Nerdesin Dost (Sarı Saçlım Mavi Gözlüm)

Nerdesin (Sarı Saçlım Mavi Gözlüm)

Sana hasret, sana vurgun gönlümüz
Neredesin mavi gözlüm nerde nerde
Nerdesin dost
Bu gemi bu Kara Deniz
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerde nerde
Nerdesin dost

Bu gemi bu Kara Deniz
Sarı saçlım, mavi gözlüm
Sarı saçlım, mavi gözlüm

Nerde nerde nerdesin dost

Ararım izini Dolmabahçeden
Bir daha dönmez mi bu yola giden
Nerde, nerdesin dost
İçimde sen gözümde sen
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerde nerde
Nerdesin dost

İçimde sen gözümde sen
Sarı saçlım, mavi gözlüm
Sarı saçlım, mavi gözlüm

Nerde nerde nerdesin dost

Kurban olam yürüdüğün yollara
Kara peçe yakışmıyor kullara
Nerde nerdesin dost
Uyan bak bizim hallara
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerde nerde
Nerdesin dost

Uyan bak bizim hallara
Sarı saçlım, mavi gözlüm
Sarı saçlım, mavi gözlüm

Nerde nerde nerdesin dost

Bulutlar terinden, dağlar kokundan
Sarhoştur sevdiğim Mahzuni bundan
Nerde nerdesin dost
Bir daha gel gel ''Samsun''dan
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerde nerde
Nerdesin dost

Bir daha gel gel Samsun'dan
Sarı saçlım, mavi gözlüm
Sarı saçlım, mavi gözlüm

Nerde nerde nerdesin dost


Nerdesin Ey Ciğerparem

Nerdesin Ey Ciğerparem

Hangi rüzgâr esti taş yürekli yâr
Bir kasırga gibi tufan nerdesin
Senin ne Allah'tan kuldan korkun var
Gönül köşküm oldu viran nerdesin

Nerdesin ey ciğerparem nerdesin
Hangi diyardasın hangi eldesin

Âşk ne demek sorun alın cevabı
Zulümden hezaran sevgi sevabı
Zehirden acı ayrılık şarabı
Artık dünyalarım zindan nerdesin

Nerdesin ey ciğerparem nerdesin
Hangi diyardasın hangi eldesin

Davut Sulari'nin kalbi kanıyor
İsmini andıkça içim yanıyor
Eller tatlı uykudan uyanıyor
Ben hep ağlıyorum inan nerdesin

Nerdesin ey ciğerparem nerdesin
Hangi diyardasın hangi eldesin


Nerdesin (Hasretlik Ölümdür)

Nerdesin (Hasretlik Ölümdür)

Hasretlik ölümdür acısı derin
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Kaldı mı sinende bana bir yerin
Göz göz oldu yaralarım nerdesin

Süsenim sümbülüm reyhandı sesin
Kekliğim cerenim ceylandı sesin
Dermansız derdime dermandı sesin
Göz göz oldu yaralarım nerdesin

Döküldü yaprağım karda yağmurda
Beklerim çiçeğim açmaz baharda
Gönlüm sende kaldı gözüm yollarda
Göz göz oldu yaralarım nerdesin

Kâh zülfünün tellerinde yiterdim
Kâh hüsnünün cemâlinde biterdim
Allah'ım bu sevda bitmesin derdim
Göz göz oldu yaralarım nerdesin

Bülbül zâr eylesin güller uyansın
Derdine Can Ozan yansında yansın
Ah zavallı kalbim nasıl dayansın
Göz göz oldu yaralarım nerdesin


Nerdesin Sen Sen

Nerdesin Sen Sen

Karakışı bahar eden vefasız
Çiğdem çiçek açtı hani nerdesin
Koyunlar kuzuladı dağlar yeşerdi
Derelerde su coş etti nerdesin

Bana inat ettin dağın gar'ını
O da söndürmedi gönül nâr'ımı
Yedi yabancılar sordu halımı
Ölümlerden döndüm hani nerdesin

Gurbet ele gidip gelen gayet çok
Kime sorduyusam seni gören yok
Aha bugün aha yarın gelen yok
Gözlerimde fer koymadın nerdesin

Kızıltuğ'um der ki o çağlar geçti
Felek tırpan aldı sinemi biçti
Simsiyah saçlara çok aklar düştü
Aha ömrüm geçti hani nerdesin

Aha ben gocadım geçti hani nerdesin


Nerdesin (Yine Hatırladım)

Nerdesin (Yine Hatırladım)

Yine hatırladım doldu gözlerim
Ey canım sevdiğim şimdi nerdesin
Hasretinden yanar gider özlerim
Yüzü gül nakışlım şimdi nerdesin

Ağlar tenhalarda boynum bükerim
Kederim üstüne hüzün ekerim
Ha bugün ha yarın derim beklerim
Gel tatlı gülüşlüm şimdi nerdesin

Kendin uzaklarda hayalin bende
Gezinip durursun kirpiklerimde
Başım ayrı durur sanki bedende
Cana can katışlım şimdi nerdesin


Nerdeydin Çıktın Yolum Üstüne

Nerdeydin Çıktın Yolum Üstüne

Nerdeydin çıktın yolum üstüne
Can dayanmaz şu güzelin gastine

Gel abdest al sen imam ol üstüme
Sağlığımda cenazemi gıl galan

Benim dostum çıkmış yola oturur
Ağlayarak aklıcığnı yitirir


Nere Gitmiş Yeşil Başlı Ördekler

Nere Gitmiş Yeşil Başlı Ördekler

Nere gitmiş yeşil başlı ördekler
Bu nasıl vadidir göller kurumuş
Nerde kaldı yaptığımız emekler
Irmaklar nehirler seller kurumuş

Bir kağıt bir divit kalem getirdim
Söyle gardaş bir çok alem getirdim
Yârinden yavrundan selâm getirdim
Niçin söylemesin diller kurumuş

Der Zülâli bu kabrini kim açmış
Kimler ağlar kimler göz yaşı saçmış
Gitmiş bahar faslı bülbüller uçmuş
Mezarın ütünde güller kurumuş


Nerede (Bir Ağaç Misali)

Nerede (Bir Ağaç Misali)

Bir ağaç misali toprağa sardım
Yeşil yaprak dal verdiğim nerede
İnsanın önünde huzura vardım
İnsan bilip yol verdiğim nerede

Beş milyar insandan biri de benim
Bir yalan sevdayla yanıyor canım
Damardan çekildi kurudu kanım
Göğsüm açıp el verdiğim nerede

Dostlukla düşmanlık dürüstçe olsun
İnsan olan herkes kendini bilsin
Gönülden sevenler buyursun gelsin
Can'gönülden gül verdiğim nerede

Yiğit'im yazmadan önce okuyup
Her bir sözü nakış nakış dokuyup
Gönül bağın gül dalından şakıyıp
Bülbül gibi dil verdiğim nerede


Neredesin Sen

Neredesin Sen

Şu gârip halimden bilen işveli nazlım
Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen
Tatlı dillim güler yüzlüm ey ceylân gözlüm
Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen

Ben ağlarsam ağlayıp gülersem gülen
Bütün dertlerim anlayıp gönlümü bilen
Sanki kalbimi bilerek yüzüme gülen
Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen

Sinamde gizli yaramı kimse bilmiyor
Hiç bir Tabip yarama merhem olmuyor
Boynu bükük bir Garib'im yüzüm gülmüyor
Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen


Neredeyim (Bedenin Sendedir)

Neredeyim (Bedenin Sendedir)

Bedenin sendedir nefesim senden
Sen bende sen sende ben neredeyim
Haber olsun varsa söylersin benden
Sen bende sen sende ben nerdeyim

Gönlümün kelâmı sözde göründün
Tele mızrap vurdum saz da göründün
Âşk yolunda elâ gözde göründün
Sen bende sen sende ben neredeyim

Gonca güller senin için derilir
Rızık rahmet senin için verilir
Secdegâhım senin için serilir
Sen bende sen sende ben neredeyim

Canım dedim canım sende saklanır
Damardaki kanım sende saklanır
Benim dedim benim sende saklanır
Sen bende sen sende ben neredeyim

İlmi isteyene köşkü sen verdin
Âlemlere başka başka sen verdin
Onda tutsak oldum âşkı sen verdin
Sen bende sen sende ben neredeyim

Sonsuz zaman dolduğunu arıyor
Âşıkların olduğunu arıyor
Bu Sefai bulduğunu arıyor
Sen bende sen sende ben neredeyim


Nerelerden Sökün Edip Gelirsin

Nerelerden Sökün Edip Gelirsin

Nerelerden sökün edip gelirsin
Yenile mi geldin ay telli durnam

Ay telli durnam
Derdimin üstüne dertleri gatma
Dertlerim yeyindir ay telli durnam

Ay telli durnam

Çark vurup havalarda aşınca
Ciğer kebab olup o da pişince

O da pişince
Kişi sevdiğinden ayrı düşünce

Garalar mi bağlar ay telli turman

Ay telli durnam

Çark vurup havalarda dönersin
Çayırlı çimenli yurtlara gonarsın
Yârini mi aldırdın darda dönersin
Yârini yanına al ay telli durnam
Ah yâr dost dost
Dönüver fidan boylum dönüver

Cömert ol de de her işleri bitir
Sil süpür galbimin garasın götür
Gitte dost elinden bir haber getir
Tez gel kerem eyle ay telli durnam
Ah yâr yâr dost dost
Dönüver fidan boylum dönüver

Pîr Sultan Abdal'ım dinim imanım

Goydum dost yoluna olanca varım

Yarın Hâkk yoluna verirsem canım

Dostdan ayrı m'olsun ay telli durnam

Ah yâr yâr dost dost

Dönüver fidan boylum dönüver


Neren Ağrur Neren Ağrur

Neren Ağrur Neren Ağrur

Neren ağrur neren ağrur
Oy başım ağrur başım
Başuna kurban olayım
Yarın çarşıya varayım
Başına ilaç alayım

Başun başuma
Gara gaşına
Fındık cözüne
Oy senin sevdan olayım

Neren ağrur neren ağrur
Oy gözum ağrur gözum
Gözüne kurban olayım
Sabah pazara varayım
Gözüne sürme alayım

Başun başuma
Gara gaşına
Fındık cözüne
Oy senin sevdan olayım

Neren ağrur neren ağrur
Oy elum ağrur elum
Elune kurban olayım
Sabaha pazara varayım
Elune yüzük alayım

Başun başuma
Gara gaşına
Fındık cözüne
Oy senin sevdan olayım


Neresinde (Kahır Zulüm)

Neresinde (Kahır Zulüm)

Kahır zulüm horon teper
Millet bunun neresinde
Bir gün gelir zincir kopar
Şu kâinat küresinde

İki yarım bir etmiyor
Formül kafama yatmıyor
Oltası balık tutmuyor
Su kurumuş deresinde

Adam kılık kalabalık
Kaptan olmuş alabalık
Yaşlının namı babalık
Hile çıkmış darasında

Yağmur damlıyor toprağa
Sular can verir yaprağa
Meyvelerse hasret dağa
Sürgün çıkmış kurasında

Yola çıktı sevda yükü
Vakfeylemiş varı yoku
Kenetlenir bin bir doku
Şu dağların arasında


Neresindensin (Bir Kız Gördüm)

Neresindensin (Bir Kız Gördüm)

Bir kız gördüm Serhat Kars'ın düzünde
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin
Bir tebessüm vardı melek yüzünde
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin

Giyinmiş kuşanmış gelmiş pazara
Hangi rüzgâr attı seni bu diyara
Aman dikkat eyle gelme nazar'a
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin

Sarıkamış'tan mı Iğdır'dan mısın
Ladı Kars Benlehmet Diğor'dan mısın
Göle, Selim yoksa Çıldır'dan mısın
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin

Gerdanı dizilmiş sarı liralar
Fırfırlı eteği belin burmalar
Sana kurban olsun bizim buralar
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin

Ardahan, Hanaktan, Posof'tan mısın
Şöreyelden yoksa Susuz'dan mısın
Arpaçay, Kaçköyü, Cala'dan mısın
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin

Serhat diyarının ayı yıldızı
Edepli erkânlı anasının kızı
Söylettik konuşmaz ediyor nazı
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin

Ergün metahını döktü sözlere
Sürmeler çekilmiş elâ gözlere
Hadi nazlanmada söyle bizlere
Kız sen Serhat Kars'ın neresindensin


Neresindeyiz

Neresindeyiz

Öfkelenip kavga eden
Kırıp baktı içi boşmuş
Gölgeyi gerçek zanneden
Yanlış yöne boşa koşmuş

Zaman akıp gider elden
Tekerlekler çıkar yoldan
İsyana uzanan dilden
Fayda gelmez küfre düşmüş

Savaş açmış göl denize
Yutarken kaçmış genize
Şimdi gelin kendinize
Durgun sular bile coşmuş

Rüya hayal hepsi gerek
Hakîkat bize son durak
Azmimiz gayeye direk
Coşkuyla yılmamış taşmış

Şartsız sevgi önce şefkat
Merhameti unutma kat
Münafık yer gaybi tokat
Anlar sonra niyet boşmuş

Malkoç Ali şu ömürde
Elmas karışık kömürde
Kurtuluşun Hâkk emirde
Gayrı koşan yolu şaşmış


Nereye Ey Güzel İnsanlar

Nereye Ey Güzel İnsanlar

Bu şehirde kalırsak eğer
Yaşamak bizi yaralar
Buz gibi erir de dostluklar
Aynalara bakmaz insanlar

Bu meydanlar neler gördü
Nelere şahit bu çınarlar
Bu sevdadan kaçmak niye
Nereye ey güzel insanlar

Boşuna mı geçti yıllar
Boşuna mı yüründü yollar
Ya bu acılar neler neler doğurdu
Dostluklar söyle neyi karşılar
Nereye nereye nereye ey güzel insanlar

Bu meydanlar neler gördü
Nelere şahit bu çınarlar
Bu sevdadan kaçmak niye
Nereye ey güzel insanlar

Elbet akan bütün sular
Bir gün denize kavuşurlar
O güzel düşlü çocuklar
Bu sevdayı hiç bırakmazlar

Boşuna mı geçti yıllar
Boşuna mı yüründü yollar
Ya bu acılar neler neler doğurdu
Dostluklar söyle neyi karşılar
Nereye nereye nereye ey güzel insanlar


Nereye (Selâmsız Sabahsız)

Nereye (Selâmsız Sabahsız)

Selâmsız sabahsız gelir geçersin
Her yolun bir sonu vardır nereye
Bu dünyada ektiğini biçersin
Azıksız lâmbasız zordur nereye

Seni beni ediyorum endişe
Ömrümüz geçiyor yıkıla düşe
Bir çeki düzen ver bu boş gidişe
Bu bolluğun sonu dardır nereye

Kul Şahballı yerin yurdun boş olur
İnsanoğlu bir kanatsız kuş olur
Varın yoğun iki sivri taş olur
Akıbetin bir mezardır nereye


Nergis Gözlüm Senden Ayrı Düşeli

Nergis Gözlüm Senden Ayrı Düşeli

Yoluna bakmaktan bakar kör oldum
Nergis gözlüm senden ayrı düşeli
Didik didik diddim saçımı yoldum
Nergis gözlüm senden ayrı düşeli

Nasıl yaşadığım bilemiyorum
Hergün ağıt yakar gülemiyorum
Ruhum Âzraile veremiyorum
Nergis gözlüm senden ayrı düşeli

Savurdum ömrümü kırdım yabayı
Ateş attım yaktım yıktım yuvayı
Derbeder eyledin Devran Baba'yı
Nergis gözlüm senden ayrı düşeli


Nergisim Dağlarda Yalnız

Nergisim Dağlarda Yalnız

Nergisim dağlarda yalnız
Sensiz gecelerim ıssız
Seviyorum seni aygız
Sen sev meni dön gel bana

Nice seneler geçirdim
Baharı gışa ekledim
İnan hep seni bekledim
Sesimi duy dön gel bana

Zemheride yağan karlar
Geçit vermez yüce dağlar
Üşür nergis hergün ağlar
Gözyaşım sil dön gel bana


Nergizi Deste Bağladım

Nergizi Deste Bağladım

Nergizi deste bağladım
Desteyden beste bağladım
Birini öz yârim'çün
Birini dosta bağladım

Gittiler yurt koydular
Yarama mıh koydular
Eski yaram üstüne
Yeni barut koydular

Nergizi deste bağladım
Desteyden beste bağladım
Birini öz yârim'çün
Birini dosta bağladım

Gidersen men de gelem
Kaş üstüne kalem salam
Gövlüv bir fikretmesin
Üç gün olmazda gelem

Nergizi deste bağladım
Desteyden beste bağladım
Birini öz yârim'çün
Birini dosta bağladım

Gidersen uğur olsun
Göy çimen yoluv olsun
Harda yuhu gelende
Kolum yastığın olsun

Nergizi deste bağladım
Desteyden beste bağladım
Birini öz yârim'çün
Birini dosta bağladım


Neriman (Orta Mektepde Durdum)

Neriman (Orta Mektepde Durdum)

Orta Mektepte durdum
Çantamı yere vurdum
Orta Mektep içinde
Ben Neriman'a vuruldum

Neriman fırlan gel

Neriman dolan gel
Çanta elinde
Hergün bize gel amman

Bizim evde bir kuş var

Kanadında gümüş var

Neriman gitti gelmedi

Yine bunda bir iş var

Neriman fırlan gel

Neriman dolan gel
Çanta elinde
Hergün bize gel amman

Ey çinçini çinçini

Öpem ağzın içini

Dün gece ner'de kaldın

Koynumun gövercini

Neriman dolan gel
Neriman fırlan gel
Çanta elinde
Hergün bize gel

Neriman fırlan gel
Neriman dolan gel
Çanta elinde
Hergün bize gel

Kasete okuyan : Nuri Sesigüzel


Neriman (Orta Mektepde Durdum)

