yârının gülleri aktır
Var yürü yüzüne perdeler döktür
Bilemem sevdiğim akranın yoktur
Zülfüne dokunan yeller öğünsün


Öğüt (Sana Diyeceğim Var)

Öğüt (Sana Diyeceğim Var)

Sana nasihatım var eğlen yolcu
Çürük köprülerden geçme ha geçme
Mertlere haramdır namerdin suyu
Ab-ı hayat olsa içme ha içme

Mürşit olmayınca müşkül çözülmez
Dibi görünmeyen gölde yüzülmez
Hâkk'ın pazarında ayrı gezilmez
Bir seni bir beni seçme ha seçme

İnsan dükkan dükkan şehre misaldir
Keramet ehlinin keremi boldur
Senden sana gitmek bir uzun yoldur
Kendini bilmeden göçme ha göçme

Kul Osman Dağlı'ya birgün elveda
Verdiğini alır Cenabı Hüdâ
Hey yolcu ektiğin kalır dünyada
Mevsime ermeden biçme ha biçme


Öğüt (Sana Diyeceğim Var)

Öğüt (Sana Diyeceğim Var)

Sana diyeceğim var eren yolcu
Çürük köprülerden geçme ha geçme
Mertlere haramdır namerdin suyu
Derde derman olsa içme ha içme

İnsan dükkân düdükkân şehre misaldır
Kemâlet ehlinin keremi boldur
Senden sana gitmek bir uzun yoldur
Kendini bilmeden göçme ha göçme

Mürşit olmayınca müşkül çözülmez
Dibi görülmeyen gölde yüzülmez
Hâkk'ın pazarında iki gezilmez
Aman beni senden seçme ha seçme

Mahzuni Şerif'e bir gün elveda
Verdiğini alır Cenab-ı Hüdâ
Hey yolcu ektiğin kalır dünyada
Mevsimi ermeden biçme ha biçme


Öğüt (Tövbeye Gel Tövbeye)

Öğüt (Tövbeye Gel Tövbeye)

Kulun hakkın koyma da
Ayakların kayma da
Kör Şeytana uyma da
Tövbeye gel tövbeye

Doğru söyle sözünü
Hâkk'a bağla özünü
Yumulmadan gözünü
Tövbeye gel tövbeye

Doğru gitsin yolların
Tevhid desin dillerin
Hem solmadan güllerin
Tövbeye gel tövbeye

Söyle sözün sonunu
Hâkk'a çevir yönünü
Gayrı düzelt dinini
Tövbeye gel tövbeye

Haramı yeyip içme
Söyleme sözü saçma
Kapat sen gözün açma
Tövbeye gel tövbeye

Kimsenin zemmin deme
Sakın haramı yeme
Ağzın alışsın geme
Tövbeye gel tövbeye

Düş Evliya izine
Çık yolların düzüne
Karışma el sözüne
Tövbeye gel tövbeye

Deme hiç kötü lâfı
Kalpten çıkmasın havfı
Darrıldırsın kâf'ı
Tövbeye gel tövbeye

Kullanma sin'i kef'i
Git Camiye bul safı
Bilmen mi Allah hâvfı
Tövbeye gel tövbeye

Sonra olursun zelil
Kur'an'dır bize delil
Senden soracak Celil
Tövbeye gel tövbeye

Kimse görmemiş vefa
Burda isteme sefa
Küser sana Mustafa
Tövbeye gel tövbeye

Sakın sen küfür etme
Yaramaz işler tutma
Kötü yerlere gitme
Tövbeye gel tövbeye

Kalbini bağla Hâkk'a
Duramazsın sen daha
Sonra düşersin caha
Tövbeye gel tövbeye

Kalp silinsin paslama
Kimseye kin besleme
Kötü sözle sesleme
Tövbeye gel tövbeye

Günâhı bilmez misin
Acep sen ölmez misin
Huzura gelmez misin
Tövbeye gel tövbeye

Yaramazla konuşman
Günâhına ol pişman
Şeytandır sana düşman
Tövbeye gel tövbeye

Doğru baksın gözlerin
Kara olur yüzlerin
Secde etsin dizlerin
Tövbeye gel tövbeye

Doğru sözlere alış
Biraz yatma sen çalış
Var bir Kâmile danış
Tövbeye gel tövbeye

Kötü yerde durma git
Kötü huyunu terk et
Alim ile sohbet et
Tövbeye gel tövbeye

Âşık Hasan kes sözü
Haktan ayırma özü
Yumarsın bir gün gözü
Tövbeye gel tövbeye


Ökkeş'i Severim Candan

Ökkeş'i Severim Candan

Ökkeş'i severim candan
Gözlerim görmüyor kandan
Ökkeş'i saklamam benden
Hususu görmeye geldim

Amanınız buna n'oldu
Cemaat Camiye doldu
Bir dediler Ökkeş öldü
Namazın kılmaya geldim

Mavzeri dakar goluna
Bakar sağına soluna
Meheddinni yâd eline
Getmiş mi sormaya geldim


Ökkeşin Siyah Kekili

Ökkeşin Siyah Kekili

Ökkeşin siyah kekili
Cebinde kalem sokulu
Ağlasana kele kızlar
Ökkeş evimin vekili

Evlerinde dut ağacı
Dalları yere değici
Ağlasana kele kızlar
Ökkeş geri mi gelici

Öte yüzden beri yüze
Kimler habar verdi bize
Beş yüz de kapısına verdi
Ayağı kademsiz kıza

Ökkeş binmiş bineğine
Kan toplanmış yanağına
Ökkeş'i yoklamaya vardım
Hastanenin konağına


Öksüz Ali'nin Ağıdı

Öksüz Ali'nin Ağıdı

Karaağaçlık Kanlıcadere martinler patladı
Öksüz Ali'nin koyunlarını eşkıyalar pakladı

Eşkıyalar kırda değil dayı ev içinde beslerler
Yavaş söyle kuzum Salih Dayı ev ardından dinlerler

Fadime çıkmış duvar üstüne Ali'ye bakar
Ali'nin siyah kanları dayı sel olmuş akar

Ev ardına sürdüm ektim dayı bir dönüm bostan
Nişanlımı eller alacağına alsın kardaşım Osman

Fadime'nin pelikleri dayı yılandan uzun
Döner Ali'nin başında döner üç kara kuzgun


Öksüz Bülbül

Öksüz Bülbül

Bir bülbülüm öterim

Ne yerim var ne yuvam
Bir dertliyim gezerim

Ne çarem var ne davam
Benim destani aşkım

Ne has anlara avam
Hülyalı gezen gönlüm

Dalına konmak ister

Ayırdı zalim felek

Doyurmadan tadına
Benim gibi öksüzün

Kim koşar feryadına
Ezelden yanıyorum

Güzel senin oduna
Benim bu yanan gönlüm

Elimle sönmek ister

Ne güzelsin gözümde

Güneş gibi gül gibi
Yıllar oldu ayrıldık

Bana gelir dün gibi
Birden ezdin bağrımı

İlden ön gibi
Yollarında dilberin

Mum gibi yanmak ister


Öksüz Çoban Hem Yalınız

Öksüz Çoban Hem Yalınız

Öksüz çoban hem yalınız sabahtan beri
Beyhude yere gezerim ben bu yerleri

Bir çoban kızı gördüm su kenarında
Bir küçük kuzusu vardır hem kucağında

Ah Çoban kızı ben sevdim seni
Annen baban nerde ise isterim seni


Öküz Aldım Goşamadım

Öküz Aldım Goşamadım

Öküz aldım goşamadım
Yeğid oldum yaşamadım
Namusuma âr geliyor
Gelin seni boşamadım

At içinde at içinde
Ağır bukağlar içinde
Eller yayladan geliyor
Hacı beğim yog içinde


Öküz'e Ağıt

Öküz'e Ağıt

Damdan kütür kütür hezen indirir
İndirir de âşk od'una yandırır
Her evin devliğini öküz döndürür
İreçberler eyce bakın öküze

Öküzün damını alçacık yapın
Altını yaş koman kuruluk serpin
Koşumdan koşuma gözünü öpün
İreçberler hoşça bakın öküze

Horoz ötümleri kalkıpta yatman
Arpayı buğdayı darıya katman
Cuma günler de hiç çifte gitmen
İreçberler eyce bakın öküze

Ağ buğdaydan gendime olur aş olur
Çul palaz üstünde canlar gevş olur
Peynir ile buğday ekmeği hoş olur
İreçberler hoşça bakın öküze

Pirim Hacı Bektaş kaynar coşunca
Tekne hamur kalmaz ekmek pişince
Adem Ata öküzün çifte koşunca
İrecberler eyce bakın öküze

Derviş Muhammed'im sözüm dağlıdır
Elim belim dilim Hâkk yoluna bağlıdır
Şah-ı Merdan Onar Baba oğludur
İreçberler hoşça bakın öküze


Öksüzüm (Ne Olur Gönlüme)

Âşık Nuri Çırağı

Öksüzüm (Ne Olur Gönlüme)

Ne olur gönlüme dokunma ağam
Sevdalıyım gâribanım öksüzüm
Senin dediğinden ben çok uzağım
Sevdalıyım gâribanım öksüzüm

Serveti kaybettim varı kaybettim
Olan toprağımı yeri kaybettim
Sevdiğimi nazlı yâri kaybettim
Sevdalıyım gâribanım öksüzüm

Babamı bıraktım hasta döşeğe
Daha bundan böyle zevkine yaşa
Bu yer senin olsun bir baştan başa
Sevdalıyım gâribanım öksüzüm

Gözü yaşlı bahtı kara Çırağı
Derdin söyle rüzigâra Çırağı
Daha gelmez bu diyara Çırağı
Sevdalıyım gâribanım öksüzüm


Öküzler Önünde Şapka Başımda

Öküzler Önünde Şapka Başımda

Öküzler önünde şapka başımda
Arpa buğday ekmesini özledim
Çok kağnı yükledim gençlik yaşımda
Gıcır gıcır çekmesini özledim

Yalın ayak düşer idik yollara
Ahlat için çıkar idik dallara
Bir zaman da çoban durdum mallara
Çamurlara çökmesini özledim

Tandırlar yanardı tezek tüterdi
Kuşlar gelir dam başında öterdi
Sarı çiğdem her tarafta biterdi
Köklü köklü sökmesini özledim

Düğünlerde doyamazdık oyuna
Kuzu meler emzirirdik koyuna
Çiçek toplamaya Ardıç boyuna
Yorulmadan çıkmasını özledim

Her âşığın kabul olmaz dileği
Onun için sevmem Çark'ı Feleği
Kınalı koçlara çanı keleği
Seve seve takmasını özledim

Bir yaram var sızlıyor derinden
Gerçek âşık ayrılamaz Pîr'in den
Bizim evler harap olmuş yerinden
Odasını sekmesini özledim

Âşık Musa'm dostlar bana küsmesin
Acı yeller üstümüzden esmesin
Bizim ağaçları kimse kesmesin
Sıra sıra dikmesini özledim


Öl Dedi Bana (Kimseler Kovamaz)

Öl Dedi Bana (Kimseler Kovamaz)

Kimseler kovamaz bu sefil canı
Akıtsalar gitmem yürekten kanı
Duymak için çok bekledim bu anı
Didar mihman etti kal dedi bana

Gülüşü içime neşe saçarken
Zenginler asilken yoksul naçarken
İnsanlık vuruken ne bi kaçarken
Beni Hâkk yarattı kul dedi bana

Çile deryasının kaypak salından
Kurtuldum der iken öldüm dilinden
Tam tutmuşken umutların elinden
Yârim kaşın çattı öl dedi bana

Kadiri'yim diye bir gârip ölmüş
Kimisi ağlarken kimisi gülmüş
Ak sakallı Horosanlı bir Derviş
Elini uzattı gel dedi bana


Öl Deseydin Ölmez Miydim

Öl Deseydin Ölmez Miydim

Be hey vicdansız yüreksiz
Öl deseydin ölmez miydim
Sen efendi ben de köle
Ol deseydin olmaz mıydım

Tutuşurdum ateşinle
Ölürdüm senin uğrunda
Diz çöküp önünde secde
Kıl deseydin kılmaz mıydım

Gerek yoktu yanmalara
Yanıpta kül olmalara
Benim için ummanlara
Dal deseydin dalmaz mıydım

Bilirsin sevdandır âhtım
Ne taç isterim ne taht'ın
Yüreğinde bin yıl mahkum
Kal deseydin kalmaz mıydım

Yanardım yanardağ gibi
Püskürürdüm lâvlar gibi
Sonbaharda yaprak gibi
Sol deseydin solmaz mıydım

Şansım ayrılıktan yana
Kül olmuşum yana yana
Erkan Yoksuli sen bana
Kul deseydin olmaz mıydım


Öl Deseydin Ölmez Miydim

Öl Deseydin Ölmez Miydim

İrademi aldın benden
Gül deseydin gülmez miydim
Gönül vurgun yidi senden
Öl deseydin ölmez miydim

Gâfil olan göz uyanmaz
Gerçek olan söz boyanmaz
Böyle yüke diz dayanmaz
Böl deseydin bölmez miydim

Kutsal mıdır dilde sözün
Nefes keser fazla nazın
Deryalara benzer gözün
Dal deseydin dalmaz mıydım

Karşı dağın yamacında
Dilek astım ağacında
Avuçlarım avucunda
Kal deseydin kalmaz mıydım

İkrarımda sözde durdum
Yıllar yılı hayal kurdum
Şu gönlüme kilit vurdum
Sal deseydin salmaz mıydım

Gel incitme karıncanı
Saçın döver kuluncunu
Tezgâhında turuncunu
Al deseydin almaz mıydım

Erbabi der senin ile
Yaşasaydım anın ile
Bu gecelik benim ile
Ol deseydin olmaz mıydım


Öl Şehirde Kal Şehirde

Öl Şehirde Kal Şehirde

Aklın başına yâr ise
Öl şehirde kal şehirde
Darıl bana zarar ise
Öl şehirde kal şehirde

Dağ başında nemiz olur
Azığımız camız olur
Ölün dirin temiz olur
Öl şehirde kal şehirde