Neriman (Orta Mektepde Durdum)

Orta Mektepte durdum
Çantamı yere vurdum
Orta Mektep içinde
Ben Neriman'a vuruldum

Neriman dolan gel
Neriman fırlan gel
Hergün akşam beklerim
Dön dolaş da bana gel

Orta Mektep şanlıdır
Tekin delikanlıdır
Yan bakmayın Neriman'a
Neriman nişanlıdır

Neriman dolan gel
Neriman fırlan gel
Çanta kolunda
Hergün bize gel

Hastahane yokuşu
Çık yapışı yapışı
Hastalara şifadır
Neriman'ın bakışı

Neriman dolan gel
Neriman fırlan gel
Çanta kolunda
Hergün bize gel


Neriye Gidersin Ayşem

Neriye Gidersin Ayşem

Neriye gidersin Ayşem
Evler yıkarsın paşam (neriye)

Gırmızı buğday seç olur
Güzeller güleç olur (neriye)
Gız kekilini bir yana at
Öpmeye siyeç olur (neriye)

Neriye gidersin Ayşem
Evler yıkarsın paşam (neriye)

Arpalar destesiyem
Güzeller hastasıyam (neriye)
Gız gülün ayrı bitmiş
Ben onun ustasıyam (neriye)

Neriye gidersin Ayşem
Evler yıkarsın paşam (neriye)


Nesin (Gözlerin Eflatun)

Nesin (Gözlerin Eflatun)

Gözlerin Eflâtun ellerin Lokman
Hastalara derman mısın ya nesin
Kaşların Zülfikâr aman el aman
Katlimize ferman mısın ya nesin

Cihan güzel olsa sana dost idim
Paşalık istemem seni istedim
Altına has demem sana has dedim
Elmas mısın mercan mısın ya nesin

Yüzün gören gece gündüz sayılır
Yeşil benler harman döşte yayılır
Sesin duyan cenazeler ayılır
Ab-ı hayat umman mısın ya nesin

Al İzzet sen ister servet istemez
Göster cemâlini Cennet istemez
Kulluğundan başka devlet istemez
Allah mısın insan mısın ya nesin


Nesin Sen (Âhu Gözlüm)

Nesin Sen (Âhu Gözlüm)

Âhu gözlüm niye melil gezersin
Kuğu musun ciran mısın nesin sen
Gören âşıkların bağrın ezersin
Kuğu musun ciran mısın nesin sen

Beni helâk etti şive nazların
Sinemde yer etti acı sözlerin
Kudretten sürmeli siyah gözlerin
Kuğu musun ciran mısın nesin sen

Sel gibi çağlattın çeşmim yaşını
Gavgaya uğrattın halkın başını
Cihanda bulmadım senin eşini
Kuğu musun ciran mısın nesin sen

Simden beyaz gördüm senin cismini
Neden halkeylemiş Mevlâm resmini
Ay Efendim doğru söyle ismini
Kuğu musun ciran mısın nesin sen


Nesine Yâr Nesine

Nesine Yâr Nesine

Yatar gül harmanı gibi
Canımın dermanı gibi
Her yanında çiçek açmış
Binboğa Ormanı gibi

Nesine yâr nesine
Ölürüm ben sesine
Bir daha vursa idi
Nefesim nefesine

Canım sese mi geldin
Kadem basa mı geldin
Sağ olsam gelmez idin
Öldüm yasa mı geldin

Nesine yâr nesine
Ölürüm ben sesine
Bir daha vursa idi
Nefesim nefesine

Saçın Yüzüme perde
Yüreğim düştü derde
Ayak üstü duramam
Seni gördüğüm yerde

Nesine yâr nesine
Ölürüm ben sesine
Bir daha vursa idi
Nefesim nefesine


Nesini Sorarsın Düşkün Halimin

Nesini Sorarsın Düşkün Halimin

Nesini sorarsın düşkün hâlimin
Çoktan beri yatar hastadır gönül
Alışmış gurbete göçmüş elinden
Abdala karışmış posttadır gönül

Kişiye acaptır müşkülü anmak
Pervaneler gibi odlara yanmak
Çetin olur dostum senden ayrılmak
Karalar bağlamış yastadır gönül

Kul Mustafa'm söyletmeyin deliyi
Pîr'im Hünkâr Hacı Bektaş Veli'yi
Dost elinden içirdiler doluyu
Şimdi sarhoş olmuş yastadır gönül


Nesini Sorarsın Gârip Halimin

Nesini Sorarsın Gârip Halimin

Nesini sorarsın gârip halimin
Çoktan beri yatar hastadır gönül
Dönmüştür gurbetten geçmiş malından
Abdala karışmış posttadır gönül

Kişiye acayip müşküle kanmak
Pervanenin işi odlara yanmak
Çetin olurmuş dosttan ayrılmak
Karalar giyinmiş yastadır gönül

Garip bülbül ötmez oldu bağlarda
Destur verin gül satayım Beyler de
Aştı gitti bilmediğim dağlarda
Avcıya karışmış ustadır gönül

Mustafam sözünü söyleme deli
Hünkâr'ım dır Hacı Bektaş-ı Veli
Dost elinden içirdiler bir dolu
Şimdi sarhoş olmuş mestdedir gönül


Nesini Söyleyim Canım Efendim

Nesini Söyleyim Canım Efendim

Nesini söyleyim canım efendim
Gayrı düzen tutmaz telimiz bizim
Arzuhâl eylesem yâr yâr deftere sığmaz
Omuzdan kesilmiş kolumuz bizim

Benim bu gidişe aklım ermiyor
Fukara hâlinden kimse bilmiyor
Padişah sikkesi yâr yâr selâm vermiyor
Kefensiz kalacak ölümüz bizim

Serdari hâlımız böyle n'olacak
Kısa çöp uzundan hakkın alacak
Mamurlar yıkılıp yâr yâr viran olacak
Akıbet alınır öcümüz bizim


Nesini Söyleyim Canım Efendim

Nesini Söyleyim Canım Efendim

Nesini söyleyim canım efendim
Gayri düzen tutmaz telimiz bizim
Arzuhâl eylesem deftere sığmaz
Omuzdan kesilmiş kolumuz bizim

Sefil ireçberin yüzü soğuktur
Yıl perhiz tutmuş içi koğuktur
İneği davarı iki tavuktur
Bundan gayrı yoktur malımız bizim

Reçberin sanatı bir arpa tahıl
Havasın bulmazsa bitmiyor pahıl
Tecelli olmazsa neylesin akıl
Dördü bir okkalık dolumuz bizim

Benim bu gidişe aklım ermiyor
Fukara hâlini kimse sormuyor
Padişah sikkesi selâm vermiyor
Kefensiz kalacak ölümüz bizim

Evlât da babanın sözün tutmuyor
Açım diye çift sürmeye gitmiyor
Uşaklar çoğaldı ekmek yetmiyor
Başımıza belâ dölümüz bizim

Zenginin sözüne belî diyorlar
Fukara söylese deli diyorlar
Zemane Şeyh'ine Veli diyorlar
Gittikçe çoğalır delimiz bizim

Sekiz ay kışımız dört ay yazımız
Açlığından telef oldu bazımız
Kasım demeden buz tutuyor özümüz
Mayısta çözülür gölümüz bizim

Tahsildar da çıkmış köyleri gezer
Elinde kamçısı fâkiri ezer
Yorganı döşeği mezatta gezer
Hasırdan serilir çulumuz bizim

Zenginin yediği baklava börek
Kahvaltıya eder keteli çörek
Fukaraya sordum size ne gerek
Düğülcek çorbamız balımız bizim

Serdari halimiz böyle n'olacak
Kısa çöp uzundan hakkın alacak
Mamurlar yıkılıp viran olacak
Akibet dağılır ilimiz bizim


Neşelidir Deli Gönlüm Neşeli

Neşelidir Deli Gönlüm Neşeli

Neşelidir deli gönlüm neşeli de

Yâr yandım
Güzeli görünce gönlüm yeşeri de

Yâr yandım

Ağır yürü suna boylum benim
Benim elele elele yari ninana

Al karanfil mor şişede ıslanır da

Yâr yandım
Benim yarim daha küçük uslanır da
Yâr yandım

Ağır yürü suna boylum benim
Benim elele elele yari ninana

Karanfiller saksılarda allanır da

Yâr yandım
Benim yarim nazlı nazlı sallanır da
Yâr yandım

Ağır yürü suna boylum benim
Benim elele elele yari ninana


Neşet Ertaş'a

Neşet Ertaş'a

Bülbül hayli oldu bağdan gideli
Uzak bağda öten Neşet hoşgeldin
Âşıkların hepsi hâkktan badeli
Gözümüzde tüten Neşet hoşgeldin

Sen bizim ovaya türküler ektin
Ektiğin türküden çektin ha çektin
Gönül dolusunu gurbete döktün
Bir gelip, bir giden, Neşet hoşgeldin

İnce ince gurbet yakar insanı
Sıladan ayrılmam derdin ha gardaş hani
Güzel toprağımın ey bülbül canı
Gamlı, gamlı, yatan Neşet hoşgeldin

Serin olur ılgaz dağının başı
Seninle çok yedik ekmeği aşı
Mahzuni Şerif'in gara gardaşı
Bir doğup, bir batan, Neşet hoşgeldin.


Nettim Ben Bu Feleğe

Nettim Ben Bu Feleğe

Nettim ben bu Feleğe
Felek beni sattı ham keleğe
Koydu beni inceleğe

Yandı da dostlar canciğerim
Hiç dolamyor çilelerim
Eyi olmayor yarelerim

Yandım aman bahrigüman
Âşk ateşine yandım aman
Yandı da dostlar canciğerim


Nevbahar Eyyamı Gonca Gül Devri

Nevbahar Eyyamı Gonca Gül Devri

Nevbahar eyyamı gonca gül devri
Şeyda bülbül bağ-u gülistan ister
Mürg-i dil bir yerde karar eylemez
Goncalar ilinden âşiyan ister

Neylerim ol bezmi dildar olmaya
Karşımda bir Peri-ruhsar olmaya
Mey ola yâr ola ağyâr olmaya
Gönül bu safayı her zaman ister

Emrah bu dert ile sararıp solsa
Arayıp izleyip yârini bulsa
Değme yâri sevmez güzel de olsa
Gönlümüz mahzundur nevcivan ister


Nevcivan Yârimi Aldın Elimden

Nevcivan Yârimi Aldın Elimden

Nevcivan yârimi aldın elimden
Sıtk ile hatrıma değdin ey Felek
Bar budak açarken dal kametimi
Hicran tahtağıynan döydün ey Felek

Sevdasına düştüm od'una yandım
Yüz bin mihnetinen gülşene kandım
Ne o benden ne ben ondan usandım
Nihayet kast eyledin kıydın ey Felek

Salmanam artırdın intizarımı
Yıktın yeksan ettin tarümarımı
Muradı gözünde civan yârimi
Hasret intizarlı koydun ey Felek


Nevroz Ateşi

Nevroz Ateşi

Bir acemi düşte gördüm
Ağlayan gülüşte gördüm
Güller açmıştı yeni ülke
Bayram yeriydi çarşılar
Ölüleri halayda gördüm

Devasa ateşler yanmış
Çadır kurulmuş dağlara
Külleri savrulur durur
Karışıyor yıldızlara

Aylar boyu yollar gittik
Kanal boyunca sınır boyunca
Ay ışığı şamdan değil
Ölüm olunca ölüm olunca

Devasa ateşler yanmış
Çadır kurulmuş dağlara
Külleri savrulup durur
Karışıyor yıldızlara


Nevruz (Bir Oda Yaptırdım)

Nevruz (Bir Oda Yaptırdım)

Bir oda yaptırdım hurma dalından
İçini döşettim Acem şalından
O da benim değil ahbap malından

Haydi güzelim gel beri
Şu dani dünya dilberi
Seni alarlar çalarlar
Oluram vallahi deli

Bir oda yaptırdım Urfa taşından
Bir yarim var un üç on dört yaşında
Ne durursun çapkın çapkın karşımda

Haydi güzelim gel beri
Şu dani dünya dilberi
Seni alarlar çalarlar
Oluram vallahi deli


Nevruz Sultan

Nevruz Sultan

Sultan Nevruz günü cemdir erenler
Gönüller şaz oldu ehl-i imanın
Cemâl yâri görüp doğru bilenler
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Cümle eşya bu gün destur aldılar
Âşk ile didara karşı yandılar
Erenler Ceminde bade sundular
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Erenler Dergâhı ruşen bu günde
Doldurmuş badeyi sunar elinde
Susuz olan kanar kendi gölünde
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Sultan Nevruz günü canlar uyanır
Hâl ehli olanlar nura boyanır
Muhip olan bu gün ceme dolanır
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Pîr himmet eyledi bu gün kuluna
Cümle muhip bu gün cemde buluna
Cümle eşya konar kudret balına
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Âşık olan canlar bu gün gelürler
Sultan Nevruz günü birlik olurlar
Hallâk-ı Cihandan ziya alurlar
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Pîr Sultan'ım eydür Erenler cemde
Akar çeşmim yaşı her dem bu demde
Muhabbet ateşi yanar sinemde
Himmeti erince Nevruz Sultan'ın

Pir Sultan Abdal


Nevşehir Dedikleri

Nevşehir Dedikleri

Aman Nevşehir dedikleri bir büyük şehir
İçerime attılar da bir avuç zehir
Hiç aman vermedi de Bursalı Tahir

Vurma zalim vurma erenlerdenim
Bir namus uğruna ölenlerdenim

Yaşar'ı sorarsanız yirmi beş yaşında
Öleceğimi bildim ben de düşümde
Nasıl kıydın bana şu genç yaşımda

Ağzımda kurşunum tepemde kanım
Sebebim oldu vicdansız hemşirem hanım

Ortahisar'da vardır da bir büyük kale
Çok gafil bulundum düştüm ben ele
A vicdansız hemşirem düşürdü dile

Vicdansız hemşirem ne yaptım sana
Huzuru mahşerde ne den sen bana

Ortahisar'a vardım allı karaca
Yaşar'ı vurmuşlar kanlı salaca

Yaşar öldü diye duyan ağlasın
Kanlı gömleğini yuyan ağlasın


Nevşehir Dedikleri

Nevşehir Dedikleri

Nevşehir dedikleri de bir büyük şehir
İçerime attılar da bir avuç zehir
Hiç aman vermedi de Bursalı Tahir

Tepemde kurşunum da ağzımda kanım
Sebebim oldu da vicdansız hemşirem hanım

Ortasar içinde bir büyük kale
Çok gafil bulundum ben düştüm ele
O vicdansız hemşirem düşürdü dile

Tepemde kurşunum da ağzımda kanım
Sebebim oldu da vicdansız hemşirem hanım

Nevşehir'e de geldiğimi bildiler
Hükümete tezce haber verdiler
Beni öldürmeye karar verdiler

Tepemde kurşunum da ağzımda kanım
Sebebim oldu da vicdansız hemşirem hanım


Nevşehir İlinden Hacıbektaş'tan

Nevşehir İlinden Hacıbektaş'tan

Nevşehir ilinden Hacıbektaş'tan
Dünyaya güvercin salmak isterim
Ele, bele, dile, temel felsefem
Hünkâr'ın yolunda kalmak isterim

Özüm türap ise Âdemoğluyum
Çalışmak arzumdur sevgi doluyum
Hâkk'ı seven insanlığın kuluyum
Erler ummanına dalmak isterim

Özlerin koydular yüce divana
Dergâh'ın gülüydü Kadıncık Ana
Onlar örnek oldu bütün cihana
Ahmet Yesevi'yi bilmek isterim

Bil Pîr'imin yeşil imiş elleri
Hep Türkçe'yi söylemiştir dilleri
Yirminci asırda kokar gülleri
Zararlı otları yolmak isterim

Gerçek Erenler dir senin âşığın
Kemal Atatürk'te gördüm ışığın
Muhammet soyuna bağlı beşiğin
Pîr'im feyzin ile dolmak isterim

Çoban Hüseyin'in Hünkâr Dağında
Çiçekler açmıyor gönlüm bağında
İnsanlar aç çıplak füze çağında
Bu kara lekeyi silmek isterim


Nevşehirim

Nevşehirim

Kalaba'dan saptım sağa
Avanos'da girdim bağa
Bulanık Kızılırmağa
Götürüyor Nevşehirim

Kozaklı'da Kozak Baba
Sağlıklı kal altınsuda
Yeniden doğ kaplıcada
Diriltiyor Nevşehirim

İnce'de Gerce köyünde
Türlü yemek her öğünde
Bir başkalik var dügünde
Halay çeker Nevşehirim


Neye Küstün Bilmem Kime Darıldın

Neye Küstün Bilmem Kime Darıldın

Neye küstün bilmem kime darıldın
Felek ile aralanmış Sivas'ım
Görgüsüne iki elle sarılmış
Kaderinden yaralanmış Sivas'ım

Güllerini burcu burcu koklayım
Arı gibi sırlarını saklayım
Günlerini sabır ile bekleyim
Talihine kiralanmış Sivas'ım

Yağmuru bir boranı bir seli bir
Denizi bir ırmağı bir gölü bir
Ağacı bir meyvesi bir dalı bir
Yaprak yaprak parelenmiş Sivas'ım

Geçmişini geleceği zamanı
Bırakmaz dilinden aziz vatanı
Hacı Bektaş Veli, Eyüp sultanı,
Erenlerden törelenmiş Sivas'ım

Beraberdir matem günü bayramı
Her vatandaş sılasının hayranı
Eşi dostu akrabası yaranı
Birbirine sıralanmış Sivas'ım

İyinin yerine kötü sevilmiş
Çirkin mekân tutmuş güzel kovulmuş
Göç başlamış her tarafa dağılmış
Diyar diyar kümelenmiş Sivas'ım

Ozanlar yatağı ilham sinesi
Bir taraftan Kızılırmak çehresi
Çifteminare'si Gökmedrese'si
Ne sebepten ıralanmış Sivas'ım

Âşık Coşari'yem bunlar bahane
Âşkın çeşmesinden iç kana kana
İrem Bağları'ndan güzelsin amma
Neden bahtın karalanmış Sivas'ım


Neye Yanayım (Dünya Dedikleri)

Neye Yanayım (Dünya Dedikleri)

Dünya dedikleri çukur han'ımış
Kalana mı durana mı yanayım
İnsanlıktan geri ölen öldüren
Ölene mi vurana mı yanayım

Oy, kırasım gelir böyle kâlem'i
Kitap kitap doldurdular çilemi
Tezekli tandırda düğün alemi
Düğüne mi törene mi yanayım

Mahzuni Şerif'im yanan yanana
Babam diye göz diken çok anama
Benliğini sevenlerden banane
İnsanlığı yorana mı yanayım


Neye Yarardı (Âşkım Olmasa)

Neye Yarardı (Âşkım Olmasa)

Neye yarardı şu yalan dünya
Senin sevdan benim aşkım olmasa
Belki kök salmazdı bağrımda yara
Senin sevdan benim âşkım olmasa

Bana göç ettirdi ilden illere
Kona bilmem için gonca güllere
Düşmez idim zalim ben bu hallere
Senin sevdan benim âşkım olmasa

Neden aşayıdım karlı dağları
Gazel eder miyim yeşil bağları
Gülmez idim yaşam boyu çağları
Senin sevdan benim âşkım olmasa

Coşamazdı bu gönlümün selleri
Görmeseydi sende tatlı dilleri
Yurt etmezdim gülüm gurbet elleri
Senin sevdan benim âşkım olmasa

Dalga vurup deniz gibi taşmazdım
Sen olmasan engelleri aşmazdım
Dertli Murat der ki böyle coşmazdım
Senin sevdan benim âşkım olmasa


Neyi Bekleriz (Fransız Siyasi)

Neyi Bekleriz (Fransız Siyasi)

Fransız siyasi bir savaş açmış
Tepkisiz kalırsak biz çok tekleriz
Belçika, Vatikan, kinini saçmış
Birlik olmak için neyi bekleriz

Sınırımı saran ateş ne feci
Her an devranını sürer tefeci
Dahil de dindarın namı mürteci
Birlik olmak için neyi bekleriz

Güpe gündüz gemisini aşırır
Süper güç atomla insan pişirir
Yaralı vicdanlar üzgün şaşırır
Birlik olmak için neyi bekleriz

Milli heyecanlar yeter de artar
Ölçümüz hakîkat dünyayı tartar
Önce sarhoş olan neslini kurtar
Birlik olmak için neyi bekleriz

Bize hasta adam rolü biçilmiş
Geçmişe küfreden aday seçilmiş
Rekor kitabında bir yer açılmış
Birlik olmak için neyi bekleriz

Tanımsız hayali tehlike ile
Korkutur milleti dolamış dile
Ne yüküm azalır ne dolar file
Birlik olmak için neyi bekleriz


Neyim (Aradım Durdum Kendimi)

Neyim (Aradım Durdum Kendimi)

Aradım durdum kendimi
Deli miyim divane mi
Bilemedim bir ben beni
Deli miyim divane mi

Mecnun etti beni âşkın
Gezerim biçare şaşkın
Viran oldu gönül köşküm
Deli miyim divane mi

Sanki ömrüm çökmüş gibi
Can bedenden çıkmış gibi
Aklım başta yokmuş gibi
Deli miyim divane mi

Gizli gizli akar yaşım
Belli değil yazım kışım
Ne doluyum ne de boşum
Deli miyim divane mi

Dost kadrimi bilmez oldu
Gelip halim sormaz oldu
Bilmem Cefai'ye n'oldu
Deli miyim divane mi


Neyimiş (Bilenlere Sormak Gerek)

Neyimiş (Bilenlere Sormak Gerek)

Bilenlere sormak gerek
Bu tendeki can neyimiş
Can hod Hâkk'ın kudretidir
Damardaki kan neyimiş

Fikir yumuş oğlanıdır
Endişe kaygı kanıdır
Bu âh-u vah âşk donudur
Taht'oturan Han neyimiş

Şükür onun birliğine
Yoğiken uş var eyledi
Çünkü asıldan biz yoğuz
Mülk-ü Hanuman neyimiş

Çalap viribidi bizi
Var dünyayı görür deyü
Bu dünya hod baki değil
Mülke Süleyman neyimiş

Sorun Tapduklu Yunus'a
Bu dünyadan ne anladı
Bu dünyanın kenarı yok
Sen neyimiş ben neyimiş


Neyin Eksilir

Neyin Eksilir

Belin kırılacak eğilme yazık
Şöyle dik durursan neyin eksilir
İnkâr tarlasına çakılan kazık
Takvada erirsen neyin eksilir

Gecikme sen senden kaçıver biraz
Doğru ne yalan ne seçiver biraz
Yumma gözlerini açıver biraz
Gerçeği görürsen neyin eksilir

Putperesttin ya ki puttun ne oldu
Farz et ki dünyayı yuttun ne oldu
Gaddarlara alkış tuttun ne oldu
Mağduru korursan neyin eksilir

Çok dolaştın gel, git bölgelerinde
Gözükmedin tevhit bölgelerinde
Hep kurudun ifrit gölgelerinde
Işıkta kurusan neyin eksilir

Değildir bu zaman ricat zamanı
Eğlenme kaçıyor necat zamanı
Vermen gerekeni hacet zamanı
Talib'e verirsen neyin eksilir

Muhalif rüzgârlar savurur taş kum
Dalma rehavete değişir durum
Kestirme yollarda çoktur uçurum
Düz yolda yürürsen neyin eksilir

Değmedi eline gül desteleri
Çıkmadı ağzından âşk besteleri
Benliğe saplanmış keresteleri
Birliğe sürürsen neyin eksilir


Neyin Fazla (Yerme)

Neyin Fazla (Yerme)

Çok yüksekte uçma kardaş
Senin benden neyin fazla
Hindi gibi şişme gardaş
Senin benden neyin fazla

İşimiz yok aklı azla
Haydı gardaş burdan gazla

Geçer bu ağalık beylik
Et ki yapasın bir eylik
İkimizde dokuz aylık
Senin benden neyin fazla

İşimiz yok aklı azla
Haydı gardaş burdan gazla

Âdem'deniz canımız bir
Damardaki kanımız bir
Kitap ehli dinimiz bir
Senin benden neyin fazla

İşimiz yok aklı azla
Haydı gardaş burdan gazla

Dünyaya tapanlar ahmak
Bin yaşasan sonun toprak
Aça gözünü eyce bir bak
Senin benden neyin fazla

İşimiz yok aklı azla
Haydı gardaş burdan gazla

Üstündağ etme itiraz
Sabreyle engin ol biraz
Sermayemiz üç arşın bez
Senin benden neyin fazla

İşimiz yok aklı azla
Haydı gardaş burdan gazla


Neyin (Madem Ağlayarak Geldin)

Âşık Nuri Çırağı

Neyin (Madem Ağlayarak Geldin)

Madem ağlayarak geldin dünyaya
Zarar senin neyin kâr senin neyin
Bahçıvansan gel kurutma bağını
Ağaç senin neyin bar senin neyin

Bir gün güldün ise yüz gün ağladın
Boşuna sîneni yaktın dağladın
Göz yaşların Fırat gibi çağladın
Sitem senin neyin kâr senin neyin

Bülbüle vermiştir Yâradan zâr'ı
Nedendir ağlıyor bilinmez sırrı
Nebi Muhtar'ın o güzel teri
Gonca senin neyin ter senin neyin


Neyin Var Gönül (Şimdi)

Neyin Var Gönül (Şimdi)

Hani gönlüm âşık idin bir zaman
Davasız dalgasız durgunsun şimdi
Ey şair ruhlu yâr ey Kemter Ozan
Aruzsuz vezinsiz solursun şimdi

Nicedir mecalin neyin var bu gün
Rüyâmı gerçekmi nedir gördüğün
Görenler zanneder derdin kırk düğüm
Düğümsüz ilmeksiz bağlarsın şimdi

Gür sesli saz idin sırma tellice
Bir türkü söylerdin sen ahenklice
Buğulu gözlerin ıslak nemlice
Leylâsız Mecnunsuz ağlarsın şimdi

Yunus idin Tabtuk kapılarında
Yusuf idin âşkın kuyularında
Poyraz eser idin rıhtımlarında
Âhdsız amansızca suskunsun şimdi

Karac'oğlan idin Veysel'e koşan
Köroğlu olurdun Çamlıbel aşan
Bu sen misin miskin miskin dolaşan
Hırkasız himmetsiz yaşarsın şimdi

Gülistanda güldün yaprak açardın
Arı gibi çiçek çiçek uçardın
Eyüp gibi dertli düşkün naçarsın
Devasız dermansız yatarsın şimdi

Âşık isen Hâkk'a susamazsın sen
Âşk elinden uzak kaçamazsın sen
Kırıp dertli sazın atamazsın sen
Usulsüz uslüpsuz çalarsın şimdi

Çağlari'm der çağlamadan akılmaz
Akmayan pınardan suyu alınmaz
Kader deyip yan gelip de yatılmaz
Boransız bulutsuz çağlarsın şimdi


Neyin Var (Yıllar Oldu)

Âşık Nuri Çırağı

Neyin Var (Yıllar Oldu)

Yıllar oldu gurbet eli gezersin
Uzun uzun giden yolda neyin var
Başında esiyor sevda rüzgârı
Zülfü titretecek yolda neyin var

Bizden selâm olsun duran dağlara
Eski zamanlara geçen çağlara
Sen ki Mecnun gibi çıktın dağlara
Karanlıkta kalmış çölde neyin var

Eyyub'u kurtardı Yâradan dardan
Yunus'u deryadan Halil'i nâr dan
Sendedir gonca gül bir damla terden
Feryadı figânın gülde neyin var

Çırağı gâfletle yattım uyudum
Rahmeyle üstadım ver yudum yudum
Sîneni saz ettim oydukça oydum
Perdede neyin var telde neyin var


Neyine Güvenem Senin Ey Felek

Neyine Güvenem Senin Ey Felek

Neyine güvenem senin ey Felek
Beni türlü hâlden hâle düşürdün
Yalvardım sana geçmedi dilek
Gözüm yaşın selden sele düşürdün

Çekersin siyneme firkat dağların
Gazele ergirdin ömrüm bağların
Aşamadım kendi hicran dağların
Acep yolum belden bele düşürdün

Kimine lütf ile ihsan edersin
Kimine cihanı zından edersin
Kimine em geçmez derman edersin
Benim derdim yelden yele düşürdün

Yâr olmayıp bana bi-vefa çıkıp
Merhamet etmeyüp odlara yakıp
Serimize dürlü dürlü ad takıp
Gizli namım dilden dile düşürdün

Bermurad olmadım ey Felek sende
Verip alacağın ne ola bende
Mekân bağlatmayıp hiç bir mekânda
Aşıki'yı ilden ile düşürdün


Neyine Güvenem Yalan Dünyanın

Neyine Güvenem Yalan Dünyanın

Neyine güvenem yalan dünyanın
Kerem'i yandırıp kül etmedi mi
On bir ay bülbülü ettirdi feryat
Gül için bülbülü lâl etmedi mi

Bülbül âşık idi gonca güllere
Arzusun söylerdi esen yellere
Mecnun, Leyla için düştü çöllere
Ferhat'a dağları yol etmedi mi

Çobanoğlu yaram döndü çıbana
Kurduğum bağlarım oldu virane
Kardeşi Yusuf'u attı zindana
Kaderi Mısır'da kul etmedi mi


Neyledi (Binerdi Al At'a)

Neyledi (Binerdi Al At'a)

Binerdi Al At'a gitmezdi yayan
Çatlayıp ölürdü ününü duyan
Elinde bin batman gürzün taşıyan
Zal oğlu Rüstemi dünya neyledi

Hamza idi Kâf dağını kaldıran
Erliğini bu aleme bildiren
Asa ile ejderhayı öldüren
Hazreti Musa'yı dünya neyledi

Bütün çiçeklerin dilin bilirdi
Hepsini de devşirirdi alırdı
Çıkmayan canlara derman bulurdu
Hazreti Lokmanı dünya neyledi

Ali idi cümle erlerin başı
Giderdi gazaya keserdi başı
Nice kalelere atardı taşı
Hazreti Aliyi dünya neyledi

Said'im kâfirin malın alırdı
Her birinin bir fennini bulurdu
Yetmiş iki buçuk dilden bilirdi
Battal Gaziyi de dünya neyledi


Neyledin (Dinle Güzel)

Neyledin (Dinle Güzel)

Dinle güzel sana bir süâlim var
Kalbinde âşk ile zârı neyledin
Derdin ile beni ettin ihtiyar
Çok sevdiğin nazlı yâri neyledin

Gönül kuşu gibi gelip konardın
Gece gündüz ateşine yanardın
Yazıp yazıp bana çok name verdin
Başındaki ol efkârı neyledin

Vallahi ilk seni sevmişim derdin
Nice nice çıkıp karşımda durdun
Gönlün ile bana bir buse verdin
O temiz namusu âr'ı neyledin

Der Civani dolaşırdın peşimde
Seni sevdim derdin bu genç yaşımda
İlk tanıştık merdivenin başında
Unutulmaz o yerleri neyledin


Neyledin Dünya (Anadan Atadan)

Neyledin Dünya (Anadan Atadan)

Anadan atadan şöyle doğanlar
Halk edip insanı neyledin dünya
Kırk arşın kâmeti ince miyanı
Ali gibi aslanı neyledin dünya

Fatma Anamız da Ali'nin yâri
Beline bağlamış Hub Zülfikâr'ı
Eba Müslim gibi er olan eri
Fazl-ı Gülistan'ı neyledin dünya

Kurdu kuşu nutku ile durduran
Zelha'yı genceltip Yusuf'a veren
Tahtı da rüzgârla beraber duran
Sultan Süleyman'ı neyledin dünya

Çıkıp şu aleme kendin bildiren
Lût Kavmi dir birbirini öldüren
Omuz verip Kafdağını kaldıran
Hamza pehlivanı neyledin dünya

Dedemoğlu kaynar âşkın tavası
Ateşi yok sır hikmettir havası
Yaralar ilâcı dertler devası
Şu Hekim Lokman'ı neyledin dünya


Neyledin Dünya (Ay Dost Deyince)

Neyledin Dünya (Ay Dost Deyince)

Ay dost deyince yeri göğü inleden
Muharrem ustaydı bunu dinleden
Gönülü kırmazdı bilerekyen bilmeden
İnsan Velisini neyledin dünya

Ay dost sazını çalarken kendinden geçen
Gönülden gönüle kapılar açan
Âşkın dolusunu nefessiz içen
Gönül delisini neyledin dünya

Ay dost Garib'im babamdı Muharrem usta
Bilirim âşıktı sevdiği dosta
Sazının emaneti diye en son nefeste
Sazın ulu'sunu neyledin dünya


Neyler Bu Gönül

Neyler Bu Gönül

Tacım tahtım sırat'ımsın sevdiğim
Senden gayrı dostu neyler bu gönül
Hem âşinam muradımsın sevdiğim
Senden gayrı dostu neyler bu gönül

Yıllar sürse hasretini çekerim
Döne döne yollarına bakarım
Dolanarak yine sana akarım
Senden gayrı dostu neyler bu gönül

Dar günümde bana kucak açarsın
Sevdam ile candan baştan geçersin
Yâr yoluma gurbet ele göçersin
Senden gayrı dostu neyler bu gönül

Güzelliği yüreğinde bulurum
Çiçeğimi tohumundan alırım
Seni bana bir teselli bilirim
Senden gayrı dostu neyler bu gönül

Kimi bahtım kara diye dövünür
Kimisi de servetiyle övünür
Bu Gülenay sevdan ile avunur
Senden gayrı dostu neyler bu gönül


Neyler (Kerem Ayağı)

Neyler (Kerem Ayağı)

Medet Aslı medet senin elinden
Ölümden öteye yâr bana neyler
Ben gelip geçmişim Kerem selinden
Şimdi namus şimdi âr bana neyler

Aslı Han'ın sevdasıyla söylerim
İner âşkın deryasını boylarım
Kâf Dağı'ın da Şahmaranla oynarım
Yeryüzünde küçük mar bana neyler

Bizim beyler şahin besler kolunda
Kulları seğirir sağlı solunda
Hu çeker Dervişler Hâkk'ın yolunda
Kementtir boynuma dar bana neyler

Kerem Dede neyi nasıl sanmışım
Leblerinden bengi suya kanmışım
Ben Aslı'nın ateşiyle yanmışım
Cehenneme girsem nâr bana neyler


Neyler (Terk-i Dünya)

Neyler (Terk-i Dünya)

Terk-i dünya terk-i ukba olanlar
Pirezen suretle dünyayı neyler
Bab-ı âşkın miftahını bulanlar
Ben âşıkım deyu davayı neyler

Eğer oldun ise pür çeşm-i pür-hun
Âlemde söylenir ol Tab-ı Mevzun
Âşk-ı Hakîkiyle olanlar Mecnun
Maksudu Mevlâdır Leyla'yı neyler

Bizim sırdaşımız cümle Erenler
Kırklar Meclisinde kadeh sürenler
Vücudun Âllem-el Esma bilenler
Hıfzında Nüsha-i Kübrayı neyler

Şem'a yaktım dostlara per-ü bâli
Çıkmıyor fikrimden dostun hayali
Âşık olan ister elbet cemâli
Canansız Cennet-i Âla'yı neyler