Günâh ağacını salla
Malın Hâkk yoluna yolla
Biraz Müslümanlık belle
Öl şehirde kal şehirde

Bahçelerde olur söğüt
Gazap kılma eyle sükut
Ruhsati'den sana öğüt
Öl şehirde kal şehirde


Ölçülmüş İdris'in Endazesinde

Ölçülmüş İdris'in Endazesinde

Ölçülmüş İdris'in endazesinde
Yârin serv-i kâmet boyunu gördüm
Gönlüm ferahladı yelpazesinden
Ben bugün Melekler soyunu gördüm

Beyhude boş yere yakma bu seri
Naz ile çürüttün ol nazik teni
Hiç kimse keyfimce yumadı beni
Hamamdan hamama suyunu gördüm

Hüsnaeyi surette hâlk etmiş Mevlâ
Cemal-i Yusuf'tur Şebih Züleyha
Kurttan korka korka geldiniz amma
Ben kurdu korkutan koyunu gördüm

Nutk-ı Revai'den hisse alasın
Gavvas olup bahr-i âşka dalasın
Bir başka düzenin yok mu çalasın
Feleğin oynadığı oyunu gördüm


Öldü Bil (Kara Gözlüm)

Öldü Bil (Kara Gözlüm)

Kara gözlüm esen seher yeliyle
Sana selâm salmayınca öldü bil
Zamanı geçince kavli kararın
Sabır bitip kalmayınca öldü bil

Bu ölümdür güvenilmez işine
Hasret salar ahbabına eşine
Gelmiyorsam hayaline düşüne
Yâr yüzüne gülmeyince öldü bil


Öldüm (Bir Güzel Kız Gördüm)

Öldüm (Bir Güzel Kız Gördüm)

Bir güzel kız gördüm tutmuş yolunu
Uzatmış gerdana ebru telini
Geldi geçti bilmem kimin gelini
Sorsam öldürürler sormasam öldüm

Şu giden güzelin aslın sorayım
Gerdanda benine yüzüm süreyim
Dedi gel yanıma haber vereyim
Varsam öldürürler varmasam öldüm

Çok durma karşımda söyle sözünü
Zâhire âşıkım bilmem özünü
Gerdanda benime gel sür yüzümü
Sürsem öldürürler sürmesem öldüm

Dedi yiğit muradına erdin mi
El uzatıp gonca gülüm derdin mi
Koynumdaki çifte nârı gördün mü
Görsem öldürürler görmesem öldüm

Alem güzel olsa girmez âyn'ıma
Uzat kollarını dola boynuma
Eğer Said isen gel gir koynuma
Girsem öldürürler girmesem öldüm


Öldüm Öldüm Dirildim

Öldüm Öldüm Dirildim

Hani ya dost idi yüze gülenler
Her gülüşte öldüm öldüm dirildim
Sığlıkta yanımda yüzebilenler
Her dalışta öldüm öldüm dirildim

Acıyla yılmadım zorlayın gitsin
Kullanın beynimi torlayın gitsin
Onurum insanlık horlayın gitsin
Her kalışta öldüm öldüm dirildim

Ulumalar size iş bize düştü
El ayak kesildi kaş bize düştü
Ulu çınar çöktü taş bize düştü
Her gelişte öldüm öldüm dirildim


Öldür Beni (Dilini Kana Bulama)

Öldür Beni (Dilini Kana Bulama)

Dilini kana bulama
Sus da öldür beni n'olur
Gönlünün darağacına
As da öldür beni n'olur

Dolaştır donan kanımı
Ruhun ile yak canımı
Körükleyip yangınımı
Es de öldür beni n'olur

Sevdam nasip alacaksa
Hasret yetim kalacaksa
Sonu vuslat olacaksa
Küs de öldür beni n'olur

Hasretinle yana yana
Ömrü tükettim uğruna
Bir taş misali bağrına
Bas da öldür beni n'olur


Öldür Güzel (Saçının Her Teli)

Öldür Güzel (Saçının Her Teli)

Saçının her teli bir darağacı
Birine sen beni as öldür güzel
Gel benim sultanım başımın tacı
Âşkımı gönlüne yaz öldür güzel

Dertlerim depreşti seni görünce
Ölürüm yoluna kendi kendimce
Saçlarını açıp geri örtünce
Beliğini dola tez öldür güzel

Kurban olim basıp gittiğin ize
Tarifin anlamın hiç sığmaz söze
Devran Baba adak olmuştur size
Götürüp Pîr'lere kes öldür güzel


Öldürdü (Meni Bir Gelem Gaşlının)

Öldürdü (Meni Bir Gelem Gaşlının)

Meni bir gelem gaşlının
Nazı öldürdü öldürdü
Çiyni hurmayı saçlının
Sözü öldürdü öldürdü

Ağ ellere hana yahdı
Zülfünü boynuma tahdı
Naz eleyib mene bahdı
Gözü öldürdü öldürdü

Yar başına dolanmazdım
Eşg oduna galanmazdım
Eğyar olsaydı yanmazdım
Özü öldürdü öldürdü

Deryalarda olar ada
Mene gelsin yardan gada
Bilal'ı derd bir de bada
Düzü öldürdü öldürdü


Öldürdüler Bey Derviş'i

Öldürdüler Bey Derviş'i

Keşke bağa girmiyeydim
Penir çöreh yemiyeydim
Derdim size demiyeydim
Öldürdüler Bey Derviş'i

Sedat durmuşdu çayda
Elinde tutupdu bayda
Anası galıpdı vayda
Öldürdüler Bey Derviş'i

Mehemmet goş arabanı
Sedat bağlasın garanı
Anan bağlasın yaranı
Öldürdüler Bey Derviş'i

Abas getdi bize gendi
Kim bilirdi bele fendi
Allah yıhsın bele kendi
Öldürdüler Bey Derviş'i

Gettiler mana üzümü
Ana bağlama gözümü
Tamam eliyim sözümü
Öldürdüler Bey Derviş'i

İravanda kutum galdı
İçi dolu tütün galdı
Bir cüt balam yetim galdı
Öldürdüler Bey Derviş'i


Öldürdüler Han Ayvaz'ı

Öldürdüler Han Ayvaz'ı

Hani benim oğlum nerde
Öldürdüler Han Ayvaz'ı
Gönlümü saldılar derde
Öldürdüler Han Ayvaz'ı

Kılıncını yerde buldum
Görür görmez deli oldum
Beyler mürüvetsiz kaldım
Öldürdüler Han Ayvaz'ı

İller başlasın göçmeye
Kuşlar yekinsin uçmaya
İnerken suyun içmeye
Öldürdüler Han Ayvaz'ı

Yekin dağlar bele durmaz
Deli kin insanı yormaz
Su içene yılan vurmaz
Öldürdüler Han Ayvaz'ı

Köroğlu hak vadem yetti
Kâfir Firenk puştluk etti
Barut çıktı mertlik bitti
Öldürdüler Han ayvaz'ı


Öldürecek Zam Fakiri

Öldürecek Zam Fakiri

Bu ne biçim adelettir
Öldürecek zam fakiri
Açlık en büyük lânettir
Öldürecek zam fakiri

(Hele de şu tam fakiri)

Dert mi yesin fakir hamal
Aman paşam bu nasıl hal
Boynunuzdan gitmez vebal
Öldürecek zam fakiri

Fakir kimden alsın murat
Karnı açtır asık surat
Senin karnın toktur kır at
Öldürecek zam fakiri

Zam zengine dokunmaz ki
Zerrece içi yanmaz ki
Böyle millet kalkınmaz ki
Öldürecek zam fakiri

(Hele de şu tam fakiri)

Mahzuni bu dertler derin
Aferin bey'ler aferin
Vay haline vay köylerin
Öldürecek zam fakiri

(Hele de şu tam fakiri)


Öldürme Beni (Yandı Bağrım Yandı)

Öldürme Beni (Yandı Bağrım Yandı)

Yandı bağrım yandı âşkın elinden
Bir de sen yakıp da gönderme beni
Ben Mecnun olmuşum sevda çölünden
Yeniden Mecnun'a dönderme beni

İnsan olan insan sever insanı
Bizden evvel gelip gidenler hanı
Âşkına düşürüp Mecnun misali
Bir kuru hayale yeldirme beni

Sevda çöllerinde ben Mecnun oldum
Şu Gârip gönlümün yârisin bildim
Bir başka seversen işte ben öldüm
Ne olur ölmeden öldürme beni


Öldürür Beni Beni

Öldürür Beni Beni

Aldanamam bir çift tatlı sözüne
Dayanamam cilve ile nazına
Ey sevdiğim yatar isem dizine
Elâ gözün hayallere daldırır beni beni

Elâ gözün ok kipriğin yay kaşın
Görenlere âh çektirir bakışın
Sitem midir eda mıdır hep işin
Senin derdin en sonunda soldurur beni beni

Deli m'oldun yolunu mu şaşırdın
Açılmış güllerin ele devşirdin
Ciğerime âşk ateşi düşürdün
Cankat der ki âh bu yâr öldürür beni beni


Öldürür (Derdim Çohdu)

Öldürür (Derdim Çohdu)

Derdim çohdu dindirmeyin hezarat
Meni bir alagöz ceyran öldürür
Gılıncsız tüfeksiz alır canımı
Kimse bilmir pünhan pünhan öldürür

Heç bilmirem neylemişem neyleyim
Hencer alım gara bağrım teyleyim
Bir canım var yara gurban eyleyim
El de desin aşıg gurban öldürür

Elesger'em bir gözele mehmanam
Ölmeyince çetin dönem usanam
Ezrail'i ganlı tutmasın anam
Meni bir kirpiyi peykan öldürür


Öldürür (Kırık Güneş Sıcağında)

Öldürür (Kırık Güneş Sıcağında)

Kırık güneş sıcağında kalmışım
Susuz yağmurların seli öldürür
Karanlık gecede düşe dalmışım
Sevdaları seher yeli öldürür

Sarp yamaçta kara taşa hasretim
Kınalı el kara kaşa hasretim
Telli Turna gökte kuşa hasretim
Gâripleri gurbet eli öldürür

Kara yerde yılan soksa ölmezem
Üzerimden ataş aksa ölmezem
Namert dostlar kurşun sıksa ölmezem
Sefai'yem sazın teli öldürür


Öldürür (Yoldaşlar Şövg Ehliyem)

Öldürür (Yoldaşlar Şövg Ehliyem)

Yoldaşlar şövg ehliyem
Meni azarım öldürür
Sızıldaşır yaralarım
Var intizarım öldürür
Ahım asmana dayanıb
Bu ah u zarım öldürür
Alan yohdu dür metahım
Yohdu bazarım öldürür
Yene Kürdüstan elinde
Düşüb güzarım öldürür

Bir dehanı şehdi-şeker
Dili dodağı gırmızı
Gızılgül gönçesi tek
Lale yanağı gırmızı
Sineme düyun çekib
Basıbdı dağı gırmızı
Ruh köçüb beden galıb
Sözümün sağı gırmızı
Kirpiyi mülgan olub
Gazır mezarım öldürür

Ne geder yovuncudum
Danışma efsane dedi
Salmışam çohlarını
Derdi bi-dermane dedi
Olmaz elac yohdu çara
Gede yüz loğmane dedi
Türfete-yi eyninde gözüm
Gehr eder insana dedi
Bir bahışı min can alır
Yohdu gerarım öldürür

Söyleyer eşgim ateşi
Yandırır pervaneleri
Salmışam mecnun kimi
Çöllere divaneleri
Eşlden zayil etdim
Eşg ehli merdaneleri
Pir ü cavan canan olub
Matem sahlar anaları
Ol melekü'lmövt kimi
Var ihtiyarım öldürür

Zülflerini neye teşbeh
Edib Hüda'ya bilmirem
Ab u ateş hak ile bad
Gatıb ne maya bilmirem
Ne dilinden nezm eleyim
Bu boy simaya bilmirem
Ola elac belke neden
Men bi-nevaya bilmirem
Gurban'a rehm elemir
Ha yüz yalvarım öldürür


Öldürürsün (Beyaz Göğsün)

Öldürürsün (Beyaz Göğsün)

Beyaz göğsün bana karşı
Açma beni öldürürsün
Elâ gözler süze süze
Bakma beni öldürürsün

Öldürüp kanıma girme
Herbir yada gönül verme
Elâ göze siyah sürme
Çekme beni öldürürsün

Gevheri der Şah-ı bülbül
Beyaz gerdan bina-yı pül
Yanağına kırmızı gül
Takma beni öldürürsün


Öldürürsün (Göğsün Açıp)

Öldürürsün (Göğsün Açıp)

Göğsün açıp bana karşı
Gelme beni öldürürsün
Gözlerini süze süze
Bakma bana öldürürsün

Öldürüp kanıma girme
Gayrı yâre meyil verme
Elâ göze siyah sürme
Çekme beni öldürürsün

Ağzında dişin Dürdane
Gelmemiş mislin cihane
Siyah zülfün ak gerdana
Dökme beni öldürürsün

Der ki Âşık Yaregiden
Bendesin oldur terk eden
Göründü ol gümüş beden
Açma beni öldürürsün


Öldürürsün (Kırmızı Gül Ak Göğsüne)

Öldürürsün (Kırmızı Gül Ak Göğsüne)

Kırmızı gül ak göğsüne
Takma beni öldürürsün
Gözlerin gözüm içine
Bakma beni öldürürsün

Soramadım yaşlarını
Örgülemiş saçlarını
Git der gibi kaşlarını
Yıkma beni öldürürsün

Başı belâlı Ekberi
Aman güzel yaklaş beri
İnce beline kemeri
Sıkma beni öldürürsün


Öleceğim (Ölüm Benden Uzak)

Öleceğim (Ölüm Benden Uzak)

Ölüm benden uzak mı ki
Bir gün ben de öleceğim
Zamansız ölürüm belki
Nasıl olsa öleceğim

Arkamdan ağlayan deli
Akıp gider hayat seli
Yarı canlı yarı ölü
Yaşasam da öleceğim

Sanki yalnız ölen benim
Yorgun düştü şu bedenim
Kasım der ki ruhum, tenim
Ayrılmadan öleceğim