Neylerem

Neylerem

Tek birce yerımı mene verseler
Bu fani dünyada malı neylerem
Bir imdad olursa Mövlâ'dan olsun
Geyrinin verdiği malı neylerem

Uca daş başında terlanlar süzer
Göllerde yaşılbaş sonalar üzer
Esli'nin yanağın bir cüt hal bezer
Geyrinin verdiği hali neylerem

Kerem deyer men ne idim ne oldum
Esli'nin eşginden saraldım soldum
Cismin tük getirdi Mecnun'a döndüm
Esli'siz men can calalı neylerem


Neylerem Köşkü Sarayı

Neylerem Köşkü Sarayı
Neylerem köşkü sarayı çöl bana yeter
aman
Çöl bana yeter aman amman çöl bana yeter
Neylerem atlas libası şal bana yeter
aman
Şal bana yeter aman amman şal bana yeter
Di gel ağam di gel paşam aslın Tatar mı
aman
Aslın Tatar mı aman aman aslın Tatar mı
Yanağında güller açmış alsam satar mı
aman
Alsam satar mı aman amman alsam satar mı)


Neylerim (Severim Allah'ı)

Neylerim (Severim Allah'ı)

Severim Allah'ı ederim nazı
Geçti bahar çağı getirdik yazı
Eller keman çalar ben bilmem sazı
Elimde olmayan teli neyleyim

Evvel bahar çağı açılır güller
Okursan tevhidi hiç yanmaz diller
Yüce dağ başında öter bülbüller
Öter yüce dağda dalı neylerim

Lâle sümbül açar bahçeler bağlar
Enginli yüksekli dumanlı dağlar
Fırat, Kızılırmak hiç durmaz çağlar
Gözlerim kan ağlar seli neylerim

Dünyaya geleli gönlüm pek yaslı
Yandılar bu âşka Kerem Han Aslı
Çok Mürşit gördüm Peygamber nesli
Ben irşad olmadım eli neylerim

Çok gurbet gezdim nice ellerde
Yüzer yeşil ördek derin göllerde
Bülbülün arzusu gonca güllerde
Ben yüzgeç değilim gölü neylerim

Yaya yol çekerim gezmedim atlı
Eller güler oynar hem ağzı tatlı
Gönlüm gam kederdir derdi de katlı
Ağzımın tadı yok balı neylerim

Âşık Hasan der ki incitmem canı
İslâm'ın islâm'a karışır kanı
Gayet şereflidir Türklüğün kanı
Kıymet takdir etmez eli neylerim


Neylersin (Bazen Acı Dinmez)

Neylersin (Bazen Acı Dinmez)

Bazen acı dinmez bazen de yağmur
Sevgilim gülümse her şey unutulur
Suskunuz bu akşam üstü
Hasrete yanmışız neylersin

Bir gün bu mahzun sevdadan geriye
Kalırsa sadece o hüzün kalır
Sen de anladın ki yapayalnızız
Buluşmamız yasak
Görüşmemiz uzak
Devrilmiş kadehler gibi dönüyor başımız
Neylersin

Ah güzelim
İncinmiş bir sesi vardır yağmurun
Yanaklarına vurduğunda hissedersin
Ve bir veda sözcüğü saçlarına
Titreyen bir öpücükle dokunduğunda
Bu anı dondurmaya yetmez nefesin
Bir film sahnesi gibi
Akar gider ayrılık
Neylersin

Biz zaten hiçbir romanda
Kendi hayatımıza rastlamadık
Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı
Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı
Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız
Oysa tuttuğumuz balıkları bile
Yeniden denize bağışlamıştık
Biz hayata dair
Hiçbir yanlış yapmamıştık
Neylersin

Biz bu sonucu haketmedik
Hayır etmedik
Ömrümüz bu talana layık değildi

Bazen acı vurdu bazen de yağmur
Hiç gülmedi yüzümüz
Hiç büyümedi gülümüz
Bizi yalnızca akşamlar kucakladı
Biliyorsun
Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz

Bir gün bu öykünün sonuna gelince
Ansızın desem ki hoşçakal canım
Unutursun
Mecburen unutursun
Yıldızlar söner bu aşk da biter
Bazı gün hatırlayınca sessizce ağlarız
Neylersin

Ah bebeğim ah
Kekremsi bir tadı vardır gözyaşının
Dudaklarına sızınca farkedersin
İçindeki vurgun aşklar mezarlığında
Ayrılık ölümden üste yazılınca
Gideni durdurmaya yetişmez sesin
Bir inme gibi dolaşır bedeninde pişmanlıklar
Neylersin

Biz zaten hiçbir sinemaya
Tam vaktinde yetişemedik
Bütün vapurlar bizden önce kalkmıştı
Ve bütün biletler biz gelmeden satılmıştı
Boşuna telaşlarda yorduk günlerimizi
Oysa Nuh'un Gemisi'nde bile
Bize yer kalmamıştı
Ve hiçbir mutluluğa adımız kaydolmamıştı
Neylersin

Biz bu aşkı sürdüremezdik
İnan sürdüremezdik
Kalbimiz bu heyecana müsait değildi

Bize hep acılar kaldı bize hep yağmur
Unutmasan bile artık
Unutur gibi yapacaksın
Ve buruşturup-buruşturup attığım kağıtlarda
Hiç bitiremediğim
Bir şiir olarak kalacaksın


Neylesin (Sevip Koklamaya)

Neylesin (Sevip Koklamaya)

Sevip koklamaya talip olmayan
Goncayı dalından dersin neylesin
Kendini topraktan alçak bilmeyen
Çıkıp yücelerde dursun neylesin

İbadet etmeyi bilen kişinin
Beş vakit namazı kılan kişinin
Gözü hırsızlıkta olan kişinin
Ayağı Camiye girsin neylesin

Horlayıp alemi yerdikten sonra
Kulun günâhına girdikten sonra
Yapmadığı kalbi kırdıktan sonra
Miskini K
â
beye varsın neylesin


Neyleyeyim (Boynu Bükük Biçare)

Neyleyeyim (Boynu Bükük Biçare)

Boynu bükük biçareyim
Baştan aşağı yareyim
Ne biçim bir dünyadayım
Neyleyeyim dünya seni

Hangi halle sevem seni
Boynuma taktın kefeni
Seni sevenler serseri
Neyleyeyim dünya seni


Neyleyim (Al Yanağı Elvan)

Neyleyim (Al Yanağı Elvan)

Al yanağı elvan güllü nakışlım
Gönlümü bir kere çaldı neyleyim
Hilâl ebruleri şahin bakışlım
Kalem bize kara çaldı neyleyim

Gizli düğüm oldu derd-i esrarım
Yıllar yılı sabır ile ısrarım
Elleri bezdirdi feryadım zârım
Kader yerden yere çaldı n'eyleyim

Dertliler oturur derdini yazar
Âhu gözlüm bir yol etmedi nazar
Seven sevdiğiyle kol boyu gezer
Hasreti efgâra çaldı neyleyim


Neyleyim (Al Yanaklı Gen Kabaklı)

Neyleyim (Al Yanaklı Gen Kabaklı)

Al yanaklı gen kabaklı Leyli kız
Serimi sevdaya saldı neyleyim
Gözeller Ülger'i semada yıldız
Ağlımı başımdan aldı neyleyim

İşveli gemzeli bir şuh terlan
Her kıya bakanda eyler yüz min kan
Aşığın canını ecelsiz alan
Zenahdanda koşa haldı neyleyim

Şems olmuş semaden adeta kemer
Kızıl gün yasemen zülfünden öper
Öpmegle kusmakla doyum mu meğer
Dil noğuldu dodak kaldı neyleyim


Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)

Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)

Bana gül diyorlar neme güleyim
Ağlamak şanıma geldi neyleyim
Ellerin çiçeği allı mor yeşil
Şu benim çiçeğim
soldu neyleyim

Bir haber gelmedi Kenan ilinden
Uçtu m'ola Gövel Turnam gölünden
Havfım ayrılıktan korkum ölümden
İkisi de birden
geldi neyleyim

Kara yazılmıştır yazılarımız
Arş-Alaya çıktı sızılarımız
İrili ufaklı kuzularımız
Firkati bağrımı
deldi neyleyim

Ulu sular gibi sözüm çağlayan
Mahrum kalmaz özün Hâkk'a bağlayan
Yâr yitirmiş yana yana ağlayan
Akıbet başıma
geldi neyleyim

Pîr Sultan Abdal'ım Kırklar, Yediler
Yediler de bir keşiğe kodular
Onlar verdiğini almaz dediler
Şu bana verdiğin
aldı neyleyim


Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)

Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)

Bana gül diyorlar
Ağlamak şanıma düştü neyleyim
Elin gülü açmış da alınan yeşil
Şu benim güllerim soldu neyleyim

Haberin alayım seher yelinden
Ördek kalkar m'ola kendi gölünden
Korkum ayrılıktan fikrim ölümden
Geldi tattı beni buldu neyleyim
Ben derdimi kime söyleyim

Pîr Sultan Abdal'ım da Kırklar, Yediler
Bu yolu erkânı onlar kurdular
Allah verdiğini de almaz dediler
Bana verdiğini de aldı neyleyim
Ben derdimi kime söyleyim


Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)

Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)
Bana gül diyorlar neme güleyim
Ağlamak şanıma düştü neyleyim
Ellerin çiçeği allı yeşili
Şu benim çiçeğim soldu neyleyim

Soldu neyleyim

Ellerin çiçeği allı yeşili
Şu benim çiçeğim soldu neyleyim

Soldu neyleyim

Bir haber gelmedi

Hü hü hü hü hü hü hü hü hü hü hü

Kenan elinden
Uçtu m'ola Gövel Turnam gölünden
Derdim ayrılıktır korkum ölümden
İkisi de birden
geldi neyleyim
Geldi neyleyim

Derdim ayrılıktır korkum ölümden
İkisi de birden
geldi neyleyim
Geldi neyleyim

Kara yazılmıştır yazılarımız
Arş-Alaya çıktı sızılarımız
İrili ufaklı kuzularımız
Firkati bağrımı
deldi neyleyim

Ulu sular gibi sözüm çağlayan
Mahrum kalmaz özün Hâkk'a bağlayan
Yâr yitirmiş yana yana ağlayan
Akıbet başıma
geldi neyleyim
Geldi neyleyim

Yâr yitirmiş yana yana ağlayan
Akıbet başıma
geldi neyleyim
Geldi neyleyim

Pîr Sultan Abdal'ım

Hü, hü hü, hü hü, hü hü, hü hü, hü hü

Kırklar, Yediler
Bu yolu erkânı onlar gurdular
Allah verdiğini almaz dediler
Bana verdiğini
aldı neyleyi

Aldı neyleyi

Allah verdiğini almaz dediler
Bana verdiğinm
aldı neyleyi

Aldı neyleyi


Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)

Neyleyim (Bana Gül Diyorlar)
Bana gül diyorlar neme güleyim
Ağlamak şanıma düştü neyleyim
Ellerin çiçeği allı yeşili
Şu benim çiçeğim
soldu neyleyim

Ayrılık ayrılık aman ayrılık

Ayrılık ayrılık yaman ayrılık

Ayrılık ayrılık soyka ayrılık

Kara yazılmıştır yazılarımız
Arş-âlaya çıktı sızılarımız
İrili ufaklı kuzularımız
Firkâti bağrımı
deldi neyleyim

Ayrılık ayrılık aman ayrılık

Ayrılık ayrılık yaman ayrılık

Ayrılık ayrılık soyka ayrılık

Pîr Sultan Abdal'ım Kırklar, Yediler
Yediler de bir keşiğe kodular
Onlar verdiğini almaz dediler
Şu bana verdiğin
aldı neyleyim

Ayrılık ayrılık aman ayrılık

Ayrılık ayrılık yaman ayrılık

Ayrılık ayrılık soyka ayrılık


Neyleyim (Başına Döndüyüm)

Neyleyim (Başına Döndüyüm)

Başına döndüyüm hırdaca gızlar
Bugün bir terlanım uçdu neyleyim
Ehvalın soruşub derdim bilmedi
Ağlım ve kamalım çaşdı neyleyim

Ağ buhag zenahdan bu goşa halı
O hele görmeyüb lebimde balı
Olmaya deyişdi yarın heyalı
Bir zaman galmadı köçdü neyleyim

Dilşad deyer ağlım huşum garışar
Bir saat görmesem canım alışar
Dedim galar pozğun halım soruşar
O zalımın bağrı daşdı neyleyim


Neyleyim Bayramı Neyleyim Toyu

Neyleyim Bayramı Neyleyim Toyu

Neyleyim bayramı neyleyim toyu
Benim gamlı gönlüm şaz olmayınca
Bergararda durmaz Feleğin huyu
Cebr-i üstümüzde az olmayınca

Avcısıyım tapamadın ceylanı
Kırk yıl oldu ben olmuşum hayranı
Ne bağın safası ne dağ seyranı
Lezzeti yok bahar yaz olmayınca

Şair Müdam sendeki ne hayaldir
Hala hayalinde arz-u visaldır
İçerim kan ağlar dillerim lâldır
Elindeki hemdemim saz olmayınca


Neyleyim Bayramı Yâr Olmayınca

Neyleyim Bayramı Yâr Olmayınca

Ömrüm gelip geçti hep boran hep kar
Gülmedi kaderim görmedim bahar
Gönlümde çekilmez âşk yarası var
Neyleyim bayramı yâr olmayınca

Ayrılık acısı arkadaş olmuş
Günlerim dert ile acıyla dolmuş
Gönlümde yeşeren çiçekler solmuş
Neyleyim bayramı yâr olmayınca


Neyleyim Ben

Neyleyim Ben

Gülü varken gonca gonca
Dikenleri neyleyim ben
Kem göz ile sana bana
Bakanları neyleyim ben

Devrilesi zalim boyu
Hain olur hain soyu
Pişmiş aşa soğuk suyu
Dökenleri neyleyim ben

Yetsin artık bu kan dursun
Kardeşçe bir yaşam sürsün
Acımadan cana kurşun
Sıkanları neyleyim ben

Yürekte yok sevileri
Tükenmiyor davaları
Gârip gârip yuvaları
Yıkanları neyleyim ben

Düşümde gördüm Şah'ımı
Duydu feryadı âhımı
İnsanlara kin tohumu
Ekenleri neyleyim ben

Sarılmışız acılara
Gündüzlere gecelere
Sırtımızdan yücelere
Çıkanları neyleyim ben

Onguni der sesim duyun
Cehalete karşı koyun
Çıkar için kula boyun
Bükenleri neyleyim ben


Neyleyim Ben Böyle Yâri

Neyleyim Ben Böyle Yâri

Neyleyim neyleyim ben böyle yâri
Ne ağlayabildim ne gülebildim
Gurbet ellerinde ah çeke çeke
Ne huyuma göre yâr bulabildim

Yanarım yanarım boşa yanarım
Verseleler sevdiğimi güler oynarım

Elimi atmadık daller mi kaldı
Başıma gelmedik haller mi kaldı
Gerek aleyhime gerek lehime
Bana söylenmeyen diller mi kaldı

Yanarım yanarım boşa yanarım
Verseleler sevdiğimi güler oynarım


Neyleyim (Bir Daha Yüzünü)

Neyleyim (Bir Daha Yüzünü)

Bir daha yüzünü görmeyeceksem
Kör olsun gözlerim gözü neyleyim
Saçını okşayıp sevmeyeceksem
Kırılsın ellerim eli neyleyim
Adını anmayan dili neyleyim

Sana olan âşkım bir heves değil
Seviyorum seni elimde değil
Senden başkasına verirsem meyil
Taş olsun bu kalbim kalbi neyleyim
Adını anmayan dili neyleyim

Dünyayı verseler değişmem sana
Sensiz ben sarayı tacı neyleyim
Bana hayat veren can veren sensin
Sensiz ben olmayan beni neyleyim
Adını anmayan dili neyleyim


Neyleyim Bu Dünyayı

Neyleyim Bu Dünyayı

Neyleyeyim bu dünyayı
Nasibime çile düştü
Büyüttüm bir gül fidanı
Goncaları ele düştü

Bahtım benim arkadaşım
Yâr omzuna değdi başım
Göğsüne aktı gözyaşım
Çiğ tanesi gül'e düştü

Bilinmedi hiç maksadım
Düşman güldü ben ağladım
Nice yıllar benim adım
Masal gibi dile düştü

Aştım sevda yamacını
Yedim hasret kırbacını
Rüzgâr okşadı saçımı
Şimdi fırsat yele düştü

Cevlani sarardı soldu
Firkât od'uyla kül oldu
Âşk ne yaman imiş bildi
Cünun erdi çöle düştü


Neyleyim (Canım Benim)

Neyleyim (Canım Benim)

Canım benim güzel annem
Bir solukluk izin ver
Analık hakkınla bağlama beni

Âşk dedim, sevda dedim,
Umut dedim, kavga dedim,

Elimde gençliğim vardı
Onu verdim neyleyim

Aman annem canım annem
Bir solukluk izin ver
Analık hakkınla bağlama beni

Âşk dedim, sevda dedim,
Umut dedim, kavga dedim,

Elimde gençliğim vardı
Onu verdim neyleyim


Neyleyim (Çekilmez Oldum Bu Ara)

Neyleyim (Çekilmez Oldum Bu Ara)

Çekilmez oldum bu ara
Belimi büküyor hasret
Diyorlar sabret
Her yalnız uyandığımda
Alıyor bir telâş beni
Gittiğinden beri

Issız gelir bu şehirler
Uzaklıklar artık bana bana yeter
Birde sen böyle yapma yâr
Yalnızlık bana çok ağır
Çok zor geliyor

Neyleyim yârim olmayınca
Yalnızlık bana fermandır
Neyleyim yârim olmayınca
Sevdaya düşmek haramdır

Neyleyim yârim olmayınca
Ölürüm vakit tamamdır
Neyleyim yârim olmayınca
Yaşayamam ki


Neyleyim Dünya Malını

Neyleyim Dünya Malını

Hü dedem çağırdım gerçek erlere
Pirim var neyleyim dünya malını
Çünkü varacağım kara yerlerdir
Ölüm var neyleyim dünya malını

Hazreti Ali'yi gördüm batında
Zülfikâr elinde Düldül altında
Erenler yanında Pîrler katında
Malım var neyleyim dünya malını

Gönlümü gönderdim dünya dolaşa
Gökten kısmet yağıp kullar üleşe
Pîr'im Ali ile Hâkk'a ulaşa
Ali'm var neyleyim dünya malını

Gönlümü gönderdim neye erecek
Gönül ile güzel Hâkk'ı bulacak
Hâkk'ın divanına doğru varacak
Yolum var neyleyim dünya malını

Pîr Sultan Abdal'ım biçare fâkir
Mümin bahçesinde bülbüller şakır
Muhammet Ali'nin alnında balkır
Nurum var neyleyim dünya malını


Neyleyim Dünyada Şanı Zineti

Neyleyim Dünyada Şanı Zineti

Neyleyim dünyada şanı zineti
Akibeti ölüm olduktan kelli
İsterse bahçemde bülbüller ötsün
Benim gonca gülüm solduktan kelli

Yıkıl yalan dünya yıkılsın yalan
Aldatıp sevdiğim elimden alan
Hind'e Sultan etsen istemem kalan
Gül yüzlümü eller aldıktan kelli

Benim olsa ben de hasret çekmezdim
Âşk oduna tatlı canım yakmazdım
Beri benzer olsan dönüp bakmazdım
Dost ağlayıp düşman güldükten kelli

Said'im söylüyor sözün doğrusun
Takıyor başına çelen eğrisin
Gözleri sürmeli ceylan yavrusun
Ben ölüp ellere kaldıktan kelli


Neyleyim (Elâ Gözlü Bir Yâr Sevdim)

Neyleyim (Elâ Gözlü Bir Yâr Sevdim)

Elâ gözlü bir yâr sevdim sevdim neyleyim
İçtim yudum yudum âşkı âşkı neyleyim
Bir kerecik yüzüm gülmez gülmez neyleyim
Onulmaz bir âşka düştüm düştüm neyleyim

Bu derdime çare bilmem bilmem neyleyim
Nere giderisem methin methin edeyim
Başım alıp bilmem nere nere gideyim
Onulmaz bir âşka düştüm düştüm neyleyim

Kaderimdir çektiklerim başka neyleyim
Kendim ettim kendim buldum kime ne deyim
O yar beni candan etti etsin neyleyim
Onulmaz bir âşka düştüm düştüm neyleyim


Neyleyim Feleğin İhmal İşini

Neyleyim Feleğin İhmal İşini

Neyleyim Feleğin ihmal işini
İçirir her zaman sem bize bize
Alnımız bir tan günü çavmadı
Daim yoldaş oldu gam bize bize

Kişver gününün de yayı yassıldı
Âşkın kileleri doldu esildi
Kime yâr dedimse ağyâr kesildi
Her dem refik olur kem bize bize

Yüküm gamdır karalıyım karalı
Yandı ciğer paralıyım paralı
Yâr elinden yaralıyım yaralı
Vermedi rakipler em bize bize

Rakipler set çekmiş araya bilmem
Kimden em düzelim yaraya bilmem
Neyleyim ol kaşı karaya bilmem
Nisbetle çekiyor dem bize bize

Bu sefil Ruhsati sana kul oldu
Yana yana ateşine kül oldu
Sevdana düşeli yedi yıl oldu
Dinini seversen dön bize bize


Neyleyim Gardaşım Söyle

Neyleyim Gardaşım Söyle

Yeşermiş ağaçlar çiçeğe dönmüş
Bülbülü ötmeyen gülü neyleyim
Yıkılmış yuvası ocağı sönmüş
Baykuşun öttüğü dalı neyleyim

Neyleyim gardaşım söyle neyleyim
Baykuşun öttüğü dalı neyleyim

Hâl bilir insana derdim açarım
Yiğit köprüsünden korkmaz geçerim
Merdin kasesinden zehir içerim
Namerdin tasından balı neyleyim

Neyleyim gardaşım söyle neyleyim
Namerdin tasından balı neyleyim

İçim kan ağlıyor yüreğim yasta
Derdim çok büyüktür diyemem dosta
Ruhum tedirginse bedenim hasta
O zaman serveti malı neyleyim

Neyleyim gardaşım söyle neyleyim
O zaman serveti malı neyleyim


Neyleyim (İnsanca Yaşarım)

Neyleyim (İnsanca Yaşarım)

İnsanca yaşarım insan olurum
Sevgi bana yeter kini neyleyim
Medenice yaşar uygar olurum
Yarına bakmayan günü neyleyim

İnsanlar kıymetim bilmezler niçin
Söylerim sözümden almazlar niçin
Sağ iken kapımı çalmazlar niçin
Ben gidince şöhret şanı neyleyim

Nehir olsam hep çöllere akarım
Ateş olsam cehaleti yakarım
Bir dost için milyon kahrı çekerim
Biri bana yeter bini neyleyim

Onguni der nerde Hâkk'ın yapısı
Kitlemişler açılmıyor kapısı
Alın gidin sizin olsun hepisi
Bir gönüle girem hanı neyleyim


Neyleyim (Karşı Çıkanda)

Neyleyim (Karşı Çıkanda)

Karşı çıkanda o melegzade
Eklimi başımdan aldı neyleyim
Götürdü nikabı mah camalından
Meni belalara saldı neyleyim

Boyu servi yanakları kırmızı
Geyinmiş bezenmiş alı kırmızı
Koynunda beslenir narı kırmızı
Onu görmeg kilikaldı neyleyim

Aladı gözleri karadı kaşı
Nar meme bahmadan baş verir başı
Heddi gamalında onbeşdir yaşı
Emmeg üçün dodak baldı neyleyim

Kaşı kara yanakları al gözel
Dili şeger dodakları bal gözel
Rehm etgilen sınık gönlüm al gözel
Menim üçün yaman haldi neyleyim

Kaşların celladı gözlerin yağı
Hüseyn Sam olub zülfün dustağı
Şeb nahan yerlerde çeşmim çırağı
Güler yüzlü hoş camaldı neyleyim


Neyleyim Neyleyim Ben Böyle Yâri

Neyleyim Neyleyim Ben Böyle Yâri

Neyleyim neyleyim ben böyle yâri
Ne ağlayabildim ne gülebildim
Gurbet ellerinde ah çeke çeke
Ne huyuma göre yâr bulabildim

Yanarım yanarım boşa yanarım
Verseleler sevdiğimi güler oynarım

Elimi atmadık daller mi kaldı
Başıma gelmedik haller mi kaldı
Gerek aleyhime gerek lehime
Bana söylenmeyen diller mi kaldı

Yanarım yanarım boşa yanarım
Verseleler sevdiğimi güler oynarım


Neyleyim (Sen Gideli)

Neyleyim (Sen Gideli)

Sen gideli hazan girdi bağıma
Baykuşlara meydan oldu neylerim
Karlar yağdı tipi vurdu dağıma
Yaz günlerim kışa döndü neylerim

Yaralarım göz göz oldu saran yok
Her birinden kan damlıyor gören yok
Bir başıma bana arka veren yok
Dost sevdiğim ele kandı neyleyim

Kimi yobaz kimi softa gezinir
Evliyalık postu ile bezenir
Köşe döner milyarları kazanır
Şimdi beni cimri sandı neyleyim

Toplandılar bir mahkeme kurdular
Güvendiğim tüm dalları kırdılar
İnsafsızca boynuma ip vurdular
Gözlerimin feri söndü neyleyim

Bir kuru can kaldı cılız tenimde
Her sözleri mızrak oldu sinemde
Ey sevdiğim niye yoksun yanımda
Ah çekerek içim yandı neyleyim

Gülenay'ım dertle doldu yüreğim
Onlar usta ben onlara çırağım
Döngel artık ey gönlümden ırağım
Ocağıma kurtlar indi neyleyim


Neyleyim Şu Dünyanın Ziynetin

Neyleyim Şu Dünyanın Ziynetin

Neyleyim şu dünyanın ziynetin
Âkıbeti ölüm olduktan geri
İstemem bahçende bülbüller ötsün
Benim gonca gülüm solduktan geri

Çöze idim düğümlerin döşünden
Öpe idim gözlerinden kaşından
Güzelliğin soyha kalmış başından
Ben inli boranlı olduktan geri

Yalanmış dünyanın ötesi yalan
Felektir muradım elimden alan
Mısr'a Sultan olsam istemem kalan
Dost ağlayıp düşman güldükten geri

Karac'oğlan der ki bu ne hâl bilmem
Gelmişim dünyaya bir daha gelmem
Alem bir yan'olsa o yâri vermem
Yârin gönlü bende olduktan geri


Neyleyim (Yazdığım Şiirler)

Neyleyim (Yazdığım Şiirler)

Yazdığım şiirler dert ile doldu
Yazıp söylemekle bitmez neyleyim
Dikenden ayıramadım o gülü
Âşk bülbülü susmuş ötmez neyleyim

Bilmem dert için mi geldim cihana
Yitirdim aklımı oldum divane
Ben bağlandım bir vefasız canana
Gönlünü gönlüme katmaz neyleyim

Derdim çoktur rakiplerden gizlerim
Gece gündüz ah çeker de sızlarım
Gün görmedi bu talihsiz gözlerim
Rahat olup birgün yatmaz neyleyim

Gam yükü tutmaktan döndüm tüccara
Taksimime böyle düşmüş ne çare
Ben mi razı oldum böyle kadere
Hiç benden ayrılıp gitmez neyleyim

Meluli'm bu yare ciğerde canda
Çaresi bulunmaz hiçbir Lokman'da
Meğer bu ruh çıka gide bedende
Başka derman tesir etmez neyleyim


Neyneyim Dünyanın

Neyneyim Dünyanın

Neyneyim dünyanın ziynet olduğunu
Âhırında ölüm olduktan geri
İsterse bahçamda bülbüller ötsün
Benim gonca gülüm solduktan geri

Yalan ağalar yalan şu dünya yalan
Aldatıp yârimi elimden alan
İstersen Mısır'a Sultan ol galan
Dost ağlayıp düşman olduktan geri

Gündüz hayalimde gece düşümde
Haklı kalem çıkar inci dişinde
Güzelliğin soyha kalsın başında
Ben dertli yareli olduktan geri

Karacaoğlan söyler sözün doğrusu
Gözündedir kaleminin doğrusu
Gerdanı beş karış ceren yavrusu
Ben ölüp ellere kaldıktan geri


Neyzen Tevfik Dünyasını Değişti

Neyzen Tevfik Dünyasını Değişti

Neyzen Tevfik dünyasını değişti
Tel sustu dil sustu neyler nic'oldu
Ebedi yurduna gitti kavuştu
Ağlasın kemanlar yaylar nic'oldu

Değildir bu dünya kimseye bâki
Neyzen'e de değdi Feleğin oku
Döküldü bâdeler kahretti Saki
Gönüller coşturan meyler nic'oldu

Ne dünyaya tapmış ne mala tapmış
Ne doğruyu koyup eğriye sapmış
Ne bir Gecekondu ne Saray yapmış
Dünya benim diyen beyler nic'oldu

Nice kahramanlar nice Sultanlar
Gelmiş gitmiş bağrı yanık Ozanlar
Veysel der hani ya nerede onlar
N'oldu Padişahlar soylar nic'oldu


Nezaket Vaktinde Servi Bülendim

Nezaket Vaktinde Servi Bülendim

Nezaket vaktinde servi bülendim
(Kerahat vaktinde servi bülendim)
Salın refttare gel yaseminlikte
Kimsede görmedim canım efendim
Sen gibi bir sultan gülbedenlikte

Çağırırım çağırırım yanıma gelmez
Bülbülden öğrenmiş dikene konmaz
Yüz bin öğüt versem biri kâr etmez
Kendi beyzadelim sen sefa geldin


Nezük (Yeni Çiftlik Derler)

Nezük (Yeni Çiftlik Derler)

Yeni Çiftlik derler de çölün yüzünde

Gövel Ördek de döner gölün yüzünde oy

Allah canını alsın da Nezük dizinde

Gurbet ele mi düştünde gız gara gözlüm

Gız gara gözlüm oy

Oktap bellerinden de aşmasın posta
Benden selâm da söylen o Nezük dost'a oy
Sorarsan Nezüğü de Sivas da hasta

Hastanelere mi düştün de gız gara güzlüm

Gız gara gözlüm oy

Niksar'ın önünde de şeker tezüğü

Niksarlılar da öğütlemişler Nezüğü

Anam Nezüğü oy

El gızı muhanet de bilmez yazuğu

Ağla göz yaşığı da sil gara gözlüm

Sil gara gözlüm oy

Oktap belinden de bir taksi çıktı

Vidalı kelepçek de golumu sıktı

golumu sıktı oy

Cıngıllının oğlu da yuvamı yıktı

Yıkılsın yuvası da kül-veran olsun

Kül-veran olsun

Kasete okuyan : Gül Bacı


Nezük (Yeni Çftlik Derler)

Nezük (Yeni Çftlik Derler)

Yeni Çiftlik derler çölün yüzünde

Gövel Ördek döner gölün yüzünde

Allah canını alsın Nezük dizinde

Gurbet ele mi düştün gız gara gözlüm

Oktap belinde çıktım hava soğudu
Aradım Sivas elini Nezük yoğudu
Eninde sonunda edeceğin bu muydu
Ellere mi kaldın gız gara gözlüm

Oktap bellerinden aşmasın posta
Benden selâm söylen o Nezük dost'a
Sorarsan Nezüğü Sivas da hasta

Hastanelere mi düştün de gız gara güzlüm

Niksar'ın önünde şeker tezüğü

Niksarlılar öğütlemişler Nezüğü

El gızı muhanet bilmez yazuyu

Ağla göz yaşığı sil gara gözlüm

Oktap boğazından bir taksi çıktı
Vidalı kelepçe kolumu sıktı
Cıngıllı'nın Hüseyin evimi yıktı
Yıkılsın yuvası da kül-veran olsun


Nice Bir Besleyesin

Nice Bir Besleyesin

Nice bir besleyesin bu kadd ile kâmeti
Düştün dünya zevkına unuttun kıyameti

Duruş kazan ye yedir bir gönül ele getir
Yüz Kâbe'den yeğrektir bir gönül ziyareti

Uslu değil delidir halka salusluk satan
Nefsin Müsülman etsin var ise kerameti

Yüz bin Peygamber gele hiç şefaat olmaya
Vay eğer olmaz ise Allah'ın inayeti

Nefsin Müsülman eden Hâkk yolun doğru varır
Yarın ona olısar Muhammed şefaati

Yunus imdi sen dahi gerçeklerden olagör
Gerçek Erenler imiş cümlenin ziyareti


Nice Bu Hasret-i Dildar

Nice Bu Hasret-i Dildar

Nice bu hasret-i dildar ile giryan olayım
Yanayım ateş-i âşkın ile büryan olayım
Görmedim gönül yüzünü âh-u figân etmedeyim

Kapladı bu nâr-ı firkât hüsn-ü gam al-u demi
Korkarım hacre kadar böylece suzan olayım

Sevdiğim rahmet yeter incitme artık kalbimi
Ger dilersen Yusuf-u asa bend-i zindan olayım

Lütfi'yim bülbül gibi gülşende feryat eyledim
Vuslat-ı yâr ile ancak şad-ı handan olayım


Nice Defterlerden İsmin Sildirdin

Nice Defterlerden İsmin Sildirdin

Nice defterlerden ismin sildirdin
Gelmedi hiç senden ses kara bahtım
Bahtın gemisinde yelken yok bildim
Durma lodos gibi es kara bahtım

Âhd ettim bu gonca yolmamasına
Bulmadım çaresin solmamasına
Bu derdinden iflâh olmamasına
Kat'yyen ümidin kes kara bahtım

Alem yıkıcıdır yoktur yapıcı
Kimi cellâd olmuş kimi kapıcı
Ezel giymez iken mesti pabıcı
Dedirdin çarığa mes kara bahtım

Ağır meclislerde sıkılmaz iken
Mengeneye versen bükülmez iken
Seyrani arslana yükülmez iken
Dedirttin tilkiye pes kara bahtım


Niçe Dil Vermesin Divane Gönlüm

Niçe Dil Vermesin Divane Gönlüm

Niçe dil vermesin divane gönlüm
Böyle bir cemâli münevver aya
Âşkıyla olaldan mestane gönlüm
Nazar etmez oldu cam-ı sahbaya

Güftar eyledikçe canımın canı
Mest-ü medhuş eder cümle cihanı
Nebat-ı kand ile beslemiş anı
Pesend aferin büyüden anaya

Bu âşk bize belâ olmasın dostlar
Bülbül veş hem neva olmasın dostlar
Kimseler mübtelâ olmasın dostlar
Böyle bir dilber-i şuh-u garraya

Ömer âşıkındır medhini kılur
Var mıdır yârine bahane bulur
Tekellüm babında kim kâdir olur
Böyle tıhfe böyle rengin edaya


Nice Dolaşayım Ben Şu Alemi

Nice Dolaşayım Ben Şu Alemi

Nice dolaşayım ben şu alemi
Gönlüm geze geze sevdigâr oldu
Ne bir haber geldi ne de bir selâm
Bir şahin bakışlım inkisar oldu

Şu yalan dünyayı neyler niderim
Ta ezelden böyle imiş kaderim
Bir gün eksik değil gam ve kederim
Bize gam kasavet her gün yâr oldu