Ölecem Ay Ana Ölecem Men

Ölecem Ay Ana Ölecem Men

Gedenin üçü gözel

Ölecem ay ana ölecem men
Dalında saçı gözel

Ölmeden ay ana görecem men
Saçı başını yesin

Ölecem ay ana ölecem men
Gece yatışı gözel

Ölmeden ay ana görecem men

Gedene bah gedene

Ölecem ay ana ölecem men
Boyu benzer fidana

Ölmeden ay ana görecem men
Mövlem sabırlar versen

Ölecem ay ana ölecem men
Gizli sevda çekene

Ölmeden ay ana görecem men

Geden ay tutulur mu

Ölecem ay ana ölecem men
Bala duz gatılır mı

Ölmeden ay ana görecem men
Şu uzun gecelerde

Ölecem ay ana ölecem men
Yalınız yatılır mı

Ölmeden ay ana görecem men


Ölem Ben (Gide Gide Bir Söğüde Dayandin)

Ölem ben ölem ben
Kurban olam ağzındaki
Dile ben gelin dile ben

Gide gide bir söğüde dayandım dayandım
O söğüdün allarına boyandım gelin boyandım
Ben o yâre dağlar kadar güvendim güvendim
Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi

Ölem ben ölem ben
Kurban olam ağzındaki
Dile ben gelin dile ben

Yüce dağlar size var mı zararım zararım
Yâr yitirdim uğrun uğrun ararım gelin ararım
Ben o yâri her gelenden sorarım sorarım
Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi

Ölem ben ölem ben
Kurban olam ağzındaki
Dile ben gelin dile ben

Yüce dağ başına çadır açarım açarım
Çadırın içine güller saçarım gelin saçarım
Ben o yâri alır dağa kaçarım kaçarım
Güvendiğim dağlar elime geldi elime geldi

Ölem ben ölem ben
Kurban olam ağzındaki
Dile ben gelin dile ben


Ölem Ölem (Dedim Dünya)

Ölem Ölem (Dedim Dünya)

Dedim dünya benimle döner dönmedi
Kırıldı kanadım yüzüm gülmedi
Koçyiğidim gitti geri dönmedi
Ölem koçyiğidim ben ölem
Saçının teline ben kurban olam

Ölem ölem koçyiğidim ben ölem
Gittiğin yollara ben kurban olam
Ölem ölem koçyiğidim ben ölem
Saçının teline ben kurban olam

Munzur'um ağlıyor karalar giymiş
Geyikler yaralı dağlardan inmiş
Koçyiğidin rengi sararıp solmuş
Ölem ölem koçyiğidim ben ölem
Saçının teline ben kurban olam

Ölem ölem koçyiğidim ben ölem
Gittiğin yollara ben kurban olam
Ölem ölem koçyiğidim ben ölem
Saçının teline ben kurban olam


Ölene Dek Mahmut Diyem

Ölene Dek Mahmut Diyem

Keşkem bu ellere gelmez olaydım
Lele le le, lele le le, lele le le, lele can (yâr)

Seni bu hâllarda görmez olaydım

Kırıla gollarım
vurmaz olaydım
Lele le le, lele le le, lele can (yâr)

Ölene dek Mahmut diyem yâr diyem

Öğleyinen ikindinin çağında
Lele le le, lele le le, lele le le, lele can (yâr)

Bir gül yitmiş nazlı yârin bağında

Yıkılacak
Karaman'ın dağında
Lele le le, lele le le, lele can (yâr)

Ölene dek Mahmut diyem yâr diyem


Ölmeden Önce

Ölmeden Önce

Vahap Kocaman'la Âşık Feymani
Sabah sabah hoş geldiniz haneme
Ömrümün dünyalık en son zamanı
Sabah sabah hoş geldiniz haneme

Böyle yazmış takdirimi Ulu Hâkk
Her emri yerine gelir muhakkak
Sizden ayrılık var dosta (yâre) kavuşmak
Sabah sabah hoş geldiniz haneme

Ferrahi bir uğrak verdik dünyaya
Bazı atlı gezdik bazı da yaya
Elveda etmeye helâllaşmaya
Sabah sabah hoş geldiniz haneme


Ölmeden Sevdiğim

Ölmeden Sevdiğim

Ölmeden sevdiğim kabrimi kazma
Belki bu derdime çare bulunur
Felek bana vurmuş bir de sen vurma
Belki bu derdime çare bulunur

Açtın yüreğimde derin yarayı
Çıkardım alları giydim karayı
Gece gündüz çağırım mevlayı
Belki bu derdime çare bulunur


Ölmeden Yetiş

Ölmeden Yetiş

Adı güzel şevketli yâr hastayım
Ecel memurları gelmeden yetiş
Can veriyom ölüm döşeğindeyim
Âzrail canımı almadan yetiş

Helâl et hakkını gel yanım'otur
Çenem bağlamaya bir yağlık getir
Salacamdan sen tut mezara götür
Hoca cenazemi kılmadan yetiş

Gözüm yumulmadan canım çıkmadan
Kefenim biçilip suyum akmadan
Hasiret ölmeden yola bakmadan
Ömrüm çiçekleri solmadan yetiş

Komşularım yok ki kabirim kaza
Yavrularım yok ki tabutum düze
Karanlık kabire on arşın beze
Sarmadan koymadan ölmeden yetiş

Âşıkların cenaze namazını
Güzel kılar güzel yumar gözünü
Ecel türküsünü ölüm sazını
Zavallı Al'İzzet çalmadan yetiş


Ölmek İsterim (Kıyamet Kopsa)

Ölmek İsterim (Kıyamet Kopsa)

Kıyamet kopsa da kıtlık olsa da
Cennet bahçelerin viran olsa da
Son arzum ne imiş sorulmasa da
Halkın hizmetinde ölmek isterim

Derdim keman yükü bir bir sayamam
Soğuk sularından içsem doyamam
Ben değil dostlarım bu gönül sarhoş
Bin sitem etsem de hizmetinde ölmek isterim

Yâr olmasa bahtım heran dönse de
Hizmet için köyüme dönmek isterim
Emri Hâkk olup canımı alsa da
Halkın hizmetinde ölmek isterim


Ölmem (Dost Selâm Göndermiş)

Ölmem (Dost Selâm Göndermiş)

Dost selâm göndermiş alırım ama
Ben ona bir selâm salmadan ölmem
Dağlardan taşlardan sorarım ama
İlle de yârimi bulmadan ölmem

Aramızda dağlar sıralı durur
Ciğer ödün yakmış pareli durur
Hasretinden canım yaralı durur
Dost eliyle merhem çalmadan ölmem

Dünya kurulmadan evveli sağdım
Bulut oldum gökten yağmurla yağdım
Ağlıyarak nice ana dan doğdum
Bir kere de olsa gülmeden ölmem

Meçhuli yârinden hep ayrı kalsa
Neylerim dünyayı yâr benim olsa
Âzrail canımı almaya gelse
Yâr başım ucuna gelmeden ölmem


Ölmem Mi (Bugün İçin Mi)

Ölmem Mi (Bugün İçin Mi)

Bugün için mi verdin bu bedeni
Bu vicdan mı insanlık mı töre mi
Ne zalım adetimiz varmış Yâ Rabbi
Miras kavlettiler bana yengemi vah vah

Ölmem mi
Beni daşlara vurun
Tabuta kanımı sürün
Aynı tabut içinde
Gardaşıma götürün

Bu cemâat eşim dostum gitmesin
Babam burda İmam şahit verdirir
Ben gibi bahtı karalı var mıdır
Töreymiş yengemi alacakmışım vah vah

Ölmem mi
Beni taşlara vurun
Tabuta kanımı sürün
Aynı tabut içinde
Gardaşıma götürün


Ölmem Mi (Bugün İçin Mi)

Ölmem Mi (Beni
Taşlara Vurun)

Bugün için mi verdin bu bedeni
Bu vicdan mı insanlık mı töre mi
Ne zalım adetimiz var ya Rabbi
Miras kavlettiler bana yengemi vah vah

Ölmem mi
Beni daşlara vurun
Tabuta kanımı sürün
Aynı tabut içinde
Gardaşıma götürün

Farkeder mi ha yengemmiş ha bacım
Yatağında nasıl yatam gardaşım
Ben gibi bahtı karalı var mıdır
Töreymiş yengemi alacakmışım

Ölmem mi
Beni daşlara vurun
Tabuta kanımı sürün
Aynı tabut içinde
Gardaşıma götürün

Bu cemâat eşim dostum gitmesin
İmam burda babam şahitlik etsin
Bacım dediğim yengemin yerine
Nikâhım mezar daşıma kıyılsın

Ölmem mi
Beni daşlara vurun
Tabuta kanımı sürün
Aynı tabut içinde
Gardaşıma götürün


Ölmem (Yâr Selâm Göndermiş)

Ölmem (Yâr Selâm Göndermiş)

Yâr selam göndermiş alırım ama
Ben ona bir selâm salmadan ölmem
Canlıdan cansızdan sorarım ama
Ben ona bir selâm salmadan ölmem

Aramızda dağlar sıralı durur
Ciğer parça parça pareli durur
Hasretiyle canım yareli olur
Dost eliyle merhem çalmadan ölmem

Meçhuli yârinden hep ayrı galsa
Neylerim dünyayı yâr benim olsa
Âzrail canımı almaya gelse
Yâr başım ucuna gelmeden ölmem


Ölmesin (Barış Güvercini)

Ölmesin (Barış Güvercini)

Dostluklar kurulsun insanlar gülsün
Barış güvercini uçsun Dünya da
Yok olsun kötülük düşmanlık ölsün
Barış güvercini uçsun Dünya da

Dostluklar
kurulsun insanlar gülsün
Son bulsun savaşlar kimse ölmesin

Dünya Cennet olsun yaşasın insan
Gelin barışalım dökülmesin kan
Son bulsun savaşlar kesilsin figân
Barış güvercini uçsun Dünya da

Dostluklar
kurulsun insanlar gülsün
Son bulsun savaşlar kimse ölmesin

İnsancıl insanlar barıştan yana
Ancak zalim olan kıyar insana
Barış âşkı yayılmalı cihana
Barış güvercini uçsun Dünya da

Dostluklar
kurulsun insanlar gülsün
Son bulsun savaşlar kimse ölmesin

Nesimi der ki ey füze yapanlar
Acımasız zalim cana kıyanlar
Bırak ey yaşasın bütün insanlar
Barış güvercini uçsun Dünya da

Dostluklar
kurulsun insanlar gülsün
Son bulsun savaşlar kimse ölmesin


Ölmeyecek Mi Sandınız

Ölmeyecek Mi Sandınız

Dünyada bu gülşen güller
Solmayacak mı sandınız
Gelir geçer devri zaman
Dönmeyecek mi sandınız

Niçin geldik bu cihana
Kaza elbet gelir cana
Bugün bana yarın sana
Gelmeyecek mi sandınız

Arif olan sözü anlar
Ne şöhretler ne şanlar
Benim diyen o insanlar
Ölmeyecek mi sandınız

Ermiş insan olur engin
Kimseyi koymaz ki üzgün
Herkes ettiğini bir gün
Bulmayacak mı sandınız

Ergün mana verir söze
Yürekler yansanda köze
Kader talih bir gün yüze
Gülmeyecek mi sandınız


Ölsek Ayaktayız Yıkılmayız Biz

Ölsek Ayaktayız Yıkılmayız Biz

Ölsek ayaktayız yıkılmayız biz
Tabutuna reklâm almış gitmiyor
Öyle bir ülkeyiz ki derisini yüz
Yıllar oldu soyup yeriz bitmiyor

Bostanlara yaptık havaalanı
Sorana göz boya söyle yalanı
Her devirde gördük bin bir talanı
Yıllar oldu sayıp yeriz bitmiyor

Ne fonlar kurduk da ne libas biçtik
Gramla topladık tonlarla göçtük
Hedefi şaşırttık yandaşı seçtik
Yıllar oldu doyup yeriz bitmiyor

Yerli malı depolarda paslanır
Avantacı bir dayıya yaslanır
İsrafkâr kafalar bir gün uslanır
Yıllar oldu kıyıp yeriz bitmiyor

Temel attık yuva yaptı fareler
Baraj yaptık boşa aktı dereler
Gürültü yap seni işte göreler
Yıllar oldu kayıp yeriz bitmiyor

Hesap sorulmuyor her kapı açık
Siyasi yetki var mevzuat kaçık
Milletin yüzünde çıkıyor uçuk
Yıllar oldu yayıp yeriz bitmiyor


Ölü Gibiyim (Bugün Bana)

Ölü Gibiyim (Bugün Bana)

Bugün bana bir hâl oldu
Sanki bir ölü gibiyim
Konuşan dilim lâl oldu
Sanki bir ölü gibiyim

Ne gücüm var ne dermanım
Sızılıyor tüm her yanım
Günbegün artar efkârım
Sanki bir ölü gibiyim

Ne eksilir ağrım sızım
Ne kış belli ne de yazım
Düzen tutmaz oldu sazım
Sanki seher yeli gibiyim

Kasım der ki halim yaman
Dokunsan ağlarım inan
Her çiçekten bal arayan
Sanki bir arı gibiyim

Her çiçekten bal arayan
Sanki bir arı gibiyim


Ölüm Allah'ın Emri (Akşam Olunca)

Ölüm Allah'ın Emri (Akşam Olunca)

Akşam olunca kuşlar dönerken
Bir hüzün çöker dolar gözlerim
Issız ovaya yağmur inerken
Bir hüzün çöker dolar gözlerim

Kim aramış kim bulmuş dertlerine çare
Ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı

Gün batışında sular kararır
Bir hüzün çöker dolar gözlerim
Karlı dağlardan aşan yollarda
Bir hüzün çöker dolar gözlerim

Kim aramış kim bulmuş dertlerine çare
Ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı

Yıllarca seni bekledim durdum
Göç vakti geldi artık yoruldum
İstemem tatsın âşk acısını
Her kim anarsa Barış adını

Kim aramış kim bulmuş dertlerine çare
Ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı


Ölüm Ardıma Düşüp (Var Git Ölüm)

Ölüm Ardıma Düşüp (Var Git Ölüm)

Ölüm ardıma düşüp de yorulma
Var git ölüm bir zaman da gene gel
Akıbet alırsın komazsın beni
Var git ölüm bir zaman da gene gel

Söyle bir vakıtlar yiyip içerken
Yiyip içerken yaylalarda gezerken
Gene mi geldin ben senden kaçarken
Var git ölüm bir zaman da gene gel

Çıkıp boz kurtlayın ulaşamadım
Yalan dünya sana çıkışamadım
Eşimle dostumla buluşamadım
Var git ölüm bir zaman da gene gel

Karac'oğlan der ki derdim pek beter
Bahçede bülbüller şakıyıp öter
Anayı atayı dün aldın yeter
Var git ölüm bir zaman da gene gel


Ölüm Bizi (Ebedi Hayat)

Ölüm Bizi (Ebedi Hayat)

Ebedi hayat sürmüyor
Yitiriyor ölüm bizi
Az mı çok mu hiç sormuyor
Bitiriyor ölüm bizi

Yol demiyor bel demiyor
Çiçek deyip dal demiyor
Sen iyisin kal demiyor
Götürüyor ölüm bizi

Göçen gider kalan ağlar
Ardı sıra yaslar bağlar
Genci yok mu yürek dağlar
Batırıyor ölüm bizi

Boş boşuna yanma nâra
Âzrail almaz nazara
Bir yolun bulup mezara
Getiriyor ölüm bizi

Onguni der çaresi yok
Genç ihtiyar sırası yok
Ayaküstü göresi yok
Yatırıyor ölüm bizi


Ölüm Düşü (Yatarkene Ürüyamda)

Ölüm Düşü (Yatarkene Ürüyamda)

Yatarkene ürüyamda
Vadem yetmiş ölüyorum
Rahat döşeğimde yatıp
Öldüğümü biliyorum

Komşular eyvah dediler
Gelip teneşire kodular
Koyup suyumu yudular
Abdesimi alıyorum

Komşu cenazem kaldırdı
Hoca namazım kıldırdı
Varıp kabrime doldurdu
Topraklara dalıyorum

Biri gelip suâl aldı
O gidip ikisi geldi
Biri tuttu biri çaldı
Ettiğimi buluyorum

Dediler ki halin n'ola
Azıksız gelmişsin yola
Git mahşere suçun dile
O mahşere geliyorum

Gördüm mahşerin işini
Heybetini teftişini
Ağlayıp gözüm yaşını
Ateş ile siliyorum

Kimi günâh sevap tartar
Mahşerin heybeti artar
Habibim bizi sen kurtar
Kusurumu biliyorum

Bulamamışım rızayı
Bana verdiler cezayı
Namazda kalan kazayı
Kaynar saçta kılıyorum

Feryadi'yim böyle yandım
Gözüm ile gördüm kendim
Hemen uykudan uyandım
Hızlı hızlı soluyorum


Ölüm Elinden (Anıcak Korkar Canım)

Ölüm Elinden (Anıcak Korkar Canım)

Anıcak korkar canım
Vay vay ölüm elinden
Çıkmış İslâm bülbülleri
Vay vay ölüm elinden

Ev komadı girmedik
Yer komadı yarmadık
Bunculayın görmedik
Vay vay ölüm elinden

Ey atalar analar
Ağusuna kanalar
Oğul diye yanalar
Vay vay ölüm elinden

Anca analar buzular
Göğüsleri sızılar
Gider körpe kuzular
Vay vay ölüm elinden

Gel Yunus'um gel imdi
Gözün yaşın sil imdi
Benim bağrım del imdi
Vay vay ölüm elinden


Ölüm Geldi Cihane

Ölüm Geldi Cihane

Ölüm geldi cihane
Baş ağrısı bahane
Elden birşey gelmezki
Tadacaktır her hane

Ne yapayım yapayım
Doğru yolu bulayım
Yardım et bu kuluna
Yâradan'ım Allah'ım

Yanarım bu hâlime
Boşa geçen ömrüme
Âlemi yaradanın
Od'u düştü gönlüme

Ne yapayım yapayım
Doğru yolu bulayım
Yardım et bu kuluna
Yâradan'ım Allah'ım


Ölüm Müdür Kalım Mıdır Bu Günler

Ölüm Müdür Kalım Mıdır Bu Günler

Canım dedim canlar canımı aldı
Ölüm müdür kalım mıdır bu günler
Ayrılığın yayı okunu saldı
Ölüm müdür kalım mıdır bu günler

Kırk yaşına varmadan ömür doldu
Kim ne bilsin şimdi olanlar oldu
Yüce yaylaların nergisi soldu
Ölüm müdür kalım mıdır bu günler

Rahat edin genişlesin yurdunuz
Cümle alem bir kararda durdunuz
Hüküm verip bizi dara vurdunuz
Ölüm müdür kalım mıdır bu günler

Candan geçtik ama serden geçmeyiz
Serden geçtik ama erden geçmeyiz
Sefaiyem kara yerden geçmeyiz
Ölüm müdür kalım mıdır bu günler


Ölüm Yakamdan Dutma Git

Ölüm Yakamdan Dutma Git

Ölüm yakamdan dutma git
Gençlik çağım geçende gel
Gurbet elde merhamet et
Var sılama göçende gel
Git sılama göçende gel

Şu dünyanın havasından
Geçmez gönül davasından
Yavrularım yuvasından
Ganatlanıp uçanda gel
Ganatlanıp uçsun da gel

Bahar gelme yazda gelme
Kışda gelme güzde gelme
Seksen doksan yüzde gelme
Yüz onunu geçende gel
Yüz onunu geçende gel

Feymani'nin lâdes'ini
Takib eyle vâdesini
Ölümsüzlük bâdesini
Yâr elinden içende gel
Dost elinden içende gel


Ölümün Motordan Oldu Kahraman

Ölümün Motordan Oldu Kahraman

Bu ne zulumdur oğul bu ne acıdır
Gülün açılmadan soldu Gahraman
Ölümün motordan oldu Gahraman
Ölümün motordan oldu Gahraman

Hep böyledir bu Feleğin oyunu
Tabutnan ölçdüler uzun boyunu
Alem ağlamahla yafdı toyunu
Ölümün motordan oldu Gahraman

Motorun üsdüne gara çekildi
Süslendi püslendi mezara çekildi
Mezarı başına bir taş dikildi
Ölümün motordan oldu Gahraman


Ölünce Sevemezsem Seni

Ölünce Sevemezsem Seni

Şol Dergâhtan dönsün yüzüm
Ölünce sevemezsem seni
Kan ağlasın iki gözüm
Ölünce sevemezsem seni

Muradıma ermeyeyim
Hâkk didarın görmeyeyim
Gonca gülün dermeyeyim
Ölünce sevemezsem seni

Olsun hey efendim olsun
Her kişi ettiğin bulsun
Gözlerim kanlı yaş döksün
Ölünce sevemezsem seni

Sırrım aleme faş olsun
Bağrında biten taş olsun
Gözlerim kanlı yaş olsun
Ölünce sevemezsem seni

Karac'oğlan olur mürde
Sen düşürdün beni derde
Muhtaç olayım namerde
Ölünce sevemezsem seni


Ölür İsem Kabrime

Ölür İsem Kabrime

Ölür isem kabrime
Kur'an ile götürün
Beni seven Tanrı'ma
İman ile götürün

Mezarda söylemeğe
Hasbihâl eylemeğe
Ruhumu beklemeğe
Canan ile götürün

Bu giden kimdir sorun
Dostlar (Dosta) ihtişam kurun
Bir yandan oynan gülün
Devran ile götürün

Kefenimi bağlayın
Yüreğimi dağlayın
Bazı bazı ağlayın
Figân ile götürün

Çağırın hemdemimi
Hemen bir ölen ben mi
Söylen türkülerimi (şarkılarımı)
Destan ile götürün

Cenazemi naz ile
Kaldırın avaz ile
Zülali der saz ile
Keman ile götürün


Ölür Sevdiğim (Aradığın Zaman)

Ölür Sevdiğim (Aradığın Zaman)

Aradığın zaman bulurum sanma
Gönül delilenir düşer sevdiğim
Küllenmiş sevdaya üflersin amma
Duman olur bir gün küser sevdiğim

Bir sevdaya beni ataş doldurdun
Yüreğimi yakıp teni soldurdun
İçerimi acın ile doldurdun
Ayrı kalan yolu eşer sevdiğim

Aramıza girdi boranı karı
Belki unuturum yâreni yârı
Sevgisiz ne bilsin hasreti darı
Sevdasız dünyayı deşer sevdiğim


Ölürüm (Tane Tane Zalim Gözler)

Ölürüm (Tane Tane Zalim Gözler)

Tane tane zalim gözler
Derya olmuş etrafımda
Ölürüm ölürüm

Boğulmasam şaşar kalır
Gârip yüzlü güzel dostlar
Merhameti bilen dostlar

Anam hırka serdi lo canıma
Babam vicdan verdi lo kanıma

Nerde hırka çıplak kaldım
Nerde vicdan gârip kaldım

Ölürüm vallah ölürüm billâh

Ölürüm ölürüm

Tane tane gârip yüzler
Feryad eder etrafımda
Ölürüm ölürüm

Bağırmasam küser (Şaşar) kalır
Garip yüzlü güzel dostlar

Merhamet'i bilen dostlar

Anam hırka serdi lo canıma
Babam vicdan verdi lo kanıma

Nerde hırka çıplak kaldım
Nerde vicdan gârip kaldım

Ölürüm vallah ölürüm billâh

Ölürüm ölürüm


Ölürüz De Kömür Gözlüm Ölürüz

Ölürüz De Kömür Gözlüm Ölürüz

Ölürüz de kömür gözlüm ölürüz
Dost ağlasın zalim Felek utansın
Kıyamette kavuşmak var biliriz
Dost ağlasın kahpe Felek utansın

Bir çıkmaza girdi bugün yolumuz
Geçit vermez sağımızla solumuz
Kalır gayrı bizim burda ölümüz
Mert ağlasın namert olan utansın

Avşar eli yaylasına göçmedik
Aşırı yeyip sularını içmedik
Tenhalarda kendimizden geçmedik
Can ağlasın hayın Felek utansın

Dadaloğlu'm yine coştu çağladı
Ak üstüne karaları bağladı
Firkât od'u yüreciğim dağladı
Ben ölem de Çapanoğlu utansın


Ömer Bey (Bekârlık Sultanlık)

Ömer Bey (Bekârlık Sultanlık)

Bekârlık Sultanlık deyip gezerdim
İmparatorluk nasıl gider Ömer Bey
Evlenip de başa gelince derdin
Seni eve Muhtar eder Ömer Bey

Evlenince bekârlığa elveda
Bir evlât verdi Yâratan Hüda
Yoktur artık aylak aylak beyhuda
O yollarda baykuş öter Ömer Bey


Ömer Çavuş (Kendi Talihim)

Ömer Çavuş (Kendi Talihim)

Kendi talihim kendi tecellim
Hapis damlarında yetti acelim
Taksi gelsin mahalime gidelim
Yörümeye hiç galmadı mecalim

Evraklarım dolaşıyo ellerde
Ömer Çavuş söyleniyo dillerde
Asmayın benide aman efendim
Bir oğlum geliyo uzak yollardan

Okundu evrakım millet dinledi
Gideceğimi arkadaşlar anladı
Zalim gardiyanlar yalan söyledi
Mahkemeye gideceksin dediler

Yattım sekiz sene tamamdır günüm
Astılar kıbleye çevrildi yönüm
İp kesti boynumu gene ölmedim
Sılada da bir tek oğlum var diye
Baba günü görmeyenim var diye

Gidiyom arkadaşlar galmadı sözüm
Soluğum çıktıda bakıyo gözüm
Evvel okumadım yoğudu yazım
Evrağımı el okudu birader

Köyüm Mahmutlar kazamız Maden
Beni kurtarmaya yok muydu adam
Üç ağaç dibinde yetiyo vadem
Baba günü görmeyenim var benim

Toplanmış Hakimler dediler idam
Asıyorlar karagözlüm gel ağla


Ömer Çavuş (Döndüm İşbaşından)

Ömer Çavuş (Döndüm İşbaşından)

Döndüm işbaşından geldim koğuşa
Getirdin başıma iş Ömer Çavuş
Yedin ballarımı girdin savaşa
Gel de sen bağrımı deş Ömer Çavuş

Ne kadar reddetsem gelir takılır
Nerye gitsem yakınıma sokulur
Reddedince hep karşıma dikilir
İşlerin hep olsun yaş Ömer Çavuş

Gördü Ömer burda lezzetli malı
Gece yedi geldi yağ ile balı
İşiten anlasın iyice bu hâli
İster çatla ister şiş Ömer Çavuş

Koymadı sandıkta yağı reçeli
Ahbaplar oturmuş iki geçeli
Sanki yüzü kaplı kara peçeli
Fark atar şeytana beş Ömer Çavuş

Adet olmayınca sonra ekilmez
Kendisi kuvvetli kolu bükülmez
Akıl başa çivi gibi çakılmaz
Düşsün o başına taş Ömer Çavuş

Mantonun üstünde tayyörün mintan
Gömlektir her yanın kahrını tutan
Hususi işlerde giyersin kaftan
Artık sen bağrını deş Ömer Çavuş

Yürü asfaltlarda manton tozlanır
Mantosunda ne saklasan gizlenir
Güzelsin deyince güler hazlanır
Beğenirsen böyle coş Ömer Çavuş

Yemeseydin Ömer n'olurdu yağı
Vurmazdım yüreğen onulmaz dağı
Farklı değil birdir ikimiz çağı
Kalkıp dağdan dağa koş Ömer Çavuş

Pire işlemeyen çok tüylü postun
Okumam destanı olursa kastın
Yine de Noksani senin tek dostun
Bütün akranlara eş Ömer Çavuş


Ömer İle Fadime'nin Ağıdı

Ömer İle Fadime'nin Ağıdı

Ağ memeyi yüzük yüzük yüzmüşler
Kurşun için ağ sineyi gezmişler
Yitik değil batık değil Fadime'm
İsmini de gazeteye yazmışlar

Arabalar ardı ardına ulanır
Yidim yağlı kurşun midem bulanır
Yağlı kurşun akciğere girince
Anam yandım diye başıma dolanır