Şu yalan dünyadan usandım doydum
Düştüm arkasına gönlüme uydum
Çıktım gurbet ile bir güzel sevdim
Sevdası sineme yadigâr oldu

Der Said'im ben gönlümü düşürdüm
Gurbet ilde hem aklımı şaşırdım
Çoktan beri elem keder taşırdım
Sılaya varmaya namus ar oldu


Nice Ecelden Kaçuben

Nice Ecelden Kaçuben

Nice ecelden kaçuben
İşret kurasın dün-ü gün
Üş iltüler çeke çeke
İnna ileyhi raciun

Nice kapılar urasın
Nice tuzaklar kurasın
Ger arslan olup durasın
Ecel kıla seni Zebun

Ecel alıcak boğazın
Ede sana kim aç gözün
Ne hâldesin gör kend'özün
Ey çapik-ü vey zufünun

Oğrılayın bakar idin
Hublara göz kakar idin
Şimdi gözün toprak dolup
Ne hoç yatarsın sernigün

Atlara kani bindiğin
Harir geyip salındığın
Ne kaptı atından seni
Mekr ile bu dünya-yı dun

Kani senin ol devletin
Hışm ile buğz-ü heybetin
Ya kakıyup hışm ettiğin
Kakıyup olduğun cünun

Kâni elindeki kadeh
Başındaki altun külâh
Belindeki gümüş kuşak
Eğnindeki altunlu don

Ol köy benim bu şar benim
Bu bahçe vü gülzâr benim
Şimdi seni yere koyar
Ol Kaadir-i Kün feyekün

Şeyyad-ı Hamza üş gider
Cürm-ü günâhın fikr eder
Çün Hâkk yoluna girmedi
Kande varırsa tün bütün


Nice Günler Nice Devran

Nice Günler Nice Devran

Nice günler nice devran geçirdik
Dünya bize oldu düş yavaş yavaş
Çıkmaya başladı ümidi kestik
Her işten elimiz boş yavaş yavaş

Gelmek gitmek elde olaydı biraz
Asla bu dünyaya etmez idim naz
Yağdı birden bire etti bembeyaz
Sinem dağlarını kış yavaş yavaş

Der Zülali Felek benle elleşti
İhtiyarlık ayağıma dolaştı
Yaşım altmış yetmişlere ulaştı
Döküldü ağzımdan diş yavaş yavaş


Nice Güzelleri Kara Toprak Gizliyor

Nice Güzelleri Kara Toprak Gizliyor

Nice güzelleri kara toprak gizliyor
Yandı ciğerim yüreğim sızlıyor
Gitti yârim yollarımı gözlüyor
Gözleme yârim bir gün ben de gelirim

A kız zülüflerine güller mi değmiş
Gülün kokusuna menekşe boynun eğmiş
Şu yalan dünyada zengin güzel kim kalmış
Er geç ölüm bizlerin de yoludur


Nice Methideyim Sevdiğim Seni

Nice Methideyim Sevdiğim Seni

Nice methideyim sevdiğim seni
Rumeli Bosna'yı değer gözlerin
Alemde bulunmaz ruh-u ravanın
İzmir'i Gonya'yı değer gözlerin

Alnına çekilmiş güzel nişanı
Seni sevenlerin artar fuğanı
Kars'ı Ahışka'yı Erzurum Van'ı
Balh'ı Puhara'yı değer gözlerin

Kimsede görmedim sendeki nazı
Yemen'i Bağdad'ı Acem Şiraz'ı
Bütün Gürcüstan'ı Mısır Hicaz'ı
Hind'i Hindistan'ı değer gözlerin

Güzel gözlü göç yiğite naz olur
Vaktı gelir gül açılır yaz olur
Mısır'ın haznasın versem az olur
Bütün İstanbul'u değer gözlerin

Der Karacaoğlan eylerim metin
Bulsam yanağında buse himmetin
Yüz bin şeher saysam bilmez kıymetin
Büzbütün dünyayı değer gözlerin


Nice Nice Bayramlara

Nice Nice Bayramlara

Dileğimiz dostlar ile
Nice nice bayramlara
Erişelim güle güle
Nice nice bayramlara

Serhatlıyız biz serhatlı
Kimi yaya kimi atlı
Şeker gibi tatlı tatlı
Nice nice bayramlara

Hele güzel canlar ile
Emekler gitmesin yele
Yürüyelim hep el ele
Nice nice bayramlara

Anam babam kardeşlerim
Dostum yâranım eşlerim
Ay yıldızım güneşlerim
Nice nice bayramlara

Daimi'yim ülfet ile
Kurban gelir hürmet ile
Aşureye niyet ile
Nice nice bayramlara


Nice Sultanları Batırdın Dünya

Nice Sultanları Batırdın Dünya

Bivefaymış yalan dünya bivefa
Nice Sultanları batırdın dünya
Kimisinin oldun yârı yâranı
İblisi dergâhtan attırdın dünya

Kimi ağa olmuş kimisi kizir
Kimisi Padişah kimisi Vezir
Yusuf idi güzellikte lâ-nezir
Onu da kul edip sattırdın dünya

Kimisinin yakut astın döşüne
Kimisinin hile kattın işine
Nice Sultanların düştün peşine
Yunus'u balığa yutturdun dünya

Mümin olan senden bezer üşenir
Varlığıyla Hâkk yoluna döşenir
Kimi altın inci mercan kuşanır
Kimisine bakır tutturdun dünya

Ol idi cilâyı sırrı mübinin
Aldın Muhammed'i serveri dinin
Âkibet zulmedip kul Daimi'nin
Mezarında baykuş öttürdün dünya


Nice Yıldır Ben O Yâri Ararım

Nice Yıldır Ben O Yâri Ararım

Nice yıldır ben o yâri ararım
Söyle saba söyle cananım nerde
Sarstı semaları âh ile zârım
Uğrattı başımı bir büyük derde

Yanıyor yüreğim yâr ateşinde
Sanki bir Mecnun'um Leylâ peşinde
Sevdiğim ya on dört ya on beş'in de
Bilemem yerde mi yoksa göklerde

Ben bu dilber için yanar gezerim
Adını her yerde anar gezerim
Bülbülüm dikene konar gezerim
Göremem goncemi gözümde perde

Güzel kuş nâmemi götür ver yâra
Sabretmez yüreğim hiç intizâra
Kaptırdım gönlümü bir inkisâra
Dönüyor yavrumun hayali serde

Bulunmaz cihanda anın bir eşi
Sevdiğim dünyamın akşam güneşi
Gönlümü her demde yakar ateşi
Ararım gezerim onu her yerde

Ey Salim hicranla ağlama yeter
Kavuşma yakındır olma mükedder
Gurbet yolcuları verdiler haber
Dediler sevdiğin çimendiferde


Nice Yıllar Ömür Sürdüm

Nice Yıllar Ömür Sürdüm

Nice yıllar ömür sürdüm
Onca ağlayuban güldüm
İşte ecel sana geldim
Esenledim dünyam seni

Sürdüm ömrümü geçirdim
Canım hazrete uçurdum
Ecel şerbetin içirdim
Esenledim dünyam seni

Yürürüdüm sağ selâmet
Takdir eyledi melâmet
Ecel kıldı hoş melâlet
Esenledim dünyam seni

Gelen geçermiş n'idelim
Gelin Âhret'e gidelim
Bu fenayı terk edelim
Esenledim dünyam seni

Hayr-u şer ettiğim işler
Ol görünen türlü düşler
Bitti bu kamu teftişler
Esenledim dünyam seni

Dün'ü gün ederdim zikir
Kılar idim Hâkk'a şükür
Ecel geldi bizi okur
Esenledim dünyam seni

Ben bir Derviş idim dostum
Haktan yana oldu kastım
Ecel tuzağına bastım
Esenledim dünyam seni

Yaranlarım kardaşlarm
Hâkk'a lâyık yoldaşlarım
Esen kalsın razdaşlarım
Esenledim dünyam seni

Ey Yunus Emre biçare
Özün tutgıl doğru yâre
Ölüme yoğ imiş çare
Esenledim dünyam seni


Niceler Bu Dünyada

Niceler Bu Dünyada

Niceler bu dünyada günahını yuyamaz
Ömrü geçer yok yere ey diriga duyamaz

Bir nice kişilerin gaflet gözün bağlamış
Hâkk yoluna der isen bir yufkaya kıyamaz

Bu dünya bir gelindir yeşil kızıl donanmış
Kişi yeni geline bakıbanı doyamaz

Var imdi Miskin Yunus üryan olup gir yola
Yüz çukallı gelirse yalıncağız soyamaz


Niceler Dünyaya Gelir De Gider

Niceler Dünyaya Gelir De Gider

Niceler dünyaya gelir de gider
Üç beş gün dünyada kiralanmalı
Birden bir insanı alır da gider
Derde derman bulup çarelenmeli

Küçükler boy alır büyükten kapar
İnancı ne ise hep ona tapar
Bir kere affetsen bir daha yapar
Suçlu suçu ile karalanmalı

Papur sazı ile beraber gezer
Gurbet hasretliği bağrımı ezer
Duygusuz yaşamak gaybete benzer
Ayış yazmak için yaralanmalı


Niceleri Gitti De Fizan Ellere

Niceleri Gitti De Fizan Ellere

Niceleri gitti de fizan ellere
Duygulanmadın ardından o ellere
Sen giderken döndüm ben akan sellere
Bir noktaya düşen bin yağmur misali

Binerken trene gözlerim ırmaktı
Gün boyu sensizliğine yaş bıraktı
Belki döner diye yollarına baktı
Melul melul bakan bir mağdur misali

Bir teselli uydurmuşum sen gidince
Şiirler yazıyorum elim değince
Dökülüyor kaleme sözler hazince
Efkâr ile avunan gurur misali


Niçe Dil Vermesin Divane Gönlüm

Niçe Dil Vermesin Divane Gönlüm

Niçe dil vermesin divane gönlüm
Böyle bir cemâli münevver ay'a
Âşkıyla olaldan mestane gönlüm
Nazar etmez oldu cam-ı sahbaya

Güftar eyledikçe canımın canı
Mest-ü medhuş eder cümle cihanı
Nebat-ı kand ile beslemiş anı
Pesend aferin büyüden anaya

Bu âşk bize belâ olmasın dostlar
Bülbül veş hem neva olmasın dostlar
Kimseler mübtelâ olmasın dostlar
Böyle bir dilber-i şuh-u garraya

Ömer âşıkındır medhini kılur
Var mıdır yarine bahane bulur
Tekellüm babında kim kâdir olur
Böyle tıhfe böyle rengin edaya


Niçin Ağlamayım Niçin Gülmeyim

Niçin Tutuşmayım
Neden Yanmayım

Neden tutuşmayım neden yanmayım
Deli gönül bir sevdaya bağlandı
Özü şirin sözü şirindir yârin
Gamzesi yok kaşı yaya bağlandı

Yürüdükçe eda verir özüne
Kudret sürmesini çekmiş gözüne
Taramış zülfünü dökmüş yüzüne
Zannedersin bulut aya bağlandı

İrfani'yem yeni buldum bir devlet
Sakın yâdlar'ınan eyleme ülfet
Eskiden kalmadı mihri muhabbet
Şimdi gönül taze yâre bağlandı


Niçin Ağlamayım Niçin Gülmeyim

Niçin Ağlamayım Niçin Gülmeyim

Niçin odlanmayım niçin yanmayım
Deli gönlüm bir sevdaya bağlıdır
Özü şirin sözü şirin bir güzel
Gamzesi ok kaşı yaya bağlıdır

Gâriplik gurbetlik düşmüş özüne
Kudret sürmesini çekmiş gözüne
Dökünce zülfünü bedir yüzüne
Ben sandım ki bulut aya bağlıdır

Karacaoğlan der ki düşmüşken fırsat
Daha yâdlarınan etmeyin sohbet
Söküldü yürekten eski muhabbet
Şimdi gönlüm nazlı yâre bağlıdır


Niçin Ağlarsın Bülbül

Niçin Ağlarsın Bülbül

Sen bunda gârip mi geldin
Niçin ağlarsın bülbül hey
Yorulup iz mi yanıldın
Niçin ağlarsın bülbül hey

Karlı dağları mı aştın
Derin ırmaklar mı geçtin
Yârinden ayrı mı düştün
Niçin ağlarsın bülbül hey

Hey ne yavuz inilersin
Benim derdim yenilersin
Dostu görmek mi dilersin
Niçin ağlarsın bülbül hey

Kâdrin bilinmez mi oldu
Hat'rın sorulmaz mı oldu
Ol gül görülmez mi oldu
Niçin ağlarsın bülbül hey

Kalen şehrin mi yıkıldı
Nam-ü arın mı yok oldu
Gurbette yârin mi kaldı
Niçin ağlarsın bülbül hey

Gülistanlarda yaylarsın
Taze gülleri yıylarsın
Yavlak zârılık eylersin
Niçin ağlarsın bülbül hey

Kanadın açabilirsin
Açıben uçabilirsin
Hicaplar geçebilirsin
Niçin ağlarsın bülbül hey

Uykudan gözüm uyandı
Uyandı kana boyandı
Yandı şol yüreğim yandı
Niçin ağlarsın bülbül hey

N'oldu şu Yunus'a n'oldu
Âşkın deryasına daldı
Yine baharistan oldu
Niçin ağlarsın bülbül hey


Niçin Böyle Gârip Gârip Ötersin

Niçin Böyle Gârip Gârip Ötersin

Niçin böyle gârip gârip ötersin
Bulalım derdine çare bülbülüm
Sen de bencileyin yârdan m'ayrıldın
Düşersin âh ile zâra bülbülüm

Şu karşıki karlı karlı dağlarım
Viran oldu bahçelerim bağlarım
Ötme gârip bülbül şimdi ağlarım
Götür figânım var yâre bülbülüm

Bağlarım önünden geçilmez yârdan
Yanamaz olmuşsun âh ile zârdan
Yüzseler derimi vazgeçmem yârdan
İsterse çeksinler dara bülbülüm


Niçin Esmen Acı Poyraz

Niçin Esmen Acı Poyraz

Tıraşlı'da bağ bellerim
Pıyır pıyır hep terlerim
Yâre şikayet eylerim
Niçin esmen acı poyraz

Ben es desem sesin keser
Aman esme desem eser
Rüzgâr bile bana küser
Niçin esmen acı poyraz

Toprağa geldi yeni tav
Vücudum yanıyor bir kav
Haydi poyraz yüzüme çav
Niçin esmen acı poyraz

Yağmur yere düşer pıt pıt
Rüzgâr esse ılgıt ılgıt
Revai'nin kısmeti kıt
Niçin esmen acı poyraz


Niçin Hep Ağlarsın Beller Bükersin

Niçin Hep Ağlarsın Beller Bükersin

Niçin hep ağlarsın beller bükersin
Ne arzu edersin ne olsa gönül
Bülbül gibi hazin diller dökersin
Gülden mi istersin bir buse gönül

Cihana mı sığmaz devletin varın
Hesaba mı gelmez kazancın kârın
Dünyayı verseler yoktur kararın
Hem Bağdat istersin hem Bursa gönül

Ya Şahinşah olur sürersin devran
Gâh Hakan olursun gâhi Süleyman
Zülali der böyle fikren hayalen
Sezadır efsane denilse gönül


Niçin Hey Sevdiğim (Beter Olsun)

Niçin Hey Sevdiğim (Beter Olsun)

Niçin hey sevdiğim niçin
Seni sevdim odur suçum
Ak gerdanda ebru saçtın
Döken benden beter olsun
Dara zülfünü tel tel olsun

Evlerinin eğmeleri
Gönül almaz değmeleri
Ak göğsünün düğmeleri
Çözen benden beter olsun

Beter olsun beter olsun
Çok ağlattın yeter olsun

Karadır kaşların kara
Açtın bu sineme yara
Beni işimden âvâra
Eden benden beter olsun

Beter olsun beter olsun
Çok ağlattın yeter olsun


Niçin İnanmazsın

Niçin İnanmazsın

Âşık olan âşık Hâkk'ın Tellâl'ı
Niçin inanmazsın ey insanoğlu
Dört kapı kırk makam beyanda yolu

Üç noktadan aldı dersin haberi
Her gün çağırıyor Muhammet Ali
Emanettir size incitmen bari

Her daim geziyor onun yolunda
On İki İmamı zikrediyor dilinde
Sorarlar nizamda mahşer yerinde

Hemen seyrediyor cümle cihana
Sırrın vermiş olmuş deli divana
Göçüp gidececeğiz göremez daha

Burada söyliyek sözlerin azı
Kimi gıybet eder kimi garezi
Hâkk'a doğru sever pek azdan azı

Hulusi'yem arzuhâlim Allah'a
İnandım ezelden kandım Vallaha
Allah'tan olmuştur bulmam bahane


Niçin Yanıma Gelmezsin

Niçin Yanıma Gelmezsin

Niçin yanıma gelmezsin
Hâlim hatırım sormazsın
Zalim Allah'tan korkmazsın

Söyle bana derdin nedir
Ya bu şivekârın nedir

Ben ağlarım zâri zâri
Yaktı beni âşkın nârı
Gel iki gözümün nuru

Söyle bana derdin nedir
Ya bu şivekârın nedir


Nida (Bir Nida İle Canımı)

Nida (Bir Nida İle Canımı)

Bir nida ile canımı canana
Mihman eyledim dost kaldım da geçtim
Etme âh-ü zârı varma püyana
Şivan eyledim dost yandımda geçtim

Bir nida ile dost Hâkk'a varalım
İhvanlar Ceminde mürid olalım
Himmetten ikrardan bir pay alalım
Divan eyledim dost kandım da geçtim

Bir nida ile dost zikri semahlar
Yakın oldu bize cümle ıraklar
Oturmuş postuna himmetin paylar
İhvan eyledim dost aldım da geçtim