Bağımızda biter bin türlü çiçek
Kiminde kavga kiminde bıçak
Emmileri düğününe buyurun
Babası düğün kurmuş oynuyor köçek


Ömer İle Fadime'nin Ağıdı

Ömer İle Fadime'nin Ağıdı

Dalda kaldı mavzerinen fişeği
Oğlum güle güle indi aşağı
Gönüllü oğluma vah sebep oldu
Hısımım İsmail'in iki uşağı

Ömer'im Ömer'im yiğit Ömer'im
Ölenedek iflâh olmam yanarım

Çaldırmazdm kara oğlum sazını
Hani ne eyledin tatlı sözünü
Tez gel oğlum tez gel yolun uzadı
Benden üstün tuttun elin kızını

Ömer'im Ömer'im aslan Ömer'im
Ölene dek için için yanarım

Pencere altına serin yerimi
Dinleyin kara oğlumun zârini
Sana diyom sana İhmal Sultan
İkimiz de bir alalım gelini

Adalara girer biçer
Sağlık olsun gelir geçer
İçerimde büyük hançer
Dolandıkça sızılıyor


Ömer İle Fadime'nin Ağıdı

Ömer İle Fadime'nin Ağıdı

Güle güle düğün bayram yapmadım
Dost düşmana karşı seyran etmedim
Âhrete mi galdı bizim kavuşma
Bu Feleğin kastı nedir bilmedim

Duydum vurulmuşsun vardım yanına
Zalim eller nasıl kıydı canına
Âhirette de nasıl olur hâlimiz
Güzelliği çoktur ismi Fadime

Şazik anan hiç durmadan ağlıyor
Senin derdin ciğerimi dağlıyor
Vardım ahıra da at bağlamaya
Zalim Şeytan bana ipi bağlıyor

Çıktım kendimi de ipe bağladım
Fadime diye de her gün ağladım
Yakın kaldı ben yanına varmaya
Şu fani dünyada murat almadım

Söküldü mü kollarının kolçağı
Fadimem de ilkbaharın çiçeği
İkimizin gözü açık gidiyo
Düğün kurup oynatmadık köçeği


Ömer Ömer (Koyun Gelir)

Ömer Ömer (Koyun Gelir)

Koyun gelir yatağına
Arı konar peteğine
Ömer kardaş çadır gurmuş
Kızıl dağın eteğine

Ömer Ömer bacım Ömer
Allı gelin seni öner

Çayırlıktan gelir koyun
Emmisinden olmuş oyun
Kalk gedelim Ömer bacım
Kanlı elbiseni soyun

Ömer Ömer bacım Ömer
Allı gelin seni öner

Gelininin adı Eşe
Yamçısını sermiş taşa
Jandarmalar nişan almış
Ağzındaki altın dişe

Ömer Ömer bacım Ömer
Allı gelin seni öner


Ömer'in Ağıdı

Ömer'in Ağıdı

Sabahınan kaktımıdı
Tatlı gelir çanın sesi
Sal yukardan gelirken
Pınara düşmüş keçesi

Fadıma yanına varınca
Elini sokmuş goynuna
Muallim olanın adedi
Gıravat atar boynuna

Hamit görünme gözüme
Ateşler düştü özüme
Ömer diye çağırdım da
Töbe bakmadı yüzüme

Yıldırımlar düşünce
Aman anam dedi m'ola
Guştuk davarından gelmiş
Yemeğini yedi m'ola


Ömer'in Ağıdı

Ömer'in Ağıdı

Çamlığın da çeşmeleri çağlıyor
Anam bacım baş ucumda ağlıyor
Doktor geldi yaralarım bağlıyor

Araba devrildi de öldü din varın
İkinci postaya bindi din varın

Gelin arkadaşlar da poşuları değişek
Sür arabacı da Karadaş'a kavuşak
Er varak da sılamıza kavuşak

Araba devrildi de öldü din varın
İkinci postaya bindi din varın

Gaziantep'te de asker olanlar
Askerlikten de teskereyi alanlar
Ömer sılasına vardı diyenler

Araba devrildi de öldü din varın
İkinci postaya bindi din varın


Ömer'im (Vilâyet Kırşehir)

Ömer'im (Vilâyet Kırşehir)

Vilâyet Kırşehir Geycek köyüm
Biçildi kefenim ılıdı suyum
Değmeyin yareme kabire koyun
Muradı koynunda kalan Ömer'im

Geycek'ten çıktım Mucur aralı
Al kanım akıyor derdim sıralı
Gelin Ayşegül'üm eli kınalı
Muradı koynunda kalan Ömer'im

Kırdım direksiyonu tutmadı fren
Karalar bağlasın anamla ebem
Güveği mintanım etsinler kefen
Muradı koynunda kalan Ömer'im

Kolunda saatinin kordonu gümüş
Baş ucunda ağlar bibisi Ümüş
Gayri iflâh olmaz emmisi İbiş
Muradı koynunda kalan Ömer'im

Babam mesken tutmuş Alman elini
Gelir diye beklemesin oğlunu
Genç yaşımda Felek kırdı belimi
Muradı koynunda kalan Ömer'im


Ömrüm Bana Yük (Bana Sor)

Ömrüm Bana Yük (Bana Sor)

Ömrüm bana yük gelmeye başladı
Taşıyorum ama gel de bana sor
Âşk ateşi ciğerlerim haşladı
Yaşıyorum ama gel de bana sor

Felek bana örmüş kader ağını
Sulamış yeşertmiş keder bağını
Bin bir zahmet ile sabır dağını
Aşıyorum ama gel de bana sor

Bilen demez diyen bilmez Devran'ım
Âşkın ateşinde yandı her yanım
Pîrler Pîr'i Pîr Bektaş'a hayranım
Koşuyorum ama gel de bana sor


Ömrüm Benim (Kış Yaşadım)

Ömrüm Benim (Kış Yaşadım)

Kış yaşadım yaza ayan
Dulda geçti ömrüm benim
Bülbül idim gül arayan
Dalda geçti ömrüm benim

Esme deli rüzgâr esme
Esip de sevdamı kesme
Zaten yaram derin deşme
Kanla geçti ömrüm benim

Sevgi dedim kin verdiler
Yaralandım tuz bastılar
Hem övdüler hem yerdiler
Dilde geçti ömrüm benim

Esme deli rüzgâr esme
Esip de sevdamı kesme
Zaten yaram derin deşme
Kanla geçti ömrüm benim

Divan durdum Ağa, Bey'e
Bunca ömrüm gitti zaya
Mecnun oldum bir Leylâ'ya
Çölde geçti ömrüm benim

Esme deli rüzgâr esme
Esip de sevdamı kesme
Zaten yaram derin deşme
Kanla geçti ömrüm benim

Ayhani'nin kırık beli
Tutmaz oldu eli kolu
Çamur çaylak engel dolu
Yolda geçti ömrüm benim

Esme deli rüzgâr esme
Esip de sevdamı kesme
Zaten yaram derin deşme
Kanla geçti ömrüm benim


Ömrüm Geçti Zulumunan Zârınan

Ömrüm Geçti Zulumunan Zârınan

Ömrüm geçti zulumunan zârınan
Yandım dostlar ateşinen nârınan
Şakıyıp gülmedim nazlı yârınan
Gözlerim yaşınan dolmak üzere

Ümitlerim kırık kader den yana
Sillesini vurmuş yaradan bana
Gavuşmamız oldu veda canana
Mezarım dağlarda kalmak üzere

Anadolu yiğidiyim eriyim
Benim ol da topraklarda çürüyüm
Son defa yüzünü gel bir görüyüm
Arabi âşkınla ölmek üzere


Ömrüm Geldi Geçti (Yâr Bulamadım)

Ömrüm Geldi Geçti (Yâr Bulamadım)

Ömrüm geldi geçti bir akşam gibi
Şu gönlüme göre yâr bulamadım
Çok hayaller kurdum boşuna çıktı

Şu gönlüme göre yâr bulamadım

Yâr bulamadım yâr bulamadım

Bir güzeli sevdim yârim olmadı
Vallahi usandım hâl'ım kalmadı
Şans dediler bir de bana gülmedi

Şu gönlüme göre yâr bulamadım

Yâr bulamadım yâr bulamadım

Akarsu'yum dünya bana dar oldu
Geride servetim malım mı vardı
Ömrüm tükeniyor şurda ne kaldı

Şu gönlüme göre yâr bulamadım

Yâr bulamadım yâr bulamadım


Ömrüm Geldi Geçti Gülmedi Yüzüm

Ömrüm Geldi Geçti Gülmedi Yüzüm

Ömrüm geldi geçti gülmedi yüzüm
Çok bayram bekledim gülecek diye
Sevdiğim güzele geçmedi sözüm
Boşa dert yanmışım bilecek diye

Tenhada bulsam da sorsam hâlini
Periye benzetmiş Mevlâ'm kulunu
Akşam sabah bekler idim yolunu
Boşuna gözledim gelecek diye

Sevdaya düşeli tükenmez çilem
Yâr için yazmışım bir cümle kelâm
İsmeti kuşlardan bekledim selâm
Gökleri dinledim salacak diye


Ömrüm (Hasretine Boyun Büktüm)

Ömrüm
Ömrüm (Hasretine Boyun Büktüm)

Hasretine boyun büktüm
Köyden gurbet ele gittim
Vadem yetti bende bittim
Ömrüm ömrüm çöktü ömrüm

Ömrüm ömrüm çöktü ömrüm
Yaprağını döktü ömrüm

Gündoğana olsun ahtım
Temelden gülmedi bahtım
Saraylarda olsa tahtım
Ömrüm ömrüm çöktü ömrüm

Ömrüm ömrüm çöktü ömrüm
Yaprağını döktü ömrüm

Bir gün derler Kemal gitti
Çekti çile ömrü bitti
Sonunda vadesi yetti
Ömrüm ömrüm çöktü ömrüm

Ömrüm ömrüm çöktü ömrüm
Yaprağını döktü ömrüm


Ömrüm Hitam Bulup (Ağlamasın)

Ömrüm Hitam Bulup (Ağlamasın)

Ömrüm hitam bulup dosta gidende
Fuzuli yaş döküp el ağlamasın
Ruhum uçup gider ne kalır tende
Dudak ağlamasın dil ağlamasın

Bir vakit geldi mi kalmaz hiçbir kul
Ne bahçe şad olmuş inan ne sümbül
Boşa figân eder biçare bülbül
Bülbül ağlamasın gül ağlamasın

Dostun çağrısına hürmet edilir
Saygın varsa dost şerbeti tadılır
Dost çağrısı dost yoluna gidilir
Teneşir yaş döküp sal ağlamasın

Ruhum bedenime elveda derse
Kabirde Melekler suâl ederse
Eğer ruhum dost bağına giderse
Ayak ağlamasın yol ağlamasın

Gidecek Dumani dostun yoluna
Çifte Melekleri sağı soluna
Yâradan zulmetmez kendi kuluna
Mezarım başında kul ağlamasın


Ömrüm Kadrini Bilmedim

Ömrüm Kadrini Bilmedim

Geldi geçti benim ömrüm
Ömrüm kadrini bilmedim

Bir kuş gibi uçtu
ömrüm
Ömrüm kadrini bilmedim

Satılmazsın alım seni
Nerelerde bulum seni

Eyvah beni eyvah
beni
Ömrüm kadrini bilmedim

Seyit Nizam Oğlun ağlar
Hasreti sinemi dağlar

Ele geçmez giden
çağ'lar
Ömrüm kadrini bilmedim


Ömrüm Senin Olsun

Ömrüm Senin Olsun

Sen yeşer gönül bahçemde
Solan ömrüm senin olsun
Pula dönsün can akçem de
Yalan ömrüm senin olsun

Ses ver ki gönlüm uyana
Gönül bu derde dayana
Bir gün yüzü göster bana
Kalan ömrüm senin olsun

Savurdum harmanı yele
Varlık gitti bitti çile
Beni böyle gurbet ele
Salan ömrüm senin olsun


Ömrüm Tamam Olup (Boş Dünya)

Ömrüm Tamam Olup (Boş Dünya)

Aman Ömrüm tamam olup vadem yetince
Hallacı Mansur şu dağları çekince
İnsanoğlu mantar gibi bitince
Yeryüzüne dizilince gözlerim

Aman Ehtiyar oldum işlediler tabura
Kalmadı tahmülüm asla sabıra
Ağam kardaş indirince kabire
Kerpiç ile dizilince gözlerim


Ömrüm Uzun Eyle Ey Bâri Hüdâ

Ömrüm Uzun Eyle Ey Bâri Hüdâ

Ömrüm uzun eyle ey Bâri Hüdâ
Hamd-ü sena şükür etmek isterim
Çalışıp kazanıp nefis taamlar
Dişlerim var iken yemek isterim

Açıldı da ağzın söyler Zebanlar
Sana muhtaç bunca Şahlar Gedalar
Al yeşil hırkalar türlü libaslar
Böylece münâsip geymek isterim

Bir küheylan At ver istemem eşek
Üstü kaplan postu tek olsun öşek
Kuş tüyünden yastık yumuşak döşek
Keçeler içinde yatmak isterim

Bir güzel isterim âhu bakışlı
Gerdanı bir karış benli nakışlı
İnci dişli olsun hem kara kaşlı
Boynuna sarılıp yatmak isterim

Kalk gönül gezelim helva alayına
Ol helvalar da dişe kolayına
Her akşama da pirinç pilavına
Kahvaltıda ballı kaymak isterim

Bamyayı severim dolma hoş olur
Ballı börek pişer içi boş olur
Hele zerdali yanında hoş olur
Yedikçe tadına doymak isterim

Sütlü ile tek helise olaydı
Tavuk kızartması sahna olaydı
O tel helvası da dişe kolaydı
Aranmaz üşenmez emek isterim

İçli köfte gerek yola gidene
Bumbar dolması benzer harane
Baklava ile börek şifa bedene
Yedikçe ellerim yumak isterim

Kar turunç olmasa günde yüz serçe
Ya kuzu doldurması nere kaça
Seherden evvel de ekşili paça
Limon bulunmazsa somak isterim

O güzel meyveler bittiği zaman
Toplayın getirin cümleden heman
Dediler lezzetli şol adıyaman
Anın da kabuğunu soymak isterim

Nerede kaldı şekerli kurabiye
Ne demeli fırın eti kebaba
Bazılar da su mu katar şaraba
Neme lâzım adın demek isterim

Kocadım ihtiyar oldum kardaşlar
Hâl'ime rahmedin bakın yoldaşlar
Döküldü ağzımda kalmadı dişler
Yağlıca höşmerim koymak isterim

Yedirdin içirdin hepsi de yalan
Âhır ömrümüzü ederler talan
Bu sözüm dinleyip nasihat alan
İşitip tutanı duymak isterim

Âzrail göğsüme çöktüğü zaman
Öyle bilin hâl'im perişan yaman
Bülbülüm kafesten uçtuğu zaman
Cesedimi kabre koymak isterim

Karac'oğlan der ki böyle kalaydım
Zâhir batın muradıma ereydim
Ol gün dahi cemâlini göreydim
Hâkk'ın didarını görmek isterim


Ömrüm (Yaz Bahar Ayları)

Ömrüm (Yaz Bahar Ayları)

Yaz bahar ayları gelip geçende
Kurumuş fidanın dalların ömrüm
Can cesetten bir gün olur uçanda
Bilmem ne olacak halların ömrüm

Fidan idim kökenlerim kurudu
Göç eylemiş kervanlarım yörüdü
Kara bulut gözlerimi bürüdü
Kurumuş fidanın dalların ömrüm


Ömrümü Getirdim (Gözlerinde Açan)

Ömrümü Getirdim (Gözlerinde Açan)

Gözlerinde açan bahar rengine
Bir yazımı bir de güzüm getirdim
Arar da bulamam bedel dengine
Bir bakışa bir de gözüm getirdim

Sözcükler bıkmadan seni yazarmış
Duyanlar demiş ki hasret nazarmış
Özlemek aşıkta yemin bozarmış
Bir kalemi bir de sözüm getirdim

Şiirler yazdım ben söyler Ozanlar
Tövbeler edip de yine yazanlar
Âşk diyarında gezen tozanlar
Bir mızrabım bir de sazım getirdim

Âşk denince gönül çiçek açıyor
Demeyesin Aynur benden kaçıyor
Sayılı yıllarım günler geçiyor
Bir ömrümü bir de özüm getirdim


Ömrümün Dikenli Taşlı Yolunda

Ömrümün Dikenli Taşlı Yolunda

Ömrümün dikenli taşlı yolunda
Yıkılıp da yitti benim hayatım
Kör olsun gözlerin elin kolunda
Yürüyüp de gitti benim hayatım

Onulmaz sevdanın yarası bende
Umudu tüketmiş karası bende
Kaybolmuş geçmişin darası bende
Eriyip de bitti benim hayatım

Yüzüme gülerdin vurdun dönünce
Yüreğimde yanan ışık sönünce
Mutluluğu ardı sıra gönlünce
Sürüyüp de netti benim hayatım


Ömrümün (Sevdiğimden Ayrı Galdım)

Ömrümün (Sevdiğimden Ayrı Galdım)

Sevdiğimden ayrı galdım galalı
Ne tadı var ne tuzu var ömrümün
Zalım Felek hatırımı gıralı

Ne tadı var ne tuzu var ömrümün

Ömrümün ömrümün ömrümün

Geçmiyor günlerim bana yıl oldu
Bağrımda ateşim yandı kül oldu
Ağlayı ağlayı yaşım sel oldu

Ne tadı var ne tuzu var ömrümün

Ömrümün ömrümün ömrümün

Nasıl olsa şu dünyadan giderim
Hayatımı bir canımla öderim
Akarsu'yum bu mu benim gaderim

Ne tadı var ne tuzu var ömrümün

Ömrümün ömrümün ömrümün


Ömrümün Yıldızı (Beklerim Hayalin)

Ömrümün Yıldızı (Beklerim Hayalin)

Beklerim hayalin gitmez gözümden
Biricik sevgilim sen değil misin
Kuşku mu duyarsın yoksa sevgimden
Artık benim için son değil misin

Gönlümü dertlerden kurtarır sesin
Isıtır içimi ılık nefesin
Sevgilisi varsa canım herkesin
Benim sevgilim de sen değil misin

Ne aradıysam sende bulmuşum
Sende sevinmişim sende gülmüşüm
Sadece seninle mutlu olmuşum
Ömrümün yıldızı sen değil misin

Kaderin çizdiği yol sana çıktı
Görünce kalbimde şimşekler çaktı
Gözlerim ilk defa severek baktı
Tek ve de son âşkım sen değil misin

Seviyorum ama diyemiyorum
Artık başkasını sevemiyorum
Ayları günleri sayamıyorum
Bütün özlemlerim sen değil misin

Arif'im yıllardır seni aradım
Seninle birlikte olmak muradım
Evliliğe doğru atalım adım
Bu sonsuz birlikte var değil misin


Ömrümüzün Özeti

Ömrümüzün Özeti

Yüklediler her belâyı
Çeke, çeke akşam ettik
Sıkıntıyla dişimizi
Sıka, sıka, akşam ettik

Kuş saydılar kör, budala
Kondurdular daldan dala
Kazdıkları her kanala
Aka aka akşam ettik

Giden zalim gelen zorba
Cılk vaatler torba torba
Yola yoğurt göle çorba
Döke, döke, akşam ettik

Aç, susuz çıktık kırlara
Arpa çektik aygırlara
Köşe dönen fırfır'lara
Baka, baka, akşam ettik

Mantar çıktı tüm elmaslar
Melez imiş saflar, haslar
Putlara ipek libaslar
Dike, dike, akşam ettik

Film yaptılar dizi dizi
Aldattılar her gün bizi
Eyvah çekip kendimizi
Yaka, yaka, akşam ettik


Ömrün Son Demi

Ömrün Son Demi

Gönül yarasına âşkından ilâç
Ver geçiyor gayri ömrün son demi
Benden sevgi iste al kulaç kulaç
Yâr geçiyor gayri ömrün son demi

Şu zaman insafsız son umut sende
On yıllık ömürdür bana her hande
Bir ömür saklarsın bir avuç günde
Zor geçiyor gayri ömrün son demi

Geçirdik bahar yaz güzü de hazan
Luzumsuz tasalar mevsimi bozan
Kışa girdi günler hüzünlü bazen
Kar geçiyor gayri ömrün son demi

Yükte pek yenisin pahada ağır
Ne olur çağrıma gel olma sağır
Mutluluk olacak açtığın çığır
Gör geçiyor gayri ömrün son demi

İlhami der sarıl bu tatlı cana
Muhabbet sağalım çifte fincana
Ömrünce muhtaçdır insan insana
Sar geçiyor gayri ömrün son demi


Ömür Bahçasının Gülü Solmadan

Ömür Bahçasının Gülü Solmadan

Ömür bahçasının gülü solmadan
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan
Ecel bir gün bize haydi demeden
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan

Niçin gâflet ile mağrur olursun
Geçer kervan gider yolda kalırsın
Pişman olur sararıp da solarsın
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan

Hey dost artık yeter sözün tutulmaz
Senin kumaşların burda satılmaz
Böyle gitmeyinen menzil alınmaz
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan


Ömür Bahçasının Gülü Solmadan

Ömür Bahçasının Gülü Solmadan

Ömür bohçasının gülü solmadan
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan
Ecel bir gün bize haydi demeden
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan

Derviş Yunus söyler sözün tutulmaz
Senin kumaş bu illerde satılmaz
Böyle yatmak ile Hâkk'a varılmaz
Uyan gel gözlerim gâfletten uyan


Ömür Boyu Bülbülüne Yâr Olan

Ömür Boyu Bülbülüne Yâr Olan

Ömür boyu bülbülüne yâr olan
Dalında gül gül dalında güzeldir
Kelam için sohbet için var olan
Ağızda dil dil ağızda güzeldir

Teller ile dizi dizi dallanan
Düğünlerde allar giyip allanan
Sam yeliyle efil efil sallanan
Zülüfte tel tel zülüfte güzeldir

Toprak üstü bir hat gibi çizilen
Araç ile ayak ile ezilen
Kenar boyu ağaçları dizilen
Ovada yol yol ovada güzeldir

Erdemli der besinlerde öz olan
Sohbetlerde tatlı tatlı söz olan
Peteklerde sarı sarı göz olan
Kovanda bal bal kovanda güzeldir


Ömür Boyu Tatmadım

Ömür Boyu Tatmadım

Ömür boyu tatmadım doyumsuz sevgilerden
Yıllarca ümitlendim hep o yeşil gözlerden
Bıkmadım aldırmadım beni kıran sözlerden
Yıllarca ümitlendim hep o yeşil gözlerden

Şimdi o yeşil gözler başkasına bakıyor
O güzelim saçları başka eller tarıyor
Ümitlerim hayallerim hepsi de kayboluyor
Benim için her şey son yolumuz ayrılıyor


Ömür Denen Garip Yolda

Ömür Denen Garip Yolda

Ömür denen garip yolda
Yürüyorum dalgın dalgın
Sabah yeli değmiş gibi
Eriyorum dalgın dalgın

Bilinmez deryanın dibi
Elbet vardır bir sebebi
Birşey yitirmişler gibi
Arıyorum dalgın dalgın

Yoksuli'yim bile bile
İşte bundan düştüm dile
Kucaklaştım toprak ile
Çürüyorum dalgın dalgın


Ömür Gazel Oldu Kader Kasırga

Ömür Gazel Oldu Kader Kasırga

Ömür gazel oldu kader kasırga
Çölden çöle toza toza bitirdim
Kader torbasına kattım bahtımı
Damla damla süze süze bitirdim

Şenlik değil işim g
a
m ile
keder
Bahtım vücudumu etti derbeder
Yirmi yıl yedi bin küsur gün eder
Belde belde geze geze bitirdim

Bahtım daha siyah aysız geceden
Okuyamam bihaberim heceden
Beş bin kalem aldım bizim Hocadan
Dertlerimi yaza yaza bitirdim

Kul Mustafa sanma ömür bitmiyor
Bağa baykuş kondu bülbül ötmüyor
Aklım yetiyor ya gücüm yetmiyor
Bunu ömrüm üze üze bitirdim


Ömür (İnsanoğlu Güle Benzer)

Ömür (İnsanoğlu Güle Benzer)

İnsanoğlu güle benzer açılıp solan da ben
Hancı da ben yolcu da ben misafir kalan da ben
Âşina bir tercümanın himayesi altında
Damla iken bu vücuda talime gelen de ben

Cevlan senin yürü dedi dünyayı kıldı caba
Sen mahlûkatın Âziz'i ömrü boş etme heba
Aslına rucu etmek var döneceksin türab'a
Hasta da ben Cerrah da ben ağlayan gülen de ben

Gâh hayal serdarı olur meydanın kahramanı
Gâh Mühr-ü Süleyman olur Kaf'tan Kaf'a fermanı
Neticesi zâykatil meft bir mezardı nişanı
Asıl ayrılık işte bu Hasreti olan da ben


Ömür Kütah Ettim

Ömür Kütah Ettim

Ömür kütah ettim bir bağ yetirdim
Felek soldurmaya sazak edindi
Geçti civan ömrüm döktü gazelim
Gören kan ağlayıp fırak edindi

Kanı ferah olsa dünya malına
Sinek konmaz muhannetin balına
Bülbül konmaz asla çalı dalına
Beni bir açılmaz yaprak edindi

Bir gün olur bu köşkümü yıkarlar
Suyum ısıtmaya ocak yakarlar
Eller tüylü fese püskül takarlar
Bize boş kalpağı yasak edindi

Bu dünyanın vardı kıyl ile kalı
Anka Bezirgan'ım açmazam malı
Gürgen kavı olmuş Sefil Celali
Yıldırım demiri çakmak edindi


Ömür Mülkü İle Bir Dava Açtım

Ömür Mülkü İle Bir Dava Açtım

Ömür mülkü ile bir dava açtım
Tarla bozuk, topu bozuk, çap bozuk.
Topladım taamı yemeye şaştım
Mandız bozuk, mangal bozuk, kap bozuk.

Izdırap benimle hep adım adım
Bana gurbet oldu diyar-ı yâdım
Gönlümü gerçeğe bağlayım dedim
Kendir bozuk, örme bozuk, ip bozuk.

Levh'im böyle yazmış evvelde erde
Bendeki hâl lâyık değil her ferde
Yüz bın Doktor teşhis koydu bu derde
İğne bozuk, ilâç bozuk, hap bozuk.

Benim ömrün gâmla geçer boyuna
Dertsizlerin bu âhvalim neyine
Beter düştüm âşk denilen oyuna
Saha bozuk, sahne bozuk, top bozuk.

Acı avaz verir gönlümün od'u
Kimseye denmiyor bu derdin adı
Neden yok Demirci dünyanın tadı
Yaren bozuk, ahbap bozuk, hep bozuk.


Ömür Mülkü İle Bir Dava Açtım

Ömür Mülkü İle Bir Dava Açtım

Ömür mülkü ile bir dava açtım
Tarla bozuk, tapu bozuk, çap bozuk.
Topladım taamı yemeye şaştım
Maltız bozuk, tava bozuk, kap bozuk.

Nefisim benim ile cenkte boyuna
Izdırap ek oldu gönül payına
Beter girdik üç beş türlü oyuna
Meydan bozuk, saha bozuk, top bozuk.

Gün günü ızdırap hep adım adım
Bana gurbet oldu diyarı yadım
Nefsimi birine bağlayım dedim
Kendir bozuk, örme bozuk, ip bozuk.

Levhim böyle yazmış evvelde erde
Bendeki hâl lâyık değil bir ferde
Üç beş Doktor teşhis koydu bu derde
İğne bozuk, ilâç bozuk, hap bozuk.

Gönül sarayını bekler bir Kadı
Kimseye denmiyor bu derdin adı
Mustafa'm neden yok ağzıyın tadı
Yâren bozuk, ahbap bozuk, hep bozuk.