Bir nida ile her sırrı gerçeği
Hakîkat şehrine serer her şeyi
İkrar iman ile dost Larende yi
Liman eyledim dost kondum da göçtüm


Nidem Ben Bu Gönül İle

Nidem Ben Bu Gönül İle

Nidem ben bu gönül ile

Benim ile bir dem durmaz
Maşuk yüzün gördü meğer

Öğütlerim öğüt almaz

Tanrı için ey ulular

Gönlüm bana alıverin
Vardı buluştu dost ile

Geri bana boyun vermez

Bunun gibi gönül ile

Nice dirlik edebilem
Bıraktı yabana beni bir gün

Gelip halim sormaz

Gönül içeri dost ile

Ben kapıda feryad ile
Bin yıl zârı kılar isem

Üşbu kimdir deyü sormaz

Gönlüm dahi canım dahi

Elbir etti şol ikisi
Yüz bin Yunus'tan feragat

Dost yüzünden göz ayırmaz


Nigara Mülk-ü Cismim

Nigara Mülk-ü Cismim

Nigara mülk-ü cismim kenz-i âşıkım çün harab ettim
Anı canım yerine kalbden naib menab ettim

Derun-i sinemi pak eyledim ağyârı nakşimden
Gönül kaşenesin şevk-i ruhun için müsteteb ettim a

Cihanın gülşenine gelmemiş hüsnün gibi bir gül
Anınçün alem içre mülkü hüsnün intihab ettim

Şarab-ı nab-ı germe meylimi mazuru tut zâhid
Ki ben ihlâs ile Pîr-i Mügane intisab ettim

Cenab-ı Saf'ı gerdune irişse himmetin ne ola
Ki ömrüm serfüm serfürü bir şehi Ali-Cenab ettim

Medaris içre Halis görmedim ben âşkı sevdasın
Anınçün ilmimi meyhanede rehne-i şarabettim


Niğde Destanı

Niğde Destanı

Destanıma işte verdim bidayet
Arasan bulunmaz böyle vilâyet
Yeni Valimizde çoktu dirayet
Yeni geldi şerekârı Niğde'nin

Sarıdır taşları yüksek binası
Kudretten çalınmış anın boyası
Yayladır marazdan buldu halâsı
Kayabaşı safakarı Niğde'nin

Hastalık getirmez suyu şifalı
Bahçeleri sebze kiraz şeftali
Her cihetten güzel Niğde'nin hâli
Ekmeği gayet de arı Niğde'nin

Şehirler içinde Niğde şehirini
Herkes çeker yaz kış anın kahrını
Her şehir Niğde'ye verdi mührünü
Elması gider dışarı Niğde'nin

Niğde'nin doğusu dağlık boğazlık
Kayardı mevkii bağlık kirazlık
Günindi tarafı ova ve sazlık
Asla eksik olmaz karı Niğde'nin

Niğde'nin lodosu Humamı dağlar
Çevre etrafında meşhurdur bağlar
Her deresinden kar suyu çağlar
Etrafı çayırla koru Niğde'nin

Hele yaz günleri havası serin
Her gelen beğendi Niğde'nin yerin
Dediler Niğde'miz her yerden şirin
Asla bulunamaz zoru Niğde'nin

Hazm-ı taam eder suyu çok hoştur
Üç tarafı dağdır bir yanı boştur
Bahçesi derunu envai kuştur
Bülbülleri eder zârı Niğde'nin

Asar-ı Atika Kalesi yüce
Çıkılmaz üstüne yolları ince
Çiçekle müzeyyen gülleri gonca
Ahalisi paşavari Niğde'nin

Dört şehrinin biri Ulukışla'dır
Hiç fasıla vermez tren işletir
Ürgüp'ün evleri kaya kışladır
Her yerlere gider malı Niğde'nin

Niğde'miz lekeden arı ve tahir
Nevşehir kazası üzümlük zâhir
Niğde dağlarına dolan aşair
Çok zarif ve hoştur karı Niğde'nin

Birisi Bor hele emsali yoktur
Ucuzluk ve suluk meyvesi çoktur
Okçusuyu tatlı hem de soğuktur
İşte dört şehridir yâri Niğde'nin

Param olsa da ben Niğde'de dursam
En yüksek binaya çıkıp otursam
Ellerimi soğuk suya batırsam
Abdullah da rehgüzârı Niğde'nin


Niğde'den Mektubun Eyledi Vüsul

Niğde'den Mektubun Eyledi Vüsul

Niğde'den mektubun eyledi vüsul
Güzel memlekettir nimetleri bol
Sanırım ırağa gidecek çok yol
Kurtardın bizleri hayli meraktan

Rahatınız nasıl bizlere bildir
Mektup okudukça yüzümü güldür
Hasretlik derdini içimden kaldır
Galmasın mahrum gönül bu ferahtan

Eyledim Mevlâya emanet sizi
Haftada bir mektup boş koyma bizi
Pederin burada kan ağlar gözü
Sağların mektubu gelir ıraktan

Söylersem tükenmez sözüm var benim
İniler derunum özüm var benim
Asker Ocağında kuzum var benim
Ölmeden görüşmek dilerim Hâkktan

Dertli dertli söyler Âşık Figanı
Ben de gurbet ilde gezdim yabani
Sağ olan askerin gelir zamanı
Elbette teskere çıkar evraktan


Nihayet Gerçeği Gördüm

Nihayet Gerçeği Gördüm

Nihayet gerçeği gördüm
Doğruca camiye geldim
Emmiler abdesim aldım
Namazımı kılıcıyım

Gâvur olan camiye gelmez
Beş vakit namazın kılmaz
Allah'ını büyük bilmez
Hâkk'ın bir olduğun biliciyim

Ben de on yaşına geldim
Kur'an-ı kitabım bildim
Emmiler abdesim aldım
Ben imana geliciyim

Karac'oğlan böyle bilin
Vermen yanınıza alın
Emmiler adımı vurun
Ben müslüman olucuyum


Nikap (Hâkk Seni Yarattı)

Nikap (Hâkk Seni Yarattı)

Hâkk seni yarattı güzelsin diye
Ey sevgili niye kara büründün
Özün mü bozuktu şüphen mi vardı
Doğru dürüst gün görmedin süründün

İlgisi var mıdır gölgeyle dinin
Arana kim girer Allahla senin
İçinde bozukluk varsa bedenin
Hâkka karşı nasıl doğru göründün

Elbette yanlıştır cilayla boya
Bunları sürmeden gez doya doya
Mahzuni inandın amma bu soya
Doğrusunu söylemeye erindin


Ninarom (Penek Türküsü)

Ninarom (Penek Türküsü)

Penek'i gezdim geldim

Ninarom ha ninarom
Suyunu süzdüm geldim

Uzun boylu çırnarom

Penek'in kalasına

Ninarom ha ninarom
Adını yazdım geldim

Uzun boylu çınarom

Penek'in kalasıyam

Ninarom ha ninarom
Dibinin l
â
lesiyem

Uzun boylu çınarom

Penek'te bir yâr
sevdim
Ninarom
ha ninarom
Ben onun kölesiyem

Uzun boylu çınarom

Penek'in yollarına

Ninarom ha ninarom
Su dolar göllerine

Uzun boylu çınarom

Ele hasret
kalmışam
Ninarom
ha ninarom
O yârin kollarına

Uzun boylu çınarom


Ninay Ninay Naz Hanım

Ninay Ninay Naz Hanım

Ninay ninay Naz hanım
Çık eyvana gez hanım
Evimize konağ gelip
Şeker şerbet ez hanım

Kaladan baharam men
Cüt verver taharam men
Yâr bulağa gelende
Su ollam aharam men

Ninay ninay Naz hanım
Çık eyvana gez hanım
Evimize konağ gelip
Şeker şerbet ez hanım

Peştamaluv ibindi
Men seni sevdim indi
Koy senuv nenev bilsin
Her kız bir yigidindi

Ninay ninay Naz hanım
Çık eyvana gez hanım
Evimize konağ gelip
Şeker şerbet ez hanım

Peştemaluv al eyle
Görüşuv helâl eyle
Peştemaluv itende
Sen meni dellâl eyle

Ninay ninay Naz hanım
Çık eyvana gez hanım
Evimize konağ gelip
Şeker şerbet ez hanım


Ninem Getir Feracemi Giyeyim

Ninem Getir Feracemi Giyeyim

Ninem getir feracemi giyeyim
Mahkemeye ben gideyim
Siz çekilin davami ben göreyim

Ağlama kömür gözlüm yanğınam
Yangın değil cemâlına vurgunam

Çıkhabilsem şu mahpustan Saray'a
Davacılar düzülmişler sıraya
Kimsem yokhtur gele gire araya

Ağlama kömür gözlüm yanğınam
Yangın değil cemâlına vurgunam

Mahpushanelerde görmedim direk
Kimimiz on beşli kimimiz kürek
İdam cezasına dayanmaz yürek

Yanarım yâr yüregimi dağlarım
Demir parmaklıktan bakhar ağlarım

Mahpushanelere serdım postımi
Çokh aradm bulamadım dostımi
Bilmem ahpaplarım bahan küsti mi

Yanarım yâr yüregimi dağlarım
Demir parmaklıktan bakhar ağlarım


Ninna Ninna

Ninna Ninna

Ninna ninna nininna ninnana ninina
Ninna ninna nininna ninna da ninina

Ördek suya dal da gel ninna na ninina
Yardan selâm al da gel ninna da ninina
Yâr selâmı vermezse ninna na ninina
Tut kolundan al da gel ninna da ninina

Ninna ninna nininna ninnana ninina
Ninna ninna nininna ninna da ninina

Gidiyom bayır bayır ninna na ninina
Gülü dikenden ayır ninna da ninina
Ateşine ben düştüm ninna na ninina
Yanıyom cayır cayır ninna da ninina

Ninna ninna nininna ninnana ninina
Ninna ninna nininna ninna da ninina

Karanfil oylum oylum ninna na ninina
Geliyor selvi boylum ninna da ninina
Selvi boylum geç burdan ninna na ninina
Şen olur benim gönlüm ninna da ninina

Ninna ninna nininna ninnana ninina
Ninna ninna nininna ninna da ninina


Ninni Derim Neler Olur

Ninni Derim Neler Olur

Ninni derim neler olur
Gül açılır bahar olur
Ben yavruma gül diyemem
Gülün de ömrü az olur

Uyusun da büyüsün ninni
Tıpış tıpış yürüsün ninni

Ninni derim de yaraşır
Mahleleri hep dolaşır
Şu mahlenin çocukları
Benim yavrumla uğraşır

Uyusun da büyüsün ninni
Tıpış tıpış yürüsün ninni


Ninni Desem Dağlar Uyur

Ninni Desem Dağlar Uyur

Ninni desem dağlar uyur
Dağlarda lâleler büyür
Benim yavrum şimdi uyur
Ninni benim yavrum ninni

Al yavrumu sev babası
Oğlun okula giderken
Defter kalem al babası
Ninni benim yavrum ninni

Nen çalayım eşiğine
Devlet konsun beşiğine
Eller öpsün keşiğine
Ninni benim yavrum ninni


Ninni Ninni Dedim Uyutamadım

Ninni Ninni Dedim Uyutamadım

Uyutup da yavrumu büyütemedim
Ninni ninni dedim uyutamadım
Çok libaslar yaptım giydiremedim
Ninni ninni dedim uyutamadım

Ellerin yavrusu gezer dolanır
Benim kuzum beşiklerde belenir
Hasta oldu ciğerleri delinir
Ninni ninni dedim uyutamadım

Küçük yavrum hasta olmuş ağlıyor
E, e dedikçe ciğerim dağlıyor
Söylüyom dostlara dostlar ağlıyor
Ninni ninni dedim uyutamadım

Bir öllük eledim bahardan yazdan
Derdimi söylemez tükenmez azdan
Bir söz söylenmiyor yavruma nazdan
Ninni ninni dedim uyutamadım

Bir yerde bulunmaz güzel huyumuz
Ufacıktır çok namlıdır köyümüz
Asaletli ecdadımız soyumuz
Ninni ninni dedim uyutamadım

Felek bize vermiş bir küçük yavru
Allah'ın emrine çok şükür gayrı
Mevlâ'm sen yavrumu ağlatma zarı
Ninni ninni dedim uyutmadım


Ninniler Söyleyip (Uyan Bebeğim)

Ninniler Söyleyip (Uyan Bebeğim)

Ninniler söyleyip uyuttum seni
Uyan bebeğim uyan bebeğim
Dar günler için büyüttüm seni
Dayan bebeğim dayan bebeğim

Yavrumuz aklı selim olmalı
Çok okumalı Âlim olmalı
Sevgi muhabbet ilim olmalı
Rüyan bebeğim rüyan bebeğim

Sendeki kıymete biçilmez paha
Mutluluk tattırdın sen Hilmi Şah'a
Şahsına sevgim yüce Allah'a
Ayan bebeğim ayan bebeğim


Nisan Ayı Geldi Çattı

Nisan Ayı Geldi Çattı

Nisan ayı geldi çattı
Bahar geldi çiftçi gardaş
Yağmur yağdı kar da kalktı
Bahar geldi çiftçi gardaş

Sözüm atma yabana
Sürüleri kat çobana
Öküzleri koş sabana
Bahar geldi çiftçi gardaş

İşe gitme ağır ağır
Uykucu komşuna bağır
Seher vakti türkü çağır
Bahar geldi çiftçi gardaş

Der Firgani kalk ayağa
Emeğin geçsin toprağa
Dallar büründü yaprağa
Bahar geldi çiftçi gardaş


Nisbetdir ( Ay Ağalar)

Nisbetdir ( Ay Ağalar)

Ay ağalar govğa günü gelende
Goç igid deryada sala nisbetdir
Arpa verib candan artıg sahlaya
Ereb at meydanda ele nisbetdir

Ereb at gelmese meydan açılmaz
Gılıcı çalmaya al gan saçılmaz
Goç igidler eli bağlı açılmaz
Geyim bir gızıl bir şala nisbetdir

Ereb at meydanda iş gündür iş gün
İgidlerin ömrü niyedir beş gün
Çohların da eli at üste çaşğın
Çoh silah da başa bela nisbetdir

Köroğlu der geldi döyüş sorağı
Dalda irür mühennetin durağı
Canından redd eyle yüz min yarağı
Galhan götürende gala nisbetdir


Nişanası (Duman Çiskin Galhır)

Nişanası (Duman Çiskin Galhır)

Duman çiskin galhır erş-i semaya
Görünmür gözüme dağ nişanası
Ecel gelib ömür gedir fenaya
Yohdu bu yerlerde ağ nişanası

Duman çiskin meni gara yetirdi
Çekdi Mensur teki dara yetirdi
Mühennet cismime yara yetirdi
Yohdu bedenimin sağ nişanası

Felek berhem etdi pozdu novrağı
Dağ üstden çekibdi sineme dağı
Bülbül feğan edir dolanır bağı
Görende gül üste zağ nişanası

Dastan oldum nece düşdüm dillere
Mecnun kimi felek saldı çöllere
Yandı gara bağrım döndü güllere
Yohdu üreyimde yağ nişanası

Abdulla'yam elim elden üzüldü
Seyregibler dörd yanıma düzüldü
Felek vurdu növrağımız pozuldu
Yohdu gülşanımda bağ nişanası


Nişanlının Ağıdı

Nişanlının Ağıdı

Şeyh Barak'ın yolu çamur
Atlarının nalı demir
Ben bir yiğitten ayrıldım
Gözü kara kaşı samur

Bre Felek bre Felek
Cip küçükten vurdun çelek
Ben buraya gelin geldim
Hanı gelik hanı gelek

Süpürmedim havlınızı
Böyle m'ettik kavlımızı
Bana kademsiz demeyin
Size verdim oğlunuzu

Oturalım belik belik
Ağlaşalım soluk soluk
İlbaşoğlu cirit vurmuş
Omuzunun başı delik

Deveye vururlar havut
Halam bebeğini avut
Babamın adı Mukayyıt
O da kurban halam oğlu

Evimizin oğru havlı
Havlıda dorusu bağlı
Nişannım olmayınan mı
Yerinmen halamın oğlu


Nişanlınla Ermedin Mi Murada

Nişanlınla Ermedin Mi Murada

Nişanlınla ermedin mi murada
Nikâhı kıyıp boş olan gelin
Güveyin yolunu bekler orada
Günü yaz olmayıp kış olan gelin

Rüzgârlar elbisen yağmur gözyaşın
Taş kesildin amma eğmedin başın
Bekledi yolunu koçyiğit eşin
Gelmedin hayale düş olan gelin

Sana kim kargadı erme murada
Dağlar ile bir kalasın arada
Seni gördüm ben ağladım burada
Şerefin gözleri yaş olan gelin


Nişannısı Ele Galan Şavgı'm

Nişannısı Ele Galan Şavgı'm

Aşada develer gater gater
Havanın yükünde durnalar öter
Duyar baban seni ellere satar
Nişannısı ele galan Şavgı'm gel gel

Yat dizime de kekilini düzleyim
Beşikde gardaşın yok yolun gözleyim
Yedi sene cehiz ettim nere gizleyim
Nişannısı ele galan Şavgı'm gel gel

A devede develerin başısın
Yavaş çabala da dan yelleri ışısın
Açılmadık gül goncalar üşüsün
Nişannısı ele galan Şavgı'm gel gel

A devede zencirini sallıyor
Yağlı çuhadan ganlar damlıyor
Şavgı'mın nişannısı döne döne ağlıyor
Nişannısı ele galan Şavgı'm gel gel


Nişastayım Nişasta

Nişastayım Nişasta

Nişastayım nişasta
Eridim kaldım tasta
Bir hayırsız yâr için
Hasta gezerim hasta

Aman aman bağlamamın burgusu
Sen de yandın ben de yandım doğrusu

Ayva ince nar ince
Kaşık saldım pirince
İnsan bir hoş oluyor
Sevdiğini görünce

Aman aman bağlamamın telleri
Açıldı mı has bahçenin gülleri

Kara kaşın yay gibi
Güzel yüzün ay gibi
Sarılalım yatalım
Kulübe saray gibi

Aman aman bağlamamın telleri
Açıldı mı sevdiğimin yolları


Niyaz Edelim Hâkk'a Gardaşlar

Niyaz Edelim Hâkk'a Gardaşlar

Muhammet Ali de kurmuş bu yolu
Niyaz edelim Hakk'a gardaşlar
Doğru gider Evliyamın yolları
Niyaz edelim Hâkk'a gardaşlar

Niyaz edenler de erer murada
Kötülükler durmaz gider arada
Bunca Evliyalar vardır orada
Niyaz edelim Hâkk'a gardaşlar

Niyaz edenler de Hâkk'a konuktur
Niyaz etmeyenler Hâkk'tan sınıktır
O ulu divanda yüzü soluktur
Niyaz edelim Hâkk'a gardaşlar

Söylerse hatayım haslar hasıdır
Niyaz etmeyenler Hâkk'ın nesidir
Bunca Evliyanın baş nefesidir
Niyaz edelim Hâkk'a gardaşlar

Niyaz edenler Hâkk'a yaradı
Niyaz etmeyenler Hâkk'tan ıradı
Huzuru mahşerde yükü garaydı
Niyaz edelim Hakk'a gardaşlar


Niyaz Ehlindeniz Zannetme Zâhit

Niyaz Ehlindeniz Zannetme Zâhit

Niyaz ehlindeyiz zannetme zâhit
Meşhur-i cihandır nazımız bizim
Sözümüz mutlaka canana ait
Enel-Hâkk çağırır sazımız bizim

Erenler bezmidir meydan-ı irfan
Zulmeti nur eder inkâr-ı iman
Sofi ise olur tilkisi aslan
Kaplandan müthiştir bazımız bizim

Kapıdan girmeden düşün derince
Pek dardır yolumuz Sırattan ince
Mana ustasından okuduk hece
Benzer muammaya yazımız bizim

La'yı unutmuşuz hep deriz illâ
Bu yolda çekmişiz dehle es-salâ
Gıtman dır Şah'ımız dönmeyiz asla
Açılmaz münkire rahımız bizim

Bulmuşuz Mevlâyı vicdanımızda
Edep müncelidir erkânımızda
Birdir her millet bu meydanımızda
Türk'ümüz Kürt'ümüz Lâz'ımız bizim

Ruhullah bulmuşuz bu demde zatı
Bir zatta seyrettik ism-ü sıfatı
Bir elden içtik ki ab-ı hayatı
Galmadı kışımız yazımız bizim


Niyaz İçinde (Âşıklarız)

Niyaz İçinde (Âşıklarız)

Âşıklarız toplanırız günlerde
Ötüşürüz gonca gonca güllerde
Dolaşırız nice nice gönüllerde
Gelin sazımız var niyaz içinde

Âşıklarız kültür sanat yaparız
Çok pazarda metaı alır satarız
Yılmayız Mevlâ emrini tutarız
Gelin sözümüz var niyaz içinde

Âşıklarız hep dostları överiz
Yermeyiz cümle canları severiz
Alana nice Ozanlar hüneriz
Gelin nazımız var niyaz içinde

Âşıklarız birliktelik yolunda
Fikirlerimiz sadıkların yanında
Bizler kültür sanat asri çağında
Gelin sazımız var düvaz içinde

Âşık Mevlevi kültürünü över
Arifler Cemine varanı sever
Birlik olsa canlar canana döner
Gelin mazimiz var ihlâs içinde


Niyazdı (Bihude Dolandım)

Niyazdı (Bihude Dolandım)

Bihude dolandım efsane gezdim
Canım dost yolunda leylini yazdı
E'tibar kesilib ilgar pozulub
Evvelki mehebbet Leyli niye azdı

Gemer gan ağladı neşter yeridi
Yaram sızıldayır neşter yeridi
Leylinin goluna neşter yeridi
Mecnun ganı çölde Leylini yazdı

Dost olan dostunu çekmezdi dara
Al şanalı siyah zülfün didara
Hesret goymagilen didar didara
Gören dost rahinden Leyli niye azdı

Heyyi çekib daldalanma sen ara
Hegigi dostunam kesme sen ara
Abdulla'nın heyalını sen ara
Gezir şems teki Leylini yaz di


Niyazım (Beyhudeye Usta Çırak Ne Lâzım)

Niyazım (Beyhudeye Usta Çırak Ne Lâzım)

Beyhudeye usta çırak ne lâzım
Bulduğunu yemiş etmiştir hazım
İş görene dünya dolu levazım
Beş vakitim çalışmaktır niyazım

Ne kimsenin üçü ne beşindeyim
Ne kimsenin varlığı peşindeyim
İşim benim ile ben işimdeyim
Beş vakitim çalışmaktır niyazım

Kimsenin canına malına kıymam
Bir iş yapmadımsa o günü saymam
Beyhude yaşayıp aymazlık yapmam
Beş vakitim çalışmaktır niyazım

Sıhhat varken darlık çekmez çalışan
Aklı olup fikri ile barışan
Ustamdan kalmıştır bana bu nişan
Beş vakitim çalışmaktır niyazım

Kumara içkiye meylimi vermem
Kahvehanelerde zaman öldürmem
İlhamiyim hiç halimden yerinmem
Beş vakitim çalışmaktır niyazım


Niyazım Budur Ey Kaadir İlâhi

Niyazım Budur Ey Kaadir İlâhi

Niyazım budur ey kaadir İlâhi
Kudretinle yâre hakîkatler ver
Sensin cümlemizin piştü penahı
Sonsuz hazinenden basiretler ver

Hiç rahmetmez misin yâr figanıma
Erişti andelib gülsitanıma
Al benden ateşi düşür canıma
Bana sabır yare muhabbetler ver

Dertli hasret ile geçti zamanım
Ecel yakın geldi gelmez cananım
Söyünmez ateşim çıkmaz dumanım
Âşkınla yandırıp hararetler ver


Niyazi Türküsü (Örenler Örenler)

Niyazi Türküsü (Örenler Örenler)

Örenler örenler yıkık örenler
Niyazi'yi yetiştirin tirenler
Yanıma gelsin de anası ölenler

Anam anam kadın anam bal anam
Niyazi gelince durma gel anam

Anamın mezarını koyun bir düze
Ne deseler derler anasız kıza
Düğünde bayramda gelirse bize

Anama anama şişkin anama
Niyazi gideli düşkün anama

Höğürüyor Niyazi'nin ineği
Dağılacak kardeşimin tüneği
İyi kötü bekliyordu binayı

Anam anam kadın anam bal anam
Niyazi gelince durma gel anam

Anamın mezarını koymuşlar uca
Bakıyon mu bana ettiğin güce
Nice adam yedin kademsiz peçe

Anam anam kadın anam bal anam
Niyazi gelince durma gel anam


Niye Bırakıp Gittin Emice

Niye Bırakıp Gittin Emice

Hani ya Kelkit'ten gitmeyecektik
Niye bırakıp da gittin emice
Gurbette eriyip yitmeyecektik
Niye bırakıp da gittin emice

Davarı yaylaya yaylayacaktık
Kekliği beraber avlayacaktık
Harmanda beraber oynayacaktık
Niye bırakıp da gittin emice

Yuvanı Kelkit'te kuramadın mı
İşini Kelkit'te bulamadın mı
Dağları elinle tutamadın mı
Niye bırakıp da gittin emice

Hasreti gönlümde tüten yıllara
Beyazı saçıma eken yıllara
Acırım Kelkit'siz geçen yıllara
Niye bırakıp da gittin emice


Niye Böyle Dargın Dargın Bakarsın

Niye Böyle Dargın Dargın Bakarsın

Niye böyle dargın dargın bakarsın
Sen beni sözümde durmaz mı sandın
Hatırın hoş olsun birin bin olsun
Yalınıza sabah olmaz mı sandın

Hâldan bilenlere hayran olurum
Gönülden sevene kurban olurum
Sen birin bulmuşsun ben de bulurum
Bu gönül bir güzel bulmaz mı sandın
Güzeller güzeli bulmaz mı sandın

Karacaoğlan der ki böyle olmasın
Arada engeller murad almasın
Sana senden olmuş benden olmasın
Herkes ettiğini bulmaz mı sandın


Niye Çattın Gaşlarını

Niye Çattın Gaşlarını

Niye çattın Gaşlarını
Bilmiyom yâr suçlarımı
Ben ölürsem saçlarını
Yolma gayrı yolma leyli leyli

Ben yandım âşkın nârına
Meyl etmem dünya malına
Ölürsem de mezarıma
Gelme gayrı gelme leyli leyli

Bir Gârip'im düştüm dile

Gerçeklerde olmaz hile

Zalımlar elinden bile

Alma beni alma leyli leyli


Niye Demediniz (Gün Olur Da)

Niye Demediniz (Gün Olur Da)

Gün olur da sabrın senin
Taşar niye demediniz
Beden gitse bile ismin
Yaşar niye demediniz

Dost dostun olur uğuru
Tez geçer bahar yağmuru

Â
şıklar yârine doğru
Koşar niye demediniz

Pîr elinden dolu içen
İçip de serinden geçen
Ateşten gömleği biçen
Coşar niye demediniz

Kemteri yaşar çağları
Pas tutmuş gönül bağları
Sevgi denizi dağları
Aşar niye demediniz


Niye Felek Beni Yârdan Ayırdın

Niye Felek Beni Yârdan Ayırdın

Niye Felek beni yârdan ayırdın
oy
ayırdın
Şu alemin güzelinden bana ne vay bana ne
Gönlüm kan ağlıyor,sinem yaralı vay yaralı
Eller gülüp eğleniyor bana ne vay bana ne

Kolay mıdır bir güzelin sevdası
vay sevdası
Ondan ayrı gurbet elde kalması vay kalması
Tükenmiyor şu gönlümün yarası vay yarası
Eller gülüp eğleniyor bana ne vay bana ne

Akarsu'yum anlamazlar derdini
vay derdimi
Nasıl tarif edem kendi kendimi vay kendimi
Güldür dedim felek yıktı bendimi vay bendimi
Ben ağladım felek gülmüş bana ne vay bana ne

Kasete okuyan : Muhlis Akarsu


Niye Gamlanırsın Divane Gönül

Niye Gamlanırsın Divane Gönül

Neye gamlanırsın divane gönül
Elbet birgün bu kış gider yaz gelir
Ben dertliyim diye etme şikâyet
Vay gurbet yetmez mi vay vay
Gerçeklere cahil taşı vız gelir
Âşıklara böyle cefa az gelir

Güven o mevlâya da kalmazsın naçar
Bâki değil kara gün gelir de geçer
Seni bilenler birgün kıymetin biçer
Vay gurbet yetmez mi vay vay
İncitirler cahil elden söz gelir
Korkarım ki sana elden söz gelir

Bir gâribim sana geldim niyaza
Âşık oldum bülbüldeki avaza
Dayanılmaz iftiraya gareze
Vay gurbet yetmez mi vay vay
Gerçeklere cahil taşı vız gelir
Âşık isen böyle cefa az gelir

Şekip haşır neşir olursun Hâkk'la
Özünle, sözünle, kalbini pakla
Canının içinde cananı sakla
Vay gurbet yetmez mi vay vay
Korkarım ki sana elden söz gelir
Korkarım ki cahil elden söz gelir


Niye Gamlanırsın Divane Gönül

Niye Gamlanırsın Divane Gönül

Niye gamlanırsın divane gönül
Elbet bir gün bu kış gider yaz gelir
Ben dertliyim deyi şikayet etme
Âşıklara böyle cefa az gelir
Elbet bir gün bu kış gider yaz gelir

Güven o Mevlâ'ya kalmazsın naçar
Kara gün derler de tez gelir geçer
Seni eken bir gün kıymatın biçer
Gerçeklere elin sözü az gelir
Elbet bir gün bu kış gider yaz gelir

Gine haşır neşir olursun Hâkk'la
Özünle sözünle kalbini pakla
Canıyın içinde cananın sakla
İncidirler ona elden söz gelir
Elbet bir gün bu kış gider yaz gelir


Niye Geldin Derler Urum Sofusu

Niye Geldin Derler Urum Sofusu

İptida bir sofu Şah'a varınca
Niye geldin derler Urum Sofusu
Çevre çevre dört yanına bakınca
Niye geldin derler Urum Sofusu

Ateşin yanmadan dumanın tüter
Murtaz Ali katarıdır bu katar
Bunca Evliyaya hizmetin yeter
Niye geldin derler Urum Sofusu

Çok uzak illerden özendin geldin
Şol tozlu yollara bezendin geldin
Urumdan ne günâh kazandın geldin
Niye geldin derler Urum Sofusu

Bülbül gerek gül dalına konmaya
Şah İsmail gibi sama dönmeye
Musahib'in yok mu derdin yanmaya
Niye geldin derler Urum Sofusu

Pîr Sultan Abdal'ım hele yazsalar
Arasalar ülke ülke gezseler
Yolu doğru sürmeyeni asalar
Niye geldin derler Urum Sofusu


Niye Gitti İstanbul'a Bizim Köy

Niye Gitti İstanbul'a Bizim Köy

Gardaş da gardaştan aralı kaldı
Niye gitti İstanbul'a bizim köy
Hasreti yürekte yaralı kaldı
Niye gitti İstanbul'a bizim köy

Her sabah erkenden ağlar analar
Viraneye döndü köyde hanalar
Âzrail gurbette her gün can alar
Niye gitti İstanbul'a bizim köy

Çiftçiliğin asıl özü kalmadı
Yemeğin lezzeti tuzu kalmadı
Çoğu evde koyun kuzu kalmadı
Niye gitti İstanbul'a bizim köy

Âşığın toylarda fasılı kaldı
Sazları direkte asılı kaldı
Memet gurbet elde küsülü kaldı
Niye gitti İstanbul'a bizim köy


Niye İnkâr Ettin Sevmedim Diye

Niye İnkâr Ettin Sevmedim Diye

Niye inkâr ettin sevmedim diye
Gapıdan geçerken göz etmedin mi
Helkeler kolunda suya giderken
Çeşmeye gel diye el etmedin mi

Bu gönlümü bir güzele bağladım
Duvarın dibine çöktüm ağladım
Yarın bayram diye gına yolladım
Bayramım garalı sen etmedin mi


Niye Kaçıyorsun Cananım Benden

Niye Kaçıyorsun Cananım Benden

Niye kaçıyorsun cananım benden
Neden açıyorsun benden arayı
Her Doktor anlamaz kalp yarasından
Anca Tabip bilir gizli yarayı

Yâr elinden yaram sarılmayınca
Yâr âşkına yürek nâr olmayınca
Gönülden bilecek yâr olmayınca
İstemem dünyada taht'ı saray'ı

Bir dertli Garib'im gurbet elinde
Ver derdime derman tatlı dilinde
Vadem yetse bile senin elinde
Ölürüm kimseye vermem sırayı


Niye Vurulsun (Sel Yerine Kan Akıyor)

Niye Vurulsun (Sel Yerine Kan Akıyor)

Sel yerine kan akıyor dağlarda aman
Allah için dur diyen yok durulsun aman
Gardaşın gardaşa nedir garezi aman
Niye dargın olsun niye vurulsun aman

Gel oturak doğru doğru konuşak amam
Derman bizde iken kime danışak amam
Ateşin içinde nasıl barışak amam
Eğer varsa bir adalet kurulsun amam

Der Mahzuni zamanı yok yatmanın amam
Kötülükle sonu gelmez çatmanın amam
Farkı yoksa İzmir ile Batman'ın amam
İnsanoğlu birbirine sarılsın amam


Niyet Ettik Beytullah'a Gitmeğe

Niyet Ettik Beytullah'a Gitmeğe

Niyet ettik Beytullah'a gitmeğe
Hacer-ül Esved'e yüzler sürmeğe
Arafat'ta hem vakfe'ye durmağa
Takdir hep tedbiri bozar dediler

Üsküdar'dan azmeyledik Hâkk yola
Bilmedik ki başımıza ne gele
Gözümüzün yaşı karıştı Nil'e
Nice bin can telef oldu dediler

Geldi Arab yolumuzu bağladı
Hasret ile yüreğimiz dağladı
Gökte Melek yerde insan ağladı
Hacılara yazık oldu dediler

Arablar'dan oldu bize bu işler
Çakıl taşı gibi serildi leşler
Halimize ağladı havada kuşlar
Takdir-i hak böyle imiş dediler

Çöllerde süründük yaralı melil
Yoktur önümüze düşe bir delil
Hâlimize rahmede Gâni Celil
Alnımıza yazı budur dediler

Sultan Mustafa işitti ağladı
Kullarının yüreğini dağladı
Yedi Kral dilde bunu söyledi
Hacılara yazık oldu dediler

Kimi Kudüs'e gitti kimisi Şam'a
Kimimiz Beyrut'a kimi Maan'a
Niceler bulandı al kızıl kana
Kerbelâ'da şehid olduk dediler

Göğe çıktı feryad ile zârımız
Gayet müşkil oldu bizim hâlimiz
Bad'a gitti namus ile ar'ımız
Mevlâ bize senden imdad dediler

Felek devredeli bu iş olmadı
Mahmel-i Şerif'de çok baş oynadı
Kanımız da çölde kumla kaynadı
Kıyametten nişan oldu dediler

Avratların hâli gelmez beyana
Çırılçıplak döküldüler yabana
Devir döndü geldik âhır zamana
Dost ağlayıp düşman güldü dediler

Kılınç mızrak üstümüze oynadı
Şamlılar'dan bize imdad olmadı
Neşati Al-i Osman'da gayret kalmadı
Ya ilâhi senden imdad dediler