Ömür Yarı Oldu Halâ Mutsuzum

Ömür Yarı Oldu Halâ Mutsuzum

Ömür yarı oldu halâ mutsuzum
Bir yol bulamadım hep umutsuzum
Biter ömrüm bu yüzden çok huysuzum
Yine dönüyorum kendi kendime

Hediye eyledim ona ömrümü
Acıyıp lütfedip bana döndü mü
Öyle hasretim ki kara gözülümü
Bir kez daha görsem gitsem ölüme

Yandı ciğerim kebap olmuşum
Yıllardır sinemde hasret dolmuşum
Yıkılıp yerlere sanki solmuşum
Kaderim bu dayanırım zulüme


Önce Böyle Değildin

Önce Böyle Değildin

Önce böyle değildin
N'oldu bi'tanem n'oldu
Vaka üstüne vaka
Belki kuş gribisin
Elin koynunda kalmış
Kuş gribi mi oldun

Geçen yıl tsunami
Bu sene kuş gribi
Zahmetli iş yaşamak
Bırakmıyu gâribi
Bir kaç sene önceye
Dönüp de bir baksan
O zaman çıkmış idi
Uşaklar deli dana

Ağaç mı yesin millet
Kesip de şu ormandan
Sebze çıktı bu sene
Fazla gelen harmandan
Korka korka yiyoruz
Seneye çıkacak mı
Bundan daha beteri


Önce (Şu Yalan Dünyanın)

Önce (Şu Yalan Dünyanın)

Şu yalan dünyanın seyrine daldım
Bana bir gelene on adım vardım
Dünyanın üstünde mezarlar gördüm
Âdem ile Havva gelmeden önce

Dalgalarım azdı başımdan aştı
Doğruyu deyince dostlarım küstü
Acaba Cebrail nereye bastı
Kâinat gelişip olmadan önce

İnsan gelişime uyması gerek
Yarınları bugün görmesi gerek
İnsan kendisini bilmesi gerek
Varıp başkasını bilmeden önce

Bulamadım gitti emsalin eşin
Önemi kalmadı şu dertli başın
Merhametin varsa birazcık düşün
Seni seven kalbi delmeden önce

Yaktın kazanları başıma döktün
Çekildin kenara seyrime baktın
Kiminle uğraştın kimleri yaktın
Gelip Erbabi'yi bulmadan önce


Öncelikli Tehdit Edepsizliktir

Öncelikli Tehdit Edepsizliktir

Aç kalırsam ağaç yaprağı yerim
Evim yoksa bir çadıra girerim
İnanç iman ahlaksız ne ederim
Öncelikli tehdit edepsizliktir

Süt bozulsa peynir yapıp da yersin
Armut düşse pekmez için ezersin
Tereyağ bozulsa çöpe atarsın
Öncelikli tehdit edepsizliktir

Öğretmene saygı huzur kalmadı
Beş avrat değişen yine doymadı
Bizi gelip uzaylılar soymadı
Öncelikli tehdit edepsizliktir

Medyada ahlakı rafa kaldırdık
Her yeni cihaza hemen saldırdık
Hüsranı seyredip saçı yoldurduk
Öncelikli tehdit edepsizliktir

Büyükler dinlemez baş gömer kuma
Cebi para gören gönlünde kuma
Kantinde doğurur öğrenci suna
Öncelikli tehdit edepsizliktir

TV kanalları eve kir taşır
Çare gösterilen yarayı kaşır
Bu millete milli kültür yaraşır
Öncelikli tehdit edepsizliktir

Malkoç Ali ayrıntıya çok girmez
Ah'lar arşa değdi gözyaşı dinmez
Nerde hata yaptık kimse mi bilmez
Öncelikli tehdit edepsizliktir


Önemli Değil

Önemli Değil

İnsanın rengine bakma
Derisi önemli değil
Gönlüne bak fikrine bak
Gerisi önemli değil

İnsandır evrenin süsü
Akıl bağlayan köprüsü
Cahil kişinin ölüsü
Dirisi önemli değil

Herşeye açık düşünce
İnsanı hakkı deşince
İkisi bir birleşince
Birisi önemli değil

Özünle benze insana
Suçu Gürani Doğan'a
Birkaç Kâmil yeter sana
Sürüsü önemli değil


Önemli (Şairlik Dediğin)

Önemli (Şairlik Dediğin)

Şairlik dediğin deryaya benzer
Âşkın gemisiyle gezmek önemli
İçi dolu inci mercan yakut zer
Sarraf eleğinden süzmek önemli

O öğle bir sır ki gizli muamma
Her türlü söyleyen âşıktır sanma
Ninemde horovel söylerdi amma
Manâsında şiir dizmek önemli

Yiğitsen meydana mahâretin ser
Zaten belli olur asaletten er
Arkası çok olan Köroğlu'yum der
Tek başına ordu bozmak önemli

Öğrendiğin şeyi bilmesi kolay
Gül yetiştirmek zor yolması kolay
Bahçe havuzuna dalması kolay
Denizin dibinden yüzmek önemli

Ey Âşık Gülhani gâfletten ayıl
Dikkat et gerçeğe edesin meyil
Çantayla dolanmak Katiplik değil
Ancak güzel yazı yazmak önemli


Önü Alınmaz (Yükselip şöhretin)

Önü Alınmaz (Yükselip şöhretin)

Yükselip şöhretin binmiş dalına
Gururla kibirin önü alınmaz
Yâradan benliği vermiş kuluna
Gözlerde büyüyen teni alınmaz

Bakıyor çıktığı kabuk zarına
İnanmaz gelecek Hâkk'ın darına
Hayalı uçuşla düşer derine
Çukurda göllenen kanı alınmaz

Sevemez cemiyet içinde seni
Hayatın zevkine alışmış teni
İçiyor tazeyi giyiyor yeni
Fezaya ulaşan şanı alınmaz

Okuyun dostlarım vardır nicesi
Bin nefes tüketir dilde hecesi
Gündüzü hizmete zikre gecesi
İnanmış olanın dini alınmaz

Divani sözünün gelir zamanı
Dünyanın üstünde kıymet dumanı
Sıkıntı boğazda vermez amanı
Bir anlık nefesin canı alınmaz


Önüme Bir Çığır Geldi (Tevhit)

Önüme Bir Çığır Geldi (Tevhit)

Önüme bir çığır geldi
Bir ucu var şar içinde
Abdallar (Ârifler) dükkânın açmış
Ne istersen var içinde

Gir dükkân'a pazar eyle
Her şirindir hezâr eyle
Aya güne nazar eyle
Ay Muhammed nûr içinde

Ay Ali dir gün Muhammed

Ali Ali Ali Ali Ali Ali medet

Ay Ali dir gün Muhammet
Okunan seksen bin âyet
Balıklar deryaya da hasret
Çarka döner göl içinde

Göl içinde çarka döner

Susuzluktan bağrı yanar
Alemler seyrana da iner
Seyir var seyir içinde

Kuduretten verdi balı
Bahanesi oldu arı
Şimdi dinle âh-u zârı
Arı inler bal içinde

Pîr Sultan'ım ey gaziler
Ali Ali Ali Ali Ali Ali medet

P'ır Sultan'ım ey Gaziler

Yürekte yara sızılar
Talipte Pîr'in arzular
Bülbül öter gül içinde

Bülbül öter gül içinde

Dost dost


Önüme Bir Çığır Geldi (Tevhit)

Önüme Bir Çığır Geldi (Tevhit)

Önüme bir çığır geldi
Bir ucu var şar içinde
Ârifler dükkân açmış
Her ne dersen var içinde

Gir dükkân'a pazar eyle
Hışmın yenip hazer eyle
Aya güne nazar eyle
Ay balkıyor nur içinde

Ay Ali'dir gün Muhammet
Okunur doksan bin ayet
Balıklar da suya hasret
Çarh dönerler göl içinde

Göl içinde çarha döner
Susuzluktan bağrı yanar
Müminler secdeye iner
Seyir var seyir içinde

Kudretten verildi balı
Bahanesi oldu arı
Dinle imdi ah ü zarı
Arı inler bal içinde

Pir Sultan'ım ey gaziler
Alnımızda ak yazılar
Önce talip pir arzular
Bülbül öter gül içinde


Önüme Bir Çığır Geldi (Tevhit)

Önüme Bir Çığır
Geldi

Önüme bir çığır geldi
Bir ucu var şar içinde
Aktarları da dükkân açmış
Her ne dersen var içinde

Gir dükkâna bazar eyle
Hışmın yenip hazar eyle
Aya güne de nazar eyle
Ay Muhammed nur içinde

Ay Ali de Merdan Ali
Her dertlere de derman Ali

Ay Ali'dir gün Muhammed
Okunur doksan bin ayet
Balıklar da suya hasret
Çarha döner göl içinde

Göl içinde çarha döner
Susuzluktan bağrı yanar
Müminler secdeye iner
Seyir var seyir içinde

Ay Ali de Merdan Ali
Her dertlere de derman Ali

Kudretten verdi balı
Bahanesi oldu arı
Ben ağlarım âh-u zârı
Arı inler bal içinde

Pîr Sultan'ım adım Hazar
Alnımızda ak yazılar
Talip de Pîr'in arzular
Bülbül oynar gül içinde

Ay Ali de Merdan Ali
Her dertlere de derman Ali


Önüne Kuşanmış Yandımdan Öğnük

Önüne Kuşanmış Yandımdan Öğnük

Önüne kuşanmış yandımdan öğnük
İçerim yanıyor yâr göğnük göğnük
Ana bana bir izin ver böğünnük
Âşıyım dağları buluyum yâri
N'eyleyim malı

Böğün bulanığı vardır havanın
Şahan sağ yanında döner yuvanın
Ardı gırk belikli güzel sevenin
Gündüzü arafa gecesi bayram
Olurum gurban

Yayladan geliyom elim boş değil
Sallanma sevdiğim göynüm hoş değil
Anan seni bir kötüye veriyo
(Anan seni başkasına veriyo)
Vallahi billâhi sana eş değil
Can yoldaş değil


Öpsem Okşasam (Bir Tenhada)

Öpsem Okşasam (Bir Tenhada)

Bir tenhada canım elime girsen
İptida yanağın öpsem okşasam
Mübarek leblerin ağzıma versen
Sevdakâr dudağın öpsem okşasam

Dersem goncaların destime alsam
Bir gece subhadek koynunda kalsam
Derd ile kollarım boynuna salsam
O nazik buhağın öpsem okşasam

Emsem gerdanını sarsam belini
Söylerken işitsem şirin dilini
Hâkk nasib eylese dersem gülünü
O kalem parmağın öpsem okşasam

Sıdkı der Efendim ağlatma beni
Sineme sarsam ol beyazca teni
Başından başlasam sevmeye seni
Nihayet ayağın öpsem okşasam


Öpsem Okşasam (Bir Tenhada)

Öpsem Okşasam (Bir Tenhada)

Bir tenhada canım elime geçsen
İptida yanağın öpsem okşasam
Dersem goncelerin destime alsam
O nazik bukağın öpsem okşasam

Öpsem gerdanını sarsam belini
Söylerken işitsem nazik dilini
Hâkk nasip eylese dersem gülünü
O kalem parmağı öpsem okşasam

Sıtkı der efendim ağlatma beni
Sineme sarsam ol beyazca teni
Başından başlasam sevmeğe seni
Nihayet ayağın öpsem okşasam


Öptürmem (Giderim Karasu'ya)

Öptürmem (Giderim Karasu'ya)

Giderim Karasu'ya
Elmayı soya soya
Verim benim yârimi
Seveyim doya doya

Öptürmem öptürmem
Al yanaktan öptürmem
Öperse yârim öpsün
Başkasına öptürmem

Karpuz kestim yiyen yok
Halin nedir diyen yok
Öyle bir yâr sevdim ki
Gözün aydın diyen yok

Öptürmem öptürmem
Al yanaktan öptürmem
Öperse yârim öpsün
Başkasına öptürmem

Dağ başından geçilsin
Rakı şarap içilsin
Güzeller sevdiğini
Hemen alsın çekilsin

Öptürmem öptürmem
Al yanaktan öptürmem
Öperse yârim öpsün
Başkasına öptürmem


Öpül Koçul Huzur İle

Öpül Koçul Huzur İle

Gel ey nazik beden dilber
Öpül koçul huzur ile
Ömrümün hasılı dilber
Öpül koçul huzur ile

Öpülmekten zarar gelmez
Koçulmaktan adam ölmez
Bu güzellik sana kalmaz
Öpül koçul huzur ile

Öpülmek eski adettir
Koçulmak hub saadettir
Hatır yapmak ibadettir
Öpül koçul huzur ile

Karana yağmadan ağın
Menevşem solmadan bağın
Güzelsin geçmeden çağın
Öpül koçul huzur ile

Köroğlu der gamzen oktur
Derdim hiç kimsede yoktur
Koçulmamış dilber yoktur
Öpül koçul huzur ile


Ördeğin Sürüsü Kaz'ınan Gelir

Ördeğin Sürüsü Kaz'ınan Gelir

Ördeğin sürüsü gaz'ınan gelir
Baharın gokusu yazınan gelir
Yeğidin sevdiği güzel olursa
Salını salını nazınan gelir

Esme rüzgâr esme başım dalgalı
Nazlım benden ayrı kaldı kalalı

Karadır kaşların yay eylemişler
Aklımı başımdan zây eylemişler
Duydum güzelleri pay eylemişler
Varam gidem bakam yâr kime düştü

Esme rüzgâr esme başım dalgalı
Nazlım benden ayrı kaldı kalalı

Akşam olur guşlar gonar dallere
Susamış yıldızlar iner göllere
Güzeller dizilmiş ince yollara
İçlerinde Nazlımı göremiyorum

Esme rüzgâr esme başım dalgalı
Nazlım benden ayrı kaldı kalalı


Ördeğisen Göle Gel

Ördeğisen Göle Gel

Ördeğisen göle gel
Şahin isen gola gel
Dağlarda galdım
Hanım ablam sevdaya daldım

Ördek suya dal da gel
Yârdan haber al da gel
Ersil'de kış var
Hanım ablam bunda bir iş var

Eğer yârim gelmezse
Yalvar yakar al da gel
Dağlar gazeli
Hanım ablam dünya güzeli

Kaynar kazan taşmaz mı
Yol buradan aşmaz mı
Dağlarda galdım
Hanım ablam sevdaya daldım

Sil gözünün yaşını
Ayrılan kavuşmaz mı
Dağlar gazeli
Hanım ablam dünya güzeli


Ördeğisen Göle Gel

Ördeğisen Göle Gel

Ördeğisen göle gel
Gelin gelin gelin

Şahin isen gola gel aman
Hakîkatlı yârısan

Gelin gelin gelin

El etiğim yere gel aman

Bir ileri bir geri

Yavaş yavaş gel beri

Gerdandan akan teri

Koy kadeh'e ver beri

Ölüyorum yaniyorum

Yandırma gelin beni

Ördek göller de olur

Gelin, gelin, gelin

Ceylan közler de olur olur

Öyle gârip gezenin

Gelin gelin gelin

Gözü eller de olur aman

Bir ileri bir geri

Yavaş yavaş gel beri

Gerdandan akan teri

Koy kadeh'e ver beri

Ölüyorum yaniyorum

Yandırma gelin beni

Bu dere ata ata

Gelin gelin gelin

Dibinde kum galmadı aman

Yüzüne baka baka

Gelin gelin gelin

Gözümde nur kalmadı aman

Bir ileri bir geri

Yavaş yavaş gel beri

Gerdandan akan teri

Koy kadeh'e ver beri

Ölüyorum yaniyorum

Yandırma gelin beni


Pabıcın Tekine Yılan mı Girdi

Pabıcın Tekine Yılan mı Girdi

Pabıcın tekine yılan mı girdi
Emmiye dayıya gıran mı girdi

Ağlama gız bacım yazın buyumuş
Dividi galemi böyle buyurmuş

Anan atını da çaya bağlamış
Her at kişnedikçe anan ağlasın
Anayın gızılar seni neynesin

Eşim gızlar ben anama doymadım
Uçun guşlar ben silama doymadım

Eliyin gınası çamırdan m'ola
Gözüyün sürmesi kömürden m'ola

Ağlama gız bacım yazın buyumuş
Dividi galemi böyle buyurmuş


Pabucumun Beli Kırık Sürürüm

Pabucumun beli kırık sürürüm
aman
Kaçan ben yârimi görsem sarhoş bir hoş görürüm
Görürüm de yâr yoluna ölürüm aman

Çöz Aslı'm göğsünün aman
düğmelerini
Sararsın okşarsın aman gül memelerini

Beş yüz dedikleri aman bin'in
yarısı aman
Aldılar kaçtılar gecelerin yarısı
O yârin saçları da altın sarısı

Ne dedin de eylendin yolum
üstüne
Kim dayanmış sen dayanacan hovardanın kahrına

Sallana pullana da nerden
gelirsin aman
Kasavet gönlümün aman gamın da alırsın
Erde geçte sen benim olursun aman

Ne dedin de eylendin yolum
üstüne
Kim dayanmış sen dayanacan hovardanın kahrına


Pabucumun Belleri Gırık Sürünür

Pabucumun Belleri Gırık Sürünür

Pabucumun belleri gırık sürünür
Kısa cepken geymiş de fistan görünür

Pabucumun belleri değil de
kenarı
Kaç gün oldu görmemişim ben o yâri

Pabucumun üstünde olur bağları
Unuttuk canım yaşayanı sağları


Pabuçlarım Delindi

Pabuçlarım Delindi

Pabuşlarum delindi oy
Kumdan giderum kumdan
E gız senun ananun oy
Allah gelsun hakkından

Ey duman kara duman
Ne düştün yollaruma
Sana sevda olali gız
Bak benim hallaruma

Duman enup kalkayi
Sürmene başlarına
Vermedi seni annen gız
Yalvar gardaşlaruna


Padişah Em'r Etse Buyursa Cellât

Padişah Em'r Etse Buyursa Cellât

Padişah em'r etse buyursa cellât
Dönmez meydanımdan Ali dost deyu
Zaman arşa huruç etse her millet
Vermişim serimi Ali dost deyu

Cismim kırk pare olsa geri durmazam
Dünya kallaşına meyil vermezem
Rakip taşlarından ben hiç korkmazam
Dellâlım meydanda Ali dost deyu

Rakip taşlarını atar sinene
Her dem yalvarırım sahip zamana
Birgün rakipleri katıp tufana
Yetişir imdada Ali dost deyu

Hiç mihnette koymaz asla kulunu
Daraltmaz vallahi tutar elini
Gönül sevdi has bahçenin gülünü
Öterim dalında Ali dost deyu

Kurbani derdimi her dem yanarım
Gönül Hâkk'a düşmüş malı neylerim
Eğnimde hırkası Abdal Seyran'ım
Cevlanım meydanda Ali dost deyu


Padişah Fermanı

Padişah Fermanı

Şu garip gönlümü şen tutamadım
Dünya geniş ama dar olup gitti
Bezirgân yükünü yüklemiş gider
Benim yüklenecek yüküm kalmadı

Ben beni yarattın benden yücesi
Akıl almaz oldu gönül hocası
Okuturlar birgün bunun hecesi
Benim okuyacak hecem kalmadı

İpek Bacı yazar oldu bugünü
Gönlüme sulanı kıldı bugünü
Padişah fermanı bozdu bugünü
Beni astıracak ferman kalmadı


Padişah Katlime Ferman Dilese

Padişah Katlime Ferman Dilese

Padişah katlime ferman dilese
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan
Cellatlar karşımda satır bilese
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan

On yedi yerimden vursalar yara
Cerrahlar derdime kılmasa çare
Kemendi bend ile çekseler dara
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan

Karadır kaşları benzer kömüre
Münafıklar zarar verir ömüre
İk'ellerim( İki ellerim ) bağlasalar demire
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan

Eğer beni katsa kervan göçüne
Götürseler Hindistan'a Maçin'e
Urganım atsalar dar ağacına
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan

Ahiri katlime ferman yazılsa
Çıksam teneşire tabut düzülse
Kefenim biçilse mezar kazılsa
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan

Pir Sultan Abdal'ım derim
vallahi
Ölsem terk eylemem Pir'i billâhi
Huzur-ı mahşerde dilerim Şah'ı
Yine geçmem ala gözlü Şah'ımdan


Padişah-ı Âşka Olalı Nedim

Padişah-ı Âşka Olalı Nedim

Padişah-ı âşka olalı nedim
Çilehane oldu Mesken-i Kadim
Ene'l Hâkk demedim Entel Hâkk dedim
Melâmet dalında astırdın beni

Eyledim Dervişlik bir Hüda dedim
Başladım eliften sonra ba dedim
Münkirler la dedi ben illa dedim
Şeriat babında susturdun beni

Âşkla güreşmenin vaktin geçirdin
Ben bâde istedim sen zehr içirdin
Bazen kartal gibi sarpta uçurdun
Bir vakit serçeye pusturdun beni

Koydun Seyrani'yi Mecnun yerine
Aklın ermez ettin hayır şerrine
Cellât oldun kılıç urdun serine
Baht-ı siyahıma küstürdün beni


Padişah-ı Heft Kişver Kılıç

Padişah-ı Heft Kişver Kılıç

Padişah-ı heft kişver kılıç kuşandı bir Er den
Devlete Haâkk lâyık gördü himmet oldu Peygamber den

Bin elli sekiz senede tahtında karar eyledi
Sultan Mehemmed ismine hutbe okundu minberden

Bu seccade Resul'ündür ey vekil-i Fahr-i Âlem
Yer yüzü güneşi sensin zerresin o mahpeykerden

Girit değil çok kaleler senin gününde feth olur
Kevkebin kuvvetli senin yüksek yürüyor ülkerden

Kul Mehmed der Hüseyn Paşa senin yolunda çalışır
Hanya'da üç kule yapmış küffar dan kesilen serden


Padişahım Cezayir'in

Padişah'ım Cezayir'in

Padişah'ım Cezayir'in
Yarar Arslan yatağıdır
Zaviyesidir hem Resul'ün
Gerçek erler otağıdır

Coşar derya eser badı
Kılıç ile arar yâdı
Sedd-i İslam'dır bir adı
Akdeniz'in bucağıdır

Allah olsun kıl-ü kalin
Lütfu çoktur bi-zevalin
Cezayir yedi Kıral'ın
Daim başı nacağıdır

Cezayir'in kahramanı
Kâfire vermez amanı
Severler Ali Osman'ı
Hacı Bektaş koçağıdır

Mekânıdır gerçek erin
Hâkk yoluna verir serin
Benli Ali şehitlerin
Bağ-ı Cennet durağıdır


Padişah'ım Dinle Beni

Padişah'ım Dinle Beni

Padişah'ım dinle beni
Yâr için huzura geldim
İçimde ateşi yanar
Yâri sora sora geldim

Dizimde vardır dermanım
Yazılmış ecel fermanım
Nazlı yârime kurbanım
Ben Mahperi yâre geldim

Derdime bulunmaz derman
Yâradan verirse imkân
Adımı sorarsan Kirman
Ben sizin diyara geldim


Padişah'ım Dinle Benim Sözümü

Padişah'ım Dinle Benim Sözümü

Padişah'ım dinle benim sözümü
Uzak yerden ben bu yana gelmişem
Sevdanın ateşi yakar içimi
Onun için sararmışam solmuşam

Derdimi sizlere edem ifade
Sırrımı dünyada açmadım yada
Pîrlerin elinden içmişim bâde
Hanzade'nin divanına gelmişem

Zalimler önünde kolu bağlıyam
Kenan der ki ciğerimden dağlıyam
Sorarısan ben de bir Şah Oğluyam
Bu divanda mağdur olup kalmışam


Padişah'ım (Kulların Âhvalin)

Padişah'ım (Kulların Âhvalin)

Kulların âhvalin eyleyim beyan
Reaya hâlini bil Padişah'ım
Harami elinde kaldık el aman
Balçıkta dönmüyor dil Padişah'ım

Davud'un zorunda viran kasaba
Alman, malımız gelmez hesaba
Her gün her demimiz gamda tasada
Nice gelin kızlar dul Padişah'ım

Konaklar yıkıldı ahır yapıldı
Sabi sıbyan mekteplerden çekildi
Gel etme diyenin evi yıkıldı
Kurt Paşa dev oldu zül Padişah'ım

Akşam olur yiyiciler derilir
Çıkan soframıza kusur bulunur
Her haneden zorla kuruş alınır
Soyulur sırtından çul Padişah'ım

Karga kuzgun oldu çöktü üleşe
Aman vermez koç yiğide keleşe
Bir aslan bulunmaz Kurt'la güleşe
Derdimize deva bul Padişah'ım

Kaçan halâs olur tımarhaneye
Tesellim avarız saldı haneye
Dilimiz varmıyor Sultan demeye
İşte böyle böyle hâl Padişah'ım


Padişahlar Gibi

Padişahlar Gibi

Padişahlar gibi mağrurlanırsın
Şimdilikte dere tepe düz sana
An gârib zamanda tahttan inersin
Atatürk'ün oku değsin kız sana

Güzel yanakların gün gibi yanar
Afacan gözlerin çarh gibi döner
Gören seni merhametli can sanar
Hâl buyise kâr etmiyor söz sana

Gözlerin azdırıp kaşların eğme
Bu gün yaralıyım gel bana değme
Demedim mi Al'İzzet gel bunu sevme
Katlan gönül bu çileler az sana


Padişahtan Elçi Salsa

Padişahtan Elçi Salsa

Padişahtan elçi salsa fermanın
Hâkk'tan emir gelse varmam o yâre
Dört kitapta adı yazsa görüşmem
Cennet bağı olsa girmem o yâre

Gülü reyhan sürüp zemzemle
yunsa
Altın sürahide şerbet bal sunsa
Sarrafın elinde cevahir olsa
İki kuruş değer vermem o yâre

Sefil Ersun riyakârı neylesin
Sözlerine yalan katsın söylesin
Bundan böyle bildiğini eylesin
Hiçbir meramımı sormam o yâre


Padişahtan Yahşidir Âşk İçre

Padişahtan Yahşidir Âşk İçre

Kurb-i Hâkk'tan dur eder dünyada çok mal olması
Hâkk'a yol vermez be gâfil dehre meyyal olması

Padişahta rahat olmaz saltanat kaydın çeker
Padişahtan yahşidir âşk içre abdal olması

Giymeden atlas libas yahşi safadır Âşık'a
Başta bir tac-ı kalender hırka ve şal olması

Zâhidin bezminde kesret dinletmen hoş gelür
Kuşe-i vahdette öz hâlinle hoş-hâl olması

Dertli dostum kadrin anlatmak içindir aleme
Çarsu-yı kabiliyyet içre dellâl olması


Pahalılık Alev Gömlek

Pahalılık Alev Gömlek

Pahalılık alev gömlek
Giyemezsin demedim mi
Her öğünde soğan ekmek
Yiyemezsin demedim mi

Elin havyar senin turşu
Buna koyamazsın karşı
Kimi eğri kimi doğru
Seçemezsin demedim mi

Çimento yok harç içinde
Alem her gün evç içinde
İşçi gardaş borç içinde
Yüzemezsin demedim mi

Akarsu'yum bu ne illet
Durma sazın ile anlat
Soy gardaşım böyle millet
Bulamazsın demedim mi


Pala Remzi

Pala Remzi

Tüfeng aldım çıktım keklik
avına
Ta Urfa'dan geldim Botan Çayı'na
Aşiretler bir yiğidi meth eder
Pala Remzi derler onun namına vay vay
Vay vay Remzi
Alem Remzi'den razı

Sordum namın verdiler
Pala Remzi dediler
Pala bıyığı değil
Yüreğidir dediler

Remzi yücelerden çıkıp bakarmış
Arasıra İlhan'ına uğrarmış
Mevlâm tek hükümdar O'dur var eden
Hel bakın ne yürekler yaratmış vay vay
Vay vay Remzi
Alem Remzi'den razı

Sordum namın verdiler
Pala Remzi dediler
Pala bıyığı değil
Yüreğidir dediler

( Aleme bir gül gerek
Yiğitlere Pîr gerek
Menzile varmak için
Remzi'yi bilmek gerek )